Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſi debet ambulare viā. ſic de alijs Auc̄tasTimor dn̄i expellit pctm̄. ſine timoreeſt poterit iuſtificari. Ecc̄i. j. Nota Iſaias ꝓph̓a loquēs de donis ſpūſſctī. de ſex donis dic̄. reqͥeſcet ſuꝑ .ſ. viꝝ iuſtū. vſqꝫ ſpūsſcīe pietatꝭ. de dono aūt timorꝭ dn̄i ſpēalit̓d̓r. replebit. qꝛ alia ſex dona ꝟtutes ſeu gratieſpūſſctī hn̄t ſpēalia ſubiecta vl̓ obiecta vl̓ ſpeciales modos agēdi. Sed timor dn̄i repletom̄s potētias aīe ſenſus corꝑis. d̓t ſcriptura. Qui timet deū nihil negligit .ſ. de his tenet̉ facere. Ecc̄i. vij. Sꝫ d̓r alibi. Quiaꝓfert̉ ꝯͣ malos ſnīa abſqꝫ timore vllo filij hominū ꝑpetrāt mala. Ecc̄s. viij. Feria tertia poſt pēthecoſtes. SermoGo ueni ut uitaꝫe habeāt abūdātiꝰ habeāt. Uerbūiſtud habet̉ originalit̓ Io. x. recitatiue ī euāgelio hodierno. Solēnitas aduētꝰſpūſſctī ſuꝑ apl̓os diſcipl̓os xp̄i cōmuniterdurat tres dies. Ratio. quia ſpūſſanctus īſuo aduentu dedit tria Primo p̄ſentiam ꝑſonalem. Secūdo gr̄am pͥncipalem Tertio affluentiam finalemDico pͥmo ſpūſſctūs ī ſuo aduētu dedit apoſtol̓ diſcipul̓ ſuā pn̄tiā ꝑſonalē. ſolū ātdedit eis ſuas gr̄as. ſꝫ ſeip̄m ꝑſonalit̓. etiā īlibet gr̄a gratū faciēte dat̉ ſpūſſctūs ꝑſonaliter. Quidā aūt dixerūt ſolū dat̉ effectꝰ ſpūſſancti. ſꝫ improbatū eſt in pͥmo ſnīaꝝ. Nonſolū em̄ dat̉ effectꝰ. ſꝫ etiaꝫ ip̄e ſpūſſctūs. Etita ꝓmiſit xp̄s apl̓is di. Ego rogabo patrē. etaliū ꝑaclitū dabit vob̓ vt maneat vobiſcumin eternū. Io. xiiij. Nota. aliū ꝑaclitū dabitvob̓ .i. aliū ꝯſolatorē. Sꝫ eſt magͣ difficl̓taſqꝛ pr̄ filiꝰ ſpūſſcūs ſunt niſi vnꝰ ꝯſolatorſic̄ nec ſunt niſi vnꝰ d̓s. quō dic̄ aliū ꝑaclitūSolutio. ſic ītelligit̉. aliū ꝑaclitū .i. aliū ſpm̄ſanctū dabit vob̓ ꝯſolatorē Ita iſta alietaſ referat̉ ad ꝑaclitū. ſꝫ ad ſpm̄ſcm eſt aliꝰ apatre filio ꝑſonalit̓. Seqͥt̉. vt maneat vobiſcū in eternū. Ex iſto textu habet̉ ſcī apl̓ipoſt feſtū pēthe. peccauerūt mortalit̓. Ecce donatio excellēs de ſua pn̄tia ꝑſonali. Etde fit feſtū ſolēnitas ī die pēthecoſtes. ſcꝫan̄ heri. Qꝛ ſic̄ in natiuitate fuit datꝰ filiꝰ ī redemptionē ſiue redēptorē. ſic ī die penthe. fuit nob̓ datꝰ ſpūſſctūs ī ꝯſolatorē Quātumad ſcd̓m ſpūſſctūs ī ſuo aduētu dedit apl̓isdiſcipul̓ gr̄am pͥncipalē. quā theologi vocāt

