De ſancta trinitate

Sꝫ qꝛ mutuo ſe diligūt cor vniꝰ ē ī corde alteriꝰ. Et ideo id qd̓ vult vnꝰ vult alius. Nā dicit Augꝰ. ꝙ animꝰ ſiue cor magꝭ ē vbi amat qͣꝫvbi animat. Et hͦ ꝯfirmat xp̄s Mat. vj. vbiē theſaurꝰ tuꝰ. ibi ē ⁊ cor tuū. Et tn̄ claꝝ eſt ꝙtheſaurꝰ nō eſt cor. Nec cor eſt theſaurꝰ. ⁊ tamen theſaurus eſt in corde. ⁊ cor in theſauroEt ꝓpterea ſcribit̉ .j. Ioh̓. iiij. Qui manet incaritate in deo manet ⁊ deus ī eo. Et ſic patꝫꝙ pater eſt in filio. et filiꝰ in pr̄e. ⁊ ſpūſſanctꝰ īfilio ⁊ pr̄e. De hoc .ſ. Tho. pͥma ꝑte. q. xlij. arti. v. vbi dicit in corꝑe articuli. ꝙ in patre ⁊filio ē tria ꝯſiderare .ſ. eēntiā. relatōem. ⁊ originem. ⁊ ẜm quodlibet iſtoꝝ filiꝰ ē in pr̄e. ⁊ ecōuerſo. Hec ille. Et idē iudiciū eſt de ſpūſancto qd̓ de pr̄e ⁊ filio. ¶ Terciū ſigillū ⁊ ſecretū eſt. ꝙ iſte tres ꝑſone vna eſt ingenerabil̓ .ſ.pr̄. alia genita. tercia ſpirata. Prima a nullo.ſecunda a pͥma. ⁊ tercia a pͥma ⁊ ſecūda. Et ꝙhoc ſit veꝝ ita oſtendit Athanaſius. di. Aliaē ꝑſona patris. alia filij. alia ſpūſſancti. Et infra ponit̉. Pater a nullo eſt factus: nec creatꝰnec genitus. Filiꝰ a patre ſolo eſt: non factusnec creatus. ſed genitus. Spūſſanctus a patre ⁊ filio: nō factus nec creatus nec genitusſed ꝓcedens. Nota totū. Et hoc ꝯfirmat eccleſia titulo ⁊ capitulo allegatis. Hoc eſt mirabile. ⁊ nūquid eēt mirabile ꝙ aliqͥs hō generaret. ⁊ generatꝰ nō eēt. ⁊ ꝙ generaret. ⁊ ſinemuliere generaret. certe ſic. Ꝙ eſſet aliqͥs homo qui homo ꝓductus eēt. ⁊ ſine muliere ꝓductus. ⁊ ꝙ eēt ꝓductꝰ ⁊ nō genitus. Reueramirabile eēt. Ita in ꝓpoſito. Nā deꝰ pater generatꝰ nō eſt. neqꝫ ab aliquo eſt. De hoc videſanctū Tho. pͥma ꝑte. q. xxxiij. ar. iiij. Deus filius a deo generatus eſt. ⁊ ſine matre generatus. loquendo de generatōne eius eterna. etſpūſſanctus a deo patre ⁊ deo filio ſpiratus ēet ꝓcedēs eſt ſine muliere. ⁊ tn̄ generatꝰ nō eſtHoc valde mirabile eſt. Igit̉. qūo pn̄t hec fieri. ſigillū clauſum eſt. ſed aperiat̉. Sed ſi eſtmirabile. tamē eſt poſſibile. necdubitabile. qꝛpn̄t fieri. Ꝙ aūt ita ſit oſtendit chriſtus quieſt agnus ꝑ tale exemplū in natura. Adam anullo homīe ꝓceſſit. qꝛ fuit primꝰ homo. Euaab Adam ſolum. Abel ab Adam et Eua ſimul. Iſti tres habent humanitatē. quia quilibet erat homo. ⁊ tamē vnus a nullo .ſ. Adā.et alius ab vno .ſ. Eua. et alius a duobus. ſcꝫAbel ab Adam et Eua. Ita in ꝓpoſito. ſicutAdam habuit humanitatē. et nō habuit abaliquo alio. Ita deus pater habuit diuinita

