Sermo. I.
vna pͥma cā. pͥmꝰ motor. ⁊ pͥmū pͥncipiuꝫ ⁊c̄.Semite ꝟo ſunt ſecreta fidei. q̄ naturalit̓ nōpn̄t ſciri nec videri. ſed ſolū ſciunt̉ ꝑ diuinā reuelatōꝫ. Iō dicit. ⁊ lumē ſemitꝭ meis. Patꝫ pͥma ꝟtus ꝟbi dei. ¶ Scd̓a ꝟtus ꝟbi dei eſt ꝙinflamat ī dilectōe celeſtiū. Iā ſcitis ꝙ om̄iabona huiꝰ mūdi finē habebūt ⁊ dimittendaſūt. ſicut ſunt honores. diuitie dignitates etiam ſi eſſetꝭ rex vl̓ papa. oꝑtet dimittere ⁊ ꝑdere oīa. ⁊ ſepeliri ⁊ corrūpi. et tunc ꝑdunt̉ delectatōes corꝑis ⁊ ſolatia. qꝛ nec vxor nec filiavellēt ire vobiſcū. ideo neceſſariū eſt inflamare ſe. ⁊ deſiderare bona ſpūalia. ⁊ eſſe cūdeo ⁊cū ſanctis ⁊ ſtare cū ipſis. O qͣlis honor. O q̄lis dignitas habere ſocietatē cū pr̄iarchis etꝓphetis. apl̓is ⁊c̄. Itē de diuitijs. Nunqͥd aliqͥs in hͦ mūdo quantūcūqꝫ diues habuit qͥcquid voluit. ꝓfecto nō. Et in ꝑadiſo qͥlibꝫ hꝫqͥcqͥd vult ⁊ deſiderat. ſunt immortales. īpaſſibiles. De his bonis gͦ homo debet ſe inflamare. ⁊ nō de bonis huiꝰ mūdi. Hoc fit ꝑ verbū dei qd̓ inflamat cor. Auc̄tas. Nūquid nōverba mea ſunt quaſi ignis ardēs dicit dn̄s⁊ quaſi malleꝰ ꝯterēs petrā. Hiere. xxiij. Uerba dei ſunt quaſi ignis ardens. hͦ ad oculumpoteſtis videre. qꝛ multi veniūt ad ẜmonē frigidi. qͥ audiēdo ẜmonē calefiūt. Frigidꝰ ē ſuperbꝰ. ſꝫ calefit qn̄ humiliat̉. Idē de alijs peccatis. In furno em̄ p̄dicatiōis calefiūt. ⁊ illeqͥ p̄dicat ſufflat ⁊ incēdit ignē. ⁊ gentes calefiunt. vnus recedit ita calefactus et inflamatꝰvt viuat caſte. aliꝰ remittēdo iniurias inimicis. aliꝰ ſatiſfaciēdo. Iō xp̄s Lu. xij. Ignē veni mittere in terrā .ſ. amoris ⁊ charitatis. qͥagētes erant frigide. calide ⁊ cōgelate. nō curabant de bonis paradiſi. ſed d̓ bonis huiꝰ mūdi. Dicit ſcd̓o. et quaſi malleꝰ ꝯterēs petramSicut em̄ verbum dei d̓r ignis. qꝛ inflamatcor in dei amore. ita d̓r malleus conterens petrā durā cordis in amore ꝓximi. Multi habēt cor lapideū dicendo. nō parcerē inimicꝭ.ſed malleo ꝟbi dei frāgit̉ cor. ⁊ faciūt paceꝫ ꝓamore dei. ⁊ nō hoīm ⁊ ſaluatōe animarum.De illo aūt qͥ non vult remittere d̓r Iob. xlj.Cor eiꝰ indurabit̉ quaſi lapis et ſtringit̉ quaſi malleatorꝭ incꝰ ¶ Tercia virtꝰ verbi dei ē ꝙpurificat de infectōe de culpis criminalibusqꝛ verbū dei qn̄ deuote audit̉ totam animaꝫpurificat intellectū. memoriā ⁊ voluntatem.¶ Nota ad hoc exemplū in vitiſpatꝝ d̓ quodā homine qͥ ex deuotōe iuit ad viſitandumvnū ſanctū heremitā: querēs ab eo regulaꝫ ⁊
