Sermo. II.
¶ Primꝰ modus ſeu gradꝰ bone vite ē afflictio penitētialis .ſ. de pctīs. de qͥbꝰ nullꝰ pōtſe excuſare facere penitētiā ꝓ tꝑe. cōuerti addeū. ꝯteri cū ꝓpoſito nō redeūdi ad pctā. ꝯfiteri. vitare occaſiōes peccādi. affligere carnē aliqͦ mō. vel ieiunio vel cilicio vl̓ diſciplinis ⁊c̄. qꝛ occaſiōe carnis peccamꝰ. Tales qn̄decedūt facta ꝯdigna pnīa. qꝛ al̓s cōplebit̉ īpurgatorio. qn̄ talis ē ī articulo mortꝭ ſubito angelꝰ cuſtos aſcēdit ī celū. Et xp̄s int̓rogat. Que noua. lꝫ ſciat oīa tn̄ ip̄e interrogatiuſtū ⁊ impiū. pͣs. x. Rn̄det angelus di. Dn̄emō ſūt tot anni ꝙ vos cōmiſiſtis mihi talē ⁊mō ē ī articl̓o mortꝭ. ⁊ dn̄e vixit ſic ⁊ ſic ⁊c̄. Etꝟgo gaudet ⁊ dic̄ filio. Fili honorādꝰ eſt. exqͦamore vr̄i fecit hͦ ⁊ nō ex vana gl̓ia. Tūc xp̄svocat Michaelē dicēs. ꝙ vocet angelos etmittat ad ſociādū ⁊ liberandū a demonibꝰ.De hͦ auc̄tas. Si fuerit ꝓ eo angelꝰ loquēsvnꝰ de milibꝰ vt annūciet hoīs eqͥtatē. miſerebit̉ eiꝰ ⁊ dicet. Libera eū vt nō deſcēdat incorruptōꝫ. Inueni in qͦ ei ꝓpicier Iob. xxxiij.Hoc vidētes ⁊ ſciētes filij vr̄i parui petūt ꝓgr̄a a xp̄o vt honorēt patrē vel matrē ⁊c̄. Etdeſcēdūt cū angelis. vt hͦ pꝫ ex multis miraculis. Anima ſtatim ſentit pn̄tiā angeloꝝ. etſeꝑata a corꝑe ſtatim videt angelos ⁊ aīas.⁊ cogͦſcit oēs. ⁊ ſalucat eos di. O angeli bn̄dicti ⁊ vn̄ hͦ mihi. Deind̓ vocat filios noībꝰ di.Et vbi frater tuꝰ maior. Rn̄det ī inferno ē.No. quō de magnis pauci ſaluāt̉. qꝛ ſūt pleni ſuꝑbia. Quāuis aīa dū eſt ꝯiūcta carni n̄pōt videre niſi carnalia vel corꝑalia ⁊c̄. Deinde aſcēdūt in celū ⁊ aīa aſcēdit ī medio angeloꝝ ad inſtar nobilis ſpōſe q̄ in die nuptiarū aſſociat̉ a baronibꝰ ⁊c̄. De hͦ auc̄tas. Factū eſt vt moreret̉ mēdicꝰ ⁊ portaret̉ ab angelis ī ſinū abrae .i. in gl̓iā ꝑadiſi. Luc̄. xvj. Etqn̄ ſunt ī porta ꝑadiſi portarij aperiūt et intrant. ⁊ ſtatim in pͥma platea fit magnū feſtūab angelis. Auc̄tas. Dico vob̓ ꝙ gaudiū eſtcorā angelis dei ſuꝑ vno pctōre pnīaꝫ agente. Lu. xv. Bis ponit̉ auc̄tas. in dicto ca. qͥagaudēt tā angeli qͣꝫ etiā ſancti. Quāto gͦ magis gaudēt ⁊ angeli ⁊ ſctī ſuꝑ vno pctōre penitētiā cōplēte ⁊ celū introeūte. Dein̄ venitaīa vſqꝫ ad xp̄m. ⁊ ibi coronat̉ ab ip̄o xp̄o. Oqͣlis amor. Auc̄tas. Iuſti aūt in ꝑpetuū viuēt. ⁊ apud dn̄m eſt merces eoꝝ. ⁊ cogitatioeoꝝ apud altiſſimū Iō accipiēt regnū decoris ⁊ dyadema ſpeciei d̓ manu dn̄i. Sap̄. v.Quātū gaudet rex ī die coronatiōis ſue qn̄
