Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

VerMO. .III.

Offendit̉ aūt deꝰ qn̄ mēdaciū loqͥt̉. qꝛ ipſeē ꝟitas. Ego ſū via. ꝟitas vita Io. xiiij. Peiꝰē mēdaciū ī ore qͣꝫ ſtercꝰ.. qꝛ aufert officiūlīgue data ē hoī ad expͥmēdū mentꝭ ꝯceptū ⁊c̄. Scd̓o iurādo inuanū offendit̉ deusInuanū iurar̄ ē qn̄ ſine ncc̄itate vl̓ vtilitate iurat dicēdo. deū iſta cappa ē nigͣ⁊ hmōi.Tercio iurādo falſe. ſic̄ multi miſeri faciendo ꝯplacētiā ad ꝯplacēdū amico vl̓ vici ī iudicio falſū iuramentū faciūt. Quarto iurādo enormit̉. lingua qͣſi enſe diuidūt dn̄m ſuū qͣꝫtū ī eis ē. videt̉ vobis modica iniuria. Quīto renegādo terribilit̓. qꝛhodie ſufficit iurare. ſꝫ dicūt. Maledicarego a prauis hoībꝰ iniqͥs ꝑuerſis. ſil̓ia terribilia ꝓferēdo ⁊c̄. Sexto qd̓ ē peius blaſphemādo horribilit̓. qn̄ ſunt irati ex ludo velalit̓. gladio ꝑcutiūt crucē. vl̓ manuꝟ̓ſus ce dicēdo v̓ba ꝯͣ xp̄m v̓ginē mariā ⁊c̄. Ex iſtꝭpctīs veniūt mala infinita. rectores debētſuꝑ ꝓuidere. ſtatuere ſub certꝭ penis ꝯͣ tales ⁊c̄. Scd̓o offendit̉ ꝓximꝰ qn̄ diffamat̉.vel pctm̄ ſuū ſecretū publicat̉. vel ſeip̄m laudādo. dico locutio dꝫ rōnalis ne deus nec ꝓximꝰ offendat̉. dicunt ph̓i iſtadn̄tia rōnale ē ꝑfectio eēntialis homīs. formalis drn̄tia dat ei ꝑfectōem. Quid eſt.aīal rōnale. qꝛ mortale ē de eēntia. ſed additū fuit ab infidelibꝰ. Angeli aūt ſuntnales qꝛ ſubito et ſine diſcurſu intelligūt. homines ꝟo ſolū ſūt rōnales. De vide .ſ. Tho. j.. q. xviij. ar. iij. et. iiij. dꝫ loqͥ rōnabi.lit̓. apl̓s. Frēs ī multꝭ offendimꝰ oēs. Siqͥs aūt ī ꝟbo offendit hic ꝑfectꝰ ē vir. Iac̄.iij. Nota iuuene loqͣce⁊ ꝟ̓boſo venitad qͣndā ſctm̄ hoīem q̄rēs ab eo ꝯſiliū qͣlit̓ gubernaret linguā ſuā. Qui dixit. facias ostuū loquat̉ vt burſa auari ad ſoluēduꝫ. Etiſte. Pr̄ intelligo iſtud. Et ſanctus rn̄dit.Burſa auari hꝫ tres nodos. qn̄ aliqͥs petitab eo debitū. ſtatim ſoluit. ſꝫ diſputat diEt qͣre ſū vobis obligatꝰ ſil̓ia. ita dꝫ fieri an̄qͣꝫ loqͣtur. lingua hꝫ tres clauſuras. quaſitres muros. Secꝰ de alijs ſenſibꝰ. oēs ſuntaꝑti. oculi. nares et manꝰ. Sed līgua vt leena hꝫ tres cuſtodias. qn̄ vis loqͥ. vt auarus diſputa pͥmo intra te dicēdo. Quare volo loqͥ. erit neceſſariū vtile vel edificatorium.Si. ſed truffatoriū vel iniurioſū. loqͣr.. Qui iſto ſcit gubernare linguā ſuā ꝑfectus ē. apl̓s. Oīs ẜmo malꝰ ex ore vr̄oꝓcedat. ſed ſi qͥs bonꝰ ē ad edificatōꝫ fidei. vt

