Dominica. xij pꝰ trinitatis
id eſt. diuiſi. ita ꝙ d̓t euāgeliū ꝙ iſti duo aſcēderūt in tēplū vt orarēt. Phariſeꝰ aūt qͥ erat īhabitu ſctītatis ⁊ tn̄ ab intra erat malꝰ poſuitſe an̄ altare ſtās pedes. ⁊ nō genibꝰ flexis ⁊ capite cooꝑto. nec faciebat aliqd̓ ſignū deuotōnis. ſꝫ ſtās apud ſe ⁊ bn̄dicēs apd̓ ſe ⁊ n̄ apuddeū. incepit facere orōem ſuā dicēs. O deꝰ. qͣſi ꝯtēnendo alios. gr̄as ago tibi ¶ Primo qꝛego nō ſum pctōr. ego ſuꝫ deuotꝰ. n̄ facio malum. nō ſum ſic̄ ceteri hoīum. raptores. adulteri. iniuſti. Nec etiā ſum ſic̄ h̓ publicanꝰ qͥ eſth̓. O dn̄e d̓s de oībꝰ iſtis gratias ago tibi¶ Scd̓o. deꝰ facio bonā iuſticiam ī meip̄o.qꝛ ieiuno bis ī ſabbato .i. ī hebdomada. ⁊ decimas do oīm q̄ poſſideo. Nota. oīm vniuerſalit̓. qꝛ de oībꝰ meis do amoredei. Iō deꝰ gͣtias ago tibi. ⁊c̄. Ecce orōem quā faciebat iſtephariſeꝰ iactādo ſe d̓ ſua vita. Sꝫ videamꝰorōem quā faciebat publicanꝰ. Nā ip̄e nōdūexn̄s in tēplo cogitauit intra ſe ꝙ nō erat dignꝰ ſe ponere an̄ altare .i. ꝓpe. Et dixit Uachego ſum magnꝰ pctōr. cōmiſi tāta pctā. ⁊ quōponerē me an̄ altare. nō placꝫ d̓o. ſꝫ poſuit ſelōge ī fine eccl̓ie. ⁊ ꝓſtrauit ſe ſuper terrā. necerat auſus oculos ad celū leuare. Uach dicebat ip̄e. infernꝰ eſt mihi ꝑatꝰ. ⁊ flebat Et ſicincepit facere orōem ſuā di. Deꝰ ꝓpicius eſtomihi pctōri. Thema. ⁊ ꝑcutiebat pectꝰ ſuumTūc d̓t xp̄s. Quis iſtoꝝ duoꝝ fuit exauditꝰan̄ deū. vel phariſeꝰ vl̓ publicanꝰ. Rn̄dit xp̄sAmē dico vob̓. deſcēdit h̓ iuſtificatꝰ ⁊c̄. Nota. iuſtificatꝰ .i. ſanctꝰ ⁊ iuſtꝰ. Et miſer phariſeus qͥ tm̄ iactabat ſe de bonis oꝑbꝰ. reuerſuseſt cū ſuis pctīs. Iō ſequit̉ id qd̓ ꝯcludit xp̄sqꝛ oīs qͥ ſe exaltat hūiliabit̉. Et ſic ptꝫ pͥmum¶ Quātū ad ſcd̓m. In hͦ euāgelio reꝑio qͣtuor ꝯcluſiōes. Prīa eſt p̄ſumptio diabolicalisin pͥncipio euāgelij. Scd̓a eſt oꝑatio v̓tualiſTertia ē petitio rōnal̓. cū d̓r. Deꝰ ꝓpicius ⁊c̄Quarta ē exaltatio celeſtial̓. cū di. Oīs qͥ ſeexal. ⁊c̄. Quātū ad pͥmū notādū. ꝙ orō iſtiusphariſei nō fuit exaudita eo ꝙ hēbat tres magnos defectꝰ. Primꝰ qꝛ ſtabat ſine honore etreuerētia. Scd̓s. qꝛ iactabat ſe ī dei p̄ſentia.Tertiꝰ qꝛ hēbat frēm ſuū in ꝯtemptū. ⁊c̄. Iōorō eiꝰ nō fuit exaudita. Prīo iſte phariſeꝰ miſer hēbat magnā p̄ſumptioneꝫ. qꝛ ſtabat ſinehonore ⁊ reuerētia. Nā bone gētes ſciatis ꝙnos hēmꝰ doctrinā ab apl̓o ꝙ qͥlibet orans ꝓhonore dei dꝫ flectere genua. Iō d̓t. Omnegenu flectat̉. celeſtiū. terreſtriū. ⁊ infernorumad Phil̓. ij. Nota. om̄e vl̓r. qꝛ angl̓i ⁊ ſancti hͦ
