Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xij pꝰ trinitatis

id eſt. diuiſi. ita d̓t euāgeliū iſti duo aſcēderūt in tēplū vt orarēt. Phariſeꝰ aūt erat īhabitu ſctītatis tn̄ ab intra erat malꝰ poſuitſe an̄ altare ſtās pedes. genibꝰ flexis capite cooꝑto. nec faciebat aliqd̓ ſignū deuotōnis. ſꝫ ſtās apud ſe bn̄dicēs apd̓ ſe apuddeū. incepit facere orōem ſuā dicēs. O deꝰ.ſi ꝯtēnendo alios. gr̄as ago tibi Primo qꝛego ſum pctōr. ego ſuꝫ deuotꝰ. facio malum. ſum ſic̄ ceteri hoīum. raptores. adulteri. iniuſti. Nec etiā ſum ſic̄ publicanꝰ eſt. O dn̄e d̓s de oībꝰ iſtis gratias ago tibi Scd̓o. deꝰ facio bonā iuſticiam ī meip̄o.qꝛ ieiuno bis ī ſabbato .i. ī hebdomada. decimas do oīm poſſideo. Nota. oīm vniuerſalit̓. qꝛ de oībꝰ meis do amoredei. deꝰ gͣtias ago tibi. ⁊c̄. Ecce orōem quā faciebat iſtephariſeꝰ iactādo ſe ſua vita. Sꝫ videamꝰorōem quā faciebat publicanꝰ. ip̄e nōdūexn̄s in tēplo cogitauit intra ſe erat dignꝰ ſe ponere an̄ altare .i. ꝓpe. Et dixit Uachego ſum magnꝰ pctōr. cōmiſi tāta pctā. quōponerē me an̄ altare. placꝫ d̓o. ſꝫ poſuit ſelōge ī fine eccl̓ie. ꝓſtrauit ſe ſuper terrā. necerat auſus oculos ad celū leuare. Uach dicebat ip̄e. infernꝰ eſt mihi ꝑatꝰ. flebat Et ſicincepit facere orōem ſuā di. Deꝰ ꝓpicius eſtomihi pctōri. Thema. ꝑcutiebat pectꝰ ſuumTūc d̓t xp̄s. Quis iſtoꝝ duoꝝ fuit exauditꝰan̄ deū. vel phariſeꝰ vl̓ publicanꝰ. Rn̄dit xp̄sAmē dico vob̓. deſcēdit iuſtificatꝰ ⁊c̄. Nota. iuſtificatꝰ .i. ſanctꝰ iuſtꝰ. Et miſer phariſeus tm̄ iactabat ſe de bonis oꝑbꝰ. reuerſuseſt ſuis pctīs. ſequit̉ id qd̓ ꝯcludit xp̄sqꝛ oīs ſe exaltat hūiliabit̉. Et ſic ptꝫ pͥmum Quātū ad ſcd̓m. In euāgelio reꝑio qͣtuor ꝯcluſiōes. Prīa eſt p̄ſumptio diabolicalisin pͥncipio euāgelij. Scd̓a eſt oꝑatio v̓tualiſTertia ē petitio rōnal̓. d̓r. Deꝰ ꝓpicius ⁊c̄Quarta ē exaltatio celeſtial̓. di. Oīs ſeexal. ⁊c̄. Quātū ad pͥmū notādū. orō iſtiusphariſei fuit exaudita eo hēbat tres magnos defectꝰ. Primꝰ qꝛ ſtabat ſine honore etreuerētia. Scd̓s. qꝛ iactabat ſe ī dei p̄ſentia.Tertiꝰ qꝛ hēbat frēm ſuū in ꝯtemptū. ⁊c̄.orō eiꝰ fuit exaudita. Prīo iſte phariſeꝰ miſer hēbat magnā p̄ſumptioneꝫ. qꝛ ſtabat ſinehonore reuerētia. bone gētes ſciatisnos hēmꝰ doctrinā ab apl̓o qͥlibet oranshonore dei dꝫ flectere genua. d̓t. Omnegenu flectat̉. celeſtiū. terreſtriū. infernorumad Phil̓. ij. Nota. om̄e vl̓r. qꝛ angl̓i ſancti

