Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoII

lterū cum eſſet puer ꝟgo maria manibꝰ ꝓprijsfecit ſibi vnaꝫ tunicā. ⁊ ſemꝑ portabat illā amore matris. ⁊ ip̄o creſcente creſcebat veſtis. ⁊ virgo poſuit in illa illas vittas iacinctinas. Vndeſuꝑ illo verbo mulieris ſamaritane. quomō tuiudeus cum ſis bibere a me poſcis. que ſum mulier ſamaritana. nō em̄ contūt̉ iudei ſama. Ioh̓.iiij. Dicūt hic glo. ꝙ in veſtibus ⁊ fimbrijs cogͦuit eum eſſe iudeū. Ideo mulier alia q̄ habebatfluxū ſanguis de qua loquit̉ euangelium dicebat intra ſe. O ſi tetigero tantum veſtimentumeius ſalua ero. Sed miſera qͣre approximabat?qꝛ tales ml̓eres ab alijs excludebant̉ ẜm legemLeui. iij. qꝛ fetebāt. Dicebat em̄ ſi ego venio an̄eum ſentiat fetoreꝫ. ſi ad latus iterū. gͦ voluit retro venire. ⁊ hoc dicit thema. Acceſſit retro. ettetigit ſimbriā veſtimenti eius ⁊cͣ. Et xp̄us videns eam ip̄a timuit credens ꝙ eam rephenderet. ſed xp̄s ꝯſolatus eſt eam di. Cōfide filia ⁊cͣ.Et hͦ de pͥmo. Quantū ad ſcd̓m .ſ. ad intellectum allegoricū dicit̉ ab aleos grece qd̓ eſt alienum latine. ⁊ gore ſnīa. quaſi aliena ſententia.qn̄ facta vel dicta ſacre ſcripture exponunt̉ dexp̄o. Iō apoſtolus exponens aliqua fctā abraede xp̄o dicit. q̄ ſunt ꝑ allegoriam dicta. ad Gal̓.iiij. Cum gͦ dicit̉ acceſſit retro .ſ. anima peccat̓x⁊ tetigit. Oportet declarare q̄ ſit ip̄a veſtis xp̄iDico ꝙ ꝑ allegoriā veſtis eſt humanitas ſumpta de beata ꝟgine Ratio qꝛ ſicut veſtis cooperit ꝑſonam. ita humanitas diuinitatem xp̄i.Ideo iudei ſolum videbāt veſteꝫ. cuꝫ in formadei eſſet habitu inuentus eſt vt hō. Ad Phil̓. i.In hͦ veſtimēto portat qͣtuor fimbrias. Anteror ē dulciſſima miſcd̓ia ad penitētes. intātuꝫ q̄ſi aliqͥs pͥnceps vel dn̄s haberet ꝑtem ſue miſericordie reputaret̉ ſtultus. qꝛ ſi eſſet aliqͥs mileſqͥ feciſſet omnia hec mala .ſ. ꝙ occidiſſet patremſuum ⁊ matrē ⁊ filios regis. ⁊ violaſſet filias eiꝰ⁊ ip̄m ꝑcuſſiſſet. ⁊ parceret ſibi. ſtultus reputaretur. Maior eſt adhuc infinita miſcd̓ia chriſtiqꝛ ſi vnus hō occidiſſet oēs apl̓os ⁊ ioſeph patrem putatiuū. īmo etiam ſi ꝟginem mariam iugulaſſet. ⁊ ip̄m xp̄m ꝓprijs manibus crucifixiſſet. ſi poſtea haberet tantā cōtritōnem vt gnumſynapis. ⁊ peteret veniam in hͦ mūdo xp̄s ſtatiꝫparceret ſibi. De hoc autoritas. Si impius egerit pnīam ab omībus peccatis ſuis que oꝑatuseſt ⁊cͣ. Ezech̓. .xviij. Scd̓a fimbria poſterior eſtduriſſima iuſticia ad impenitētes. Sicut em̄ eſtinfinite miſcd̓ie penitētibus. ſic eſt infiniti rigoris impenitentibus qͥ nolunt cōteri nec cōfiteri.nec deficere a peccatis. intātū ꝙ ſi vnus decederet in vno ſolo peccato mortali. ⁊ a xp̄o peteretveniam de illo peccato. ⁊ omēs ſancti ⁊ ſctē orarent ꝓ illo genibus flexis. īmo omēs ſctī angeli.īmo ⁊ virgo maria. non obtinerēt ſibi veniametiam ſi centū vel mille ānis ꝓ illo intercederēt

