In vigilia Epiphanie dn̄i

aſpirationis nota. Ideo ſignificat chriſtū in cruce exiſtentē. quia tunc nō fuit lr̄a legibilis qꝛ vixcognoſcebat̉. Uidimꝰ eū ⁊ nō erat aſpectꝰ Eſa.liij. Sed fuit aſpirationis nota qn̄ clamans vocemagna expirauit. Secūdo in hac lr̄a h ſunt tresliniationes .ſ. linea recta que ſignificat aīam chriſti rectiſſimā. ſcd̓a eſt linea retorta que ſignificatcorpꝰ chriſti paſſibile ⁊ retortum in cruce. tertialinea eſt titel deſuꝑ que ſignificat deitatē que eſtſuꝑ om̄ia. Lr̄a Iſignificat latronē bonū ad dextram crucifixi crucifixum. duplici rōne. quia ſicut Ieſt ꝑua lr̄a. ſic latro ꝑuulū ſe reputabat ethumilē qn̄ cognoſcēs ſuos defectus dixit alterilatroni. Nos quidē iuſte digna factis recipimꝰ.hic aūt nihil mali geſſit. Luc̄. xxiij. Secūda rō.quia ſicut hec lr̄a i eſt recta. ſic latro fuit rectꝰ qn̄dixit chriſto. Dn̄e memēto mei dū veneris in regnū tuū. Hec lr̄a. S. ſignificat latronē a ſiniſtrischriſti crucifixum. Ro. quia ſicut hec lr̄a Sē retorta. ſic ille latro fuit tortuoſus ⁊ blaſphemꝰ qn̄dicebat xp̄o. ſi tu es xp̄s ſaluū fac temetipſum ⁊nos Luc̄. xxiij. Duo puncta que fiunt in hoc nomine ieſus ſignificāt virginē mariā ⁊ iohannemeuāgeliſtā. quorū vita ſtabat in puncto ꝓpt̓ dolorem paſſiōis chriſti. Id̓o hoc nomē ieſus ē venerandū ⁊ ſperandū in eo. Dauid. Beatus vircuiꝰ eſt nomē dn̄i ſpes eiꝰ ⁊ nō reſpexit in vanitatęs ⁊ inſanias ſuas. psͣ. xxxix. Id̓o btūs Petrꝰpoſtqͣꝫ in noīe ieſu curauit vnū cōtractum dixit.Nō eſt aliud nomē ſub celo datū in quo oportetnos ſaluos fieri. Actꝭ. iiij. Nota ſaluos fieri nonſolum in aīa ſed etiam in ſanitate corꝑali intelligit̉. Dic moraliter cōtra illos qui recurrūt ad diuinos ſortilegos cōiuratores ⁊ hmōi. Ideo dauid Si obliti ſumꝰ nomē dei noſtri ⁊ ſi expandimus manꝰ nr̄as ad deū alienū. nonne deꝰ requiret iſta .ſ. ad puniendū ⁊ vindicandū. Ip̄e enimnouit abſcondita cordis. psͣ. xliij. Deo gr̄as.¶ In vigilia epiphanie dn̄i.Eredes ſumusẜm ſpem vite eterne. Ad Titū. iij.Et in epl̓a. In p̄ſenti ẜmone volovob̓ declarare quot modis poteſthomo habere hereditatē paradiſi. Sed vt materia ſit deo acceptabilis ⁊ gratioſa. nobis vtilis ⁊ꝓficua ſalutet̉ virgo glorioſa. Heredes ſumus.⁊cͣ. In ſentētia effectus huiꝰ verbi ē ꝙ habeamꝰſpem firmā ꝙ erimus heredes vite etne. Inuenit̉ clare in ſacra ſcriptura ꝙ ad iſtā ſpem habendi hereditatem vite eterne. que ē maior ſpes qͣmhomo poteſt habere. gradatiꝫ deus duxit hominem. verbi gratia. poſt peccatū Ade homīes habuerunt ſpem vite inferni. nō dico ſpem mortꝭ inferni. quia tūc in īferno erat vita ⁊ mors. Qꝛ boni ⁊ ſancti in lymbo ſanctorū patrū exiſtētes ha-

