Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. .I.

Ecc̄i.j. Fōs ſapīe v̓bū dei ī excelẜ. Et qͥlibetnr̄m indiget aqͣ gr̄e de iſto fonte ī orto aīe etcorꝑis. neceſſariū ē canale or̄onis cꝰ peseſt ī ore. caput ī celo. ꝯtēplatōeꝫ vl̓ cogitationē. Ecce or̄onis. Iſtā orōeꝫ on̄dit xp̄snob̓ vnū hoīem. de d̓t euāgeliū. Publicanus aūt alōge ſtās nolebat ocl̓os ī celū leuare. ſꝫ ꝑcutiebat pectꝰ ſuū di. Deꝰ ꝓpiciꝰ. vſqꝫ īdomū ſuā. No. alōge ſtās. qꝛ cogitās ſua magna pctā putabat ſe dignū intrare tēplūdn̄i. nec audebat reſpicere celū. cogitās ēcamera dei quē tantū offendit. Sꝫ dicebatītra ſe. ſuffic̄ mihi iſta gr̄a mihi deꝰ r̄mittatpctā mea. dicebat. Deꝰ eſto ꝓpicius mihipctōri. qꝛ neſciebat Pr̄ nr̄. nec Aue maria. etſequit̉. Deſcēdit iuſtificatꝰ ī domū ſuā. Etquāta ē virtꝰ deuote or̄onis. modicū ē ſpeculādū. Iſte publicanꝰ quē xp̄s laudat ẜuauit tria ī orōne ſua .ſ. timorē reuerētialē. verecūdiā intellectualē. ꝯtritōeꝫ cōcordialē. Pri pꝫ d̓t. alōge ſtās. qꝛ timore reuerētieaudebat intrare tēplū dn̄i ſe reputās dignū ⁊c̄. No. ꝯͣ illos nimis accedūt adaltare etiā ſe appōdiātes. Itē ꝑlamētismulieribꝰ in eccl̓ia. vbi tractant̉ mr̄imoniaclādeſtina. Dicat̉ miraculū qd̓ hēt̉ in bibliaij. Regū. vj. De Oza ex tactu arche ſubitofuit mortuꝰ. lꝫ tāgeret archā bona intentiōe timore reuerētiali. Iudei aſſignāt rōeꝫeiꝰ mortis. qꝛ illa nocte dormierat vxoreſua. Licꝫ vir vxore ſua poſſit dormire ſine pctō. īmo etiā meritorie. tn̄ decet pꝰ ta actū cōicare vl̓ ad cōmunionē euchariſtieaccedere. Hiero. de cōſe. diſ. ij. Oīs an̄ ſacrācōionē aꝓpria vxore abſtinere dꝫ tribꝰ. qͣtuorqͥnqꝫ. aut ſex. aut ſeptē diebꝰ. Non eſt p̄ceptūſꝫ ꝯſiliū. vt pꝫ .xxxiij. q. iiij. Uir vxore. vbidic̄ Gregꝰ. Si vtit̉ vxore. ſolum ex libidine.oīno abſtinere dꝫ. Et nūqͥd maioris dignitatis ē altare eccl̓ia xp̄i vbi ꝯficit̉ corpꝰ xp̄iqͣꝫ archa moyſi. auiſetꝭ vos ī or̄one vr̄aſitis longe ab altari. qꝛ illa hūilitate or̄o vr̄amagꝭ a deo exaudiet̉. dd̓ dicit de ſe. Egoaūt ī ml̓titudine miſcd̓ie tue introibo in do tuā. adorabo ad tēplū ſctm̄ tuū ī timoretuo pͣs. v. p̄cepit deꝰ. Quiſqͥs externoꝝ .i. ſacerdotuꝫ acceſſerit ad altare .ſ. occidet̉.Nume.. in or̄one reqͥrit̉ timor reuerētialis Scd̓o reqͥrit̉ verecūdia intellectual̓.Hoc on̄dit̉ d̓r. Nolebat nec ocl̓os ad ce leuare. Ita debemꝰ nos facere. Declaret̉ꝑſil̓itudinē de filio vidēte patre fecit ali-

