Sermo

Modꝰ ꝯueniens neceſſariꝰ orationi int̓ alios ēeleuare oculos ꝟſus celū. Ratio. qꝛ ẜm Damaſcenū. or̄o eſt aſcēſus mentis in deū. conuenit ergo vt corpus ꝯcordet cū anima. qꝛ ſicut anīa eleuat oculos ſpirituales in deū ꝙ etiā corpus eleuet oculos carnales ꝟſus celū. De hoc hēmusexꝑimentū in natura d̓ brutis animalibꝰ q̄ quando ſunt in magna neceſſitate eleuāt oculos verſus celū inſtinctu nature quaſi petentes auxiliūcreatoris. Nota d̓ hoc hiſtoriā Iohel̓. j. De magna ſiccitate ⁊ fame que fuit in terra ꝓmiſſionisintm̄ ꝙ iumenta nō inueniebāt herbā ad comedendū nec aquā ad bibendū. tāta erat ſterilitas⁊ ſiccitas fontiū intm̄ ꝙ animalia ibāt congregata quaſi hoīes facientes ꝓceſſionē mugientes ⁊verſus celū oculos leuantes quaſi a deo auxilium petētes. dicit textus. Beſtie agri quaſi areaſitiens imbrem ſuſpexerūt ad te qm̄ ſiccati ſuntfontes aquarū ⁊ ignis deuorauit ſpecioſa deſerti Iohel̓. j. Nota ſuſpexerūt .i. ſurſum aſpexer̄tRatio. qꝛ qn̄ ille qͥ hꝫ claues ad panes vel vinūeſt crudelis filijs et ẜuitoribꝰ dn̄i. qꝛ nō vult eisdare panē nec potū. remedium qd̓ hn̄t filij ⁊ ſeruitores eſt recurrere ad ad pr̄em. Sic totus mūdus eſt domus dei. Ancilla ſeu captiua cui dn̄scōmiſit claues panis vini et fructuū ē natura. ſicem̄ ordinauit deus ꝙ ꝑ manus ſuas habeamusoīa neceſſaria vite humane. Nos ꝟo ſumus filij⁊ ẜuitores dn̄i quibꝰ quādoqꝫ ancilla iſta .ſ. natura eſt aſꝑa et dura ⁊ rudis. qꝛ nō vult dare vinū aquā blada. Ideo recurrēdū eſt ad patrē. ſic̄fecerūt aīalia. Idem et fecerūt aues. vnde ſel̓ deus fecit Iob queſtionē di. qͥs p̄parat coruo eſcāſuā qn̄ pulli eiꝰ clamant ad deū vagientes. eo ꝙnō habēt cibos. Iob. xxxviij. Nota ſuꝑ hͦ dicūtgloſe et poſtille ꝙ coruus eſt multū zelotipus devxore ſua. et qn̄ filij incipiunt habe̓ plumas. tūcplume ſunt quaſi albe ad modū cinerū. tunc coruus dubitans an ſint filij ſui. nō vult eis ꝓuider̄nec ꝑmittit ꝙ mater miniſtret eis cibum quouſqꝫ mutant plumas et efficiuntur nigri ⁊ interimtranſeunt plures dies. tunc dicunt ꝙ ſuſpicientes verſus celum clamant et deus mittit eis rorem de quo viuunt. De hoc interrogauit deus.Iob di. Quis p̄parauit coruo ⁊cͣ. Et neſciuit reſpōdere. Sed huic queſtioni rn̄dit dauid dicēsQui dat iumentis eſcam ip̄oꝝ ⁊ pullis coruorūinuocantibꝰ eū inſtinctu naturali. Qui .ſ. deꝰ qͥdat. Nota etiā hic ꝙ dicit b. Hierony. ſe inueniſſe in annalibus hebreoruꝫ de piſcibus maris. ꝙꝑ decē dies an̄ diē iudicij leuabūt ſe ſuꝑ aqͣs maris clamantes verſus celū magnis clamoribꝰ qͦsnemo intelligit niſi deus. Quato ergo magꝭ nosqͥ habemꝰ rationē et intellectū debemus ad ip̄ꝫrecurrere in neceſſitatibꝰ noſtris ⁊ ꝑiculis leuātes oculos noſtros ꝟſus celū orando ⁊cͣ. Autoritas. Cū ignoremꝰ qͥd agere d̓ebeamꝰ hoc ſolū

