Dominica prima Aduentus

bonam patientiā iniurias remittēdo. iuxta illudſtate calciati pedes in preꝑatione euangelij pacꝭad Eph̓. v. ¶ Septimo cingit̉ hō. Ecce hic debitorū reſtitutio. Quidā incedūt ſine cinctura .ſ.amplos ventres portātes in magnis pompis etvſuris de bonis alterius que habēt ꝑ vſuras rapinas. calūnias ⁊cͣ. Id̓o oportet ſe cingere ſtringendo ſe cum bonis ſuis de bono iuſto. reſtituēdo om̄ia alia de malo ⁊ iniuſto. Autoritas Reddite om̄ibꝰ debita. nemini quicqͣꝫ debeatꝭ niſi vtinuicem diligatis ⁊cͣ. ad Rho. xiij. Nullus debꝫſe ampliare in bonis alienis. Ideo dicit chriſtusSint lumbi veſtri p̄cincti. ⁊ lucerne ⁊cͣ. Lu. xij.Lucerne ardētes ſunt oꝑa meritoria que nō ardent qͣꝫ diu homo retinet bona alterius iniuſte.¶ Octauo manus lauant̉. Ecce elemoſynaruꝫlargitio qn̄ facta eſt reſtitutio de hoc quod ſuꝑeſt de bono iuſto homo facit elemoſynam q̄ mūdat ⁊ purificat animā a peccatꝭ. Autoritas. Qd̓ſuꝑeſt date elemoſynā ⁊ ecce om̄ia munda ſuntvobis. Luc̄. xj. ¶ Nono manꝰ applicant̉ ad aliquod opus. Ecte ſpūalis oratio que de cōmunicurſu debet fieri eleuatis manibus ſurſum quaſidiceret. dn̄e pauꝑ ſum. Ideo leuo manū dexte/ram. vt detis mihi ſpūalia. Et ſiniſtrā vt detꝭ mihi bona temꝑalia. Volo viros orare in om̄i locoleuātes puras manus ſine ira ⁊ diſcrepatione. j.ad Timoth̓. ij. ¶ Decimo ⁊ vltimo cibus ſumitur hora prandij. Ecce euchariſtie cōmunio inqua anima reficit̉ ⁊ recreat̉. qui recipit chriſtuꝫqui dat vitam gr̄e ⁊ vitā glorie. Ideo dicit ipſe.Accipite ⁊ manducate hoc ē corpꝰ meū. j. ad Corinth̓. xj. Qualiter debet accipi oſtēdit̉ ibidē cūdicit̉. ꝓbet aūt ſeipſum homo. ⁊ ſic de pane illoedat ⁊ de calice bibat. Qui em̄ māducat ⁊ bibitindigne iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Ubi dicitgloſa Amb̓. Ita puniet̉ ac ſi xp̄m ꝓprijs manibus interfeciſſet. Ecce qūo debemꝰ ſurgē̓ a ſomno peccati mortalis. ꝓpter hoc dicit thema. Hora eſt iam nos de ſomno ſurgere. Deo gr̄as.¶ Sermo ſextus.Ox oceſſit diesaūt appropinquabit ad Rhoma. xiij.Thema ꝓpoſitū ⁊ etiaꝫ tota epiſtoladeclarant nobis finē mundi eſſe de ꝓpinquo vt nullus ponat in ipſo ſpem nec amorēſuum. Quia qn̄ homo ſcit ꝙ domus ſit antiqua⁊ minat̉ ruinam nullus niſi ſtultus vult in ipſaremanere ad habitandū Idem de naui antiquaad nauigandum. Ita eſt de domo huius mundiantiqua ⁊ ruinoſa ideo nullus niſi ſit ſtultus debet ip̄m appetere nec diligere nec in nauibus vitenauigare. Sed vt materia p̄ſentis ſermonis ſitdeo acceptabilis ⁊ gratioſa ⁊ nobis vtilis ⁊ proficua. Salutet̉ ꝟgo maria. Nox p̄ceſſit ⁊cͣ. Prohuiꝰ verbi declaratione ⁊ materie p̄dicande in-

