Druckschrift 
1 (1488) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecunda poſt Iudica

exaltationē. Scd̓a fuit exaltatio glorioſa quādo fuit exaltatus in reſurrectiōe. In reſurrection exiuit ſanctis patribꝰ limbuꝫ. in die paſce glorioſus ſurrexit. Et de iſta exaltatiōe ipſedixit alias. Et ego ſi exaltatus fuero a terra oīatrahā ad meip̄m. Ioh̓. xij. Si qꝛ: qn̄ exaltatꝰfuero om̄ia traham. pͥmo aīas exiſtentes in limbo. Item apl̓os iam deficiētes diſcipulos. ī reſurrectione ſuſcepit oīa. qꝛ om̄es creaturas ſibiſubdidit. Et iſta ratio etiaꝫ tangit̉ ſubtiliter ibiqn̄ dixit. Uado ad eum miſit me. O qͥs vaditad rem ab eo non diſtat. ergo quō vadit ad patrem eſſentialiter eſſet idē cuꝫ patre. Uidetelocaliter diſtabat ſꝫ formaliter. qꝛ pater īmortalis ip̄e mortalis inqͣꝫtum. ideo diſtabat humanitatē a patre. Tertia exaltatio fuit celeſtialis. iſta fuit in aſcēſione ſua. De hac paulus dicit ꝓpter qd̓ deus exaltauit illū donauit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē. vt in noīe ieſu omne genu flectat̉. celeſtiū. terreſtriū. infernorū. oīs lingua confiteat̉. qꝛ xp̄s in gl̓ia ē deipatris ⁊cͣ. ad Philip̄. ij. Et iſtā ip̄e tāgit cuꝫ dictt. Queritis me et inuenietis. qꝛ exquo xp̄saſcendit in celū. iudei videntes tp̄s meſſiepletum. q̄rebant adhuc q̄runt xp̄m. ẜꝫ non īnenient niſi in iudicio. qꝛ non credebāt ipſum eſſemeſſiaꝫ. ergo nominaliter q̄rebant realiterIdeo Ezech̓. v. d̓r de iudeis. facti ſunt pͥncipesiuda qͣſi aſſumentes terminū ſuꝑ eos effundamqͣſi aquaꝫ iram meā. Quarta exaltatio fuit ſpiritualis quo ad aīam non ſolū fuit in iſtis p̄dictis tribus. imo etiā in ſua incarnatione. qꝛ tantam prudentiā potentiā habuit aīa eius illicoſicut nunc. Et ideo dicit ſpūalis quo ad aīam.Et hac d̓r Eſa. lij. Ecce intelliget ẜuus meuset exaltabit̉ eleuabitur ſublimis erit valde.Seruū appellat filiū reſpectu humanitatꝭ. eleuabit̉ in intellectu ī prudētia gloria fruitione. iſtaꝫ in euangelio tangit d̓r. vbi ego ſū. vos poteſtis venire. Uidete certū eſt peccatorquātūcūqꝫ malus qͣꝫdiu aīa eſt in corpore habetliberū arbitriū Quare ergo dicebat. vos poteſtis venire. Uidete ire venire ad gl̓iam fitpaſſus bonorū operū ſicut videmꝰ in noſtro ire.qꝛ nūc cogitatibꝰ bonis nūc ꝟo penitēdo imusilluc vbi xp̄s eſt. Et de hoc dauid. Ibūt de ꝟtute in ꝟtutē ⁊cͣ. in psͣ. dilecta. Id̓o ergo dicebat. qꝛ ſciebat illos eſſe in mala volūtate ꝑuerſaId̓o non poterāt itinerare in bonis oꝑbus. Etvidete oīa bona oꝑa facta in peccato mortalinon poſſūt ꝓdeſſe .ſ. ad meritū vite eterne. ꝓſūttamen homini vt citius diſponat̉ ad gr̄aꝫ etiāad accumulationē tꝑaliū. Et ideo dicit. vbi egoſum vos non poteſtis venire. ſcꝫ ī ſenſu compoſito ſcꝫ malam vitā retinendo. ſꝫ bene illā dimittendo. Id̓o xp̄s dixit. Non pōt arbor bona fructus malos facere. nec arbor mala fructꝰ bonos