habemꝰ reſidui. vt oculos noſtros dirigamꝰ adte. Uerbū fuit illius ſancti Ioſaphat. ij. paraly.xx. Ideo dd̓. Ad te leuaui ocl̓os meos ⁊cͣ. Hūcmodū ẜuauit xp̄s in nocte paſſionis qn̄ iā iudeiveniebāt ad capiendū eū ip̄e ſubleuatis oculis īcelū dixit .ſ. orationē ſuā dans nobis exemplumvt in nr̄is neceſſitatibꝰ et ꝑiculis idē faciamꝰ. tn̄nō ſunt dimittenda oīa remedia naturalia ſi haberi pn̄t. ſi ꝟo hr̄i nō pn̄t debemus recurrere addeū qͥ nunqͣꝫ deficit niſi ſit defectus noſter. quiaeleuamus oculos corꝑalit̓ verſus celū. ſed noncor. imo ſunt multi qͥ dicunt pater noſter ore velAue maria. et in corde cogitant de coquina velde taberna. Hec eſt vna b̓ rationibus quare deꝰnō exaudit or̄ones noſtras nec ꝓceſſiones quasfacimꝰ. qꝛ nō dicimus bn̄ or̄nes et letanias ore ⁊corde. on̄de modū dicēd. qꝛ diſtincte ⁊ reuerent̉ſupplicat̉ pape vel regi al̓s indignat̉ vl̓ nihil obtinet̉. imo ſunt multi qui qn̄ habent dicere officium querūt locū inqͥetū vt nō habeant occaſionēcogitādi que dicūt vt plateā. ſecus fuit antiquitus. ideo tunc exaudiebant̉ ſtatim a deo ⁊ habebant remediū ⁊ mō nihil. imo malū multiplicat̉Ideo apl̓s. .j. Choꝝ. xiiij. Si orem lingua ſuppletm̄ mēs mea ſine fructu eſt. ꝓpter hoc dixit ih̓siudeis orantibus ſolū ore Populꝰ hic me labijshonorat cor aūt eoꝝ longe eſt a me. qꝛ vnus cogitat de coquina alius de taberna aliꝰ de foro ⁊cͣ.Ideo ſine cauſa colunt me .i. ſine vtilitate Matthei. xv. Si ergo vultis exaudiri in veſtia oratōnibus eleuate ſimul oculos corꝑis et anime verſus celū. Et hec eſt diſpoſitio ꝯueniens quaꝫ tenebat etiā rex dauid di. Ad te leuaui oculos meos qui habitas in celis. Ecce ſicut oculi ⁊c̄. Nota practice quō ẜui reſpiciūt manꝰ dn̄i .ſ. qn̄ eisbenefaciet. Idē de ancilla ī manibꝰ dn̄e. Secūdū qd̓ requirit deuota et ꝑfecta oratio eſt poſtulatio ſufficiens. qꝛ in or̄one hō debet petere ꝓ ſepͥmo. deinde ꝓ alijs. Sic fecit xp̄s poſtqͣꝫ diſpoſpoſuit corpus in geſtu. tūc petijt ſufficient̓ ⁊ cōplete. Primo ꝓ ſe di. pater venit hora .ſ. paſſionis clarifica filium tuū vt filius tuus clarificet teqꝛ gl̓a filij redundat in gloriā patriſ. Clarificareidē eſt qd̓ glorificare vt clare cognoſcat̉. Noͣ. x.clarificationes chriſtus petijt inquātū hō ⁊ obtinuit. iuxta. x. humilitates quas in paſſiōe habuit et ſuſtinuit. Prima clarificatio ꝙ exquo humiliabat̉ vt pateretur in cruce petebat vt exaltaret̉ ⁊ clarificaret̉ in celo ꝑͦ ſigna diuinitꝰ oſtenſa. qd̓ ꝯpletū fuit qn̄ in paſſione tenebre facte ſūtſuꝑ vniuerſaꝫ terrā ⁊ ſol obſcurauit ſe. Matth̓xxvij. quaſi dolerent ſerui de morte dn̄i ſui induentes ſe de nigro. Ecce pͥma clarificario oſtēdēſcreatura ꝙ ille qͥ patiebat̉ erat creator. Secūdopetijt vt clarificaret̉ in ter ra. exquo humiliabatur in terra ꝑ paſſioneꝫ. qd̓ cōpletū fuit qn̄ terramota eſt ⁊ petre ſciſſe ſunt ⁊ monumenta aꝑta ſt̓