teꝫ. et a nullo. Sed ſicut Eua babuit humanitatē ab vno hoīe. qꝛ ab Adam ſine muliereita filiꝰ dei habuit ⁊ habet diuinitatem a ſolodeo patre ſine ꝯiuge. Nec miꝝ. Quia ſicut filiꝰ dei ē generatꝰ a matre qͣꝫtū ad humanitatēſine viro ⁊ patre. Ita qͣꝫtum ad diuinitatemē genitus a patre ſine matre. Et ſicut homohumanitateꝫ habuit a duobus .ſ. Abel. quiaab Adā et Eua. ita ſpūſſanctus habuit ⁊ habet diuinitatē a patre et filio equalit̓. ¶ QQuartum ſigillū eſt. ꝙ qͣꝫuis deus pater generat ⁊ab eterno generauit deum filium. tn̄ nec pater eſt prior filio. nec filiꝰ poſterior patre. ſꝫ ſūtcoeterni. Ꝙ aūt ita ſit oſtendit Athanaſiusdicēs. Et in hac trinitate nihil priꝰ aut poſterius: nihil maius aut minus. Sed tote tresꝑſone: coeterne ſibi ſunt ⁊ coequales. Et hocetiā ꝯfirmat̉ titulo ⁊ capitulo p̄allegatꝭ. Hoceſt valde mirabile. Et qūo. Nūquid mirabile eēt ꝙ Adam nō preceſſit Abel. ⁊ ꝙ architector nō eēt prior qͣꝫ domus ꝑ eum edificata ꝓfecto eſſet. Ita inꝓpoſito dico ꝙ deus patergenuit filium. ⁊ ꝙ ipſe nō ſit filio prior. neqꝫ filius poſterior patre. neqꝫ ille antiqͥor. nec iſteiunior. Certe mirabile eſt. Qūo hec pn̄t fierifigillum clauſum eſt ſed aperiat̉. Et ſi eſt mirabile. tamē ē poſſibile. nec dubitabile. Qūohec pn̄t fieri. Ꝙ autem ita ſit oſtendit xp̄usꝑ tale exemplū. Aſole exit radiꝰ. a radio ſplēdor. tamē ſol nō eſt prior radio. nec radiꝰ ſplēdore. Nam in puncto quo eſt ſol. radius eiusfit. Et in eodem puncto a ſole ⁊ radio ſplendor ꝓcedit. Idem de candela ſi accendatur.Ita in ꝓpoſito. a deo patre vt a ſole radiꝰ exitdeus filius. ⁊ a deo patre et filio exit deꝰ ſpūſſanctus vt ſplendor. Quia deꝰ pater ab eterno generauit filium. Et deus pater et deꝰ filius ab eterno ſpirauerunt ſpūmſanctū Et ꝑconſequēs om̄es tres fuerūt ab eterno. De hͦvide .ſ. Tho. pͥma parte. q. xlij. arti. ij. Ibi dicit in principio corꝑis articuli. ꝙ neceſſe eſtdicere filium eſſe coeternū patri. Quod ſubtiliter ibidem ꝓbat. Idem iudiciuꝫ eſt d̓ ſpūſancto qͥ ſuo pͥncipio .ſ. patri ⁊ filio neceſſarioeſt coeternus ¶ Quintū ſigillū et ſecretum dꝙ oīa q̄ habuit pater dedit filio. ⁊ tn̄ totū ſibiretinuit. Et oīa q̄ habuit pr̄ ⁊ filius ſpūiſāctodederunt. ⁊ totū ſibi retinuerūt. Ꝙ aūt hocſit veꝝ. declarat magiſter ſententiaꝝ lib. pͥmoet Athanaſiꝰ vt prius. Et valde mirabile eſt.Et qūo. Nunqͥd eēt mirabile ꝙ ego habereꝫ