Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. xxv. poſt trinitatis

Uox domī ſuꝑ aqͣs. ⁊ hoc in baptiſmo.Uox dn̄i in ꝟtute. ⁊ hoc in ꝯfirmatōe.Uox dn̄i in magnificentia. ⁊ hͦ in ꝯſecratōneUox dn̄i ꝯfringentis cedros. ⁊ hͦ in ꝯfeſſiōe.Uox dn̄i intercidentis flammas ignis. ⁊ hocin matrimonio.Uox domī concutientis deẜtum. ⁊ hͦ in collatione ordinum.Uox dn̄i p̄parantis ceruos. ⁊ hͦ in extremavnctōne.Ecce qͣre dicit thema. Extollens vocē ⁊cͣ. Dico pͥmo ꝙ ſancta mr̄ eccl̓a ml̓er bn̄dicta extollit vocem in ſacramēto baptiſmi cū d̓r. Uoxdn̄i ſuꝑ aqͣs. Iſta vox domī eſt forma baptiſmiquā dicit ſacerdos vel alius qn̄ in neceſſitate baptiſat .ſ. ego baptiſo te in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. vel in idiomate materno ⁊cͣ. Cum auteꝫd̓r ſuꝑ aquas oſtendit̉ materia ip̄ius baptiſmiqꝛ ſiue aqua non pōt dari baptiſmus. oportꝫ eīꝙ ꝟbum .ſ. forma iungat̉ materie .ſ. aque ſil̓ dicendo v̓ba ⁊ infundendo aquā. Non em̄ formadꝫ p̄cedere materiam vel ecōtra. ſed ſil̓. Iō dic̄.Uox domī ſuꝑ aqͣs. nō dicit an̄ aquas. vl̓ poſtaquas. ſed ſuꝑ materiam. Sed quare dicit aqͣsin pl̓ali cum baptiſmus nō poſſit dari niſi ī vnatm̄ .ſ. naturali. Quia ſi aliqͥs vellet baptiſare cūaqua roſacea vel ardenti vl̓ alia qͣcūqꝫ artificiali. non eſſet baptiſmus. Quare gͦ dicit ſuꝑ aqͣs:Nunqͥd gͦ debuit dicere ſuꝑ aquā in ſingulari:Reſpōdeo ꝙ d̓r ſuꝑ aqͣs in pl̓ali ad innuenduꝫquoddam magnum ſecretum. In baptiſmo em̄ſunt duo baptiſantes ⁊ ꝯſequent̓ due aq̄. Primus ⁊ pͥncipal̓ eſt ſpūſſanctus. Scd̓s em̄ inſtrumental̓. ⁊ eſt ſacerdos. qui aqua materiali pōtlauari corpus. ſed ſpūſſanctus alia aqua lauatintus animam. Ideo dicit augꝰ. Que eſt tantaꝟtus aque vt corpus tāgat ⁊ cor abluat. In eodem puncto in quo aqͣ infundit̉ a ſacerdote velcreatura. hͦ eſt cū hō mittit̉ in fontem baptiſmiqn̄ baptiſat̉ ſimul intus influūt. xv. flumīa ſpirituſſancti. Primum eſt gr̄a diuina que lauat ⁊purificat aīam a peccato originali. ⁊ ab actualibus in infidelibꝰ qͥ nō ficte baptiſant̉. Scd̓m flumen eſt fides habitual̓. licꝫ em̄ creatura tūc nonhabeat vſum liberi arbitrij. tn̄ habitual̓r iam hꝫfidem catholicam. Tertiū eſt ſpes q̄ habitualit̓infundit̉ in baptiſmo. Quartū eſt charitas ſcilicet amor dei ⁊ ꝓximi qͥ etiam habitual̓r infunditur in baptiſmo. Demū ſil̓ etiā infundūt̉ hītualit̓ qͣtuor ꝟtutes morales q̄ ſunt prudētia. iuſticia tꝑantia ⁊ fortitudo. Et ſic qͥntum flumen eſtprudentia q̄ ſubiectiue eſt ꝟtus intellectual̓. qꝛſubiectat̉ in ratōe practica. Sꝫ tn̄ eſt aliqͦ modomoral̓ vnde ⁊ inter cardinales computat̉. Sextum flumen eſt iuſticia ad non nocendum ꝓxīoSeptimū tꝑantia in ꝓſperis. Octauū fortitudo in aduerſis ꝑficiens vel ꝑſeuerans in bona

