Dominica octaua pꝰ trinitatis
epiſtola currētis dn̄ice. Pro declaratōe hꝰ ꝟbi oportet declarare de qͦ ſumus debitores ⁊qͥnqꝫ. Pro cuiꝰ declaratōe recordor de qͣdamdoctrina ph̓i ī libro poſterioꝝ. ꝙ demonſtratio potiſſima eſt qn̄ ꝑ diffinitōꝫ eſſentialē reiꝓbant̉ ⁊ cognoſcunt̉ ꝓpria eiꝰ. Ergo ad ſciēdūꝯditiōes ⁊ ꝓprietates hoīs ⁊ ad qͥd tenet̉. videamꝰ diffinitōꝫ hoīs. De qͦ inueni duas difnitiōes. Prima porphirij. ſꝫ defectuoſa. ſcd̓aeſt theologie. Prima. Hō eſt aīal rōnale mortale. Et iſta hꝫ tres defectꝰ. Prīo deficit ſibivniuerſalitas. qꝛ diffinitio dꝫ cōpetere oībꝰſuis ſuppoſitꝭ. ſꝫ iſta nō ꝯuenit xp̄o nec ꝟginimarie. ⁊ ẜm opīones mgr̄oꝝ doctoꝝ etiā nōꝯuenit btō Ioh̓i euāgeliſte. qꝛ dicunt aliquidoctores eū eſſe in celo cū corꝑe ⁊ anima. ⁊c̄.Secūdꝰ defectꝰ eſt. qꝛ iſta diffinitio nullā facit mentionē niſi de cā materiali ⁊ formali. ſꝫde cauſa effectiua ipſiꝰ hoīs nihil d̓t. q̄ eſt deꝰqꝛ ph̓i nō intellexer̄t creationē. imo dixeruntꝙ ex nihilo nihil fit. Tertiꝰ defectꝰ eſt. qꝛ nonfacit mētionē de cauſa finali ipſiꝰ hoīs. ſcꝫ debeatitudine. Nec miꝝ qꝛ cognitio ph̓oꝝ nontm̄ aſcēdit. licet eoꝝ cognitio aſcēderet vſqꝫad nonū celū. qꝛ vocarūt pͥmū mobile. tn̄ adcelū qd̓ eſt locꝰ beatitudīs non ꝑtigerunt. tn̄ph̓i credebāt ſe demonſtrare. Sꝫ diffinitiobona ⁊ ſine defectu eſt theologoꝝ dicentiumHō eſt creatura rōnalis. ad beatitudinē ordinata. In hͦ ꝙ dic̄. hō eſt creatura. facit mentionē de cauſa effectiua. qꝛ hō eſt effectus deiqꝛ creatura eſt effectꝰ creatoris. ⁊ ꝯuenit cumſcriptura. Scitote qm̄ dn̄s ip̄e eſt deꝰ. ip̄e fecit nos ⁊ nō ip̄i nos. pͣs. xcix. In hͦ ꝙ d̓t rōnal̓on̄dit cām formalē. ⁊ differt ab angelo. qꝛ angelꝰ nō rōnal̓ ſꝫ intellectual̓. Rōnal̓ eſt quia ꝑdiſcurſum accipit cognitōꝫ de rebꝰ .ſ. ꝑ notaꝑuenit ad cognoſcēdū ignota. ſꝫ angelꝰ ſinediſcurſu ſil̓ intelligit. Ptꝫ h̓ ꝙ defic̄ porphirius. qm̄ dixit. Sumꝰ rōnales nos vt dij. ſedmortale additū nob̓ ſeꝑat nos ab ill̓. Cauſamaterial̓ etiā pōt addi in diffinitōe. Cauſa finalis tāgit̉ cū d̓r. ad beatitudinem ordinata.Ex iſta diffinitōe ego facio fundamentū. qͥahō eſt creatura dei. iō obligat̉ ſuo creatori inaliqͦ. Itē qꝛ eſt rōnal̓. ⁊ ꝑ ꝯſequēs ꝓximo ſocialis. iō in aliquo tenet̉ ꝓximo. Itē qꝛ ad beatitudinē ordinat̉ tenet̉ ſibimet in aliqͦ .ſ. vt ſe p̄paret ad illā. Ergo frēs debitores ſumꝰ. ſcꝫdeo. ꝓximo. ⁊ nobiſmetipſis.¶ Primo debemꝰ deo honorē pͥncipalem¶ Scd̓o dēmꝰ ꝓxīo dilectionē fraternalem
