Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .I.

duratōe excelſus īmēſus. Baruth. iij. Iſtādomū edificauit ſibi ad vtilitatē ſeu neceſſitatē. ſꝫ ad honorē gl̓iaꝫ laudē ſui. Nosaūt ſumꝰ inferiꝰ adhuc beſtijs ī ſtabulocamere pulchre ſunt ſuꝑiꝰ. Nota. excidit colūnas ſeptē .ſ. ſeptē gradꝰ creaturaꝝ. In qͥbꝰꝯſiſtit tota fabrica mūdialis. ſūt qͣtuor elemēta .ſ. terra. aqua. aer. ignis. natura celeſtis quā ph̓i vocāt qͥntā eſſentiā. ſexta ē natura hūana. ſeptima ē natura angelica. tota fabrica d̓r mūdus. Ecce qͣre d̓r mūdus qͣſi minima dās. Itē nota ī creaturis habemusexēplū obediētie. Pꝰ qͣꝫ deꝰ a pͥncipio creauitoīa dedit p̄ceptum ſoli. lune. ſtellis. licꝫhaberēt rōneꝫ vt mouerent̉ ſic ſic ⁊c̄. etiampͥmo mobili. Et ſeptē milia anni vel circa ſt̄ dedit eis p̄ceptū nunqͣꝫ p̄termiſerūt preceptū. tn̄ ꝓmiſit eis p̄miū ſi obedirēt. necpunitōeꝫ ſi facerēt ꝯͣ ſuū p̄ceptū. De iſto p̄cepto dic̄ in pͣs. dauid. Statuit ea deꝰ. ſupple īeternū ī ſeculū ſeculi. p̄ceptū poſuitteribit. O qͣlis verecūdia ē nobis habemꝰrōeꝫ ꝓmiſſionē gl̓ie cōminatōꝫ pene. tn̄ ſeruamꝰ eiꝰ p̄cepta. Si tn̄ deꝰ mōti p̄ciꝑetvt mutaret ſe ſtatiꝫ eēt factū. Et tu pctōr cuidicit deꝰ vt mutes tuā malā vitā. ꝯuertarꝭ recedas a pctīs a mala ſocietate. vis facere. Si p̄ciꝑet aqͥle eſuriēti ne tāgeret cibūfactū eēt. tibi p̄cipit ne frangas ieiunia ⁊c̄.tu nihil curas. Si p̄ciꝑet aſino eunti ad aſi ne tāgeret. ſtatī eſſet factū. Et tibi dic̄. mechaberis. vis obedire. Exo. xx.Itē in elemētꝭ habemꝰ exēplū amicicie. ſūtqͣſi qͣtuor hoīes tripudiātes tenētes ſe. qꝛ qͦdlibꝫ hꝫ duas qͣlitates qͣi duo brachia ⁊c̄. Itē.in elemētꝭ hēmꝰ exēplū diligēdi deū. Ignis eſt calidꝰ dat nob̓ exēplū de feruore ſpūali.Aer ſubito illumīat̉. de ꝯtēplatiōe celeſti.Aqua mūdat. de mūdicia ꝑſonali. Terra fructificat. de abūdātia meritali vl̓ pnīali.Augꝰ. Celū t̓ra mare oīa ī eis ſūt dicuntmihi vt te dn̄e diligā. Dico qͣrto mūdꝰaccipit̉ tota gēte crimialit̓ vl̓ carnalit̓ viuēte. ſic ſumit̉ dr̄. Et mūdꝰ cognouitſic nec carnales ſpm̄ ſctm̄. qꝛ macula pctōꝝimpedit. Auc̄tas. Aīalis ꝑcipit ea queſpūs dei ſūt.. Coꝝ. ij. qꝛ qͣꝫdiu viuit ī peccatis hꝫ ſpm̄ſcm̄. Et ſic accipiēdo mūdūd̓r qͣſi īmūdus antifraſim. qͣre dicit Bern̄.O mūde īmūde te diligūt te norunt .i.nouerūt. De iſto dic̄ thema. Spm̄ veritatꝭmūdus .i. gēs carnalis pōt acciꝑe. Nota