vita. Item ſeptem dona ſpūſſancti etiā ſil̓ infūdunt̉. ⁊ ſic nonū flumen eſt ſapīa .ſ. ad cogͦſcendum diuina. Decimū intellectus ad cognoſcendum ſcpͥturas. Vndecimū ꝯſilium .ſ. ad obẜuādum diuinas ammonitōes. Duodecimuꝫ fortitudo ꝯͣ diaboli temptatōes. Tredecimuꝫ ſcīa ꝑficiens ad ꝓpͥos actus ſiue ꝑſonales gub̓nāduꝫDecimūquartū pietas .ſ. inclinans ad cōpaſſionem ad ꝓximos. Decimumqͥntum eſt timor addeū. De iſtis donis ſpūſſancti vide ſan. Tho. j.ij. q. lxviij. in qua incidentalit̓ ſanctꝰ Tho. declarat eorū qͥdditatem. neceſſitatē. numerū. connexionem ⁊ dignitatē. Iſta .xv. flumīa ꝓcedūta fonte ſpūſſancti. Ideo dicit aqͣs in pl̓ali. Et ſequit̉ ſtatim. Deus maieſtatis intonuit .i. intꝰ inanima tonuit dn̄s ſuꝑ aqͣs multas. Sacerdosaūt vnam aquā ſolum .ſ. materialē applicat. ſeddn̄s ſuꝑ aqͣs multas. Ideo apoc̄. j. Uox illiꝰ .ſ.domī ſicut vox aquarū multarū. Quantuꝫ adſecundū .ſ. cum d̓r. Vox domī in ꝟtute. loquit̉de ſacramento ꝯfirmatōis. Dicat̉ qͥd eſt ⁊ quōab ep̄o. qꝛ nō ab alio pōt hͦ ſacr̄m ꝯferri. de conſe. di. v. Manus. et. c. nouiſſime. et. c. vt ieiunijDe iſto dicit vox dn̄i ⁊cͣ. Uox iſta eſt forma hꝰſacr̄i quam extollit eccl̓a ꝑ os ep̄i qn̄ dicit. Cōſigno te ſigno crucis ⁊ ꝯfirmo te criſmate ſalutis.Et ſic̄ fides catholica infundit̉ in baptiſmo habitual̓r. ſic in confirmatōe fides catholica radicatur intantū ꝙ ſi ſint duo homīes quorū vnuſſit ꝯfirmatus alter nō. in ꝑ ſecutōe antixp̄i ꝯfirmatus erit fortis ⁊ alius nō. Ecce bonū qd̓ fac̄hͦ ſacr̄m ad ꝑſiſtendū in fide. De iſto ſacr̄o dicitIoh̓s. Uidi qͣtuor angelos ſtantes ſuꝑ quatuor angulos terre tenētes qͣtuor ventos terre. neflarent ſuꝑ terram neqꝫ ſuꝑ mare neqꝫ in vllamarborem. Et vidi alterū angelū aſcendenteꝫ abortu ſol̓ habentem ſignū dei viui ⁊ clamauit voce magna quatuor angel̓ qͥbus datum eſt nocere terre ⁊ mari dicens. nolite nocere terre ⁊ mari neqꝫ arboribus quoaduſqꝫ ſignemus ſeruosdei noſtri in frontibus eorū. Apoca. vij. In iſtaautoritate ſunt multa ſecreta. que declarantura gloſa ordinaria. Angeli em̄ idem ſunt ꝙ nuncij. Quatuor ergo angeli qͥ ſtant ſuꝑ qͣtuor āgulos terre ſignant nūcios antixp̄i. tenētes .i. ꝓhibentes p̄dicatōnem euangelicā. Qn̄ em̄ ātixp̄smanifeſtabit̉ totus mundus eū timebit. Et tūcip̄e mittet nūcios ſuos ad qͣtuor ꝑtes mundi tenentes .ſ. ꝓhibendo doctrinā quatuor euāgeliſtarum ne flent .i. p̄dicent ſuꝑ terrā .i. laicis terram colentibus. neqꝫ ſuꝑ mare .ſ. ab amaritudine. ⁊ ſignat religioneꝫ in qͣ debꝫ eſſe amaritudopnīe. neqꝫ in vllam arborē. Arbores em̄ ſunt ſacerdotes qͥ debent dare flores odoris ꝑ bonā famam ⁊ folia deuotōis in officio dei ⁊ fructꝰ meritorū ſacr̄a miniſtrando libere abſqꝫ ſimonia.Sed dicit ꝙ vidit alterum angelū .ſ. xp̄m qͥ miſ