Quare ptꝫ hic ſtulticia multorū dicentium. egobn̄ cōponam me cum deo. deꝰ eſt miẜicors. verum eſt. ſed etiā eſt duriſſimꝰ impenitentibus.Autoritas. Zelus ⁊ furor viri non parcꝫ in dievindicte. nec acqͥeſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus. nec ſuſcipiet ꝓ redemptōe dona pluria. Prou̓. vj. Tertio a ſiniſtris largiſſima gr̄a p̄ẜtim deuote orantibus. qꝛ ſi in p̄ſenti vita hō penitet ⁊ petit aliquam gratiam vel aliqd̓ donum ſtatim cōceditſibi. niſi eſſet in detrimētū aīme. qn̄ hō petit aliqͥd quod nō dat̉. ſignum eſt ꝙ nō eſſet vtile aīe.ſicut nec vos daretis vinū ⁊ fructus infirmo. licet peteret. qꝛ non eſſet ſibi vtile. ſi autē petit dezucaro dabitis. Sic omnes ſumꝰ infirmi neſcimus qͥd eſt nobis vtile vel nociuū. Infirmꝰ petit ſanitatem. non dicit xp̄s. qꝛ non eſſet vtil̓ anime tue. ſed dat patiam q̄ eſt melior. Si quis indiget ſapīa poſtulet illam a deo qͥ dat omnibuseffluent̓. ⁊ nō improperat. Iaco. j. Quarta fimbria a dextris eſt excellētiſſima gl̓a in futuro. d̓qua apl̓s qui eam vidit interrogatus quid vidiſſet. nō potuit expͥmere. ſed dixit. O altitudodiuitiarū ſapīe ⁊cͣ. Ad Ro. xj. De oībus his qͣtuor fimbrijs dicit dauid in vna auto. Quia miſericordiā ⁊ veritatem diligit deus. psͣ. lxxxiij. Nota quō deus noſter diligit iuiſcd̓iam. eccefimbria anterior. ⁊ iuſticiā. ecce poſterior. Gr̄aꝫdabit dn̄s .ſ. in hͦ mūdo. ecce ſiniſtra. ⁊ gloriā inalio. ecce dextra. Qn̄ gͦ aliqͣ ꝑſona patit̉ fluxuꝫſanguinis que .ſ. abundat in peccatis. ad tactuꝫvnius fimbrie ſanat̉. nō anterioris ſꝫ poſteriorꝭſcꝫ iuſticie. Iō dicit Acceſſit retro. ¶Quantumad tertiū iuxta intellectū tropologicū a troposꝙ eſt conuerſio. ⁊ logos ẜmo. qͣſi ẜmo ꝯuerſusad mores. ſ. Pro quo ſciendū ꝙ bona vita eſtbis veſtimentū neceſſariū. qͥlibet em̄ hō vl̓ religioſus tenens bonā vitā eſt bn̄ indutus. nullusſine indumēto bone vite pōt intrare ad nuptiaſꝑadiſi Nota ꝑabolam q̄ hr̄ Mat. xxij. de regefaciente nuptias filio ſuo. Rex aūt intrauit vtvideret diſcūbentes ſi aliquo indigebāt. qͥ inuenit ibi vnū nō veſtitum veſte nuptiali. cui dixitrex. Amice quō hūc intraſti nō hn̄s ve. nuptia?At ille obmutuit. Tūc dixit rex. Ligatis manibus ⁊ pedibꝰ ꝓij. eū in te. ex. ibi erit fle. ⁊ ſtri. d.Ueſtis nuptial̓ eſt bona vita ſine qͣ nullus pōtceleſtes nuptias intrare. Iō dicit apl̓s. Induite vos ſicut electi. ad Col̓. iij. Patꝫ hic rn̄ſio adqueſtionē querentiū ſi erimus induti vel nudi īꝑadiſo? qꝛ omēs erimus induti nō veſtimentiscorruptibilibus. ſed de veſtimentis ꝟtutū. Ioin Apoc̄. Beatus qͥ cuſtodit veſtimenta ſua nenudus ambulet. ⁊ videant .ſ. ſancti turpitudīeꝫeius. Apoca .xvj. Quatuor fimbrie veſtis bonevite ſunt quatuor ꝟtutes cardinales ſiue morales. Anterior eſt prudentia intellectual̓ que precauet ꝑicula ſpūalia ⁊ tꝑalia. qꝛ auiſat an̄qͣꝫ ve