coronat̉ ab ip̄o. q̄ coronatio nihil ē reſpectuilliꝰ corone q̄ amitti nō pōt. Tūc aīa coronata. dic̄ xp̄s. Collocet̉ ī ordine angeloꝝ in cathedra. Ergo bonū ē facere pnīaꝫ de pctīs.Iō xp̄s. Penitētiā agite appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Math̓. iiij. ¶ Secūdꝰ gradꝰ ſeumodꝰ bone vite ē melior .ſ. deuotio ſpūalisꝑ additōeꝫ. qꝛ vltra afflictōeꝫ penitētialē habēt deuotōeꝫ ſpūalē q̄ eſt melior. Rō. qꝛ melior ē aīa qͣꝫ corpꝰ. Afflictio penitētialis tāgit corpꝰ. ſed deuotio tāgit aīaꝫ q̄ eſt meliorcorꝑe. Spūs eſt qͥ viuificat. caro non ꝓdeſtqͥcqͣꝫ. Ioh̓. vj. Corpꝰ em̄ oīa bona hꝫ ab aīaſcꝫ videre. audire ⁊c̄. Deuotio ſpūalis eſt qn̄hō libēter ⁊ cū gaudio facit ſpūalia. vt orareQn̄ religioſi ⁊ clerici dicūt ſuū officiū deuote ⁊ diſtincte ſurgūt ad matutinas de nocteqͣs dicūt in memoriā paſſiōis ſeu captionisxp̄i. Idē de alijs horis canonicis. Secꝰ deillis qͥ dicunt matutinas albas vel rubeas.nec celebrāt niſi ꝓ pecunijs. Idē de deuotione ſpirituali ſeculariū. facere orationē qͦlibet die deuote. nō induēdo ⁊c̄. audire miſſaꝫ⁊ ſermones in dn̄ica cū ſilentio. cōfiteri ⁊ cōmunicare ⁊c̄. Qn̄ tales decedūt collocant̉ īſecūdo ordine .ſ. archangeloꝝ ẜm practicaꝫpͥus dictā. ⁊ fit eiſ maior honor. qꝛ vltra afflictionē penitētialē habuerūt deuotōeꝫ ſpiritualē. Et in qualibet platea fit magnū feſtūdicendo. Felix dies. felix hora. felix tempꝰ.felix mora in qua penitentiā cōpleuiſti. cantando. Ratio eſt. qꝛ decet ꝙ qͥ in hoc mūdomagis approximat̉ deo ꝙ etiā in alio ſit ꝓpinquior. Iō dicebat dauid. Ecce qͥ elongāt ſea te. ſcꝫ ꝑ indeuotiōeꝫ ſpūalē. ꝑibunt in corpore ⁊ aīa. Mihi aūt adherere deo. ſcꝫ ꝑ deuotionē ſpūalem. bonū eſt. pͣs. lxxij.Certius modꝰ eſt melior .ſ. miſeratio fraternalisſemꝑ intelligit̉ ꝑ additionē. qn̄ vltra afflictionē ⁊ deuotionē ſpūalem habent miſerationem fraternalem. Dicunt doctores theologie ꝙ bonum ſit ieiuniū. quod eſt afflictio.Melior eſt oratio que eſt deuotio. Sed melior eſt elemoſyna que eſt miſeratio frater/nalis. Quādo homo compatit̉ pauperi tūcdat ſibi de corde. Quando iuuat eū dandoſibi cibum vel potum. tunicam ⁊c̄. tunc datſibi elemoſynā de burſa. Dic modū dādi elemoſynā portādo pecunias ī manu ⁊c̄. Sicem̄ vitat̉ vana gloria ī te. ⁊ verecūdia ī paupere. Seneca. Nihil cariꝰ emitur qͣꝫ qd̓ precibꝰ obtinet̉. Cogitate ꝙ quādo vadatis ad