Sermo. IIII.
talis ē xp̄ianoꝝ recurrētiū ad demōes ꝓ ſanitate habēda. vel inuētōe eius qd̓ ꝑdidiſtꝭ. necvalet excuſatio dicētiū. Nō habemꝰ h̓ medicos nec apothecarios. ꝑmittā gͦ mori filiummeū patientē ⁊c̄. Falſū ē. qꝛ xp̄us medicꝰ magnꝰ vbiqꝫ ē. ad ip̄m gͦ recurrendum ē. qͥ ꝟ̓tutenoīs ſui curat oēm infirmitatē. ¶ Quīta infidelitas ē totꝰ corꝑis. qn̄ illi de mr̄imonio etalij faciūt luxuriā. Ꝙ ſit infidelitas claꝝ ē. qͥaqn̄ vir curat de vxore alteriꝰ. vel de alia ml̓iere. fidē ꝓmiſſā vxori frāgit. ⁊ ecōuerſo. De ill̓qͥ nō ſunt de mr̄imonio. ꝙ luxuria ſit infidelitas ꝓbat̉ ſic. Nā ille qͥ imaginem xp̄i crucifixivl̓ ꝟginis marie ꝓiecerit ī latrinā eēt infideliset ꝓditor. Mō nulla imago ē magꝭ ꝓpria imago dei qͣꝫ boͣ. Auc̄tas. Ad imaginē dei factꝰ ēbō Gen̄. ix. Nec ſol nec luna nec aliqͣ ſtellaruꝫhꝫ imaginē dei. Qn̄ gͦ tu facꝭ luxuriā. ꝓijcisimaginē dei ī latrinā ⁊ lutū luxurie. Dicat̉ ꝯͣillos qͥ dicūt ſimplicē fornicatōꝫ nō eē pctm̄.De luxurioẜ aūt d̓r. Generatio em̄ ꝑuerſa ē:⁊ infideles filij. Deūt̓. xxxij. Ergo cū veneritille. arguet mūdū d̓ pctō .ſ. infidelitatꝭ. Talit̓gͦ viuamꝰ vt ꝯͣ iſta tria pctā deꝰ det nobis tresꝟtutes eis oppoſitas. ꝯͣ ocioſitatē diligentiaꝫſpūalē. ꝯͣ crudelitatē dilectōꝫ ꝓximalē. ⁊ ꝯͣ infidelitatē credentiā cordialē hic ꝑ gr̄am.¶ De eadē dn̄ica tercia pꝰ octauas paſce.¶ Sermo quartꝰ de epl̓a.Erbuꝫ poteſt ſaluare aīas vr̄as. Iac̄. jͣ. Iſtud verbūdat mihi motiuū p̄dicādi d̓ effectuꝟbi dei in ſaluatōem aīaꝝ. Materia erit bona ⁊ vtilis. ſed pͥmo ſalutet̉ virgo Maria ⁊c̄.Iſtud verbū indiget breui declaratiōe ꝓ introductōe materie. Pro quo ſciendū. ꝙ in ſacra ſcpͥtura verbū dei accipit̉ dupl̓r. qꝛ inuenit̉ verbū dei pͥmo ꝓpriū ⁊ eternale. Secūdoinuenit̉ verbū dei ꝯmune ⁊ tꝑale. ¶ Quantūad primū illud verbū eſt filiꝰ dei. nō eſt verbūtranſitoriū. vt meū verbū vel tuū. qd̓ nō durat niſi qͣꝫdiu fit. ſed verbū dei ē eternū ⁊ durabile ſine principio ⁊ ſine fine. Un̄. b. Tho.multiplicē ponit dr̄am inter verbū diuinuꝫet noſtꝝ verbū. Uerbū em̄ diuinū vt dicit īde potētia. q. ix. arti. v. ē tm̄ vnū ꝑfectū. ⁊ ideꝫꝙ eſſentia diuina. ideo eſt filiꝰ. Nō aūt noſtrūqꝛ ē multiplex imꝑfectū ⁊ accidens. Itē ī depotētia. q viij. arti. j. in corꝑe articuli dicit. ꝙverbū nr̄m nō ꝑmanet ī intellectu noſtro niſi durāte actu intelligēdi. ſed claꝝ eſt ꝙ ver-
