Sermo. II.
humiliet̉ ⁊ conſentiat carni ad omnes ſuasvoluptates. vel ecōuerſo. Primꝰ modꝰ ē malus ⁊ reprobatꝰ ꝯͣ deū rōnem ⁊ naturā. Sic̄ſi nobis dn̄a ⁊ generoſa hr̄et guerrā cuꝫ ſuaancilla captiua vili ⁊ īmūda. ⁊ vos tractādopacem diceretis ꝙ dn̄a ſubijciat̉ captiue inomnibꝰ. hoc eſſet iniquū. Un̄ dic̄ Bern̄. Nōdecet dominā ancillari. nec ancillam dn̄ariIta eſſet de aīa nobili ⁊ generoſa de ſubſtātia ſpirituali. ſi hr̄et ſubijci carni captiue ſueTalis pax nō eſſet bona. qꝛ non decet dn̄amancillari. Ergo oportet ꝙ iſta pax fiat econtierſo .ſ. ꝙ caro tanqͣꝫ captiua hūiliet̉ ⁊ ſubijciat̉ dn̄e .ſ. aīe. ⁊ hoc fit qn̄ hō cū ieiunijs vigilijs. ⁊ alijs aſperitatibꝰ hūiliat carnē. qꝛ caro vt captiua recalcitrat ꝯͣ dominā. ſꝫ qn̄ ſicaffligit̉ quaſi laſſa ſubijcit̉ carni. Propt̓ hoceſt inuēta penitētia ad faciendū pacē ꝑſonalem in ſe. Et iſte modꝰ faciēdi pacē eſt bonꝰ ⁊rōnalis. ⁊ iſtū vult deus. Iō dicebat ille ſanctus homo Iob. Pacē habeat tabernaculūtuū .i. ꝑſona. Et viſitans ſpeciē tuā .i. animānō peccabis. Iob. v. Sed maulti faciūt oppoſitū. neſciūt ſuſtinere iſtā guerrā anime ⁊carnis ⁊ volentes pacificari cōplacent carni. Uultis cognoſcere qd̓ pctm̄ eſt. Noueritis ꝙ erat quidā rex vnicā hn̄s filiā ſibi carācui voluit dimittere totū regnū ſuū. q̄ aſſimilabat̉ patri vt ouū alteri ouo. Accidit ꝙiſte rex voluit ire ad terrā ſanctā ad viſitādūſanctuaria. Et vni militi cōmiſit filiā ſuamcū captiua q̄ ei ſeruiret. dicēs militi ꝙ curaret diligēter de filia. ꝓmittens militi ꝙ in regreſſu magnificaret eū. Qui miles poſt regꝭreceſſuꝫ adamauit captiuā. deſpecta filia regis. ſibi in omnibꝰ cōplacēs. et voluit ꝙ captiue ſeruiret̉ a filia regis ⁊c̄. Dicatis qͥd meret̉ iſte miles ⁊c̄. Iō qn̄ venit rex ⁊c̄. Iſte rexeſt ih̓s xp̄s filiꝰ ꝟginis Marie. rex regū. Filia dilecta eſt aīa q̄ p̄ciſe aſſimilat̉ ſibi pluſqͣꝫimago depicta. qꝛ ad imaginem dei creata.Dixit deꝰ qn̄ voluit creare hoīem. Faciamꝰhominē ad imaginē ⁊ ſimilitudinē noſtraꝫ.Gen̄. jͣ. qd̓ nō dr̄ nec intelligit̉ qͣꝫtū ad corpꝰqꝛ deꝰ incorporeꝰ eſt. ſed qͣꝫtū ad aīaꝫ. q̄ eſt d̓natura ſpūali nobili et generoſa et pulchra.Un̄ ſi poſſetis videre vnā aīaꝫ ī ſua pulchritudine. inquātū eſt ad imaginē dei. nolletiscomedere nec bibere. intantū ꝙ pulchritudo ſolis vl̓ lune nihil ē reſpectu ⁊c̄. Et diligit̉ a xp̄o intantū ꝙ ſibi vult dare regnū celeſte. Et videt̉ ꝙ dilexit eā plꝰ qͣꝫ ſe. Quare vo
