Dominica. xj. poſt trinitatis
ſalaria retinēdo vel debita negādo. ⁊ d̓ iſtisiniuſticijs ſe iactāter excuſabat iſte. Item ꝙnon erat homicida vel diffamator. O ſtultequō on̄dis tuā ſuꝑbiā ⁊ p̄ſumptōeꝫ. ¶ Tertio. qꝛ nō ſum ſic̄ ceteri hoīm adulteri. Notaqͥd eſt adulteriū. Iō vt viuā caſte ieiuno bisin ſabbato .i. in hebdomada. Nō ego ſū talisvt h̓ ribaldus publicanꝰ. O de iſto ſtulto attende. qꝛ ꝯdēnatꝰ deſcēdit in domū ſuā. Iōſi nolumꝰ ꝯdēnari. de nullo bono habeamꝰſuꝑbā p̄ſumptiōeꝫ. De hͦ dat̉ talis declaratōPonat̉ caſus ꝙ aliqͥs pauꝑ hō mutuo recipiat a diuite mille florenos tali ꝯditiōe. ꝙ qͦlibet anno teneat̉ dare diuiti centū florenoscenſuales ſub pena mortꝭ. qꝛ qn̄cūqꝫ voluerit diues ſortē pͥncipaleꝫ teneat̉ reddere ſibietiā ſub pena mortꝭ. Si talis pauꝑ hō velletſe iactare et ſuꝑbire dicēdo. O quō ſū diues⁊c̄. nūquid hͦ eēt ſtulticia īmo. qꝛ cū tāto onere hꝫ illas pecunias ꝙ nō ē gaudendū ſꝫ potiꝰ flendū ⁊ timēdū. Ita ē de nobis. Nā oīabona q̄ hēmꝰ ſiue tꝑalia. ſiue naturalia ⁊c̄. nōſūt nob̓ data ꝓprie ſꝫ ſūt a xp̄o diuite mutuata. qꝛ ſibi habemꝰ de oībꝰ dare vſurā bonaꝫſub pena mortꝭ et̓ne. Prīo d̓ bonis terrenis.ſi hētis cāpos. vineas. ⁊ poſſeſſiōes aliaſ. oīaiſta ſūt vob̓ a diuite xp̄o nō data ſꝫ mutuata.qꝛ de oībꝰ vſqꝫ ad vltimū obulū habetis ſibireddere cōputū quō habuiſtꝭ. ꝯſeruaſtꝭ. qͣliter expēdiſtꝭ. Ergo vos nō eſtꝭ dn̄s. ſed xp̄s.Dauid. Dn̄i eſt t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ. orbis terraꝝ ⁊ vniuerſi qͥ hītant in eo. Uos aūt diuites ſolū eſtis diſpenſatores. Sic nos exiſtimet hō vt miniſtros xp̄i ⁊ diſpēſatores j. adCoꝝ. iiij. Et loquit̉ apl̓us in ꝑſona diuitū ⁊ſub pena mortis. diuites tenent̉ ad vſuras .ſ.oꝑa miſcd̓ie ⁊ pietatꝭ. nō ſolū ſemel ī anno ſꝫqͦlibet die. nec ꝯtentat̉ xp̄s de ſorte pͥncipali.Mō dic quō es diues qͦt pecunias hēs cuꝫita ſis oneratꝰ ⁊c̄. Patet ſtulticia diuitū. quiaoīa mutuo receperūt. Auc̄tas. Hō qͥdā ꝑegre ꝓficiſcēs ⁊c̄. Matth̓. xxv. Et loquit̉ xp̄sde ſe. Dicat̉ hiſtoria. dixit xp̄s illi qͥ nihil fuitlucratꝰ. Serue male ⁊ piger oportuit te pecuniā meam cōmittere nūmularijs. Et egoveniēs recepiſſem vtiqꝫ qd̓ meū eſt cū vſurꝭLoquit̉ h̓ xp̄s ſil̓itudinarie. Matth̓. xxv. etLuc̄. xix. Nolite igit̉ vos appreciari de diuitijs ⁊ poſſeſſiōibꝰ. ⁊ hmōi. ſed ſemꝑ timere dicendo. O miſer ⁊ quātū debeo ⁊c̄. Iō Iac̄.v. Agite nūc diuites plorate vllulātes ī miſerijs veſtris q̄ aduenient vobis. Nec em̄ eſt
