Sermo. II.

ris nec intellectꝰ. Sed nec videre pōt. cui honor et imperiū ſempiternū amen. j. ad Thimoth̓. vj. Queſtio vnde ꝓcedit iſte defectusꝙ nō poſſumꝰ deū videre. Dico ꝙ nō eſt defectus obiecti. ſed potentie. qꝛ deus de ſe viſibilis eſt. ſed defectꝰ eſt ex parte noſtri intellectꝰ.qui nō ē ei ꝓporcionatus. Nā oculus noctuenō poteſt videre ſolem. qui tamēde ſe eſt beneviſibil̓. ſed oculo noctue ē improporcionabilis. Ita myſteriū trinitatis de ſe clariſſimū ēet viſibile. ſed defectus eſt ex parte noſtri intellectus. Ideo dicit ph̓us. Sicut ſe habetoculus noctue ad lumen ſolis. ita ſe habꝫ intellectus noſter ad manifeſtiſſima in naturaIdeo dicam vobis miraculū de ſancto Auguſtino maximo doctore ⁊ ſubtiliſſimo. qͥ voluit facere vnū libꝝ in quo declararet ſecretatrinitatis rationibus naturalibꝰ. argumentis auctoritatibꝰ. Cum autem ſemel ambularet iuxta littus maris meditādo vt ſcriberetrōem qn̄ occurreret. inuenit puerū gratioſūqui cuꝫ vna patella argentea trahebat aquāde mari. ⁊ mittebat in parua fouea quam fecerat cū manu. Cū aūt beatus Auguſtinusdiu ꝯtemplatꝰ fuiſſꝫ pueꝝ. dixit ſibi. Quid facis fili. Rn̄dit ꝙ totā aquā abyſſi maris volebat mittere in illam paruā foueā. InnuēsAuguſtino. ꝙ fouea parua erat liber. patellaargentea intellectus Auguſtini clarus ⁊ ſubtilis. maris abyſſus ſecretū trinitatis infinitū. Et puer diſparuit. O dixit Auguſtinus.Inuanū laboro. et dimiſſis rationibꝰ naturalibꝰ ⁊ phiſicis. quibus nō pōt myſteriū trinitatis intelligere. recepit aliū modū .ſ. recurrendo ad reuelatōes xp̄i. qͥ .ſ. inclinauit celoset eleuauit homīes. ⁊ ad auctoritates biblie.et ſic ordinauit ſuum libꝝ dicens cū apoſtolo. O altitudo diuitiaꝝ ſapiētie et ſciētie deiqͣꝫ incomp̄hēſibilia ſunt iudicia eiꝰ: ⁊ inueſtigabiles vie eius. ad Roma. xj. ¶ Nota altitudo diuitiaꝝ d̓r ſcientia quā habet homo d̓ trinitate. Diuitie huiꝰ mūdi nō ſunt ꝓprie diuitie qꝛ pereunt. ſed ſcientia de ſecretis trinitatis ē altitudo diuitiaꝝ. q̄ facit aīas diuites īhoc mundo ꝑ fidem. et in celo ꝑ gl̓iam. danseis quicqͥd volunt. quicqͥd deſiderant. Sapientie .i. ſapide ſcientie. qꝛ magnū ſaporē inuenit aīa deuota in ꝯtemplatione trinitatiset ſcientie ⁊ hoc qͣꝫtū ad beatos qͥ iā vidēt clare et pn̄t dicere. Sicut audiuimꝰ ſic vidimꝰ⁊c̄ qͣꝫ incomp̄henſibilia ſunt ⁊c̄. Iudiciū proprie eſt conſilij cōcluſio Qūo p̄ſidēs eligit au

ditis ꝯſiliatoribꝰ. ⁊ dicit hͦ debet fieri. iſtud ēconſiliū. Iudicia ergo trinitatis ſunt ꝯcluſiones vere .ſ. ꝙ vnꝰ deꝰ eſt tres ꝑſone. ꝙ pr̄ generat filiū ſicut ſol generat radiū. nec eſt ncc̄aria vxor in tali generatōe. Et ſicut a ſole et radio ꝓcedit calor. Ita a pr̄e ⁊ filio ꝓcedit ſpūſſanctus. Talia iudicia incomp̄henſibilia ſūtde ſe intellectui creato Et inueſtigabiles vieeius. vel illius. Uie ſunt argumēta rationeset ꝓbatōes. qꝛ ſicut ꝑ viaꝫ homo vadit ad terminū. ita ꝑ argumenta et rationes homo venit ad cōcluſionem. Uult gͦ dicere. ꝙ non ſolū iudicia ſunt incomp̄henſibilia. ſed etiamnō pn̄t inueniri ſeu inueſtigari argumēta. rationes ſeu ꝓbatiōes phiſice ſeu naturales addemonſtrandum myſterium trinitatis. Uerūtamē deꝰ dedit ad ꝯſolatōem fidelium nobis ſigna rep̄ſentantia ipſiꝰ trinitatis ſacratiſ̉ſime myſteriū. ⁊ de his loquit̉ thema. Nemopoteſt hec ſigna facere que tu facis ⁊c̄. ⁊ ſunttria ſigna. Primū ſignū dedit in aīa rōnali. ethoc ꝑ creatōeꝫ. Scd̓m in corꝑe materiali. ethoc ꝑ redemptiōem. Tercium in via ſpūaliper ſaluatōem. Et quia nullus poteſt facereiſta ſigna niſi ſolus deus. Ideo dicit thema.Nemo poteſt hec ſigna facere que tu facis.¶ Dico pͥmo ꝙ deus dedit ſignuꝫ ſancte trinitatis in anima rationali ꝑ creatōem. Et ecce qualiter in vno corpore nō eſt niſi vna anima rationalis que gubernat totum corpus ⁊membra. ſcꝫ caput. pedes. manus. ⁊ omnia.Sic in toto mūdo nō ē niſi vnus deus quigubernat et regit totum mūdū. ⁊ caput qd̓eſt celum. et brachia .ſ. ſolem et lunam. et ſtellas. quibus fiunt opera. et ventrem .ſ. elemēta. Iam videtis quanta eſt altitudo celi qd̓eſt caput. ad pedes ſcꝫ terram. Et ſicut anima rationalis habet tria in ſe. ſcꝫ memoriaꝫſcꝫ qua recordamur de preteritis. Et intelligentiam qua intelligimus p̄ſentia. Et volūtatē qua deſideramꝰ futura. vt ſanitatē. Nūquid tu infirmꝰ deſideras ſanitatē. ⁊ tu pauꝑdiuitias. ⁊ tn̄ memoria ⁊ intelligētia ⁊ voluntas nō eſt niſi vna aīa. Ita in mundo non eſtniſi vnꝰ deꝰ. et ille deus nō eſt niſi tres ꝑſone.pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus. Ecce qualiter deꝰdedit ſignū trinitatis ī anīa rōnali ꝑ creationem. ſicut rex qͥd̓ diuerſis metallis facit monetā. ſed ſolū in moneta auri ponit imaginēſuam. In alijs aūt monetis ſolū ponit ibi ſignuꝫ. Ita deꝰ a pͥncipio mundi fecit multascreaturas qͣſi monetas diuerſoꝝ metallorū.niin I