quā inſolētiā. ꝓpt̓ qd̓ ex verecūdia audetreſpicere pr̄eꝫ ī facie. Dicas tu xp̄iane feciſtivnqͣꝫ īſolētias ribaldarias corā pr̄e tuo ih̓uxp̄o. mr̄e ꝟgine maria. vidētibꝰ oīa bonaqͣꝫ mala tu facis. Oīa nuda aꝑta ſūt ocul̓eiꝰ. ad quē nob̓ ẜmo eſt. ſcꝫ in orōne. ad Heb̓.iiij. ex verecūdia inclina caput tuū ī or̄one. qꝛ talis hūilitas multū placet xp̄o. Id̓oEſdras ī ſua or̄one dicebat. Deꝰ meꝰ cōfundor. erubeſco leuare faciē meā ad te. Ratioqm̄ iniqͥtates nr̄e multiplicate ſūt ſuꝑ caputnr̄m. delicta nr̄a creuerūt vſqꝫ ad celū. prīaEſdre. ix. Tertio reqͥrit̉ ꝯtritio cordialis d̓r. ꝑcutiebat pectꝰ ſuū dicēs. Deꝰ ꝓpiciꝰeſto mihi pctōri. Eſt hic q̄ſtio. Certū eſtqͥnqꝫ ſenſus corꝑis. oīa mēbra eiꝰ peccamus. qͣre ꝑcutimꝰ ocl̓os nec aures. Imoꝑcutere eēt ridiculū. nec xp̄s dic̄ publicanus ꝑcuteret aures nec oculos ⁊c̄. ſed pectꝰſuū. de laudat̉ a xp̄o. Ad dicat̉ de malaarbore. de ſufficit ſcīdere ramos. ſꝫ reqͥrit̉ eradicatio. radix oīm maloꝝ peccatoꝝ ē cor. ſenſus aūt et mēbra corꝑis ramiſunt. qꝛ illic vadit oculus lingua ⁊c̄. Iuxtaillud. vbi ē theſaurꝰ tuꝰ ibi ē cor tuū. Math̓.vj. xp̄s Math̓. xv. De corde exeūt cogitatiōes male. homicidia. adulteria. fornicatiōes. furta. falſa teſtimonia. blaſphemie ⁊c̄. ad radicē ponit̉ ſecurꝭ ꝑcutiēdo pectus.ꝑcutit̉ etiā aliqͦtiēs os. qꝛ ex abūbantia cordis os loquit̉. Math̓. xij. bonꝰ modꝰ eſtilloꝝ qui poſt corꝑis xp̄i eleuatōeꝫ ꝑcutiuntpectꝰ os qͣſi ẜcātes. Dn̄e ego offēdi vos corde ore me fuiſtis in cruce eleuatꝰ. Eccetres bone ꝯditiōes or̄onis. recipiatꝭ teneatis eas Dico tertio on̄dit xp̄s nob̓ ſꝑareiuſtā retributōeꝫ. qꝛ ip̄e ē iuſtꝰ iudex. on̄dit d̓t. Oīs ſe exal. ⁊c̄. Qd̓ eſt thema. Nota.Oīs ſe exaltat .ſ. vane. exaltat̉ a deo. velpapa. vel rege ⁊c̄. Sꝫ ip̄e ſe ingerit ad dignitatē p̄latiōis. ſeu officia ſuſtinēda et regimencōitatis. tn̄ coactꝰ deberet ad dicta officia ſuſcipiēda accedere. dicēdo. O miſer neſcio regere nec me nec mea. quō potero regere tot tātos. Sꝫ ſi papͣ vl̓ rex vl̓ cōitas exaltat te recipias ⁊c̄. etiā timore. qͣſi dicēdodeo. On̄e vos iuuabitꝭ me. Sꝫ qn̄ tu ingerꝭte rogas amico tuo inſufficiēti laboras eo quē tu ſcis ſufficit ad regēdū domūſuā ⁊c. deus hūiliabit te. Patet qͣre hodietot regna cōmunitates ville caſtra deſtructa ſunt ſubuerſa. qꝛ qͥlibet vult regimē ⁊c̄.