Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xj. poſt trinitatis

ſalaria retinēdo vel debita negādo. iſtisiniuſticijs ſe iactāter excuſabat iſte. Itemnon erat homicida vel diffamator. O ſtultequō on̄dis tuā ſuꝑbiā p̄ſumptōeꝫ. Tertio. qꝛ ſum ſic̄ ceteri hoīm adulteri. Notaqͥd eſt adulteriū. vt viuā caſte ieiuno bisin ſabbato .i. in hebdomada. ego ſū talisvt ribaldus publicanꝰ. O de iſto ſtulto attende. qꝛ ꝯdēnatꝰ deſcēdit in domū ſuā.ſi nolumꝰ ꝯdēnari. de nullo bono habeamꝰſuꝑbā p̄ſumptiōeꝫ. De dat̉ talis declaratōPonat̉ caſus aliqͥs pauꝑ mutuo recipiat a diuite mille florenos tali ꝯditiōe.libet anno teneat̉ dare diuiti centū florenoscenſuales ſub pena mortꝭ. qꝛ qn̄cūqꝫ voluerit diues ſortē pͥncipaleꝫ teneat̉ reddere ſibietiā ſub pena mortꝭ. Si talis pauꝑ velletſe iactare et ſuꝑbire dicēdo. O quō ſū diues⁊c̄. nūquid eēt ſtulticia īmo. qꝛ tāto onere hꝫ illas pecunias ē gaudendū ſꝫ potiꝰ flendū timēdū. Ita ē de nobis. oīabona hēmꝰ ſiue tꝑalia. ſiue naturalia ⁊c̄.ſūt nob̓ data ꝓprie ſꝫ ſūt a xp̄o diuite mutuata. qꝛ ſibi habemꝰ de oībꝰ dare vſurā bonaꝫſub pena mortꝭ et̓ne. Prīo bonis terrenis.ſi hētis cāpos. vineas. poſſeſſiōes aliaſ. oīaiſta ſūt vob̓ a diuite xp̄o data ſꝫ mutuata.qꝛ de oībꝰ vſqꝫ ad vltimū obulū habetis ſibireddere cōputū quō habuiſtꝭ. ꝯſeruaſtꝭ. qͣliter expēdiſtꝭ. Ergo vos eſtꝭ dn̄s. ſed xp̄s.Dauid. Dn̄i eſt t̓ra plenitudo eiꝰ. orbis terraꝝ vniuerſi hītant in eo. Uos aūt diuites ſolū eſtis diſpenſatores. Sic nos exiſtimet vt miniſtros xp̄i diſpēſatores j. adCoꝝ. iiij. Et loquit̉ apl̓us in ꝑſona diuitūſub pena mortis. diuites tenent̉ ad vſuras .ſ.oꝑa miſcd̓ie pietatꝭ. ſolū ſemel ī anno ſꝫqͦlibet die. nec ꝯtentat̉ xp̄s de ſorte pͥncipali. dic quō es diues qͦt pecunias hēs cuꝫita ſis oneratꝰ ⁊c̄. Patet ſtulticia diuitū. quiaoīa mutuo receperūt. Auc̄tas. qͥdā ꝑegre ꝓficiſcēs ⁊c̄. Matth̓. xxv. Et loquit̉ xp̄sde ſe. Dicat̉ hiſtoria. dixit xp̄s illi nihil fuitlucratꝰ. Serue male piger oportuit te pecuniā meam cōmittere nūmularijs. Et egoveniēs recepiſſem vtiqꝫ qd̓ meū eſt vſurꝭLoquit̉ xp̄s ſil̓itudinarie. Matth̓. xxv. etLuc̄. xix. Nolite igit̉ vos appreciari de diuitijs poſſeſſiōibꝰ. hmōi. ſed ſemꝑ timere dicendo. O miſer quātū debeo ⁊c̄. Iac̄.v. Agite nūc diuites plorate vllulātes ī miſerijs veſtris aduenient vobis. Nec em̄ eſt

