Sermo

VII

nam et quietem in paradiſo. lꝫ ſtulti trufent̉ deeis Ideo Ioh̓es. Si qͥs ambulat in die nō offendit ſcꝫ cadens in inferno. Ergo videte quō caute ambuletis.¶ Sermo ſeptimꝰ de euangelio.Ex cum audiſſetiratus ē. Scribūtur hec v̓ba originaliter Matth̓. xxij. cap̄. ⁊ officialiter īeuangelio hodierno. Sermo noſter erit de materia ſancti euangelij iſtiꝰ dominice p̄ſentis ⁊ ſiplacet deo habebimꝰ ⁊cͣ. Rex autē cuꝫ audiſſetiratus eſt vt ſupra in euāgelio. Nota hic cauſātur tria puncta.Primo benignitas diuinalis.Scd̓o ꝑuerſitas humanalis.Tertio ſeueritas dei ꝟtualis.Et de iſto vltimo loquit̉ thema cū dicit. Ꝙ rexiratus eſt Un̄ primo oſtenditur benignitas deierga nos q̄ oſtēdit̉ in pͥncipio euangelij cū dicit̉Simile ē regnū celorū homini regi qui fecit nuptias filio ſuo. Un̄ videndū eſt quō hic oſtēdit̉benignitas diuinalis ¶ Pro quo ſcienduꝫ eſt ꝙiſte rex eſt deus. ⁊ matrimoniū eſt cōiunctio diuinitatis cū humanitate. Quia ſicut vir ⁊ vxorꝑ actū matrimonij ſunt duo in vna carne. vt habet̉ Matth̓. xix. Ita iam non ſūt duo ſꝫ vna caro. Qd̓ ergo deus ꝯiunxit homo non ſeꝑet. Dicunt illi. Quid ergo moyſes mādauit dari libellum repudij. ⁊ dimittere? Ait illiſ: Qm̄ moyſesad duriciā cordis veſtri permiſit vobis dimittere vxores veſtras. ab inicio aūt non fuit ſic. Dico aūt vobis. qꝛ quicūqꝫ dimiſerit vxorem ſuaꝫniſi ob fornicationē ⁊ aliaꝫ duxerit mechat̉. Etqui dimiſſam duxerit mechat̉. Dicūt ei diſcipuli eius. Si ita ē cauſa homīs cum vxore non expedit nubere. Qui dixit illiſ: Nō om̄es capiuntꝟbum iſtud. ſed qͥbus datuꝫ eſt. Ita diuinitas⁊ hūanitas ſūt vna ſola ꝑſona. Un̄ Athanaſiꝰin ſimbolo. qͥ cum deus ſit ⁊ homo nō duo tamēſed vnus ē xp̄s. Iſta vnio factafuit in thalamovteri ꝟginalis. Querit̉ quare deus aſſūpſit noſtram humanitatem. dico ꝙ ꝓpter pacē habendam. vnde ſciēdū eſt ꝙ quando pͥncipes aut reges habēt iurgiū ⁊ litem inter ip̄os. nullo modopōt fieri pax faciliter qͣꝫ per matrimoniū. vn̄ ſciatis ꝙ rixa erat inter deū regem ⁊ pͥncipē Adāpatrem noſtrū qui etiam dicit̉ pͥnceps. vnde dauid inquit in psͣ. cōſtituit eum ſcꝫ adam dn̄m etpͥncipem om̄is poſſeſſionis ſue. Inter iſtos fuitbellum ⁊ rixa quā perpetrauit adam cum peccauit. ⁊ tunc incepit deus deſtruere terram ade. ⁊eiecit eum a paradiſo. vnde dixit deus angelisſuis poſtqͣꝫ adā peccauit. Ecce adam quaſi vnꝰex nobis factus eſt ſciens bonū ⁊ malū. Nūc ergo ne forte mittat manū ſuam. ⁊ ſumat de lignovite ⁊ comedat ⁊ viuat ineternū. emiſit eū deus