ſuꝑbiendū de bonis ꝑſonalibꝰ ſeu eſſentialibꝰ. vt de ingenio. de ſubtilitate intellectusnec auiſamētis mūdanis. nec d̓ ſapiētia. necde eloquētia. nec de pulchritudine. fortitudine. ſanitate. ⁊ hmōi. qꝛ totū eſt nobis hͦ a deomutuatū. ⁊ de oībꝰ bonā hr̄e vult vſurā. Sꝫvtinā ſubtilitas intellectꝰ non ſit aliquibꝰ cadānatiōis. intellectu male vtētibꝰ. Dicat̉ breuiter hiſtoria illiꝰ ceci quē xp̄s ſanauit Ioh̓.ix. Cui dixit xp̄s. tu credis ī filiū dei. Rn̄ditille. Quis eſt dn̄e vt credā in eū. Rn̄dit ih̓s.Qui loqͥt̉ tecū ip̄e eſt. At ille ait. Credo dn̄e.Et ꝓcidens adorauit eū. Et dixit ei ih̓s. Iniudiciū ego in hūc mūdū veni vt qͥ nō vidētvideāt. ⁊ qͥ vidēt ceci fiāt. Et dicebāt phariſei. Nūquid ⁊ nos ceci ſumus. Dixit eis ih̓sSi ceci eſſetis nō haberetꝭ pctm̄. Nūc ꝟo dicitis. qꝛ videmꝰ. peccatū vr̄m manet .ſ. infidelitatꝭ. Hoc dicebat xp̄s. qꝛ ille cecꝰ rudis⁊ ignorās. viſo miraculo illumīatꝰ adorauitxp̄m. Sꝫ phariſei p̄ſumptuoſi ⁊ ſubtiles faciēdo ratōnes ſuas. ceciderūt in fatuitates.Pauci ſūt ſubtiles intellectu qͥ ſint ꝟe fideleſqꝛ ſuo intellectu volūt cōprehēdere ea q̄ fid̓iſunt. ¶ Dicat̉ quō ē ſtulticia lumīe intellectiꝰvelle cōprehēdere articulos fidei. Exemploilliꝰ qͥ lumīe candele volebat ꝓbare ducatosaureos et florenos florētie ⁊c. ¶ Uſurā quaꝫdeꝰ vult de intellectu. eſt ſimplex credentia.De volūtate amorē. De memoria. ſuoꝝ operū recordatiōꝫ. De eloq̄ntia ꝓximi ſubuētionem. Sed cōiter eloquētes male moriunt̉.ſine lingua ſine cōfeſſiōe. De corꝑe vult deꝰvſurā pnīe. ieiunioꝝ ⁊c̄. Ecce vſuras qͣs deꝰvult de bonis perſonalibꝰ ſub pena mortis.Dico vob̓ ꝙ niſi pnīam egeritis oēs ſil̓ ꝑibitis. Lu. xiij. Iteꝫ de bonis ſpūalibꝰ vult deꝰvſuram .ſ. de fide. ſpe. charitate. de prudētia.iuſticia. fortitudīe. ⁊ temꝑantia ⁊c̄. Uult deꝰꝯtinuationē ⁊ multiplicationē bonoꝝ operū ⁊ meritoꝝ. Omni aūt cui multū datū eſt.multū queret̉ ab eo. Et cui cōmodaueruntmultū plꝰ petēt ab eo. Luc̄. xij. Nota datū .i.accōmodatū. vt declarat̉ cū d̓r. et cui cōmodauerūt ml̓tū. Dico ſcd̓o ꝙ xp̄s docet nosobẜuare deuotā or̄onem. qꝛ or̄o eſt mediū ꝑqd̓ oꝫ nos hr̄e om̄e bonū. Ad hͦ ꝓbandū detur ſil̓itudo de alto fonte. a qͦ ſi vultis in vr̄oorto venire aquā oꝫ ponere canale ⁊c̄. Fōsoīm bonoꝝ eſt in celo. Om̄e datū optimū etom̄e donū ꝑfectū. deſurſū eſt deſcēdēs a pr̄eluminū .i. angelorū. Iacobi j. De iſto fonte