ſuꝑbiendū de bonis ꝑſonalibꝰ ſeu eſſentialibꝰ. vt de ingenio. de ſubtilitate intellectusnec auiſamētis mūdanis. nec ſapiētia. necde eloquētia. nec de pulchritudine. fortitudine. ſanitate. hmōi. qꝛ totū eſt nobis a deomutuatū. de oībꝰ bonā hr̄e vult vſurā. Sꝫvtinā ſubtilitas intellectꝰ non ſit aliquibꝰ cadānatiōis. intellectu male vtētibꝰ. Dicat̉ breuiter hiſtoria illiꝰ ceci quē xp̄s ſanauit Ioh̓.ix. Cui dixit xp̄s. tu credis ī filiū dei. Rn̄ditille. Quis eſt dn̄e vt credā in. Rn̄dit ih̓s.Qui loqͥt̉ tecū ip̄e eſt. At ille ait. Credo dn̄e.Et ꝓcidens adorauit. Et dixit ei ih̓s. Iniudiciū ego in hūc mūdū veni vt vidētvideāt. vidēt ceci fiāt. Et dicebāt phariſei. Nūquid nos ceci ſumus. Dixit eis ih̓sSi ceci eſſetis haberetꝭ pctm̄. Nūc ꝟo dicitis. qꝛ videmꝰ. peccatū vr̄m manet .ſ. infidelitatꝭ. Hoc dicebat xp̄s. qꝛ ille cecꝰ rudis ignorās. viſo miraculo illumīatꝰ adorauitxp̄m. Sꝫ phariſei p̄ſumptuoſi ſubtiles faciēdo ratōnes ſuas. ceciderūt in fatuitates.Pauci ſūt ſubtiles intellectu ſint ꝟe fideleſqꝛ ſuo intellectu volūt cōprehēdere ea fid̓iſunt. Dicat̉ quō ē ſtulticia lumīe intellectiꝰvelle cōprehēdere articulos fidei. Exemploilliꝰ lumīe candele volebat ꝓbare ducatosaureos et florenos florētie ⁊c. Uſurā quaꝫdeꝰ vult de intellectu. eſt ſimplex credentia.De volūtate amorē. De memoria. ſuoꝝ ope recordatiōꝫ. De eloq̄ntia ꝓximi ſubuētionem. Sed cōiter eloquētes male moriunt̉.ſine lingua ſine cōfeſſiōe. De corꝑe vult deꝰvſurā pnīe. ieiunioꝝ ⁊c̄. Ecce vſuras qͣs deꝰvult de bonis perſonalibꝰ ſub pena mortis.Dico vob̓ niſi pnīam egeritis oēs ſil̓ ꝑibitis. Lu. xiij. Iteꝫ de bonis ſpūalibꝰ vult deꝰvſuram .ſ. de fide. ſpe. charitate. de prudētia.iuſticia. fortitudīe. temꝑantia ⁊c̄. Uult deꝰꝯtinuationē multiplicationē bonoꝝ ope meritoꝝ. Omni aūt cui multū datū eſt.multū queret̉ ab eo. Et cui cōmodaueruntmultū plꝰ petēt ab eo. Luc̄. xij. Nota datū .i.accōmodatū. vt declarat̉ d̓r. et cui cōmodauerūt ml̓tū. Dico ſcd̓o xp̄s docet nosobẜuare deuotā or̄onem. qꝛ or̄o eſt mediūqd̓ oꝫ nos hr̄e om̄e bonū. Ad ꝓbandū detur ſil̓itudo de alto fonte. a ſi vultis in vr̄oorto venire aquā oꝫ ponere canale ⁊c̄. Fōsoīm bonoꝝ eſt in celo. Om̄e datū optimū etom̄e donū ꝑfectū. deſurſū eſt deſcēdēs a pr̄eluminū .i. angelorū. Iacobi j. De iſto fonte