idē faciūt ī cel̓. ita nos dēmꝰ facere in terrisQꝛ ſi om̄es angeli faciūt. multo magꝭ nosmiſeri. Itē infernoꝝ. qꝛ etiā diaboli om̄sdānati faciūt ſibi reuerētiā. tn̄ amore ſꝫ timore. Ergo ſi totꝰ mūdꝰ fac̄ deo ī celo reuerētiam. ī inferno. qͣnto magꝭ nos magis debemꝰ ſibi reuerētiā referre Hoc etiā habemꝰMath̓. ij. de tribꝰ regibꝰ adorauerūt inſtabulo. de qͥbꝰ d̓r. ꝓcidētes adorauerūtIſte aūt phariſeꝰ faciebat ſine reuerētia. ideoſua orō fuit exaudita Nota moralit̓ habemꝰ doctrinā dēmꝰ facere ſicut iſtemiſer phariſeꝰ. ſꝫ qn̄ introimꝰ ad eccl̓iamhonore reuerētia dēmꝰ adorare deū. Auc.Orō humiliātꝭ ſe nubes penetrat Ecc̄i. xxxvqꝛ alit̓ deꝰ exaudiet orōem nr̄am Scd̓sdefectꝰ. qꝛ iactabat ſe in pn̄tia dei. cum dixit.Gr̄as tibi ago. qꝛ ſū. ⁊c̄. Heu qͣlis defectꝰ. qͥd oportebat ſe tantū iactare ī pn̄tia d̓i. Oreſpiciatꝭ qͦt ſūt hn̄t iſtū defectū. qn̄ voluntaliqͥd boni facere oꝑtꝫ totꝰ mundꝰ ſciat. ſic̄faciūt galline qn̄ ouare dn̄t. ⁊c̄. dicit xp̄sAmē dico vob̓ rece. mer. ſuā. Matth̓. vj. qͥavolūt hr̄e honorē ſuū corā mūdo. nullummeritū hn̄t corā deo. Ergo ſi vultꝭ hr̄e meri corā deo. faciatꝭ ſecrete bona oꝑa vr̄a. Qꝛlicꝫ mūdꝰ videat. tn̄ deꝰ bn̄ videt a debetis reciꝑe mercedē. Auctoritas. Tu aūt cuꝫorauerꝭ intra in cubiculū tuuꝫ. clauſo oſtioora pr̄em tuū. ſeqͥt̉. pr̄ tuꝰ videt ī abſcondito reddet tibi. Math̓. vj. Iſte aūt phariſeus iactabat ſe ī publico corā oībꝰ hoībꝰ. ideoſua orō fuit exaudita. Ecce ſecūdꝰ defectꝰ. Tertiꝰ defectꝰ. qꝛ hēbat frēm ſuū ī ꝯtēptū dixit. ſum ſic ut ceteri hoīm. velut etiam publicanꝰ. Ecce ꝯtemptū. qꝛ iuſtificabat ſeip̄m. ꝯdēnabat alioſ. Uach qͦt ſunt inmūdo in defectu. neſciūt loqͥ de alio niſimalū. ſꝑ iudicāt malū. vt ſi videāt aliquemloquentē aliqͣ. cito male iudicant. vel ſi ſitvnꝰ faciēs bona oꝑa vt pnīam. ieiunia. elemoſynā. ⁊c. om̄s iudicabūt malū. aliqn̄ laudabūt malos ꝯdemnabūt bonos. Cōtrarium docet apl̓s di. Nolite an̄ tꝑs iudicareaduſqꝫ veniat dn̄s illumīabit abſcōditatenebraꝝ. māifeſtabit ꝯſilia cordiū. j. Coꝝ.iiij. Ecce pͥma ꝯcluſio d̓t. Duo hoīes aſcēderūt ⁊c. Hic habetꝭ bonā doctrinā moral̓r in die dn̄ica debetꝭ ire ad eccl̓iaꝫ ⁊c Secūda ꝯcluſio eſt oꝑatio ꝟtualis. dicit. Ieiuno bis in ſabbato. Ipſe autem iactabat ſede ſuis bonis oꝑbꝰ. Nota. Iaꝫ dicatꝭ amici