Feria tertia pꝰ ꝑenthe.

vitā. Mō aūt iā oīa ſūt exꝑimētata ⁊ exꝑimēto cognita. Itē qꝛ tūc erāt rudes ⁊ ſimpliceſiō indigebāt magno tꝑe ad ſciēdū. Mō aūtſunt hoīes intricati. Itē tūc comedebāt ſolūſel̓ ꝓ neceſſitate. ⁊ mō comeſatōibꝰ. crapule. etgule hoīes vacāt ⁊c̄. ſꝫ longa vita vl̓ breuis aſpūſctō eſt. Iō dic̄ Iob ſpūiſctō. Uitā .ſ. corporalē. ⁊ mīam tribuiſti mihi. ⁊ viſitatio tuacu. ſpm̄ meū. Iob. x. Nota. miſcd̓iam. qꝛ ꝙſpūſſctūs det vitā corꝑalē mihi vl̓ tibi. mīa ē⁊ nō debitū. qꝛ nulli obligat̉. Sꝫ dico ꝙ iſtāvitā corꝑalē dēmꝰ digne ⁊ fructuoſe gub̓nare. qꝛ nō dēmꝰ ip̄am totā expēdere vl̓ occupare in negocijs tꝑalibꝰ. ſꝫ etiā in ſpūalibꝰ ꝓptertheſauꝝ meritoꝝ cumulādū. Un̄ poſtqͣꝫ occupatis vitā tꝑalē in negocijs tēꝑalibꝰ feriaſcd̓a ⁊ tertia ⁊c̄. qͥeſcatꝭ ī dn̄ica ab oī negociotꝑali. ⁊ detꝭ vos negocijs ſpūalibꝰ. audiendomiſſam an̄qͣꝫ aliqͥd comedatꝭ vl̓ bibatꝭ. Qꝛ qͥhꝫ ſupplicare pape vl̓ regi nō dꝫ hr̄e anhelitūfetidū. ⁊c̄. Licꝫ em̄ ml̓ti excuſent̉ a ieiunijs eccleſie. ab iſto tn̄ ſcꝫ ab audiētia miſſe nō ſic excuſat̉ hō. Itē dēmꝰ venire ꝓ tꝑe ad miſſam.qꝛ in ꝯfeſſiōe q̄ fit ꝓ vob̓ debetꝭ intereſſe oēsIō qn̄ campane pulſant̉ debes tu dicere. Odn̄s citat me. ⁊ cito dimittere alia debetis. etire ad eccīaꝫ. Itē. nō loqͥmī in eccīa. ſꝫ cum ſignis inuitādo ſi venerit aliqͥs qͥ ⁊c̄. Itē nō recedere a miſſa qͦuſqꝫ dat̉ bn̄dictio a ſacerdote. Idē debetꝭ eē in veſꝑis ⁊ cōpletorio. Sic̄em̄ expēdiſtꝭ ſex dies hebdomāde ꝯgregādobona tꝑalia trāſitoria q̄ h̓ remanēt. ita expendatꝭ diē feſti ꝯgregādo theſauros ſpūaleſ. qdurabūt eternalit̓. Iō ſapiēs dicebat. Fili jtꝑe vite tue ne īdigeas. Meliꝰ eſt eī mori qͣꝫ īdigere. Ecc̄i. xl. Nota. ne indigeas .ſ. theſauris ſpūalibꝰ meritoꝝ Meliꝰ eſt eī mori corꝑaliter qꝛ liberat̉. qͣꝫ īdigere. Pꝫ gͦ ꝙ vita corꝑiſeſt digne gub̓nāda ¶ Scd̓a vita eſt ſpūalisUita eī ſpūalis eſt qn̄ ꝑſona dimittit vicia ⁊pctā ⁊ recedit a mala ſocietate. ⁊ dat ſe bōe vite. plꝰ curādo de ſpū qͣꝫ d̓ corꝑe. occupādo ſe īorōibꝰ ⁊ bonis oꝑbꝰ. tꝑalia obliuiſcēdo Iſtaeſt vita ſpūal̓ quā hēmꝰ a ſpūſctō. Nota ad h̓pulcrā figurā Ezech̓. xxxvij. legit̉ ꝙ d̓ꝰ eduxitꝓph̓am ī qͦdā magno cāpo pleno oſſibꝰ mortuoꝝ. ⁊ circūduxit eū in giro. ⁊ dixit ſibi deuſFili hoīs putas ne viuēt oſſa iſta. Rn̄t. On̄ed̓s tu noſti. Et dixit ſibi d̓s. Uaticinare deoſſibꝰ iſtꝭ ⁊ dices eis. Hec d̓t dn̄s deꝰ. A qͣttuor vētis veni ſpūs ⁊ inſuffla ſuꝑ īterfectosiſtos ⁊ reuiuiſcāt. Et īgreſſus eſt ī ea ſpiritꝰ ⁊

