Dominica octaua pꝰ trinitatis

biam. Rn̄debāt ꝙ ſic. qꝛ pr̄ erat hꝰ. Et rn̄ditraguel. Bn̄dictio ſit tibi fili mi. qꝛ boni ⁊ optimi viri es filiꝰ. Thob̓. vij. Itē filiꝰ aſſimilat̉pr̄i in oꝑbꝰ ſeu inclinatōibꝰ. qꝛ filiꝰ naturalit̓oꝑat̉ ⁊ habet inclinatōes pr̄is. Iō dicit xp̄uſiudeis gloriantibꝰ de abrae filiatiōe. Si filijabrae eſtis. oꝑa abrae facite. Ioh̓. viij. Modo videamꝰ ꝑ iſta duo ſigna quō poſſumꝰ ſcire ⁊ cognoſcere filiationē dei ꝑ gr̄am ī nobisHoc poſſumꝰ videre ꝑ faciē ſuā quā nob̓ on̄dit. ⁊ ꝑ oꝑationē pͥncipalē Facies quā nobiſon̄dit ſꝑ deꝰ ſeu mōſtrat ē amor ⁊ dilectio. nōon̄dit nob̓ dorſum .ſ. rigorē iuſticie. ſed facieꝫamoris ⁊ dilectionis. Quare deꝰ creauit mūdum. nō ꝓ ſe. qꝛ nō indigebat. ſꝫ ꝓ nob̓. vt ſicmereamur. ⁊ ī celo qͥeſcamꝰ. hͦ ſola dilectionefecit. Itē. qͣre voluit incarnari. nūqͥd cogebatur ab aliqͦ. nō. ſꝫ ſola dilectōe. Adam voluitdeo aſſimilari ꝑ cibū ſꝫ nō potuit. Sꝫ deusvoluit incarnari vt eſſet nob̓ ſil̓is. Item qͣrevoluit naſci de ꝟgine ⁊ ꝟgo eſſe. ꝓfecto ꝓpteramorē ⁊ dilectionē. vt daret nobis exempluꝫcaſtitatis. Itē qͣre in cruce portauit onꝰ oīmpctōꝝ noſtroꝝ. ſola dilectōe ⁊ amore. ne aliqͥſſibi credens ⁊ obediēs ſuſpendat̉ in furca inferni. Item qͣre voluit deſcēdere ad inferos.vt inde ſanctos patres extraheret. Item qͣre voluit reſurgere. dans nob̓ ſpem reſurrectionis ī iudicio. Itē qͣre voluit aſcēdere. vtp̄pararet nobis locū. Item qͣre ordinauit ſacramentū altarꝭ. vt ꝯtinue eſſet nobiſcuꝫ Etalia ſacr̄a in remiſſionē pctōꝝ. Totuꝫ hͦ fecitamore ⁊ dilectione. nobis faciē ſuā oſtendēdo. Qn̄ gͦ aliqua creatura habet amorē et dilectionem ⁊ charitatē adꝓximū eſt ſil̓is xp̄o īfacie. Auc̄tas. In hͦ cognoſcēt om̄s quia diſcipuli. imo ⁊ filij mei eſtis ſi dilectionem habueritis ad inuicē. Ioh̓. xiij. Iō dicit alia auctoritas. ⁊ eſt apl̓i. Ergo eſtote imitatores d̓iſicut filij chariſſimi. ⁊ ambulate ī dilectione.ad Eph̓. v. Nōne eſt homo de magno genere. Magnū eſt eſſe filiū regis. ſꝫ maximū eſtfiliū eſſe dei. Uidete frēs qualē charitatē dedit nob̓ deꝰ pr̄. vt filij dei noīemur ⁊ ſimus. pͥma Ioh̓. iij. Sꝫ h̓ multi deficiūt. qꝛ exqͦ ꝯceperūt odiū. rancorē. ⁊ malā voluntatē ꝯͣ aliūnolunt ꝑcere. Iō auiſetis vos ⁊ emendetis.qꝛ al̓s nō eſtis filij dei ¶ Secūdo in oꝑe filius patri aſſimilat̉. Opꝰ dei pͥncipale eſt. de qͦDauid dic̄ nobis. Suauis dn̄s vniuerſiſ. ⁊miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eius. Ergo pͥncipale opꝰ dei eſt opꝰ miſcd̓ie. Qn̄ gͦ aliquis eſt

