Dominica tercia pꝰ octauas paſce
fuit ꝓ reꝑatōe aīaꝝ ſolū. Scd̓s aduētꝰ fuit ꝓreꝑatōe animaꝝ ⁊ corpoꝝ ſimul. ¶ De pͥmoaduētu ſciendū ꝙ ex pctō Ade ⁊ eue incider̄thoīes in pctā ⁊ mala. Primū malū fuit ignorantia de rebꝰ ſpūalibꝰ ⁊ celeſtibꝰ. de qͥbꝰ nonſciebāt gentes an̄ aduentū xp̄i. nec ꝑ ph̓iam.qꝛ ſolū curāt de rebꝰ. motibꝰ. ⁊ de influentijscorpoꝝ ſuꝑceleſtiū. nec ꝑ legē Moyſi. q̄ ſolūloquit̉ de hͦ mūdo. Ideo ignorabamꝰ ſpūalia⁊ celeſtia. Dauid loq̄ns de antiqͥs dicit. Neſcierūt. ſupple ph̓i. nec intellexerūt .ſ. iudei. ī tenebris ambulāt. Sed venit meſſyas .i. xp̄usverꝰ meſſyas qͥ reꝑauit iſtā ignorantiā. declarans qūo ille deꝰ vnꝰ quē ph̓i vocāt pͥmū pͥncipiū ſiue pͥmā cām ſeu pͥmū motorē ē trinꝰ īꝑſonis. pater filiꝰ et ſpūſſanctꝰ. Scd̓o declarauit quō in celo ſunt nouē ordines angeloꝝTercio de anīabꝰ que ẜm gradum bone vitequē tenuerūt collocant̉ ī ill̓ ordinibꝰ angelorū Quarto declarauit purgatoriū nobis vbivadūt aīe q̄ nō fecerūt hic ꝯdignā pnīaꝫ. Itēde animabꝰ pueroꝝ qͥ decedunt cū originalipctō qūo vadūt ad lymbū. Scd̓s defectusſiue malū animaꝝ eſt inclinatō ad peccata expctō Ade. Quidā ad ſuꝑbiā. quidā ad auariciā ⁊c̄. de alijs. Ideo dicit ſcpͥtura. Senſusem̄ ⁊ cogitatio humani cordis ad mala prona ſunt ab adoleſcētia ſua. Gen̄. viij. Sꝫ venit xp̄s ⁊ reꝑauit ꝑ exempla ꝟtutū ſue ſctē vite. Terciū malū erat abūdantia pctōꝝ. Id̓oſcpͥtura. Nō eſt homo iuſtꝰ in terra qui faciatbonū ⁊ nō peccet. Eccl̓s. vij. Sed venit xp̄sqͥ ꝯͣ plagas ordinauit medicinas ſacramētoruꝫ. Quartū malū erat debilitas bonoꝝ. qꝛnō poſſumꝰ ꝑſeuerare in bonis. Ideo prouidit xp̄s vt ꝑ pnīam reꝑaremur et emēdemusnos Quintus defectꝰ erat damnatio inferniqꝛ nullꝰ poterat euadere quantūcūqꝫ ſanctꝰ ⁊bonꝰ. De hoc etiā Dauid ī pͣs. Quis ē homoqͥ viuet ⁊ nō videbit mortē. eruet aīam ſuā demanu inferi. qͣſi dicat nullus. Sꝫ venit xp̄s⁊ reꝑauit. Quia mō ꝑſona bona ⁊ ſctā ī morte euolat ⁊c̄. Sed remanēt paſſiones corꝑisIdeo in ſcd̓o aduentu qn̄ veniet xp̄s ad iudiciſi. tūc reꝑabunt̉ mala corpoꝝ. Quia tūc reſurgēt corꝑa bonoꝝ impaſſibilia incorruptibilia. clara ⁊c̄. Ecce qͣre ſunt duo aduentꝰ xp̄iRatio iā ſatis patet. qꝛ mala ⁊ pctā in mūdopͥmo venerūt in aīa. qn̄ Adam ⁊ eua deſiderabāt equari deo in ſciētia ⁊ tamē adhuc nō patiebant̉ ī corꝑe. Sed poſt venerūt mala corporis qn̄ adā ī ſudore vultꝰ ⁊c̄. ⁊ eua peꝑit cuꝫ
