Sermo .I.
⁊ erit de ill̓ qͥ bn̄dicūt deū. Thob̓. xiij. Bn̄dicti erūt qͥ edificauerūt te. ⁊ beati om̄es qͥ diligūt nomen tuū. qm̄ tu bn̄dices iuſto. Talesꝟacit̓ pn̄t dicere. Ne derelinqͣs aīam meā ininferno ⁊c̄. Qd̓ nobis ꝯcedat om̄ipotēs ⁊c̄.¶ De ſancta trinitate.¶ Sermo primusUomodo poſſūt hͦ fieri. Io. iij. Hec q̄ſtio ē ī euangelio hodierno. ſed ſolutio ē Io. xj.2. xiiij. cap̄. Cū mgr̄ nr̄ Ih̓s xp̄s docuiſſet diſcipulos ſuos. ⁊ eis mirāda dixiſſet de diuīsꝑſonis. ⁊ int̓ alia de pr̄e dixiſſet hͦ ꝟ̓ba. Indomo pr̄is mei māſiones multe ſūt ⁊c̄. His auditis dixit philippꝰ xp̄o. Dn̄e on̄de nobis patrē. ⁊ ſufficit nobis. Xp̄s rn̄dit Philippo di.Qui videt me videt ⁊ pr̄eꝫ meū ⁊c̄. Ex qͣ hiſtoria apparet ꝙ mgr̄ Ih̓s xp̄s philippū q̄rentē ⁊petentē rep̄hēdit di. Qūo tu dicis. on̄de nobis pr̄eꝫ. Sub iſtꝭ ꝟbis philippi xp̄o loq̄ntisſuo mgro pōt fieri tal̓ q̄ſtio ⁊ petitio. An diſcipulꝰ qͥ audit mgr̄m loq̄ntē difficilia ad diſcendū ⁊ intelligēdū poſſit mgr̄o mouere q̄ſtionē ſine rep̄hēſione. ⁊ qn̄ et ī qͥbꝰ caſibꝰ hocpoſſit fieri. Dicēdū ꝙ ī tribꝰ caſibꝰ qͦs ponit .ſ.Ioh̓es. Primꝰ caſus vl̓ pͥma ꝯditio eſt. qn̄ lectio mgr̄i ē ſuꝑ naturale ingeniū hoīs ⁊ intellectū. hͦ ē qn̄ excedit hūanā rōem. Iſtū caſuꝫponit Ioh̓. iij. c. vbi dicit. ꝙ mgr̄ nr̄ xp̄us dicēs Nicodemo. int̓ alia dicit ſibi. Amē amendico vobis. niſi qͥs natꝰ fuerit denuo nō pōtvidere regnū dei. Ecce xp̄i lectio r diſciplinaHec lectō excedit naturale ingeniū hoīs ſeuintellectū. qꝛ hō qn̄ ē iā ſenex ꝙ iteꝝ naſcat̉ ꝙvteꝝ mr̄is ingrediat̉ humanū excedit intellectū. Itē ideo Nicodemꝰ iſtā diſciplinā nō valēs intelligere formauit ſuꝑ eā q̄ſtionē. ⁊ dixitei. Qūo hō p̄t naſci denuo cū ſit ſenex. Nunqͥd pōt in ventrē mr̄is ſue introire iterato r renaſci. Et tūc mgr̄ Ih̓s xp̄us ſibi expoſuit ꝙerat duplex natiuitas. Una a matris vtero.Alia ꝟo ī baptiſmo ⁊ ſpūſcō. vltimo mō oꝑtebit naſci qͥ voluerit videre regnū dei ¶ Secundꝰ caſus ſeu ꝯditio ē. qn̄ lectio mgr̄i ēꝯͣ experimentū ꝯſuetudinis general̓. hoc ē qn̄ excedit oēm ꝯſuetudinē ⁊ viſionē. Iſtū caſū expoſuit. b. Ioh̓. vj. cap̄. vbi expͥmit ꝙ xp̄s docēs ſuos diſcipulos. inter alia dixit. Ego ſuꝫpanis viuꝰ qͥ de celo deſcendi. ſi qͥs manducauerit ex hͦ pane viuet ineternū. Et panis quēego dabo caro mea ē. Ecce xp̄i lectio. Hec le
