Sermo
eſt ſpes celeſtialis qn̄ hō nō ſperat nec confidit īdiuitijs huiꝰ mūdi que faciliter pn̄t amitti ⁊ ꝑdinec dn̄io nec in ꝑſona nec in genere nec in ſciētianec in fortitudine vel pulchritudine. quia om̄iaiſta ſunt vana ⁊ trāſitoria ſed totā ſpem ponit indn̄o qui nō pōt deficere ⁊ in gaudijs ⁊ theſaurishonoribꝰ diuitijs ⁊ delitijs paradiſi. talis dirigitviā ſuaꝫ. ¶ Nota ad hͦ miraculū de religioſo cogitāte verbū thematis dirigite viā ⁊cͣ. Qūo mētaliter fuit ſibi viſum ꝙ erat in quodā terribili d̓ſerto vbi a longe vidit ciuitatē terribilē. ⁊ videbat̉ ſibi ꝙ a deſerto vbi ip̄e erat vſqꝫ ad ciuitatēeſſet fluuius ignis terribilis ⁊ ꝓfundiſſimus. vbividit pontem ſtrictiſſimū in cuiꝰ trāſitu om̄es qͥaſpiciebant ad dextrā vel ſiniſtrā in flumē igniscadebant ⁊ ſolum illi trāſibant qͥ recte aſpiciebātad terminū ⁊ audiuit vocē dicentē ſibi. ꝑ hūc pōtem te oportet trāſire. hic patet qūo via nr̄a ē dirigenda. deſertus ille ſignificat iſtū mūdū. ratioquia ſicut locꝰ deſertus eſt locꝰ ferarū ⁊ nō hoīmſic iſte mundus. Deꝰ a pͥncipio fecit tres habitationes .ſ. celum ꝓ angelis. ꝑadiſum terreſtrē prohominibus ⁊ iſtū mundū ꝓ beſtijs. Sꝫ ꝓpt̓ peccatum ade fuimꝰ eiecti de loco nr̄o ⁊ vt exules ſumus in deſerto huiꝰ mūdi in loco beſtiarū. De qͦdicit Dauid. In terra deſerta ⁊ inuia ⁊ inaqͦſa.psͣ. lxij. Ciuitas mirabil̓ ē paradiſus in qͣ nullꝰ ēd̓fectus nec miſeria. nullus infirmat̉ nec ſeneſcitnec morit̉. De iſta ciuitate dicit Dauid. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Flumē ignis profundiſſimū ⁊ terribile eſt infernꝰ. De qͦ dic̄ Daniel. Fluuius igneꝰ rapiduſqꝫ egrediebat̉ a faciedei. Dan̄. vij. A facie dei .i. a ſapientia dei. quiadn̄s ſapiens ſiml̓ ordinat palaciū ꝓ ſe ⁊ carcereꝫꝓ criminoſis. pons longus ⁊ ſtrictus ē vita bona ⁊ virtuoſa. longꝰ. qꝛ tot dietas habet qͦt diebus viuit hō. ſtrictus Mat. vij. Anguſta ē porta ⁊ arta via que ducit ad vitā ⁊ pauci ſunt quiinueniunt eā. Porta bone vite eſt ꝯtritio de peccatis vel cōfeſſio vel reſtitutio que anguſta ē Iōdicit ꝙ pauci ſunt qͥ inueniūt eā. Caſus reſpiciētium ad dextrā ē ſpes de ꝓſperis. ⁊ ad ſiniſtramdeſperatio de aduerſis. Dauid. Cadent a lateretuo mille ⁊. x. milia a dextris tuis. psͣ. xc. Aſpectus aūt directus ad terminū ē ſpes in deū ſecura. Ideo dicit ſcriptura ſcā. In his om̄ibꝰ dep̄care altiſſimū vt dirigat in ꝟitate viā tuā. Ecc̄i.xxxvij. Tertia ꝟtus directiua vite nr̄e eſt charitas integralis que ē amor dei ſup̄mꝰ ⁊ amor ꝓximi ordinatus. Amor dei in hoīe debet eē ſic̄ oleūin lampade qd̓ ſemꝑ natat ſuꝑ aquā. Sic amordei in corde debet natare ſuꝑ oēs alios amores.Talis charitas integra ē directiua vite nr̄e iuxͣ ſimilitudinē edificatorū domoꝝ qui dirigūt parietes duplici regula ſuꝑius cū corda inferiꝰ cū plūbo. Ecce duplex dilectio integre charitatꝭ .ſ. dei⁊ ꝓximi. hac duplici regula dirigēda ē vita nr̄a
