Sermo .I.
ſolū ad ſtādū lete. bn̄ comed̓e ⁊ bibere ⁊c̄. n̄ ꝓfecto. ſꝫ faciēdū bōa oꝑa. ⁊c̄. Uidete ꝙ nihilportabimꝰ ī morte nobiſcū niſi bōa oꝑa. Id̓oapl̓s. Dū tꝑs hēmꝰ ope. bo. ad om. ad Gal̓. vt¶ Tertia ꝯcluſio ē petitio rōnal̓ cū d̓t. Deꝰ ꝑpiciꝰ eſto mi. pec. ⁊c̄. ¶ Quarta ꝯcluſio ē exaltatio celeſtial̓. cū d̓t. qꝛ oīs qͥ ſe exaltat hūiliabit̉. ⁊c̄. Et notādū ꝙ ē regl̓a general̓ in ſacraſcpͥtura. ꝙ qͥ magꝭ hūiliat ſe ī hͦ md̓o. magꝭ exaltabit̉ ī alio. Act̉. Hūiliam ī ſub potēti manud̓i. vt vos exaltet ī tꝑe viſitatōis .j. Pet̓. v.Nota ī ẜmōe tertie dn̄ice pꝰ trinitatē. qͥ īcipitſic. Hūiliamī ſb̓ potēti māu. ī qͦ hēmꝰ de xp̄oꝙ hūiliauit ſe ī hͦ md̓o. ⁊ factꝰ ē obediēs vſqꝫad mortē. ⁊ ꝓpt̓ hͦ d̓s exaltauit illū. ⁊ donauitilli nomē qd̓ ē ſu. om. no. ad Phil̓. ij. Iō hūiliamī. ⁊c̄. Itē d̓ btā ꝟgīe. Qꝛ r̄ſpexit hūilitatemancille ſue. Ecce eī ex hͦ. ⁊c̄. Et ꝓpt̓ iſtā regl̓aꝫgeneralē d̓s exaltauit iſtū publicanū qͥ ſe hūiliauit intm̄ ꝙ n̄ audebat leuare ocl̓os. ſꝫ ꝑcutiebat pectꝰ. iō deſcēdit iuſtificatꝰ. O qͣꝫta exaltatio. Iō hūiliamī. vt poſſitꝭ ī celo exaltari.Qd̓ nob̓ ꝯcedat. ⁊c̄.¶ Dn̄ica. xij. Sermo pͥmusOmirabātur dicētes. qꝛ oīa bn̄ fec̄. Habet̉ v̓bū iſtd̓originalit̓ Mar. vij. Et recitat̉ ineuāgelio hodierno. In iſto ẜmōe vt deꝰ detꝟtutē ⁊ efficaciā ꝟbis ſctīs. vt dicāt̉ ī honorē⁊ gl̓am dei pͥncipalit̓. ⁊ ꝯſeq̄nt̓ ad inſtructiōꝫnr̄am ſalutet̉ ꝟgo gl̓oſa. Admirabāt̉ dicētesloco ⁊ capl̓o qͥbꝰ sͣ. Pro declaratōe hꝰ ꝟbi ꝓpoſiti ⁊ ītroductōe materie ſciatꝭ. ꝙ ille magnꝰ ⁊excelſus rex dd̓ ī ſpū ꝓph̓ie vidēdo oꝑa magͣ q̄debebat facere dn̄s d̓t in. pͣs. cxxxviij. Cōfitebor tibi. qm̄ terribilit̓ magnificatꝰ es. mirabilia oꝑa tua. ⁊c̄. In qͥbꝰ ꝟ̓bis dat ītelligere.ꝙ ih̓s xp̄s veniēs ī hūc md̓m debebat faceremirabilia oꝑa maioria qͣꝫ fecer̄t alij ꝓph̓e Bn̄legimꝰ de ꝓph̓is .ſ. de moyſe ⁊ ioſue ⁊ ſamuele⁊ helizeo atqꝫ iſaia. ꝙ facerēt multa miraculaſꝫ quō dico ꝙ ꝑ orōes dn̄m deū dep̄cādo ⁊ n̄poſſeꝓprio. qͣre ꝓprie loquēdo ip̄i nō faciebātmiracula. ſꝫ deꝰ. Nā d̓s hꝫ illā bonitatē. ꝙ ꝑorōes ſctāꝝ ꝑſonaꝝ q̄ deuote ẜuiūt ei. ⁊ eiusvolūtatē ẜuant fac̄ miracula. Un̄ dixit cecꝰ.vt habet̉ Ioh̓. ix. Scimꝰ qꝛ pctōres deꝰ n̄ exaudit. ſꝫ ſi qͥs dei cultor eſt. ⁊ eiꝰ volūtatē facithūc exaudit. Nota gͦ ꝙ deꝰ exaudit iuſtos ⁊ n̄pctōres. ⁊ iō qꝛ ꝓph̓e ⁊ patriarche erāt ſancti ⁊
