De corpore chriſti
vt rebꝰ mirabilibꝰ fidē p̄berent facta mirabilia. Iō dicit. Mēoriā fec̄. Mirabilia autē q̄vidēt̉ ī hͦ ſacr̄o difficilia ad credēdū pn̄t reduci ad ſex q̄ inueniūt̉ p̄ceſſiſſe ordinatiōꝫ hꝰ ſacr̄i ī reꝝ natura ⁊ ī ſcpͥtura. Et ordinādo iſtd̓ſacr̄m deꝰ fecit memoriā mirabiliū ſuoꝝ Primū mirabile ē de panis tranſſubſtātiatōne.Ponit em̄ fides catholica. In hͦ ſacr̄o ꝯuertit̉ ſub̓a panis ⁊ vini ī corpꝰ ⁊ ſanguinē xp̄i. ē gͦmirabile qūo hͦ poſſit fieri. Sed ꝙ hͦ diuīa ꝟ̓tute poſſit fieri on̄dit deꝰ ꝑ aliud mirabile qd̓p̄ceſſit ī natura ⁊ ī ſcpͥtura. In natura qͥdē. qꝛvidemꝰ ꝙ granū ſeminatū ī terra attrahit terrā. ⁊ ꝯuertit̉ in herbā. deinde in ſpicā. vltimoin granū. Idē facit vitis. qꝛ trahit humorē. ⁊ꝯuertit̉ in vuā. deinde ī vinū. Multo magisgͦ pōt hoc facere virtꝰ dei in xp̄i corpꝰ ⁊ ſanguinē panē ⁊ vinū ꝯuertēdo. Itē adhuc certū ēꝙ virtꝰ celeſtꝭ vapores eleuatos a terra cōuertit ī aliā materiā. aliqn̄ ī pluuiā. aliqn̄ in pruinā. aliqn̄ ī niuē. etiā aliqn̄ ī ranas. Un̄ recitatAlbertꝰ ꝙ aliqn̄ cū pluuia cecidit ꝟmiculus.Ergo ſi hāc ꝯuerſionē p̄t facere ꝟtꝰ celeſtꝭ corporal̓. multo fortiꝰ xp̄s illa mirabilia. Sꝫ illanō mirant̉ hoīes. qꝛ freq̄ntia ſūt. ⁊ tn̄ ſūt mirabilia. Sꝫ hͦ mirāt̉. qꝛ noua. Qn̄ gͦ xp̄s conuerſionē panis ⁊ vini ī ſuū corpꝰ ⁊ ſāguinē inſtituit ſuoꝝ mirabiliū q̄ erāt ī natura. memoriā fecit in ſcpͥtura. Itē adhuc aliud mirabile legimꝰ. qꝛ Exo. vij. ſcribit̉. ꝙ manu Moyſiꝟga in colubꝝ. ⁊ coluber ī ꝟgā. alteratꝭ vicibꝰꝯuerſa ſit. Si gͦ in manu ſacerdotꝭ veterꝭ legis hͦ mirabil̓ ꝯuerſio facta fuit. qͣre hͦ cōuerſio fieri nō poſſit ī manibꝰ ſacerdotꝭ noue legis. Adhuc ibidē legimꝰ ꝙ moyſes oīa flumina egypti cōuertit in ſanguinē. Un̄ d̓r in pͣs.ciiij. Cōuertit aqͣs eoꝝ in ſanguinē ⁊c̄. Multo fortiꝰ pōt hͦ facere xp̄s ⁊ ſacerdos noue legꝭSed dices forte ꝙ ille ſacerdos nō faciebatꝟtute ꝟboꝝ ſic̄ mō. Ad qd̓ rn̄deo ꝙ īmo. Naꝫlegimꝰ Nume. xx. ꝙ deficiēte aqua dn̄s dixitmoyſi ⁊ aarō. Loqͥmini ad petrā ⁊ dabit aqͣs⁊ ad v̓ba eoꝝ ꝯuertit petrā in ſtagna aqͣrū ⁊c̄.Faciliꝰ aūt videt̉ panē ī corpꝰ ⁊ vinū in ſāguinē ꝯuertere v̓tute xp̄i qͣꝫ petrā ī aquā Un̄ Iohā. ij. ſolo ꝟ̓bo ꝯuertit xp̄s aquā in vinū. Quigͦ mirabile fecit in illo ꝯuiuio. ſil̓e fecit in hocſacr̄o. Igit̉ in inſtitutōe huiꝰ ſacr̄i ⁊ eiꝰ ꝯfection deꝰ fecit memoriā ſuoꝝ mirabiliū. q̄ ſil̓iap̄ceſſerūt in oꝑbꝰ nature ⁊ ꝟbis ſcpͥture Id̓od̓r in pͣs. lxxvj. Quis deꝰ magnꝰ ſic̄ deꝰ nr̄. tues deꝰ qͥ facꝭ mirabilia. Itē in pͣs. cxxxv. Qui