ad hoc figurā Gen̄. viij. de colūba quā Noeemiſit archa volēs exꝑiri ſi ceſſaſſent aq̄dic̄ textꝰ. Emiſit qͦꝫ colūbā vt videret ſi iamceſſaſſent a ſuꝑ faciē terre. Que inueniſſet vbi reqͥeſceret pes eiꝰ. r̄uerſa ē ad inarchā. Aque em̄ erāt ſuꝑ vniuerſā t̓rā. Colūba alba ſignificat ſpm̄ſcm̄. Lu. iij. Deſcēditſpūſſanctꝰ corꝑali ſpecie ſic̄ colūba ī ip̄m ⁊c̄.Nōe aūt .i. deꝰ. de archa .ſ. de celo mittit colūbā .i. ſpm̄ſcm̄. venit ad palatiū dn̄oꝝ tꝑaliū inuenit eos plenos de iniuſticia. rapia inueniēs vbi reqͥeſcat pes eiꝰ vadit adlatos īuenit eos plenos de ſymonia. guloſitate. de luxuria. de exceſſibꝰ ſuꝑfluitatibꝰ negligentijs circa curā aīaꝝ. inueniēsvbi ⁊c̄. venit ad mercatores videns ibi totvſuras. fraudes. deceptiōes. Primi neſciūtPr̄ nr̄. Credo ī deū. Sciūt tn̄ ꝯiuratiōesſortilegia ⁊c̄. r̄uertit̉ ad archā. Uenit ad monaſteria religioſoꝝ. vidēs ſeruant̉ ibivota nec regule nec cerimonie ⁊c̄. ſꝫ ſunt ibiinuidie. diuiſiōes. inueniens reuertit̉ adarchā. Iſta eſt qͣre mūdus .i. hoīes carnales ſeu carnalit̓ viuētes pn̄t reciꝑe ſpm̄ ſāctū. non ꝓpter aliqd̓ impedimētū ſpūſſanctiſed ꝓpter pctā. Remediū habemꝰ. ſi die craſtina volumꝰ reciꝑe ſpm̄ſcm̄. mūdemꝰ nos purificemꝰ ꝯtritionē. ꝯfeſſionē. ſatiſfactionē. iniuriaꝝ remiſſionē. iuxta illud Dauid. Cor mūdū crea ī me deꝰ. ſpm̄ rectū innoua in viſceribꝰ meis. pͣs. l. Deo gr̄as. In die ſancto pentecoſtes. Sermo..Epleti ſūt omnesſpirituſancto. Actuū. ij. Tota ſolēnitas hodierna eſt de aduētu ſpiritꝰſancti viſibiliter ī forma ignis deſcēdit decelo ſuꝑ apl̓os et diſcipulos Ih̓u xp̄i. Deetiā erit ſermo noſter. Et ſi deo placet habebimꝰ multas doctrinas intellectꝰ illumīatione vite inſtructiōe. Salutet̉ ꝟgo Maria ⁊c̄. Doctrina cōis eſt clara ex textu euāgelioꝝ. apl̓i diſcipuli xp̄i an̄ xp̄i paſſionē reſurrectionē habuerūt plenitudinemſpūſſancti. licꝫ em̄ habuiſſent ip̄m gratiaꝫgratificantē. tn̄ habebāt ip̄m ad plenitudinē gratie ꝑfectiōis ſpūalis. Et qꝛ ī multꝭerāt defectuoſi. Et licꝫ xp̄s ꝑfecte ad plenitudinē gratie potuiſſet eis dare ſpm̄ſanctūtamē noluit an̄ ſuā paſſionē reſurrectionēeis dare. Ratio eſt. vt ſeruaret̉ conformitasKk 3