ctio excedit oēm ꝯſuetudinē ⁊ exꝑimentū ꝙhomo det carnes ſuas alijs ad māducandū⁊ nutriendū. hoc nunqͣꝫ ē viſum nec ꝓbatumnec auditū. ideo nō valētes lectōem caꝑe litigabant ad inuicē. ⁊ queſtionē formātes dicebāt. Qūo pōt hic dare nobis carnē ſuam admanducandū. Et tūc mgr̄ expoſuit eis qūoipſe erat filiꝰ dei verꝰ deꝰ ⁊ homo. ⁊ qūo paniserat ꝯuertendꝰ in eiꝰ carnē ⁊ vinū in eiꝰ ſanguinē in ſpecie vini. ⁊ qūo hic cibꝰ bn̄ vtentibꝰ cōfert vitā eternā. Conſil̓em ſnīam Ioh̓. vij. expoſuit. ꝙ cū ipſe Ih̓s ī templo doceret. iudeiſcientes ꝙ nunqͣꝫ mgr̄m habuerat nec didicerat. ⁊ docebat mirabilia d̓ ſacra ſcpͥtura. videntes hoc eē ꝯͣ generalē ꝯſuetudinē hoīm ⁊experimentū. admirātes querebāt ⁊ dicebāt.Qūo hic lr̄as ſcit cū nūqͣꝫ didicerit. Ih̓s autē ſoluens eis iſtā queſtionē dixit. Mea doctrina nō eſt mea. ſed eiꝰ qͥ miſit me. Si quisvoluerit voluntatē eiꝰ facere. cognoſcet d̓ doctrina vtꝝ ex deo ſit. an ego a meipſo loquarQui a ſemetipſo loqͥtur: gl̓iam ꝓpriā querit.¶ Terciꝰ caſus qn̄ lectio mgr̄i ē ꝯͣ p̄ceptū ſacre ſcpͥture ſeu ꝯſiliū. hoc ē qn̄ excedit diuināreuelatōem. Iſtū caſum exponit. b. Ioh̓. xij.ca. vbi ponit ꝙ mgr̄ noſter Ih̓s xp̄s loquēs⁊ docēs iudeis. inter alia dicit eis. ꝙ ipſe filiꝰhoīs erat verꝰ meſſyas. ⁊ habebat exaltari incruce ⁊ ſuſpendi. Ecce xp̄i lectio. Hec lectiovidebat̉ iudeis ꝯͣdicere ⁊ excedere reuelatōeꝫdiuinā et ſcpͥturā ſacrā. Cū em̄ ſcpͥtura ſacradicat xp̄m ſeu meſſyā vel filiū hoīs nūqͣꝫ morituꝝ. ⁊ xp̄s dicebat ⁊ docebat ſe in cruce morituꝝ. ꝯͣ ſacrā ſcpͥturaꝫ videbat̉ dicere. Et iōiudei caꝑe non valētes queſtionē formantesdixerūt. Nos audiuimꝰ ex lege ꝙ xp̄s manetin eternū. Et qūo tu dicis. Oportet exaltarifiliū homīs. Quis em̄ eſt iſte filius hoīs. Ettūc xp̄us expoſuit eis qūo ipſe poterat moriẜm hūanitatē. ſed ipſemet viueret ineternuꝫẜm diuinitatē. Ecce terciꝰ caſus. Patet gͦ ſolutio queſtionis inqua querebat̉ ẜm quē caſum diſcipulꝰ attenderet vt poſſit ſine rep̄hēſione ſuꝑ lectōe mgr̄i queſtionē facere. Patuit em̄ in tribꝰ caſibꝰ. ¶ Primo. ſi mgr̄ diceretaliqͥd qd̓ excederet naturale ingeniū homīs ⁊intellectū. ¶ Scd̓o ſi diceret aliqͥd ꝯͣ experimentū natural̓ ꝯſuetudiuis ¶ Tercio ſi diceret aliqͥd qd̓ excederet ꝯſiliū reuelatū in ſacra ſcpͥtura ꝯtentū. p̄ſertim ſi imponeret̉ diſcipul̓ ad credendū ⁊ tenendū. tūc diſcipl̓i iuſte ⁊ ſine rep̄henſiōe poſſent queſtionē mgr̄omm 2