Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica quarta pꝰ trinitatis

Cōtra deū ſunt blaſphemie. ꝯͣ ꝓxīm luſoresꝯͣ bonū publicū meretrices ⁊c̄ Sextū opꝰmīe eſt redimere captiuos. Magͣ mīa maxima qn̄ ſunt in ꝑiculo abnegandi. Ita circaaīam multis debitꝭ eſt obligata in mūdo ſuis culpis pctīs p̄teritis. Scd̓m doctrinā ſanctoꝝ doctoꝝ qͦlibet pctō mortaliobligat̉ in md̓o ī ſeptē annis de pnīa. Ratōqꝛ in qͦlibet pctō mortali fac̄ iniuriā ſeptē donis ſpūſſctī. Et ſi in pn̄ti qͥs ꝑfecte ſatiſfecerit. neceſſario in purgatorio ſi in gr̄a decedat ſoluere habebit. Oꝑa pnīalia ſunt reſtant. vt ieiunia. orōnes. hmōi. ſic redimit̉tpūs. Eſt qui multa redimat modico p̄cio.eſt reſtituēs ea in ſeptuplū. Ecc̄i. xx. NotaEſt multa. ⁊c̄. d̓t. ſunt. qꝛ pauci ſuntfaciūt pnīam. om̄s dant ſe ſolatijs. Sed īlibet loco vel collegio eſt aliqͥs facit pnīamꝓpter quē deꝰ ſuſtinet alios. qꝛ alias forte ſtatīdeſtruerent̉. Nota Modico p̄cio. qꝛ ſuntꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓iamque reuelabit̉ in nobis ⁊c̄. ad Ro. viij. Notareſtituēs ea in ſeptuplū. Cōcluſio eſt hic theologie nullū opus penitētiale ſatiſfacit niſi fiat in gratia. Oportet em̄ opꝰ ſit meritorium ad ſit ſatiſfactoriū. Ita oꝑa penitentialia facta in gr̄a ſunt ſimul meritoria ſatiſfactoria. dic̄. reſtituēs in ſeptupluꝫ.ꝓpter ſeptē dona ſpūſſctī que ꝑpnīam ſibi reſtituunt̉. ꝓpter ſeptē pctā mortalia que ſibiSeremittunt̉. eſtote miſericordes. ⁊c̄.ptimuꝫ opꝰ mīe eſt ſepelire mortuos. Ex iſtooꝑe Thobias multū placuit deo. Iſtd̓ opuſexercendū eſt circa animā noſtram. Nobiliſſima ſepulcra animaꝝ ſunt vulnera xp̄i. tammanuū qͣꝫ pedum qͣꝫ etiā lateris. Sepeliturin eis aīa meditatōe cōtemplatōe cogitando illa ſanctiſſima vulnera que aperuer̄t paradiſum. De iſto ſepulcro allegorice d̓t Iſaias. Excidiſti tibi hic ſepulcrū. excidiſti in excelſo memoriale. diligēter in petra tabernaculum tuū. Iſa. xxij. Nota. Excidiſti tibi ſepulcrum .ſ. oꝑe intellectꝰ ꝯtemplando. Memoriale. qꝛ ſepulcꝝ d̓r monumentū .i. monēſmentē. In petra de qua apoſtolꝰ. Petra aūterat xp̄s.. Coꝝ. x. Ergo eſtote miſericordesDeo gr̄as.De eadem dn̄ica Sermo. iiij.BReatura liberabit̉ a ẜuitute corruptōis in liberta-

Uerbuꝫ iſtud habet̉ textualit̓ ad Ro. viij. etin epl̓a currētis dn̄ice thema dat mihi motiuum de libero arbitrio p̄dicandi. Materiaerit bona ⁊c̄. Salutet̉ ꝟgo maria. Pro d̓claratiōe hꝰ ꝟbi materie p̄dicāde introductōeSciendū inter oēs creaturas corporalesa deo in mūdo creatas ſingl̓are pͥuilegiū ēhoīs hr̄e libeꝝ ſcꝫ arbitriū. Quedā creature ſunt nullū hn̄t arbitriū. nec libeꝝ nec coactum. vt ille creature nullā hn̄t cognitōꝫQuedā aūt hn̄t arbitriū ſꝫ libeꝝ. ſꝫ qͣſi coactū neceſſitatū. vt aīmalia irrationabiliaSolꝰ aūt homo habꝫ libeꝝ arbitriū. Primꝰgradꝰ creaturaꝝ corꝑalium eſt nullā cognitionē hn̄t. imo ſine ꝓprio iudicio mouent̉. iuxta qͣlitates eis a deo datas ab initio. Uerbigr̄a. de lapide habet cognitionē. ſed naturalit̓ deſcēdit. de igne naturalit̓ aſcēditſurſum. Itē idē de arboribꝰ ꝓducētibꝰ fructꝰẜm ſuas qualitates ſine aliqͦ arbitrio. ſꝫ faciunt ſua opera ſicut ſagitta miſſa a ſagittarioSecundus gradꝰ eſt creaturaꝝ corꝑalium.que hn̄t arbitriū ſꝫ libeꝝ ſꝫ coactū vel neceſſitatū. ſic̄ ſunt creature hn̄t cognitioneꝫ iudiciū. ſꝫ eſt libeꝝ. qꝛ habent rōnemUerbi gr̄a. de pullo qn̄ videt miluū. ſtatī arbitrat̉ iudicat eſt ꝯtrariꝰ ei. fugit. Itemde oue de agno reſpectu lupi. Hoī aūt deꝰdedit arbitriū iudiciuꝫ. Qꝛ ſi iudicat aliqͥdeſſe ſibi bonū ſꝫ eſſet in damnū ꝓximi fac̄.Uerbi gratia. ſi aliqͥs homo deſiderat aliqd̓bonū delectabile. puta vnū magnū ſolatiuꝫEcce arbitriū. vult reciꝑe illud ſolatiuꝫquia eſſet ꝯͣ deum. tūc arbitriū eſt liberum et coactū. hoī ſoli imputat̉ ad merituꝫ ſifacit bona. vel demeritū ſi facit mala ex libertate arbitrij. Auc̄tas. Deꝰ ab initio cōſtituithoīem. reliquit illū in manu ꝯſilij ſui. gloſain libertate arbitrij. Adiecit mādata precepta ſua. Si volueris mādata ꝯſeruare. ꝯſeruabunt te. Appoſuit tibi aquā igneꝫ. ad qd̓volueris porrige manū tuā. An̄ hoīem vita mors. bonū malū. qd̓ placuerit ei dabit̉ illi. Ecc̄i. xv. Nota. Adiecit mādata p̄cepta.Differētia eſt inter mandata p̄cepta ſtricteloquendo. qꝛ mādata ſunt p̄cepta affirmatiua. inducūt ad v̓tutes. obligant ſemper ſꝫ ꝓſꝑ. qꝛ in caſu ſunt ẜuāda. qꝛ ī magnaneceſſitate pn̄t feſta frangi. Itē in caſu tenet̉ honorare parētes ſi abnegāt fidem ⁊c̄Precepta autē ſunt mandata negatiua. queꝓhibent vicia. et ſunt affirmatiuis fortiora.