I

Sermonitentie. iam eſt p̄ceptus a lege. nec papa pōt inhͦ diſpenſare. Alius eſt fructꝰ ꝑ eccl̓am ordīatꝰ.ſcꝫ ꝙ qͥs annuatim ſeml̓ ꝯfiteat̉ in qͣdrageſima.Si aūt nō cōfitearis peccas. Et iō ſi diſplicet tibi peccaſſe ⁊ ꝓponis ꝯfiteri ſuo tꝑe .ſ. qͣdrageſime. extra peccatū es ⁊ lucraris indulgētias. et ēſtilus curie ꝙ qͣꝫuis nō ſis ꝯfeſſus. ſi infra nouēdies ꝯfiteris lucraris indulgentias. ⁊ iō eſt conſiliū ⁊ bonū vt ꝯfitearis frequent̓. licꝫ nō tenearis niſi in qͣdrageſima. Quartꝰ fructus eſt queꝫdat ꝯfeſſor. ⁊ iſte eſt arbitrariꝰ quo ad qͣlitatemqꝛ pōt eſſe vel ieiuniuꝫ vel or̄o vel aliqͥd hmōi.Facite gͦ dignos fructus pnīe. Et vade ⁊ āpliꝰnoli peccare. qd̓ fuit thema.¶ Dn̄ica qͣrta in. xl. Letare. Sermo.Olligite que ſuꝑauerant fragmenta. Ioh̓. vj. Et officiat̉ in euāgelio hodierno. Unde hͦſanctū euangeliū hodiernū de quo p̄dicaturusſum facit mentōꝫ cuiuſdā ſolennis ꝯuiuij qd̓ indeẜto fecit papa ih̓s xp̄s. Et d̓r magnum reſpectu facientis .ſ. xp̄i. Scd̓o reſpectu inuitatoruꝫ.qꝛ apoſtoli ⁊ multi alij. Tertio etiā reſpectu eiꝰde quo comederūt. Quarto reſpectu ml̓titudīsNos tn̄ non fuimꝰ digni eſſe in illo conuiuio vtcomederemꝰ de ill̓ magnis panibus ⁊ integrisqꝛ licꝫ diu ſit ꝙ illud ꝯuiuiū eſt celebratum. tam̄adhuc remanēt fragmenta in hiſtoria euāgelij.Dicit ergo xp̄s. Colligite ⁊cͣ. Ita dicūt magnidn̄i ẜuitoribus poſt prandiū. Et h̓ dicit tbema.Colligite q̄ ⁊cͣ. Nam poſtqͣꝫ nō fuiſtis in prādioillo ꝑqͥrite ꝑ mēſam. ⁊ iſta menſa ē hiſtoria euāgelij ſiue euāgelical̓. Colligamꝰ gͦ ⁊ incipiamusab vno capite menſead aliud ⁊ reperiemus ſexfragmenta.¶ Primū eſt obẜuantia penitential̓.¶ Scd̓m eſt prudentia intellectual̓.¶ Tertium eſt ordinatio regularis.¶ Quartū eſt ꝯfidentia diuinal̓.¶ Quintū eſt miſcd̓ia liberal̓.¶ Sextum eſt beniuolētia ꝟtualis.Primo gͦ tangit̉ obẜuantia pnīalis .ſ. facere penitentiam ꝓ pctīs in capite mēſe .i. hiſtorie euāgelij ibi cum d̓r. Abijt ih̓s trāſmare galilee qd̓ ētyberiadis. ⁊ ſequebat̉ eum multitudo magna.qꝛ videbant ſigͣ ſuꝑ his qͥ infirmabant̉. Abijt gͦih̓s in montem ⁊ ſedebat ibi cum diſcipul̓ ſuis.Erat aūt ꝓximū paſca dies feſtus iudeoꝝ. Uideamus ſi reperiemꝰ aliqd̓ fruſtuꝫ panis bonūNam dicit ꝙ tꝑe quo ih̓s p̄dicabat in terra promiſſionis de ciuitate in ciuitatē. de villa ī villaꝫ⁊ ꝑ caſtra ⁊ loca ⁊ etiam interdū ꝑ mare. ⁊ plurima turba ſequebat̉ eum. ⁊ hͦ pluribus ratōibꝰEt pͥma rō eſt ꝓpter charitatē ſpūalem. ⁊ hͨ eſtmelior. Scd̓a ꝓpter deuotōꝫ ih̓u xp̄i ⁊ eius verborū. ⁊ nō eſt mirū. Nam illa ꝟba exibāt de ore