Autoritas. Hoc mādatū habemꝰ a deo vt qͥ diligit deum diligit ⁊ fratre ſuū. j. Ioh̓. iiij. Iō dr̄Can̄ .j. Memores vberū tuorū recti diligūt te.Duo vbera ſunt p̄cepta charitatis .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Dextrū dat lac vite cōtemplatiue. ſiniſtrumvite actiue. Cōtra quēlibet nō habentē charitatis regulā dicit̉ Actꝭ. viij. Cor tuū nō eſt rectumcorā deo. in felle amaritudinis ⁊ in obligatōe iniquitatis video te eſſe inquit Petrꝰ ad ſimonemmagū volentem emere ſpm̄ſcm̄. ¶ Quarta virtus directiua vite nr̄e ē obediētia generalis quādo homo ſe regit in fiendiſ ẜm diuinas ordinationes ⁊ nō ẜm ſuas inclinationes ⁊ ẜm diuina p̄cepta ⁊ nō iuxta ſua ſentimēta. Talis obedientia generalis dirigit vitā ſicut dicūt geometriciꝙ rectū eſt cuiꝰ mediū nō deuiat ab extremis Extremū ⁊ pͥncipiū vite nr̄e ē xp̄s. Ioh̓. viij. Tu qͥſes. Rn̄dit eis ieſus. pͥncipiū qui ⁊ loquor vobisEgo ſuꝫ alpha ⁊ o pͥncipiū ⁊ finis. Apoc̄. j. Mediuꝫ eſt vita noſtra que dr̄ recta. qn̄ non deuiātab extremis .ſ. a pͥncipio ⁊ fine. nec ꝑ eleuationē.nec dep̄ſſionē aūt ſiniſtrationē. tunc mediū dicitur eſſe rectū. qn̄ vita nr̄a recte tendit ad finē .ſ. apͥncipio ad finē .ſ. a deo ad deū. Cōtra hmōi qͣtuor diuiſiones p̄dictas ſunt diu̓ſa p̄cepta quorūobediētia generalis tenet viatorē rectū in via hꝰvite. Iō dicit ſacra ſcriptura. Audi fili mi ⁊ eſtoſapiens ⁊ dirige in via animū tuū. Prou̓. xxiij.Ecce qͦre dicit thema. dirigite viā dn̄i ⁊cͣ.¶ Sermo tertius.Arate viam dn̄iIoh̓ .j. Sermo nr̄ erit qͣlit̓ nos debemus p̄parare ad recipiendū dn̄m noſtrū ieſum xp̄m qui iuxta rep̄ſentationem ſancte mr̄is eccleſie debet naſci poſt cras ⁊intrare ciuitatē huiꝰ mūdi. Id̓o vt inueniat̉ nosbene ordinatos volo vobis oſtēdere. qualit̓ nosdebemꝰ parare ſed pͥmo ſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ.Qn̄ aliqͥs rex vel magnꝰ pͥnceps debet ītrare nouiter aliquā ciuitatē iuſtū ē ⁊ dignū vt vaſalli parent ſibi viā ne ſint ibi lapides ſpine ⁊cͣ. hoc dictat ratio ⁊ etiā cōſuetudo. Quia gͦ rex nr̄ imꝑator ⁊ pͥnceps ⁊ dn̄s nr̄ naturalis ieſus xp̄s debꝫnouiter intrare ciuitatē huiꝰ mūdi. Ideo a nob̓p̄paranda ē ſibi via ꝑ quā debet tranſire. Id̓o ꝓpoſui vob̓ the. di. parate viā dn̄i. ¶ Diceret aliquis. frater magnā rationē dicitis: quia via eſt ſibi p̄paranda ſed oſtēdatis modū qūo eſt paranda. Dico ꝙ hoc oſtēdit nobis beatus Lucas ineuangelio hodierno. ⁊ Eſa. xl. c. dicētes. Parate viam dn̄i rectas facite ſemitas eius. Oīs vallis implebit̉. ⁊ om̄is mons ⁊ collis humiliabitur⁊ erūt praua ī directa ⁊ aſꝑa in vias planas. vbiponuntur quinqꝫ clauſule. myſtice exponende.Prima eſt. parate viam domini rectas facite ſemitas eiꝰ. ¶ Noͣ differentiā int̓ ſemitā ⁊ viaꝫ. qꝛ