In vigilia natiuitatis xp̄i

ne ſint loquaces. Ideo. j. ad Timoth̓. ij. Mulier in ſilētio diſcat cū oī ſubiectōe. al̓s malū ſignūeſt. Sed mulier taciturna eſt bona. Noͣ de ſigniſtaciturnitatis beate ꝟginis. quia depingit̉ cummaiori oculo qͣꝫ ore. ſic ꝓprie depingit̉ ad innuādum ꝙ habebat oculum cordis magnū ad cogitandū ⁊ contemplandum. ſed os ad pauca loq̄ndum. Maria aūt conſeruabat om̄ia ꝟba hec incorde ſuo. Luc̄. ij. ⁊cͣ. Ioſeph auteꝫ cōſiderabatin ſe ſi ſponſa ſua erat loquax ſiue garrula. ⁊ videbat ꝙ nō. īmo nolebat loqͥ. in ſignū huiꝰ vt dixi. ꝟgo habebat magnū oculū ⁊ ꝑuum os. vt pꝫin imagine ſua quā depinxit beatꝰ Lucas que ēRhome. ¶ Tertiū ſignū eſt incōpoſitio corꝑis.qn̄ mulier īcedit tota laſciua vl̓ diſſoluta ribaldavidet̉ ꝙ habeat formicas in pedibꝰ. Amb̓. Corpus hominis eſt ſimulachrū mētis. Item Salomon. Mulier in ornatu meretritio p̄parata addecipiendas aīas. garrula vaga quietis impatiens nec valēs domi cōſiſtere pedibꝰ ſuis. nūc foris. nūc in plateis. nunc iuxta angulos inſidias.Prouerb̓. vij. Et ſtatim facit ſe ad feneſtras ⁊cͣ.Sꝫ hoc ſignū ioſeph nō inuenit in beata ꝟgine.quia nunqͣꝫ exibat domū niſi qn̄ ibat ad templū.⁊ tūc ibat tota cōpoſita ſemꝑ habebat oculos ſuos ad terrā cū geſtu ſanctitatis. nunqͣꝫ tripudiabat ſed oculis demiſſis ibat. Id̓o de ip̄a dic̄ ſcriptura. qͣꝫ pulchra es amica mea qͣꝫ pulcra es oculi tui colūbarū abſqꝫ eo quod intrinſecꝰ latet Cātico. iiij. dicit ſpūſſcūs ad virginē bis. qͣꝫ pulchraes. quia pulchra in corꝑe ⁊ pulchra in aīa. Nota oculi tui colūbarū nō dicit falconū. ¶ Quartum ſignū eſt ingurgitatio vētris .ſ. cibi ⁊ potusmalū ſignū eſt in hoīe ⁊ in muliere. quia ille ꝑtesvicine ſunt ⁊ inuitant ſe. vn̄ venter plenꝰ ſtatiminuitat vicinū ſuū ꝓpter hoc ꝑſona guloſa neceſſario ē luxurioſa. Id̓o de ꝑſonis guloſis dic̄ ſcriptura ſcā. Comedēt ad iniquitatē eoruꝫ ſubleuabunt aīas eorū. Ozee. iiij. Sꝫ virgo Maria valde parū comedebat ſolū ꝓ ſuſtentatiōe corporis⁊ ſemꝑ quaſi ieiunabat ⁊ abſtinebat. ¶ Quintūſignū eſt ocioſitas vt alique dicētes. non laborabo ego portaui tm̄ de dote viro meo. Iō Bern̄.Ocioſitas eſt mater vitioſorū ⁊ nouerca ꝟtutū.vn̄ quia corpꝰ noſtrū eſt de terra habet cōditiones terre que ſi dimittit̉ inculta facit vl̓ generatſpinas luxurie ⁊ malas herbas malarū cogitationum ⁊ peccatorū. Idē de corꝑe ocioſi. ꝓpter hͦde corꝑe dicit ſcriptura ſancta. Mitte ſeruū. ideſt. corpꝰ quod adinſtar ſerui ē gubernanduꝫ inoꝑationē ne vacet. multā em̄ maliciā docuit ocioſitas. Ecc̄i. xxxiij. Sꝫ ꝟgo nunqͣꝫ fuit ocioſa. immo erat ſemꝑ occupata in ſanctis oꝑbus. DicitHiero. ꝙ ſurgebat in media nocte ⁊ orabat deinde filabat. texebat ⁊cͣ. ¶ Sextū ē vanitas ornatus ⁊ ſuꝑfluitas. Mulieres ſe pn̄t ornare decēter ⁊ honeſte. iuxta ſtatum ⁊ conditionē earum.