mei qͣre deꝰ nos poſuit ī mūdo iſto. creditꝭ ꝙ ſeruiebāt d̓o. ⁊ eiꝰ volūtatē faciebāt. qn̄ ip̄i rogabant deuꝫ. ip̄e exaudiebat eos. qͣre dico ꝙnullꝰ ſanctꝰ vnqͣꝫ fecit miracula ꝑ ſuā ptātemſꝫ ſolꝰ deus. cui ꝓpriū eſt facere miracula propria poteſtate ⁊ auc̄tate. ſꝫ dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s ſicut d̓ꝰ omp̄s faciebat ꝓprie miracl̓a. nō ꝑ orationē. qꝛ ip̄e erat vnꝰ deꝰ cū pr̄e ⁊ ſpūſcō. Qn̄em̄ dicebat̉ ſibi. vnꝰ ē ſurdꝰ. cui dicebat effeta. ⁊ ſubito aures illiꝰ aꝑiebant̉. Idē de alijs īfirmitatibꝰ. ſolo em̄ ꝟbo curabat infirmitateſEcce gͦ dr̄am int̓ xp̄ꝫ ⁊ alios ꝓph̓as ſanctosqꝛ illi faciebāt miracula ꝑ ſuas orōnes. dn̄saūt nr̄ ih̓s xp̄s ꝑ ſuū imꝑiū. Iō dauid in pͣs.cxlviij. Ip̄e dixit ⁊ fctā ſūt. ip̄e māda. et creata ſunt Scias ꝙ in toto pſalterio nō reperit̉id qd̓ p̄dictū eſt niſi ī duobꝰ locꝭ .ſ. ī. pͣs. xxxij.⁊ in pͣs. p̄dicto. Sꝫ q̄ eſt rō. Dico ꝙ ad denotandū duo oꝑa mirabilia dei. vnū factuꝫ increatiōe. aliud in reformatōe. Primū gͦ fctm̄eſt in creatōe. cū d̓t. Fiat firmamētū. ⁊ factūeſt. Verbo dn̄i celi firmati ſūt. ⁊ ſpū oris eiuſoīs ꝟtꝰ eoꝝ. Poſtea ſciēs dauid ꝙ ī recreatōemūdi idē debebat ꝑ ſuū imꝑiū facere mirabilia oꝑa. Iō iteꝝ d̓t. Laudate dn̄m de cel̓. laudate eū in excelſis. Laudate eū om̄s. ⁊c̄. qm̄ip̄e dixit ⁊ facta ſūt. ip̄e mādauit ⁊ creata ſūt.Laudate eū ſol ⁊ luna. ⁊c̄. pͥs. cxlviij. Sol. i.poteſtas eccl̓iaſtica. Et luna .i. poteſtas ſecularis. ⁊ ſic̄ ſol ab aliqͦ alio nō habet claritatemſꝫ luna habet claritatē a ſole. ita ⁊ poteſtas ſecularis habet auctoritatē ab eccl̓ia. Ecce qꝛdicit ſol ⁊ luna. Sequit̉. Laudate eū celi celorum .i. v̓tutes ſacramētoꝝ eccl̓ie. ſequit̉ Etaque q̄ ſuꝑ celos ſunt laudēt nomē dn̄i. Ecce quō fecit. Ip̄e dixit ⁊ facta ſunt. ip̄e mādauit ⁊ creata ſunt. Ecce quō dauid erat miratus de miracul̓ xp̄i. Ex iſta rōe iudei vidēteſmiracl̓a xp̄i. ẜm thema ꝓpoſitū admirabant̉dicētes Iā ſum ī materia de qua volo p̄dicare. ꝙ dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄us bn̄ fec̄ oīa. declarabonūc ꝑ tres modos opeꝝ xp̄i. Primū opꝰ ē creatio mūdialis. Secundū opus eſt gubernatio generalis. Tertiū opus eſt redemptio humanalis. Et de iſtis tribꝰ poſſumꝰ dicere thema ꝓpoſitum. Admirabantur ⁊c̄. Primo videamus quō ſūt bn̄ficia. Et declarabo iſtudꝑ illud dictū. Qualis vnuſquiſqꝫ eſt talia d̓t⁊ oꝑat̉. Si hō eſt bonꝰ. ⁊ ꝟba ⁊ facta erūt bona. Per ꝯtrariū ſi homo eſt malus. v̓ba ⁊ fcāerunt mala. Item chriſtus dicit. Ex abundantia cordis os loquitur. Luce. vj. Bonuſhō de bono theſauro cordis ſui ꝓfert bona.