Sermo

qꝛ rex celi xp̄s ih̓s eſt amator aīme cuiuſlibꝫ criſtiani que eſt filia agricole. qꝛ omēs ſumus filijade qͥ erat agricola ⁊ hoc ꝓpter pulchritudineꝫeius. qꝛ ſi tu videres vnam animā ſine turpitudine ⁊ macula peccati. tranſires ſic mille annisꝙ nunqͣꝫ velles comedere nec bibere. Et id̓o d̓rSi ignoras te o pulchra inter mulieres egredere ⁊ abi poſt veſtigia gregū tuorum. ⁊ paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtorū tuoꝝ. Canti .j. ⁊ hanc animam xp̄iani cuiuſlibet ſibi xp̄usdeſponſauit in baptiſmo. Ozee. ij. d̓r. Sponſabote mihi in ſempiternum. ⁊ ſponſabo te mihiin iudicio ⁊ iuſticia. in miſcd̓ia ⁊ miſeratōnibꝰ.⁊ ſponſabo te mihi in fide. ⁊ ſcies qꝛ ego domīꝰEt dic̄ ter ſpōſabo. qꝛ tria fiunt in bapo. Eatheciſmꝰ qͥ ſignificat inſtructōꝫ. Scd̓o fit exorciſmꝰqui ſigͣt iuſticiam. Tertio baptiſmus qui ſignificat miſcd̓iam. qꝛ voluit deſpōſari aīme. Namdicitur. Nuſqͣꝫ enim angelos apprehendit. ſedſemen abrae. ad Heb̓. ij. Et ideo bn̄ debet eſſe fidelis talis anima. ſicut filia talis agricole multum peccaret ſi eſſet infidel̓ ſuo marito recedendo hincinde ꝑ lupanaria. Sic etiam qn̄ hō peccat dimittit ſponſum ſuum ⁊ adulterat̉ cuꝫ diabolo. Verbi gr̄a. ſi tu te das peccato ſuꝑbie vadis ad infernum cū vno diabolo qͥ vocat̉ leuiathanqͥ temptat de peccato ſuꝑbie. ⁊ oīmittꝭ chriſtum qͥ eſt humilis ⁊ fuit. Item ſi tendit aīa adlupanar auaricie. ſi eſt hō auarus faciendo vſuras. tunc vadit cum vno demone .ſ. māmon. qͥtemptat de peccato auaricie. Iteꝫ ſi de peccatoluxurie. tunc vadit cū vno demone qͥ vocat̉ aſmodeus qui temptat de peccato luxurie. Itemde inuidia. ⁊ vocat̉ iſte beelzebub. nam iſte temptat de peccato inuidie. Si ꝑ gulaꝫ ad beelphegor. Si ꝑ iram recedas a patīa ⁊ a xp̄o. vadisad baalberit. Si ꝑ accidiaꝫ. vadis ad vnū qͥ vocatur aſtaroth. Et ideo d̓r. Tu fornicata es cuꝫamatoribus multis. Hiere. iij. Adultera ẜm legem debebat lapidari. Quid gͦ meret̉ tal̓ homoniſi ẜm legem vt lapidet̉. Nam lapidatus ml̓tiſvulneribus ꝑcutit̉. Ita punit̉ ab omnibꝰ aīmadamnata. qꝛ angeli ⁊ omnes ſancti ⁊ elemēta lapidant eam dicentes. damnet̉. Ideo dicit̉ Sapien. v. Accipiet armaturā zelus illius ⁊ armabit creaturam ad vltionē inimicorū. ⁊ pugnabitcum illo orbis terrarū ꝯtra inſenſatos. Caueatgͦ qͥlibet. Sicut q̄libꝫ mulier eſſet cōfuſa ſi dimitteret virū ſuum. ⁊ ita eſt de aīma. Et ecce pͥmaꝫpartem q̄ eſt realis xp̄i reſpōſio. ¶ Scd̓a reſpōſio fuit realis ⁊ vocal̓ ꝯiuncti re ⁊ ꝟbo. Nam cūdicit̉. Cum aūt interrogaſſent eū ⁊ ꝑſeuerarenterexit ſe ⁊ dixit eis. Qui ſine peccato eſt veſtrū.pͥmus lapidē in illā mittat. Et iterū inclinans ſeſcribebat in terra. Audientes aūt hͦ. vnꝰ poſtaliū exibant incipientes a ſenioribꝰ. Et remāſitſolus ieſus ⁊ ml̓er in medio ſtans. ¶ Nota dici