bū diuinū nō ē tranſitoriū nec tꝑale. ſed eternū. Dicat̉ de illo magno alphaqͥno .ſ. ſacerdote ſara cenoꝝ. qͥ petijt a mgr̄o Uincētio qūopōt fieri ꝙ deꝰ habeat filiū. Cui rn̄dit mgr̄ vīcentius. Tū credis ꝙ deꝰ ſit eternꝰ. Rn̄dit ꝙſic. Et credis ꝙ ſit mutꝰ vel loquat̉. Rn̄dit. ꝙnō credebat ip̄m mutū eē ſed loquat̉. Et magiſter. Et illud v̓bū d̓r filiꝰ dei. De qͦ ꝟ̓bo Iohan. j. In pͥncipio .ſ. mūdi. erat ꝟbū. ⁊ verbūerat apud deū .ſ. pr̄em. qꝛ pr̄ non eſt ſuuꝫ verbū. ſed diſtingunt̉ ꝑſonaliter. Et deꝰ erat verbū. Si thema intelligit̉ de iſto ꝟbo. certuꝫ ēꝙ pōt ſaluare aīas noſtras .ſ. cauſaliter ⁊ pͥncipaliter. qꝛ ipſe cauſa totalis ⁊ pͥncipalis ē noſtre ſaluatōis. Ideo dixit angelꝰ Ioſeph ſpōſo ꝟginis Marie. poſtqͣꝫ virgo concepit filiūdei. vocabis nomen eius Ieſum .i. ſaluatorēIpſe em̄ ſaluū faciet populū ſuū .ſ. credentes⁊ obediētes. a pctīs eoꝝ. Mat j. Si de iſto ꝟbo volumꝰ loqui clarū eſt thema. ¶ Dico ſecundo ꝙ inuenit̉ in ſacra ſcpͥtura verbuꝫ deiꝯmune ⁊ tꝑale. qꝛ habuit pͥncipiū. ⁊ iſtud ē ꝟbū ſacre ſcripture tam in veteriqͣꝫ in nouo teſtamēto. ⁊ verbū p̄dicatōnis. ſed quare ſacraſcpͥtura d̓r verbū dei. ⁊ nō ꝓphetaꝝ vl̓ euangeliſtaꝝ. aut apl̓oꝝ vel p̄dicatoꝝ. Et dico hic ꝙꝓpriꝰ d̓r verbū dei qͣꝫ p̄dicatoꝝ dei. Ratō. qꝛ ſiorganū. cythara. ſyala vel fiſtula facit bonuꝫſonū ⁊ gratū audientibꝰ. ille ſonꝰ cuiꝰ erit. organi vel fiſtule. nūquid organiſte vel fiſtulatoris. certū eſt ꝙ ſic. qꝛ ipſe mouet organum ⁊c̄.Ideo deꝰ eſt bonꝰ fiſtulator ꝓphete ⁊ apoſtolieuāgeliſte ⁊ p̄dicatores ſunt organa vl̓ fiſtule. ⁊ ſimpl̓r ſunt inſtrumēta. ſed deꝰ ē ita bonꝰmgr̄. ꝙ cū malo inſtrumēto facit bonū ſonuꝫNō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini. ſed ſpūs pr̄is veſtri qͥ loqͥtur ī vobis. Mat. x. Iſta eſt rō quare v̓ba ſacre ſcpͥture dicunt̉ verba dei. Undedicit ſcpͥtura. Cū accepiſſetis a nobis ꝟbumauditꝰ dei. accepiſtis illud nō vt verbū hoīmſed ſicut ē vere verbū dei. jͣ. ad Theẜ. iiij. Iſtd̓verbū eſt ꝯmune multis ⁊ tꝑaliter. De iſto ꝟbo ego volo ꝑtractare thema ꝓpoſitū quia deiſto ꝟbo eſt difficultas quomō poteſt ſaluareaīas. Iſtud verbū qn̄ eſt digne p̄dicatū ⁊ deuote auditum facit tria.¶ Primo illuminat in cognitione de rebusſpiritualibus.Secundo inflamat in dilectōe de bonisceleſtialibus.¶ Tercio purificat de infectione de culpismortalibus.