dei incarnati cum magͦ ſapore in corda hominūAlij ſequebant̉ eū ꝓpter neceſſitatē corporaleꝫvt infirmi. qꝛ curabat eos ꝟbo ⁊ tactu ſicut ſibiplacebat. Et iſtā ratōꝫ tenet textus ibi Seq̄bat̉eum ⁊cͣ. Alij ſequebant̉ eum ꝓpter curioſitateꝫmundanā ſolū vt viderent miracula q̄ faciebat̉.Alij ꝓpter malignitatē diabolicaꝫ vt phariſei.vt ſi aliqd̓ ꝟbum poſſet in eo reꝑhendi. Et iō ſeq̄bat̉ eum multitudo magͣ. Et dicit tex. ꝙ erant̉qͥnqꝫ milia. verū dicit ſanctus Mat. maſculi. ⁊ſic nō cōp̄hendebant̉ ml̓eres neqꝫ mīores ⁊ pueri. ⁊ ideo poterāt eſſe. x. vel. xx. milia. Et d̓ hisfac̄ mētōꝫ ſanctū euāgeliū qͥ erāt. xx. annoꝝ ⁊ vltra qꝛ illi ſolū nūerabāt̉. ⁊ ſic nūerabāt̉ in ve. te.ẜm qd̓ hr̄ Nu. j. ij. et. iij. Et ih̓s xp̄s ſedit in mōte. Sed videamꝰ ſi reꝑiemus aliqd̓ fruſtū ꝓ nobis. ⁊ certe ſic. Nam ſi diſcooperiamuſ mappasmenſe reꝑiemus obẜuantiā pnīalem ſeu pnīamqm̄ dicit euangeliū ꝙ ih̓s xp̄us trāſiuit mare. ⁊poſt qͥeuit in mōte. Nam mare ſignificat pnīamqꝛ d̓r mare ab amaritudine. qͣſi amarū. ⁊ hoc eſtpnīa cuius oꝑa ſunt oīa amara. Et pͥmū in pnīaeſt ꝯtritio. ⁊ illa eſt amara. ptꝫ qꝛ nihil aliud eſtqͣꝫ dolor de peccatis p̄teritis. Scd̓m in pnīa eſtꝓpoſitū amplius nō peccandi. ⁊ hͦ eſt amarumqꝛ eſt ꝯͣ tuā malā ꝯſuetudinē. Tertiū eſt ꝯfeſſioq̄ eſt amara. nam amarū eſt tibi ꝙ ꝯfeſſor qui tehabebat ꝓ bono videat ⁊ cogͦſcat tuā verecundiam ⁊ infamiā. Quartū eſt afflictio ſic̄ eſt ieiunare. ciliciū portare. vberare ſe cū diſciplinis ⁊ſimilia. ⁊ nō dormire in lecto. nam iſta oīa ſuntamara. Idem in or̄oe. nam ſicut ille qͥ eſt in tormentis hꝫ manus eleuatas. lapis attrahit corpus ꝟſus terram. ita in oratōe. nam corpꝰ eſt lapis. vt hr̄ Sap̄. ix. Corpꝰ em̄ qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīam ⁊ depͥmit terrena inhabitatio ſenſumml̓ta cogitantē ⁊cͣ. Item dare el̓ynam durum ⁊amarū eſt dando pauꝑibꝰ ⁊ reſtitutōꝫ facere demal̓ ablatis. parcere inimicis. remittēdo iniurias amarū eſt. Sꝫ cōicare qd̓ vltimū eſt dulce ē.ſed ꝓpter memoriā paſſionis xp̄i videt̉ amarū.Iō dixit deꝰ. Cū eſſet agnꝰ comedendꝰ ꝙ comederent eū cum lactucis agreſtibus. Exo. xij. Cōcordat ſanctus paulus di. Quotienſcūqꝫ māducabitis panē hunc ⁊ calicem bibetis morteꝫ dn̄iannūciabitis ⁊cͣ. j. ad Chorꝭ. xj. Mare gͦ ſignificat pnīam. Et dicit Eſa. in catico Dn̄e ſi ſic viuitur ⁊ in talibus vita ſpūs mei corripies me etviuificab̓ me. ecce in pace mea amaritudo meaamariſſima ⁊cͣ. Eſa. xxxviij Amara eſt qͦ ad corſcꝫ quo ad ꝯtritōꝫ. amarior quo ad os .ſ. ꝑ ꝯfeſſionem. amariſſima qͦ ad coroꝰ .ſ. qͦ ad ſatiſfactionem fiendam. Ecce gͦ mare. Sed illi qͥ tranſeuntmare cū xp̄o obtinent aſcende̓ ad montem .i. adcelū. ⁊ alit̓ non poſſumꝰ aſcendere niſi ꝑ pnīamvideatis gͦ fructum pnīe. Et iō dd̓ in pͣsͣ. Domīeſt t̓ra. Quis aſcēdet in montē dn̄i. aut quiſ ſta

T 2