facit mirabilia magna ſolꝰ. ¶ Scd̓m mirabile ē de xp̄i ſumptōe. qꝛ ſumit̉ ⁊ nō ꝯſumiturSi em̄ eēt mōs olympꝰ deberet eē ꝯſumptꝰxp̄s totiēs ⁊ tot māducatur ⁊ nūqͣꝫ ꝯſumiturEt hͦ ē mirabile. ſed diuiua ꝟtute poſſibile ē.Et nihilominꝰ ī natura ⁊ ſcpͥtura p̄ceſſit aliqͥd. Ubi ſciendū ꝙ filiꝰ dei vocatur in ſcpͥtura ſcīa ⁊ ſapīa pr̄is. Ecc̄i. xxiiij. Ego ſapientiaeffudi flumina. Vocat̉ etiā fons ſapiētie. Eccl̓i. j. Fons ſapientie ꝟbū dei in excelſis. Uocatur lumē. vt d̓r in pͣs. Exortū eſt in tenebrꝭlumen rectis corde ⁊c̄. Uocat̉ etiā ſcientia etſapientia. q̄ ſunt vere res que date nō decreſcūt. Un̄ totā meā ſcientiā poſſem alteri dare ea tota in me remanēte. Ita etiā videmusde mari ꝙ ſemꝑ flumina egrediunt̉ a mari.qꝛ mare eſt fons oīm fluminū. ⁊ tn̄ nō conſumit̉. Ita ē in ꝓpoſito. Filius dei ſapiētia ⁊ arspr̄is. lumen de lumine. deꝰ de deo. fons totiꝰſanctitatis ⁊ mare infinite bonitatꝭ exiſtēs inhoc ſacramento veracit̓ quotiēſcūqꝫ ſumptꝰnūqͣꝫ minuit̉. Huic mirabili ſil̓e qͦddā mirabile legimꝰ in ſcpͥtura. iij. Reg. xvij. ꝙ Helyaſ⁊ mulier vidua comedebāt d̓ farina ydrie etoleo qd̓ erat ī lechito. et tn̄ ydria farine nō defecit. ⁊ lechitꝰ olei nō eſt minutꝰ. iuxta verbuꝫdn̄i. Per farinā ydrie corpꝰ chriſti ī pane. perlechitū olei: ſacramentū ſanguinis in ꝯfectione intelligitur. q̄ ſicut tūc ſumpta nō conſumebant̉. ita nec nūc corpus ⁊ ſanguis xp̄i inhoc ſacramēto. Hoc ideꝫ fuit factū ꝑ chriſtūqꝛ de quinqꝫ panibꝰ ⁊ duobus piſcibus ſatiauit qͥnqꝫ milia hominū. Matth̓. xiiij. Et illaſumpta nō fuerant conſumpta. immo collegerunt duodecim cōphinos qui ſuꝑfuerāt.Sicut gͦ in illo ꝯuiuio chriſtus fecit. ita facitnūc in hͦ ſacramento. Ideo Iob. v. Ad deūponā eloquiū meū. qͥ facit magna ⁊ īſcrutabilia ⁊ mirabilia abſqꝫ nūero ⁊c̄ ¶ Terciū mirabile eſt. ꝙ xp̄s d̓r eē in celo. ⁊ nihilominꝰ ī hocſacramēto. Dr̄ em̄ eē in vno altari ⁊ in alio. ⁊generaliter in omnibꝰ in qͥbꝰ hoſtia conſecratur. Qūo corpꝰ xp̄i p̄t eē in tot locꝭ. Rn̄det̉. ꝙeſt mirabile. tn̄ poſſibile diuina ꝟtute. Et hꝰrei p̄ceſſit exemplū in natura ⁊ in ſcriptura.In natura qͥdē. qꝛ videmꝰ ꝙ idē ꝟbū manētīmente ⁊ in or̄one dicētꝭ. et inaure et mēte cuiuſſibet audiētis ī diuerſis locis. Ita filiusdei qui d̓r verbū patris poteſt eſſe ī pluribuslocis et hoſtijs conſecratis. Idem de ſono ⁊de odore qui in diuerſis locis ideꝫ ſunt. Hu