de paradiſo voluptatis vt operaret̉ terram dequa ſūptus eſt. Eiecitqꝫ adā ⁊ collocauit an̄ paradiſum voluptatis cherub in et flāmeū gladiūatqꝫ verſatilem ad cuſtodiendā viam ligni viteecce bellum ⁊ rixam Gen̄. iij. Et tūc adaꝫ vidēsſe eiectū ſciens ꝙ non poſſet reſiſtere noluit bel̓lum cōmittere attamē genuit filios ⁊ filias. ⁊ cōmiſerunt iterum bellum cū deo. ſcilicet peccauerunt. quoniā qui peccat cōmittit bellum contradeum. ⁊ ip̄i fecerunt ⁊ maxime in tempore Noe⁊ tunc deus incepit deſtruere eorū terram. ⁊ occidit oēs: demptis pauciſſimis animabꝰ. vt ptꝫGen̄. vij. poſt diluuiū vero iterum cōmiſerunt.bellum contra deū. turrim babylonis edificādovt poſſent celum ꝑtingere. ⁊ per cōſequēs fortiter cōtra deum inceperunt pugnare. vnde dixerunt inter ſe. venite faciamus nobis ciuitateꝫ etturrim. cuiꝰ culmē ꝑtingat vſqꝫ ad celuꝫ. ⁊ celebremus nomē noſtrū anqͣꝫ diuidamur ī vniuerſas terras. Gen̄. xj. Qd̓ vidēs deus cōmouit gētes ſuas ſcꝫ angelos. ⁊ ait illis in loco p̄allegatovenite igit̉ et deſcendamus ⁊ confundamus ibilinguā eoruꝫ vt non audiat vnuſquiſqꝫ vocemꝓximi ſui. qd̓ factum ē ⁊ fuerunt cōfuſi. vnꝰ alterū nō intelligētes. nā cū vnus petebat aquamaliꝰ portabat lapides. ⁊ econuerſo. ⁊ ita dimiſerūt edificiū nō cōpletuꝫ. ⁊ durauit iſtud bellum:nultis tēporibꝰ. poſt vero fuerūt aliqͥ boni ꝓceres qͥ viderūt tantā rixā ⁊ tantū iurgiū int̓ deuꝫ⁊ hoīem. ⁊ ſicut inter duos reges tractauerūt etrogauerūt ꝓ bono pacis ⁊ federis et̓ni. int̓ filiūdei. ⁊ filiā regis noſtri. ſcꝫ ade. qꝛ hūanitas filiaeſt ade. ⁊ dixerūt illi boni ꝓceres: ſi deus velletſe tātū inclinare ꝙ reciperet filiā regis noſtri .ſ.humanitatē in vxorem. valde eſſet benignus. ⁊deus p̄ſciens futurū illud matrimoniū ſuam benignitatem oſtendendo dixit ad abraam Gen̄.xij. Abraam in ſemine tuo benedicētur vniuerſi fines terre. ꝓphete etiam ꝓphetarunt de iſtomatrimonio. vnde dicit eſaias. Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiū. ⁊ vocabit̉ nomen eius emanuelEſa. vij. Matth̓ .j. Ad hoc matrimoniū electaeſt vna nobilis aula ſiue camera. ſcꝫ venter virginis. De quo dauid. In ſole poſuit tabernaculū ſuū. ⁊ ip̄e tanqͣꝫ ſpōſus ꝓcedens de thalamoſuo. psͣ. xviij. Cū aūt natus eēt ſponſus de thalamo ſuo. dixit angelis vt facerēt cātilenam ſcꝫGl̓ia in excelſis deo. Et ī terra pax hoībꝰ bonevolūtatis Luc̄. ij. Sic ergo ꝑ illd̓ matrimoniuꝫfuit facta paꝝ inter deū ⁊ hoīem: ꝓpter qd̓ xp̄scū ſalutabat homines ſemper dicebat. pax vob̓tam in ꝯuerſatione huius mūdi qͣꝫ etiam in aſcēſione ad celum. Cū dixit. pacem meaꝫ do vobispacem meam relinquo vobis. Et ita apparet expredictis quō ⁊ qͣliter fuit factū matrimoniū p̄libatū. Sꝫ quis eſt locus vbi celebrabuntur nuptie. Dico ꝙ paradiſus cū ſit multitudo maxīCcc5