tur ꝙ cuꝫ xp̄s ſtaret ſic inclinatꝰ. iudei non erātꝯtenti de eius reſpōſione. ⁊ volebāt ꝙ verbo diceret vt poſſent eū accuſare. ⁊ ꝑſeuerabāt interrogantes. ⁊ tunc ſurrexit xp̄s ⁊ dixit eis. Vosdicitis ꝙ iſta mulier cōmiſit adulteriū. ⁊ ī poſterum dicitis ꝙ debet lapidari. ⁊ vultis ꝙ dicamqͥd mihi videt̉ fiendū. Reſpōderūt. ita. Tūc dixit ih̓s. Dico gͦ ꝙ quis vr̄m qui eſt ſine peccatoꝙ mittat pͥmum lapidē. Et iterū inclinauit ſe etſcripſit. Et qͥd ſcripſit? Reſponſio opiniōes ſūtſed melius vid̓r dicendū ꝙ ſcripſerat illd̓ quoddixerat ꝟbo .ſ. qͥ ſine peccato eſt. Et ita habemꝰin vna antiphona que hodie d̓r ad BenedictuſInclinauit ſe ieſus ⁊ ſcribebat in terra. qui ſinepeccato eſt vr̄m pͥmus in illā lapideꝫ mittat. Inqua ſcriptura ꝟtute diuina qͥlibet eoꝝ vidit clare omīa ſua peccata q̄ vnqͣꝫ fecerat. vt dicit glo.ordi. ⁊ ex verecūdia recedebat vnus poſt aliumtimētes ne ppl̓s videret peccata eorū ⁊ lapidarētur ibi. id̓o inclinato capite recedebāt. ⁊ chriſtꝰremanſit ſolus cum ml̓ere ⁊ ppl̓o ⁊ cum diſcipul̓ſuis in medio ſtans. Ecce gͦ reſpōſionē ih̓u chriſti factam re ⁊ ꝟbo. Sed mō videamꝰ h̓ moraliter qͥd ſignificat ꝙ xp̄s bis ſe inclinauit. ⁊ in prima inclinatōe nō oſtendit peccata iudeis. ſꝫ bn̄ īſecūda inclinatōne. Querit̉ gͦ circa hͦ. qͥd ſignificant iſte due inclinatōnes? Et rn̄deo ꝙ iſte dueinclinatiōes ſignificant duos aduētus. ⁊ primꝰeſt qn̄ fuit incarnatus. Scd̓us eſt vl̓ erit ī die iudicij. Et inter hos duos aduētus eſt magͣ differentia. In pͥmo non reuelabat hoībus niſi peccata notoria ⁊ illa rep̄hendebat di. Ue vob̓ ip̄ocrite triſtes. Mat xxiij. Et de iſta pͥma inclinationē d̓r in pſal̓. xvij. Inclinauit celos ⁊ deſcendit. ⁊ caligo ſub pedibꝰ eius. Et iſti celi qͦs inclinauit ſignant duas altitudines celeſtes. Et prima fuit inclinando ſe de eternitate ad incarnationeꝫ aſſumēdo temporalitatē. qꝛ accepit initiūvſqꝫ ad terminū ſue paſſiōis .ſ. ſpacio. xxxiij. annorum. Item inclinauit ſuā infinitatē. qꝛ in vnoventre vnius puelle fuit ꝯcluſus. ⁊ hͦ in die īcarnatōnis qū ꝟgo Maria dixit. Ecce ancil. do.fiat mihi ẜm ver. tuum. Lu. j. Item alia ſua altitudo eſt ipaſſibilitas quā inclīauit. nā habebatfrigus. calorem. ⁊ ſentiebat dolores ⁊ ml̓ta aliaIteꝫ inclinauit habitatōꝫ celeſtem ad infima .ſ.ad p̄ſepe. ⁊ ſic de multis alijs. Et iſto mō inclīauit celos. Et ideo d̓r. Et caligo ſub pedibꝰ eius.Caligo ſignificat peccata hoīm. Et ſic̄ in pͥma īclinatōe nulli iudeorū reuelauit ſua peccata. itaetiam nec in pͥmo aduentu. Sed in ſcd̓a inclinatione reuelauit eis peccata. ⁊ ſignificat ſecūduꝫaduentū .ſ. diem iudicij. qꝛ tūc nō occultabit. ſꝫmanifeſtabit omnia peccata. ad modū illius qͥponit̉ in ſcala ad portam eccl̓e cū carta in fronte⁊ quilibet pōt legere crimina q̄ fecit. Sic tunc iniudicio vnus hō videbit bona ⁊ mala omniū q̄