det gr̄am audiētibꝰ. ad Eph̓. iiij. Dico tercio ⁊c̄ .ſ. diligētia ꝟtualis recta intētōe .ſ.qͥlibet diligentia faciat qd̓ tenet̉ facere ẜmſtatū et officiū ſuū. Verbi gr̄a. Religioſuseſt diligēs in ẜuādo ordinē regulā. tria vota eēntialia et cerimonias in victu et veſtituet ſilentio. talis eſt ꝑfectus. Qui aūt dimittitp̄dicta. longe eſt a ꝑfectōe. Idē de diligentiaſacerdotū in horis dicendis. tam de die qͣꝫnocte. Itē hr̄e diligentiā in inſtr̄is eccl̓ie. vtſint bona mūda ⁊c̄. Idē de laicis. Diligētiaem̄ vr̄a in ꝯſiſtit vt detꝭ operā facere orōemdeuotā. quemadmodū ſupplicat̉ pape vl̓ regi⁊c̄. In qͣlibet hebdomada ẜuare dn̄icā. audiendo miſſā ꝯpletā ſilētio ⁊c̄. Et qͦlibet anno ꝯfiteri in pͥncipio qͣdrageſime. in paſcacōicare. diligent̓ pn̄īaꝫ datā a ꝯfeſſore ẜuare. Iſta faciūt xp̄ianū ꝑfectū. Propt̓ dic̄ deus xp̄iano cuilibet. Ego dn̄s deꝰ omp̄s. Ambula corā me eſto ꝑfectus. Gen̄. xvij. Nota.Ambula. dicit ſta vl̓ ſede. ſꝫ ambl̓a. qd̓ notat diligentiā. Ambulare ē de ꝟtute in ꝟtutēincedere. corā me. Aliqͥ em̄ ambulāt non co deo. ſed coraꝫ gentibꝰ. vt hypocrite vanigl̓ioſi. vt laudent̉ et videant̉. Sed ille ambulat corā deo qͥcqͥd facit: facit recta intentōe deo curādo de gentibꝰ. ſed deo. Id̓odicebat Zach̓. Seruiamꝰ dn̄o ī ſanctitateiuſticia corā ipſo om̄ibꝰ diebꝰ noſtris. Lu. j. Dico quarto .ſ. patientia temꝑalis. exultatione .ſ. ad ſufferenduꝫ mala et iniurias. qͥaal̓s modicū eſſet facere bona oꝑa. niſi in aduerſis homo habeat patientiā. Ratio ē. Quiem̄ vult intrare bellū. non ſolū armat̉ armisinuaſiuis. ſed etiā armis defenſiuis. Si em̄portat lanceā in dextera. erit ꝑfecte armatus niſi portet ſcutū ī ſiniſtra. Ita de nobis in mūdo ſumꝰ in campo prelij oportet ꝑfecte armari de armis inuaſiuis. Diligētia in ſpūalibꝰ eſt quaſi lancea. et defenſiuispatientia. Patiētia em̄ eſt qͣſi ſcutū qd̓ opponit̉ ſagittis tribulationū. iniuriarum. tentationuꝫ ne tangat cor. Sed multi ſine iſto ſcuto intrāt iſtud preliū. Sunt em̄ diligentes īoꝑbꝰ ſpūalibꝰ. ſed ſunt impatientes in tribulationibus. in iniurijs ſunt firmi. qꝛ ſtatim ad modicā iniuriā turbāt̉. oꝑtet armari ꝑfecte Diligentia em̄ in bonis et patientiain mal̓ faciūt hoīem ꝑfecte armatū. gaudio ſumēde ſunt aduerſitates et tribulatōesqꝛ meritorie ſunt. Plus meruit Iob patiētiam in aduerſis qͣꝫ diligentiam in bonis.