facere. Matth̓. vij. Et hoc intelligatis in ſenſucōpoſito. Arbor bona. ſcꝫ ſtando in bonis operibus. tamē creatura lꝫ cadat in peccato mortali a bonis oꝑbus non deſiſtat. qꝛ ad om̄ia ꝓſūtniſi ad illud vnū. plus qꝛ citius extahit̉ homode peccato. hoc bene ptꝫ in euangelio hodierno. qꝛ miniſtri qui veniebant ad capiendū chriſtum exquo pͥus voluerūt audire ſermonē bonum opus facere. ideo deus cōuertit illos redieruūt ad phariſeos. qꝛ illum non ꝑduxerūtcaptiuū ad illos: dixerunt phariſei miniſtris.re non portaſtis talē. At illi dixerūt. Nunqͥd ſiclocutus eſt homo. Et quomodo hic debet capiDixerūt illis pͥncipes. nūqͥd vos ſeducti eſtꝭ:nunqͥd aliquis ex pͥncipibꝰ credit in ip̄m. ſꝫ hecturba que ignorat lege maledicta credit in ip̄m.Moraliter nota ſimplices non ponebāt obicem ex ẜmone xp̄i fuerūt illuminati. ſed litterati. qꝛ obicem poſuerunt ideo in malicia ſua permanſerunt. qꝛ ex ſuꝑbia ſua xp̄m audire noluerunt. vt frequēter homines magne ſcientie ſuntmale ꝯſcientie. Id̓o dicit̉ Ecc̄i. v. Eſto manſuetus ad audiendū ꝟbum dei vt intelligas. Uidete non omittatis oratiōes ſolitas nec bona oꝑa.Ideo cuilibet d̓r. Quodcūqꝫ poteſt manꝰ tua facere inſtāter operare. qꝛ nec opus nec ratio. necſapiētia erit apud inferos quo tu ꝓperas Ecc̄six. Quodcūqꝫ ſcꝫ bonū. Ecce ergo pͥma ꝑteScd̓a pars euāgelij eſt de excecatiōe iudeoruꝫgenerali. de hac quomodo fuerit videte textūeuāgelij ſubtiliter. ibi. dixerūt ergo iudei ad ſemetip̄os. Quo hic iturus ē. qꝛ inueniemꝰnunqͥd in diſperſionē gentiū iturus eſt docturus gentes. Quis eſt ſermo quē di. Queritisme inuenietis me. vbi ſum ego vos poteſtis venire. videte cecitatem eoꝝ. miniſtri fuerunt illumīati ad intelligendū ꝟba chriſti non doctores. ideo verificat̉ hoc verbumxp̄i in oratione di. Cōfiteor tibi dn̄e pater celi etterre. qꝛ abſcondiſti hec a ſapientibꝰ prudentibus. et reuelaſti ea ꝑuulis. Matth̓. xj. Fiebattunc hodie fit. qꝛ cum veniūt lr̄ati ad ſermonēdicunt magna audacia elatione. ego videbo qͥd dicet iſte p̄dicator. veniūt iam obſtinati. Sꝫ ſimplices ignorātes īmediate credūt illuminant̉. qꝛ ex deuotione veniūt Ecce quomodo oſtēdit̉ cecitas iudeoꝝ. Nam iudei verūdicebāt. ſed intelligebāt. qꝛ dicebant xp̄sdebebat ire ad terraꝫ ꝓmiſſionis ad gētiles interra ꝓmiſſionis. docere gentes. hoc verumfuit. Nam xp̄s pͥmo in iudea pedeſter iuit villa in villā p̄dicando. ſed xp̄s poſt diſperſionemapl̓oꝝ totuꝫ mundū iuit equeſter. qꝛ equosid ē. apl̓os. docebat gentes. hoc dixit xp̄spaulo quādo dixit. Uade qm̄ vas electionis eſtmihi iſte vt portet nomē meū coram gentibusregibus filijs iſrl̓. Actꝭ. ix. Et videatis ad hoc