Sed qn̄ totū tempꝰ ⁊ ſtudiū ſuū ponunt in ornādo ſe ſiue corpus ⁊ nō curant de aīa. deus cuſtodit ip̄am. quia tales vane ſunt ⁊ habēt cor vanūIdeo dicit ſcriptura. Uanitas vanitatū ⁊ omnia vanitas. Nota regulā apoſtoli. Mulieres īhabitu ornato cū verecundia ⁊ ſobrietate ornantes ſe. nō in tortis crinibus. aut auro aut margaritis. vel veſte p̄cioſa. ſed qd̓ decet mulieres promittentes pietatem ꝑ opera bona. .j. Timoth̓. ij.Nota ſobrietatem in menſura .ſ. iuxta conditionem ſui ſtatus ⁊ facultatem ſui viri. Sꝫ ſūt multe mulieres que nihil reſpiciunt ⁊ deberēt verecundari ꝙ portāt quaſi habitū ſiue ornamentuꝫquod a meretricibus portat̉. Et ideo dicit ſcpͥtura. Fallax gr̄a ⁊ vana eſt pulchritudo. mulier timens deū ipſa laudabit̉. Prouerb̓. vlti. Sꝫ virgo beata nō curabat de ornamentis. bene abluebat faciē ſuam cum aqua diſtillata. ſcꝫ lachrymarum. Beata aūt Anna mater ſua ml̓tū diues ornabat eam ⁊ ipſa amore matris portabat in domo. ſed nō extra domū. Sed oppoſitū faciūt moderni temporis filie. ¶ Septimū ſignum eſt deſpectio viri. vnde ſignum eſt ꝙ habet cor ad alium qͣndo diſputat cum viro de genere ⁊ de alijsſtatim vult ipſum ſuppeditare. Et ẜm ſcripturaꝫmulier debet honorare virum ſuū. Ideo precipit apoſtolus di. Mulier diſcat in ſilentio cumomni ſubiectione. Docere autem mulieri non ꝑmitto neqꝫ dn̄ari in virū. ſed eē in ſilentio .j. Timoth̓. ij. Etiā legit̉ Heſter .j. ꝙ aſſuerꝰ ⁊ ſui dicebant. Cūcte vxores tam maiorū qͣꝫ minorū deferant maritis ſuis honorem ⁊ ſciant viros eē maiores in domibꝰ ſuis. Sic nec iſtud ſignū deſpectionis reꝑit in virgine glorioſa. quia licet eēt iuuenis pulchra ⁊ nobilis ⁊ diues. ⁊ eius ſponſusſenex ⁊ pauꝑ. tn̄ ipſa honorabat ip̄m ſuꝑ omnesmulieres mundi. Intantū ꝙ ioſeph nullū ſignūmale mulieris inuenit in ꝟgine Maria. ſed oēsvirtutes ⁊ affectiōes bone mulieris. Ex alia ꝑtecōſiderabat ſi natura ꝑmitteret mulierē conciꝑeſine viro ⁊ videbat ꝙ nō. Ecce qͣliter fuit perplexus ⁊ cor eius erat quaſi inter duos lapides molares. ex vna ꝑte timebat ip̄am diuulgare. qꝛ ſtatim fuiſſet lapidata ẜm legem. Ex alia ꝑte cū iuſtus eſſet ne videret̉ conſentire cogitauit occulte recedere ⁊ dimittere eā. Et fuit completa prophetia Dauid di. in ꝑſona Ioſeph. timor ⁊ tremor venerunt ſuꝑ me ⁊ cōtexerūt me tenebre. etdixit quis dabit mihi pennas ſicut colūbe ⁊ volabo ⁊ requieſcā. psͣ. liiij. Et manſit ī ſolitudineqͣꝫtum ad ꝓpoſitū. Hota timor. ſcꝫ conſentire inpeccatū ſi cum ea maneret. ⁊ tremor ſcꝫ ne innocenteꝫ diffamaret. Ideo ꝓpoſuit dimittere eampatet ergo qūo virgo Maria inuenta eſt in vtero ⁊cͣ. Moraliter auiſetꝭ vos vt Ioſeph ne ſintimpedimenta quādo volueritis facere matrimonium. ſcꝫ parentele vel affinitatis vl̓ al̓s. Ideo ē