luit naſci ⁊ in hoc mūdo. xxxiij. annis cōuerſari. ⁊ tandē pati ⁊ mori. totū amore filie. Etpoterat dicere. Da mihi aīas. cetera tolle tibi. Gen̄. xiiij. Iſte rex voluit ire vltra mare.ad viſitandū ſanctuaria. Iſte mūdꝰ dr̄ mareꝓpter vndas ⁊ ꝑicula. ⁊ parui piſces comedunt̉ a magnis. Et in die aſcēſionis ab iſtomūdo receſſit ⁊ filiā ſuā cōmiſit vni militi.qꝛ aīaꝫ tuā cōmiſit tibi. ⁊ meā mihi ⁊c̄. cū captiua .ſ. carnę vt ſeruiat ſibi. Et nos mō adulterino cū captiua .ſ. carne cōſentimꝰ ſpretaaīa. ⁊ volumꝰ vt ẜuiat ſibi aīa. Quare induimini. Nūquid amore carnis. Quare paratꝭlectū delicatū. Nūqͥd amore captiue. Et defilia regis nō curamꝰ. ſed morit̉ fame. ⁊ incedit nuda ⁊ īmunda. Caro ſepe lauat̉ ⁊ mūdat̉. Et de filia regis nō fit mētio. nec de eacuramꝰ. Homīes laborāt ꝑ terrā. ꝑ mare. ꝓcaptiua. Et ꝓ aīa filia regis nō poteſtis quieſcere in dn̄ica ⁊c̄. In eadē ꝯdēnatiōe militꝭeſtis. Cogitate qͥd faciet vobis rex qn̄ veniet cito ī iudicio generali vl̓ ꝑticulari. qͥd dicetis. Ecce gͦ qd̓ peccatū ē velle plus cōplacere carni qͣꝫ aīe. Ecce do vobis conſiliū vtquolibet die curetis de filia regis ſic̄ de captiua. cui ordinate bis in die datis refectionē .ſ. prandiū ⁊ cenā. Idē faciatis aīe orādode mane ⁊ de ſero. pͥus bn̄dicendo mēſam .ſ.ſignādo ſe. ⁊ poſt dicere Pater noſter. ⁊ Auemaria deuote. cogitādo ꝙ videtis xp̄m ī gloria qui adorat̉ ab angelis. ⁊ minat̉ vobis. deinde cogitādo ꝙ videtis virginē Mariā addexterā filij ſui. dicat̉ Aue maria gr̄a plenadn̄s tecū bn̄dicta ⁊c̄. Idē in ſero. nec tradatis obliuioni prandiū iſtud nec cenam. Indominica dabitis ſibi maius prandiū audiendo miſſam cōpletā. et ꝙ ſitis in confeſſiōeque quaſi eſt manuū ablutio. ⁊ cū ſilentio ⁊cͣAdorare xp̄m veꝝ deū ⁊ hominē debetis inhoſtia ¶ Itē ſemel in anno debetis eā induere de nouo. Iſtud fit in cōfeſſione. vbi deponunt̉ veſtes antique ⁊c̄. induunt̉ noue in paſcate faciendo magnū feſtum cōmunicādo.Et iſto modo poteritis dare in iudicio regixp̄o bonū computū de filia ſua. qͥ faciet vosmagnos in paradiſo. De illis autē qͥ faciuntoppoſitū plus curādo de carne qͣꝫ de anima.dicit Dauid pſalmo. xxxvj. Zelaui ſuꝑ iniqͦspacē pctōꝝ vidēs. Quia nō eſt reſpectꝰ .ſ. miſericordie. morti eoꝝ .ſ. dānatiōi. ⁊ firmamētū ī plaga eoꝝ. In labore hoīm nō ſūt .ſ. perpenitētiā. ⁊ cū homībꝰ nō flagellabunt̉ ſꝫ cū