Druckschrift 
2 (1493) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

talis ē xp̄ianoꝝ recurrētiū ad demōes ſanitate habēda. vel inuētōe eius qd̓ ꝑdidiſtꝭ. necvalet excuſatio dicētiū. habemꝰ medicos nec apothecarios. ꝑmittā mori filiummeū patientē ⁊c̄. Falſū ē. qꝛ xp̄us medicꝰ magnꝰ vbiqꝫ ē. ad ip̄m recurrendum ē. ꝟ̓tutenoīs ſui curat oēm infirmitatē. Quīta infidelitas ē totꝰ corꝑis. qn̄ illi de mr̄imonio etalij faciūt luxuriā. ſit infidelitas claꝝ ē. qͥaqn̄ vir curat de vxore alteriꝰ. vel de alia ml̓iere. fidē ꝓmiſſā vxori frāgit. ecōuerſo. De ill̓ ſunt de mr̄imonio. luxuria ſit infidelitas ꝓbat̉ ſic. ille imaginem xp̄i crucifixivl̓ ꝟginis marie ꝓiecerit ī latrinā eēt infideliset ꝓditor. nulla imago ē magꝭ ꝓpria imago dei qͣꝫ boͣ. Auc̄tas. Ad imaginē dei factꝰ ē Gen̄. ix. Nec ſol nec luna nec aliqͣ ſtellaruꝫhꝫ imaginē dei. Qn̄ tu facꝭ luxuriā. ꝓijcisimaginē dei ī latrinā lutū luxurie. Dicat̉ ꝯͣillos dicūt ſimplicē fornicatōꝫ pctm̄.De luxurioẜ aūt d̓r. Generatio em̄ ꝑuerſa ē: infideles filij. Deūt̓. xxxij. Ergo veneritille. arguet mūdū pctō .ſ. infidelitatꝭ. Talit̓ viuamꝰ vt ꝯͣ iſta tria pctā deꝰ det nobis tresꝟtutes eis oppoſitas. ꝯͣ ocioſitatē diligentiaꝫſpūalē. ꝯͣ crudelitatē dilectōꝫ ꝓximalē. ꝯͣ infidelitatē credentiā cordialē hic gr̄am. De eadē dn̄ica tercia pꝰ octauas paſce. Sermo quartꝰ de epl̓a.Erbuꝫ poteſt ſaluare aīas vr̄as. Iac̄.. Iſtud verbūdat mihi motiuū p̄dicādi effectuꝟbi dei in ſaluatōem aīaꝝ. Materia erit bona vtilis. ſed pͥmo ſalutet̉ virgo Maria ⁊c̄.Iſtud verbū indiget breui declaratiōe introductōe materie. Pro quo ſciendū. in ſacra ſcpͥtura verbū dei accipit̉ dupl̓r. qꝛ inuenit̉ verbū dei pͥmo ꝓpriū eternale. Secūdoinuenit̉ verbū dei ꝯmune tꝑale. Quantūad primū illud verbū eſt filiꝰ dei. eſt verbūtranſitoriū. vt meū verbū vel tuū. qd̓ durat niſi qͣꝫdiu fit. ſed verbū dei ē eternū durabile ſine principio ſine fine. Un̄. b. Tho.multiplicē ponit dr̄am inter verbū diuinuꝫet noſtꝝ verbū. Uerbū em̄ diuinū vt dicit īde potētia. q. ix. arti. v. ē tm̄ vnū ꝑfectū. ideꝫ eſſentia diuina. ideo eſt filiꝰ. aūt noſtrūqꝛ ē multiplex imꝑfectū accidens. Itē ī depotētia. q viij. arti. j. in corꝑe articuli dicit.verbū nr̄m ꝑmanet ī intellectu noſtro niſi durāte actu intelligēdi. ſed claꝝ eſt ver-

diuinū ē tranſitoriū nec tꝑale. ſed eter. Dicat̉ de illo magno alphaqͥno .ſ. ſacerdote ſara cenoꝝ. petijt a mgr̄o Uincētio qūopōt fieri deꝰ habeat filiū. Cui rn̄dit mgr̄centius. credis deꝰ ſit eternꝰ. Rn̄ditſic. Et credis ſit mutꝰ vel loquat̉. Rn̄dit. credebat ip̄m mutū ſed loquat̉. Et magiſter. Et illud v̓bū d̓r filiꝰ dei. De ꝟ̓bo Iohan. j. In pͥncipio .ſ. mūdi. erat ꝟbū. verbūerat apud deū .ſ. pr̄em. qꝛ pr̄ non eſt ſuuꝫ ver. ſed diſtingunt̉ ꝑſonaliter. Et deꝰ erat ver. Si thema intelligit̉ de iſto ꝟbo. certuꝫ ē pōt ſaluare aīas noſtras .ſ. cauſaliter pͥncipaliter. qꝛ ipſe cauſa totalis pͥncipalis ē noſtre ſaluatōis. Ideo dixit angelꝰ Ioſeph ſpōſo ꝟginis Marie. poſtqͣꝫ virgo concepit filiūdei. vocabis nomen eius Ieſum .i. ſaluatorēIpſe em̄ ſaluū faciet populū ſuū .ſ. credentes obediētes. a pctīs eoꝝ. Mat j. Si de iſtobo volumꝰ loqui clarū eſt thema. Dico ſecundo inuenit̉ in ſacra ſcpͥtura verbuꝫ deiꝯmune tꝑale. qꝛ habuit pͥncipiū. iſtud ē ſacre ſcripture tam in veteriqͣꝫ in nouo teſtamēto. verbū p̄dicatōnis. ſed quare ſacraſcpͥtura d̓r verbū dei. ꝓphetaꝝ vl̓ euangeliſtaꝝ. aut apl̓oꝝ vel p̄dicatoꝝ. Et dico hicꝓpriꝰ d̓r verbū dei qͣꝫ p̄dicatoꝝ dei. Ratō. qꝛ ſiorganū. cythara. ſyala vel fiſtula facit bonuꝫſonū gratū audientibꝰ. ille ſonꝰ cuiꝰ erit. organi vel fiſtule. nūquid organiſte vel fiſtulatoris. certū eſt ſic. qꝛ ipſe mouet organum ⁊c̄.Ideo deꝰ eſt bonꝰ fiſtulator ꝓphete apoſtolieuāgeliſte p̄dicatores ſunt organa vl̓ fiſtule. ſimpl̓r ſunt inſtrumēta. ſed deꝰ ē ita bonꝰmgr̄. malo inſtrumēto facit bonū ſonuꝫ em̄ vos eſtis loqͥmini. ſed ſpūs pr̄is veſtri loqͥtur ī vobis. Mat. x. Iſta eſt quare v̓ba ſacre ſcpͥture dicunt̉ verba dei. Undedicit ſcpͥtura. accepiſſetis a nobis ꝟbumauditꝰ dei. accepiſtis illud vt verbū hoīmſed ſicut ē vere verbū dei.. ad Theẜ. iiij. Iſtd̓verbū eſt ꝯmune multis tꝑaliter. De iſtobo ego volo ꝑtractare thema ꝓpoſitū quia deiſto ꝟbo eſt difficultas quomō poteſt ſaluareaīas. Iſtud verbū qn̄ eſt digne p̄dicatū deuote auditum facit tria. Primo illuminat in cognitione de rebusſpiritualibus.Secundo inflamat in dilectōe de bonisceleſtialibus. Tercio purificat de infectione de culpismortalibus.