vixerūt. ſteter̄tqꝫ ſuꝑ pedes ſuos exercitꝰ gͣndis nimis valde. Ecce figura Itē magnꝰ cāpus plenꝰ oſſibꝰ mortuoꝝ corruptꝭ eſt iſte mūdus. qͥ iā ex pctīs eſt totꝰ fetidꝰ ⁊ corruptꝰ exluxuria. ⁊ ſic de alijs pctīs. Tāta eī eſt corruptio ꝙ iā nihil reſpicit̉. ⁊ ſic d̓ alijs pctīs. ꝓutexpediēs erit. Iō dd̓. Corrupti ſūt ⁊ abominabiles facti ſūt. Nō eſt qͥ faciat bonū. nō eſtvſqꝫ ad vnū .ſ. de adultꝭ. psͣ. lij. Ecce campusMō videamꝰ quō viuificabūt̉ oſſa arida .i.pctōres. vt hēant vitā ſpūalē qꝛ iā hn̄t vitamcorꝑalē. Ad hͦ oꝫ ꝙ ſpūſſcūs veniat vl̓ de oriente vl̓ de occidēte. d̓ aqͥlone vl̓ de meridie.De oriēte veīt ſpūſſctūs puerꝭ. qͥ qn̄ īcipit claritas diſcretōis cauēt a pctīs. timēt deū orātꝯfitent̉. dulcit̉ ꝯuerſant̉. nō iurāt. n̄ mētiunt̉.⁊c̄. De occidēte veīt ſenibꝰ. pctīs antiqͣtꝭ ⁊ aſſuetis. Sꝫ qꝛ vidēt ſe iuxta occaſū mortꝭ an̄qͣꝫ veniat mors ꝯuertūt̉ ad deū ꝓponūt cauere a pctīs. ꝯfitēt̉ ⁊c̄. Aliqͥbꝰ āt venit ſpūſſctūsde aquilone. qͥ ſigͣt aduerſitatē. qꝛ aduerſitasaliqͦs reduc̄ ad deū. O qͦt ſūt ī mūdo qͥ qn̄ ſūtin ꝓſperitate n̄ curāt d̓ deo. ſꝫ qn̄ vētꝰ aqͥlonaris frigidꝰ ⁊ tēpeſtuoſus veīt .ſ. aduerſitas. tc̄redeūt ad deū dicēdo. Dn̄e. miſcd̓ia. ⁊ ꝯuertunt̉ ⁊ ꝯfitent̉ ⁊c̄. Nota Mala q̄ nos h̓ p̄mūtad deū ireꝯpellūt. v̓ba ſūt Grego. ſuꝑ Lucā.xviij. Aliqͥbꝰ āt veīt ſpūſſctūs d̓ meridie. q̄ ēꝑs abūdās. hūido ⁊ calido. ⁊ ſigͣt ꝓſperitateꝫQn̄ āt ꝑſona ītra ſe cogitat bōa q̄ hꝫ dicens.Un̄ habui iſta. cuꝫ pr̄ meꝰ fuiſſet pauꝑ. ⁊ egoſum diues. habeo hͦ ⁊ hͦ. Et nūqͥd oīa iſta dedit mihi dn̄s. imo. iō volo ſibi ẜuire. Si em̄rex dediſſꝫ mihi. ⁊c̄. iā ẜuirē ei. qͣnto magis gͦd̓o. Huic veīt ſpūſſctūs de meridie d̓ ꝓſperitate. Ecce qͣlit̓ oſſa arida .i. pctōres viuificātur in vita ſpūali. Ecce qͣre dic̄ auc̄tas a qͣttuor vētis veni ſpūs. Et hāc vitā dēmꝰ ſecūre ꝯẜuare Iō dic̄ ſcpͥtura. Oī cuſtodia ſeruacor tuū. qꝛ vita ſpūalis multos hꝫ inimicos.Uerbi gr̄a. ſi religioſus vult ẜuare regulā etvota. ſtatī alij qͥ nihil ẜuāt dicūt. O ypocrita⁊ ſic de alijs. Nota d̓ qͦlibet ſtatu. iō dic̄. Oīcuſtodia ẜua cor tuū. ⁊c̄. Rō. qm̄ ab ip̄o vitaꝓcedit .ſ. ſpūal̓. Ecce qͣre dic̄. a qͣttuor ventisEt ego veni (inqͥt xp̄s) vt vitā habeāt .ſ. corporalē. ⁊ abūdantiꝰ habeāt .ſ. vitā ſpiritualeꝫ.¶ Tertia ē vita celeſtial̓ qn̄ aīa ꝑſone q̄ egitꝯdignā pnīam ꝑ mortē corꝑalē recedit a corpore. ſtatī aſcēdit ī celū. ⁊ ibi viuit vita celeſtiHec eſt differētia int̓ aīas hoīm ⁊ iumētorūNā aīa iumēti nō eſt ſub̓a ſpūalis ſubſiſtens