dolore. Ideo xp̄us pͥmo voluit reꝑare malaaīaꝝ. qꝛ pͥmo fuerūt. Deinde veniet ad reꝑandū mala corpoꝝ q̄ poſtea venerūt. Patet hicrn̄ſio ad queſtionē iudeorū dicentiū. Quarevenit Meſſyas. qd̓ bonū fecit. qꝛ ita patimīmō ⁊c̄ De his duobꝰ aduentibus auctoritasAbacuk. ij. Dicatur hyſtoria de viſione. ⁊ rn̄dit dn̄s. Apparebit in finē ⁊ non mentiet̉ Simorā fecerit expecta eum. qꝛ veniens veniet⁊ non tardabit. Abacuk. ij. Quia veniens .ſ.in pͥmo aduentu ꝓ reꝑatione animaꝝ. venietī ſecūdo ꝓ reꝑatione corpoꝝ. Et de iſto ſecūdo aduentu dicit thema. Cū venerit ille arguet mundū. De iſto iudicio faciā duos ſermones. Hodie erit p̄dicatio d̓ ordinatōe generali. ⁊ cras erit de executōe effectuali. De illa ordinatōe dicit euāgeliſta. Cū venerit filiꝰhoīs in maieſtate ſua ⁊ oēs angeli eiꝰ cum eo.tūc ſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue. ⁊ cōgregabunt̉ ad eū oēs gētes. ⁊ ſeꝑabit eas ab inuicēſicut paſtor ſegregat oues ab hedis. ⁊ ſtatuetoues qͥdē a dextris. hedos autem a ſiniſtris.Mat. xxv. Hec ordinatio cōſiſtit in qͣttnorcōcluſionibꝰ. Prima qꝛ iudex vniuerſal̓ manifeſtabit̉ illa die om̄ibꝰ generalit̓. cū veneritfiliꝰ hoīs in maieſtate ſua. Secūda ꝙ illa dieiudex erit aſſociatꝰ multū ſolēniter ibi. ⁊ om̄sangeli eiꝰ cum eo. Tercia ꝙ illa die iudex vniuerſalis erit collocatus multū alte. ibi. ſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue. Quarta ꝙ illa dietotū genꝰ humanū p̄ſentabit̉ corā xp̄o iudiceꝑſonaliter. ibi. Et ꝯgregabunt̉ ad eū oēs gentes ⁊c̄ ¶ Prima ꝯcluſio dicit. ꝙ iudex vniuerſalis manifeſtabit̉ illa die om̄ibꝰ generaliter.Nā doctrina eſt generalis ꝙ xp̄us in iudiciovidebit̉ ab om̄ibꝰ tā bonis qͣꝫ malis qͣꝫtū adhumanitatē. ⁊ cognoſcet̉ ꝙ eſt deus ⁊ homo.ſed ſolū boni videbūt diuinitatē. De iſta manifeſtatione dicit euangeliſta. Cum veneritfiliꝰ homīs in maieſtate ſua. Nota in maieſtate .i. in magno ſtatu. nō veniet in ſimplicitate⁊ pauꝑtate vt in pͥmo aduētu venit. Ideo fuit refutatꝰ a iudeis qui expectabāt ⁊ expectāthabere a meſſya vanitates mūdi ⁊c̄. Id̓o quādobtūs Ioh̓es oſtendit ip̄m dicens. Ecceagnꝰ ⁊c̄. dixerunt iudei. Ille pauꝑ ē. nolumꝰhunc regnare ſuꝑ nos. Luca teſte. xix. c. Sꝫad iudiciū veniet cū tanta maieſtate ꝙ celuꝫ⁊ terra ⁊ omnis creatura tremet. ¶ Nota adhoc ſimilitudineꝫ de arbore vbi ſunt auicule cantātes ⁊ ludētes. ſꝫ qn̄ niſus vl̓ accipitervolat om̄s tacēt ⁊ timent. Sic arbor eſt iſte