idē faciūt ī cel̓. ita ⁊ nos dēmꝰ facere in terrisQꝛ ſi om̄es angeli hͦ faciūt. multo magꝭ nosmiſeri. Itē ⁊ infernoꝝ. qꝛ etiā diaboli ⁊ om̄sdānati faciūt ſibi reuerētiā. tn̄ nō amore ſꝫ timore. Ergo ſi totꝰ mūdꝰ fac̄ deo ī celo reuerētiam. ⁊ ī inferno. qͣnto magꝭ nos qͥ magis debemꝰ ſibi reuerētiā referre Hoc etiā habemꝰMath̓. ij. de tribꝰ regibꝰ qͥ eū adorauerūt inſtabulo. de qͥbꝰ d̓r. ꝙ ꝓcidētes adorauerūt eūIſte aūt phariſeꝰ faciebat ſine reuerētia. ideoſua orō nō fuit exaudita ¶ Nota moralit̓ habemꝰ h̓ doctrinā ꝙ nō dēmꝰ facere ſicut iſtemiſer phariſeꝰ. ſꝫ qn̄ introimꝰ ad eccl̓iam cūhonore ⁊ reuerētia dēmꝰ adorare deū. Auc.Orō humiliātꝭ ſe nubes penetrat Ecc̄i. xxxvqꝛ alit̓ deꝰ nō exaudiet orōem nr̄am ¶ Scd̓sdefectꝰ. qꝛ iactabat ſe in pn̄tia dei. cum dixit.Gr̄as tibi ago. qꝛ nō ſū. ⁊c̄. Heu qͣlis defectꝰ.⁊ qͥd oportebat ſe tantū iactare ī pn̄tia d̓i. Oreſpiciatꝭ qͦt ſūt qͥ hn̄t iſtū defectū. qn̄ voluntaliqͥd boni facere oꝑtꝫ ꝙ totꝰ mundꝰ ſciat. ſic̄faciūt galline qn̄ ouare dn̄t. ⁊c̄. Iō dicit xp̄sAmē dico vob̓ rece. mer. ſuā. Matth̓. vj. qͥavolūt hr̄e honorē ſuū corā mūdo. iō nullummeritū hn̄t corā deo. Ergo ſi vultꝭ hr̄e meritū corā deo. faciatꝭ ſecrete bona oꝑa vr̄a. Qꝛlicꝫ mūdꝰ nō videat. tn̄ deꝰ bn̄ videt a qͦ debetis reciꝑe mercedē. Auctoritas. Tu aūt cuꝫorauerꝭ intra in cubiculū tuuꝫ. ⁊ clauſo oſtioora pr̄em tuū. ⁊ ſeqͥt̉. ⁊ pr̄ tuꝰ qͥ videt ī abſcondito reddet tibi. Math̓. vj. Iſte aūt phariſeus iactabat ſe ī publico corā oībꝰ hoībꝰ. ideoſua orō nō fuit exaudita. Ecce ſecūdꝰ defectꝰ.¶ Tertiꝰ defectꝰ. qꝛ hēbat frēm ſuū ī ꝯtēptūcū dixit. Nō ſum ſic ut ceteri hoīm. velut etiam h̓ publicanꝰ. Ecce ꝯtemptū. qꝛ iuſtificabat ſeip̄m. ⁊ ꝯdēnabat alioſ. Uach qͦt ſunt inmūdo in hͦ defectu. qͥ neſciūt loqͥ de alio niſimalū. ⁊ ſꝑ iudicāt malū. vt ſi videāt aliquemloquentē cū aliqͣ. cito male iudicant. vel ſi ſitvnꝰ faciēs bona oꝑa vt pnīam. ieiunia. ⁊ elemoſynā. ⁊c. om̄s iudicabūt malū. ⁊ aliqn̄ laudabūt malos ⁊ ꝯdemnabūt bonos. Cōtrarium docet apl̓s di. Nolite an̄ tꝑs iudicare qͦaduſqꝫ veniat dn̄s qͥ ⁊ illumīabit abſcōditatenebraꝝ. ⁊ māifeſtabit ꝯſilia cordiū. j. Coꝝ.iiij. Ecce pͥma ꝯcluſio cū d̓t. Duo hoīes aſcēderūt ⁊c. Hic habetꝭ bonā doctrinā moral̓rꝙ in die dn̄ica debetꝭ ire ad eccl̓iaꝫ ⁊c ¶ Secūda ꝯcluſio eſt oꝑatio ꝟtualis. cū dicit. Ieiuno bis in ſabbato. Ipſe autem iactabat ſede ſuis bonis oꝑbꝰ. Nota. Iaꝫ dicatꝭ amici