Tertio dēmꝰ nob̓metip̄is rigorē pnīalem¶ Dico pͥmo ꝙ dēmꝰ deo ⁊c̄. Dic̄ ph̓s ꝙ honor eſt exhibitio reuerētie ī teſtimoniū ꝟ̓tutꝭpͥmo ethicoꝝ. Verbi gr̄a. qn̄ hō videt honorabilē ꝑſona. cogitat ꝙ eſt ꝟtuoſa ⁊ excellēs īaliqͦ. iō fit ſibi r̄uerētia Iſta reuerētia exhibet̉alicui ꝑſone ꝓpt̓ aliquā qͣttuor cauſaꝝ .ſ. vel ꝓpter potentiā. vt ꝓpter ſcīam. vel ꝓpt̓ vtilitatēvel ꝓpter ſanctitatē. ¶ Propt̓ potētiā honorant̉ nō ſolū imꝑatores. reges. ⁊c̄. ſꝫ etiā officiales. ī teſtimoniū ꝟtutis potentie. Propt̓ hͦp̄cepit apl̓s ẜuitoribꝰ vt dn̄os ſuos honorēt⁊c̄. dicēs. Quicunqꝫ ſunt ſub iugo ẜui. dn̄osſuos oī honore dignos arbitrent̉. ne nomendn̄i ⁊ doctrina blaſphemet̉. jͣ. Thi. vj. Nota.oī honore. nō yperdulie nec latrie. q̄ ſoli deoꝯpetit. ſꝫ oī honore .ſ. cordis nō deſpiciēdo. ⁊oris reuerētialit̓ loq̄ndo. ⁊ oꝑis humilit̓ obediendo ¶ Scd̓o aliqͥ honorāt̉ ꝓpt̓ ſcīam. licet pauꝑ ſit ſi hꝫ ſcīam acqͥſitā vel infuſaꝫ dignus eſt honore. Iō p̄cepit deꝰ honorare ſenes. Rationē aſſigͣt Iob. xij. qꝛ in antiqͥs ē ſapiētia .ſ. vt cōmuniꝰ. ⁊ ī multo tꝑe prudentiaIō p̄cepit d̓s. Coram cano capite ꝯſurge. ethonora ꝑſonā ſenis. Leuit̓. xix. ¶ Tertio ꝓpt̓vtilitatē. qn̄ aliqͣ ꝑſona eſt alicui vtil̓ ⁊ bn̄ficatalis ꝑſona honorat̉ ab alia. Iſta rōne fit honor medicis. qꝛ ſunt vtiles ⁊ neceſſarij Ecc̄i.xxxviij. Honora medicū ꝓpt̓ neceſſitatem .i.vtilitatē. Iſta eadē rōe p̄cepit deꝰ vt filij honorēt parētes ꝓpt̓ vtilitatē quā ab eis habuerūt ⁊ etiā ſpectāt. Honora pr̄em tuū ⁊ mr̄eꝫtuā. qd̓ mandatū eſt pͥmū in ꝓmiſſione vt bene ſit tibi. ⁊ ſis longeuꝰ ſuꝑ terrā. ad Ephe. vj¶ Quarto ꝓpter ſanctitatē. qꝛ licet ꝑſona n̄ſit potēs nec ſciēs nec vtilis. tn̄ ꝓpt̓ ſanctitatem honorat̉. Iſta rōne deꝰ p̄cepit honorareꝓximos. qꝛ qͥlibet dꝫ p̄ſumere de ꝓximo. ꝙ ēbonꝰ ⁊ ſanctꝰ. iō vult ꝙ honoremus nos Honore inuicē p̄ueniētes. ad Ro. xij. Nota. p̄uenientes. qꝛ qͥlibet dꝫ p̄uenire. Iō. j. Petri. ij.Om̄s honorate. ⁊ apl̓s dic̄ modū .ſ. inuicē p̄ueniētes. ad Roꝝ. xij. Nota. p̄ueniētes. qꝛ qͥlibet dꝫ p̄uenire honorādo aliū. qꝛ ille qͥ īcipithonorare aliū lucrat̉ meritū. Iſtꝭ qͣttuor rōnibꝰ honorant̉ ꝑſone. nec ſunt alie cauſe. et ſiſint reducunt̉ ad iſtas qͣttuor cauſaſ. His etiam qͣttuor rōnibꝰ debet̉ deo honor pͥncipaliſ¶ Propter potentiā. qꝛ ſi ex potētia reges etimꝑatores honorant̉. ml̓to magꝭ deꝰ. Quidſunt reges ⁊ imꝑatores niſi officiales dei. totam potentiaꝫ hn̄t a deo. Et qͥd eſt papa vel