modū bn̄ viuēdi. vt poſſit ſaluare aīam ſuamcū eēt rudis et ignorans quid deberet facere. Rn̄dit heremita. Audias ẜmones euāgelicales nō queſtionales Et ille. Libēter audioet multū delector in audiēdo. ſed poſt non recordor de aliqͦ ꝟbo ẜmonis. ideo qͥd mihi ꝓderūt. Tūc ſanctꝰ hō volens ſibi oſtēdere adoculū effectū verbi dei in purificando a culpis et maculis pctōꝝ. miſit eū ad fontē cumvna ciſtella foraminibꝰ plena et immunda vtportaret ſibi aquā in ciſtella. Ille aūt nolensſancto homī ꝯtradicere. iuit ⁊ impleuit ciſtellā. ſed qn̄ extrahebat ipſam de fonte. ſtatiꝫ ciſtella euacuabat̉. ſed fuit purificata. qͥ veniēsde fonte dixit ſe nō poſſe aquā portare ⁊c̄. Etheremita. Qn̄ tu iuiſti ad fontē ciſtella erat īmūda. Rn̄dit ꝙ ſic. et mō eſt pulcra Ita parimō qn̄ tu vadis ad ẜmonē vadis ad fontē. dequo Ecc̄i. j. Fons ſapīe verbū dei in excelſisCiſtella immūda eſt conſciētia vagabunda ⁊crapuloſa. ⁊ qn̄ audis ẜmonē implet̉ tota. ⁊ licet memoria nihil retineat tn̄ purificat̉. Ecce pulcra ſil̓itudo. ⁊ ꝯfirmat̉ autoritate xp̄i dicētis. Iā vos mūdi eſtis ꝓpter ẜmonē quē locutꝰ ſum vobis ⁊c̄. Ioh̓. xv.¶ Dominica quarta poſt octauas paſce¶ Sermo primusAter amat uosqꝛ vos me amaſtꝭ. Habet̉ v̓bū iſtd̓textualit̓ Ioh̓. xvj. et officiat̉ ī euāgelio hodierno. ⁊ ſi placet deo habebimꝰ bonas doctrinas. Sed priꝰ ſalutet̉ ꝟgo maria⁊c̄. Totū ſanctū euāgeliū hodiernū ē verbuꝫxp̄i ꝯſolatoriū qd̓ xp̄s dixit apl̓is cōſolandoeos. qꝛ erant valde triſtes. qꝛ xp̄s dixerat eisꝙ in die iouis ſequēti erat ab eis receſſurusde quo erāt valde triſtes. Nec miꝝ. qͥa amore ſui dimiſerāt patriā. bona. amicos. ⁊ parētes. et ꝙ recederet ab eis nō viſuri eū vnqͣꝫ inhoc mūdo. ex hͦ erāt multuꝫ deſolati. Qn̄ em̄amicꝰ care dilectꝰ recedit ab alio amico cū qͦhabuit magnā familiaritatē ſtādo. comedendo. bibēdo. dormiēdo ⁊c̄. alter remanet valdetriſtis et deſolatꝰ. īmo etiā beſtie irrōnales: ſivna fuerit diu cū alia ī eodē ſtabulo ⁊ alia recedit. altera nō poterit comedere nec qͥeſcerehͦ naturale eſt. Idē de apl̓is. Auc̄tas. Uadoad eū qͥ miſit me ⁊ nemo ex vobis interrogatme: qͦ vadis. Sed qꝛ hͦ locutꝰ ſū vobis. triſticia impleuit cor vr̄m Ioh̓. xvj. Iō xp̄s dedittres magnas conſolationes.