bebant ſpem vite inferni ⁊ nō habebant penamſenſus. ſed erāt in tenebris. quia nō habebāt preſentiam dei. Et ille locꝰ erat vita inferni. de iſtoloco dixit iacob patriarcha. Deſcendam ad filiūmeum lugens in infernū. Gen̄. xxxvij. Ergo iacob iam intelligebat ꝙ filiꝰ erat in inferno. Ecceſpem antiquorū temꝑe legis veteris. Id̓o dicebat ſanctus Iob. In ꝓfundiſſimū inferni deſcēdent om̄ia mea. Iob. xvij. Nō loquebat̉ de īfernō damnatorū. ſed de lymbo patꝝ ſanctorū quidicit̉ ꝓfundiſſimus reſpectu celi ⁊ elementoruꝫ.Deinde deus mutauit ſpem hominū qn̄ dedit legem ſcripture. quia tūc dedit eis ſpem vite terrene ꝓ hereditate. Quia lex Moyſi non ꝓmittebat ꝑſonis ſanctis ⁊ deuotis niſi bona terrena ettemꝑalia huiꝰ mundi. Leuitꝭ. xxvj. Si in preceptis meis ambulaueritis dabo vobis pluuias tēporibꝰ ſuis ⁊ terra gignet germē ſuū ⁊ pomis arbores replebunt̉ Ibidē. dabo pacē in finibus veſtris dormietis ⁊ nō ſit qui exterreat. Ibidē. comedetis panē veſtrū in ſaturitate ⁊cͣ. vide ibi totum capl̓m ⁊ multū pulchrū. Ideo dicebat Eſaias populo iſrael in ꝑſona dei. Si volueritis etaudieritis me bona terre comedetꝭ. Eſa. j. De hͦſanctus Tho. j. ij. q. xcix. ar. vj. plene determīat⁊ rōnē dicti aſſignat. Deinde venit filiꝰ dei ī carne humana ⁊ dedit legem gr̄e ⁊ eleuauit ſpeꝫ hominum in altum. ſcꝫ hereditatis vite et̓ne Quiamodo boni qui tenent ſcām vitam ⁊ iuſtam iamnō ſpectant vitam infernalē nec temꝑalem. ſꝫ ſpectant vitam eternā. Exaltari oportet filium hominis vt om̄is qui credit in eum nō ꝑeat ſed habeat vitam eternā Ioh̓. iij. Proprer hoc dic̄ thema ꝓpoſitū. heredes ſumus ẜm ſpem .ſ. legꝭ gratie vite eterne. pꝫ thema. Pro dictorū ītelligētiaNota ꝙ lex diuina diſtinguit̉ in veterē ⁊ nouaꝫnō ſicut in ſpecies om̄ino diuerſas. ſed ſicut imꝑfectum ⁊ ꝑfectum in eadem ſpecie. vt dicit ſctūsTho. j. ij. q. xcj. ar. v. ⁊. q. xvij. ar. j. Lex vetuserat bona. quia repͥmebat concupiſcētias ⁊ conſonabat rōni. ſed erat imꝑfecta vt dicit ſanctusTho. j. ij. q. xcviij. ar. j. nec cōferebat gr̄am. qꝛ hͦxp̄o reẜuabat̉ ⁊ fuit a d̓o. Et aſſimilat̉ puero vtimꝑfecta. Sꝫ lex noua viro aſſimilat̉ vt ꝑfecta.vt dicit ſanctꝰ Tho. j. ij. q. xcj. ar. v. ⁊. q. xcix. arti. vj. Et lex noua pͥncipaliter ꝓmittit ſpiritualia ⁊ ordinat actus etiā interiores ⁊ ē lex amorisIdeo ē ꝑfectior lege veteri que habet oppoſita.vt dicit ſcūs Tho. j. ij. q. xcj. arti. v. ⁊. q. xcix. arti. vj. Inuenio ꝙ quattuor conditiōes ꝑſonaruꝫpoſſunt hr̄e ſpem certam hereditatꝭ vite et̓ne ẜmꝙ in hoc mūdo aliqͥ ꝯſequunt̉ hereditatē.¶ Primo filij ⁊ filie legitime generati¶ Scd̓o parētes ſanguine ꝓpinqui¶ Tertio amici cordialit̓ amati¶ Quarto pauꝑ es ab om̄ibꝰ bonis ſeꝑatiEt nō inuenio plures. gͦ her edes ſumꝰ ⁊cͣ. Dico