gr̄am gratū facienteꝫ. lꝫ apl̓i diſcipuli xp̄ihabuertiā iſtā gr̄am. tn̄ in die pēthe. receperūt in maiori abūdātia. apl̓s. Unicuiqꝫ nr̄m data ē gr̄a ẜm mēſurā donatiōis xp̄iad Eph̓. iiij. Nota ẜm mēſurā .ſ. illā xp̄s.Menſurā bonā ꝯfertā coagitatā ſuꝑeffluentē dabūt .ſ. tres ꝑſone trinitatꝭ. in ſinuꝫvr̄m. Lu. vj. De iſta donatōne gr̄e ſolēnitasdie heſterno fuit ꝑacta. De tertio dico.ſpūſſctūs ī ſuo aduētu dat affluētiā finalē.eſt hr̄e abūdanter multipl̓r vitā. Et dic̄ip̄emet ī themate. Ego veni vt vitā habeantſcꝫ hoīes. abūdantiꝰ habeāt. Ptꝫ thēa. Deiſta affluētia finali fit feſtū hodiernū. Et inueni in ſacra ſcriptura qͣttuor vitas qͣs habemꝰa ſpirituſancto. Prima eſt vita corꝑalis. quam debemusdigne gubernare Secunda eſt vita ſpūalis. quā dēmꝰ ſtricte ſollicite ꝯſeruare Tertia eſt vita celeſtialis. quam debemuſalte deuote deſiderare. Quarta eſt vita eternaliſ. quā debemꝰ certe ſecure expectare Et qꝛ ſpūſſctūs dat iſtas qͣttuor vitas.d̓t ip̄e. Ego veni vt vitā hēant .ſ. corꝑalē. abundātiꝰ habeāt .ſ. ſpūalē. celeſtē. et̓nā Dico pͥmo pͥma vita ē corꝑal̓. eſt vnioneꝫaīe corꝑis. Quādiu aīa ē vnita corꝑi. durat vita corꝑis. Aīa em̄ ē forma corꝑis. datcorꝑi vitā. Et corpꝰ ſine aīa poſſet videre.audire. loqͥ. ambulare. hmōi Et ſine aīa corpus eſt niſi trūcꝰ nihil valēs. Ab aīa autēcorpꝰ hꝫ oīa ſentimēta. viſum. auditum. ⁊c̄.oēs oꝑatiōes. In morte hoīs oēs ſenſus etom̄s vires organice deſtruūt̉. qͣre nec oꝑationes remanere pn̄t. vt dic̄ ſan. Tho. iiij. ſcpͥ.di. xliiij. xp̄s. Spūs ē viuificat. caro āt ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. Ioh̓. vj. Dico iſta vita corporis eſt ex pn̄tia aīe rōnal̓ eſt effectualit̓ atota trinitate. appropͥat̉ tn̄ ſpūiſctō. qꝛ ip̄e ſpiritꝰ creator dat ꝟtutē ſpūi creato .ſ. aīe ſtādi īcorꝑe decē vl̓ viginti ānis vel plꝰ vl̓ minꝰ. ſic̄ſibi placet. Antiqͥtꝰ dabat longā vitā corꝑalēvt ptꝫ in adā. vixit nōgentꝭ. xxx. ānis. Gen̄.v. Matuſalē vixit nōgētis. lxix. ānis. Et īNōe vixit nōgentis. l. annis. Gen̄. ix. Sedpaulatim diminuta eſt vita corꝑis. Si dicatur. qꝛ ſpūſſanctꝰ menſurat vitā corꝑalē. qͣreillis antiqͥtus dabat tam longā vitā nobiſbreuē. Rn̄deo. ad illos ſpectabat hr̄e expe-