troductione ſciendū eſt ꝙ in diuerſis locis ſacreſcripture reꝑit̉. ꝙ vita huiꝰ mūdi dicitur nox reſpectu vite paradiſi. hoc declaratur per tres ꝓportiones. ſcꝫ ſolis. lune. ⁊ ieſu chriſti. Luna habet claritatem. ſed ſol habet maiorem ſeptempliciter. vt dicūt doctores ⁊ etiam gloſa ordinariaſuper illud Eſa. xxx. Erit lux lune ſicut lux ſoliſ⁊ lux ſolis erit ſeptempliciter. ſicut lux ſepteꝫ dierum. Ex peccato Ade ſol ⁊ luna ꝑdiderūt multum de claritate. Nota tamē ẜm ſanctum Tho.in. iiij. diſt. xlviij. q. ij. arti. iij. ad tertium. ꝙ probabilius dicitur ꝙ illa minoratio luminis ex lapſu primi parentis non eſt ẜm realē luminis defectum. ſed quo ad vſum homīs qui tantū beneficium ex lumine corporum celeſtium conſecutꝰeſt quātū ante fuiſſet. Nec ſequitur ſi lux corporum celeſtium minorata nō eſt in homine peccāte ꝙ realiter nō ſit augenda in eius glorificatiōequia peccatum homīs nō immutauit ſtatū vniuerſi cum etiam homo prius ⁊ poſt habuerit animalem vitam que motu ⁊ generatione creaturecorporalis indiget. ſed glorificatio hominis ſtatum totius creature corporalis immutabit. ideonon eſt ſimile. vnde tūc facta fuit luna vt p̄eſſetnocti. Gen̄. j. ⁊ in reſurrectiōe erit lux lune ſicutlux ſolis. Eſa. xxx. ſi tamē nō peccaſſet. tm̄ commodum habuiſſet ex lumine lune ſicut ex lumīeſolis. ſed ipſam recuꝑabunt in iudicio generaliSed claritas chriſti incomꝑabiliter excedit claritatem ſolis. modo in hac vita ſol ⁊ luna dantnobis claritatem. ſed nō illuminant celum nec infernum. ſed celum illuminat̉ a chriſto. Ciuitasilla nō eget ſole neqꝫ luna vt luceant in ea. namclaritas dei illuminat eam ⁊ lucerna eiꝰ ē agnusid eſt chriſtus. Apocal̓. xxj. ¶ Nota lucerna eiꝰeſt agnus. id eſt. chriſtus. Cuiꝰ cera eſt caro quead inſtar cere liquefacta fuit in paſſiōe igne amoris. bombix albus eius anima mundiſſima. Lumen diuinitas ſanctiſſima. Modo fiat ratio Sitempus p̄ſens illuminatum claritate ſolis dicit̉dies. quātomagis celum claritate chriſti illuminatum debꝫ dici dies. reſpectu cuiꝰ diei dies iſtetemꝑalis dicit̉ nox. Ideo quādo anima de hinctranſit ⁊ intrat celum inter cetera de quibꝰ miratur eſt de tanta claritate dicens. credebaꝫ eſſe indie. ⁊ eram in nocte recte ad inſtar noctue que lumen lune credit eſſe magnū lumen. ſed ſi poſſetvidere ſolis lumen. lumen lune quaſi nihil reputaret. Ita anima noſtra modo credit habere magnam claritatem. ſed quādo videbit chriſti claritatem. hec claritas nihil eſt ⁊ poteſt dicere tūcanima. Nox .ſ. vite temꝑalis p̄ceſſit. dies auteꝫappropinquauit. Thema ꝓpoſitum innuit ꝙ finis mūdi eſt ꝓpe. ⁊ poteſt hoc declarari ꝑ deceꝫplagas egypti que fuerūt figura chriſtianitatis.Autoritas. om̄ia in figura contingebāt illis. ſcripta ſunt ad correctionē noſtram. in quos fines ſe