miſericors ⁊ ꝓnꝰ ad oꝑa mīe feruēter exercēda circa pauperes. viduas. ⁊ pupillos. captiuos. hoſpitalia. ⁊c̄. cognoſcit̉ ꝙ eſt filius dei.Eſtote gͦ miſericordes ſic̄ pr̄ vr̄ miſericors ē.Lu. vj. ¶ Secūdum opꝰ qd̓ on̄dit aliquemeſſe filiū dei. eſt correctio doctrinal̓ qn̄ deꝰ cūꝟga paterne correctiōis ꝑcutit aliquē. Uirga eſt dolor vl̓ pauꝑtas. infirmitas. vl̓ ꝑditōamicoꝝ ſiue bonoꝝ. Qn̄ deꝰ iſta ꝟga ꝑcutitaliquē ſignū eſt euidēs ꝙ tal̓ eſt filiꝰ dei ſi patiēter recipit Ad hͦ dicat̉ exemplū de pueris īplatea ludētibꝰ ⁊ faciētibꝰ truffas. ⁊ veīt vnꝰhō ⁊ dimiſſis alijs pueris corrigit vel ꝑcutitvnū vel duos de illis. ſtatim vos dicētis. Oille dꝫ eſſe filiꝰ illiꝰ. Ecce quō caſtigat eū Idēde nobis. qͦtqͦt ſumꝰ. ſumꝰ pueri ⁊ facimꝰ truffas. qꝛ nullꝰ eſt ita ſapiēs qͥ in aliquo nō ervel in ꝟbo. ⁊c̄. Ideo apl̓s. Nolite pueri efficiſenſibꝰ. ſꝫ malicia ꝑuuli eſtote. ſenſibꝰ aūt ꝑfecti. j. Co. xiiij. Sꝫ qͥd facit deꝰ dat mihi vl̓ tibi tribulationes cū virga caſtigando vl̓ corripiendo. ⁊ non alios. ſignū eſt ꝙ ſumus filijdei ⁊ non alij. imo poſſunt dicere alij. Uereilli filij dei ſunt quos corrigit. Tn̄ credit̉ abinſipiētibꝰ. ꝙ illa correctio ſit ira dei cū ſit dilectio. ſꝫ qn̄ deꝰ dimittit ꝑſonā ꝙ non hꝫ aduerſitates. ⁊c̄. malū ſignum ē. Dicat̉ h̓ miraculū qd̓ legit̉ in vita beati Ambroſij eunti ꝑviam in italia. Cū eſſet archiep̄us mediolanenſis. ⁊ hoſpitatus fuiſſet in domo cuiuſdādiuitis. ⁊ poſt prandiū dū ſcutiferi comederent. beatus Ambroſiꝰ loquebat̉ cū dn̄o illo.vt daret ſibi aliquā bonā doctrinā. ⁊ dixit ſibi. quō viuitis. ⁊c̄. Et ille ſubridens reſpōditDn̄e noueritis ꝙ ego ſum beatior homo mūdi. nunqͣꝫ fui infirmꝰ. ⁊c̄. Dicat̉ qūo beatꝰ ambroſius receſſit. ⁊ ſtatim dn̄s cuꝫ oībꝰ deſcendit in ꝓfunduꝫ. ⁊c̄. Ideo dicebat apl̓s. Quisem̄ filiꝰ quē non corripit pr̄. Qd̓ ſi extra diſciplinam eſtis. cuiꝰ ꝑticipes facti ſunt om̄es. gͦadulterini ⁊ non filij eſtis. ad Hebre. xij. Perſona ſancta nunqͣꝫ eſt ſine aliqua paſſione inſuo corꝑe. Qd̓ a multis reputat̉ ꝙ ſit malum⁊ ira dei. Non ſic reputabat̉ ab illo ſancto qͥquolibet anno grauit̓ infirmabat̉. quā infirmitatē ip̄e cum magna patientia recipiebatdicendo. Dn̄e mō bn̄ cognoſco. ꝙ ſum filiusveſter. qꝛ corrigitis me. ⁊c. Et cuꝫ ſemel trāſiret annus ꝙ non fuit infirmus. plorabat. ⁊c.quouſqꝫ infirmabat̉. Et nos murmuramuſde infirmitatibus. Ideo dicit ſcriptura. Diſciplinaꝫ dn̄i fili mi ne abijcias. nec deficias