VISermo

iuſto bn̄ poteritis eis cōgregare. ſed ꝓ eis nō facitis q̄ volueritis .ſ. vſuras. Melior hereditasparentū filijs relicta eſt bonū nutrimentuꝫ ergadeuꝫ ⁊ ꝓximum. De multis filijs diuitū videt̉ꝙ efficiunt̉ pauꝑes. ⁊ filij multi pauperū ſcꝫ bn̄nutriti deſcēdūt ad honores ⁊ dignitates. Deꝰenī qͥ ꝓuidet aīalibus etiam filijs ⁊ filiabꝰ ꝓuidebit. Tranſeamꝰ ꝑ bona tꝑalia cū leticia ⁊ tꝑantia ne amittamꝰ eterna. Id̓o apl̓s. Habētes alimēta ⁊ qͥbꝰ tegamur his cōtēti ſumus. Ratio.nā qͥ volunt diuites fieri incidūt in tēptationē ⁊in laqueū diaboli. j. Tim otꝭ. vj. Nota habētesalimēta. nō dicit delectamētaº. ⁊ qͥbus tegamurnō dicit qͥbus ornemur. Noͣ differētiā inter temptationē ⁊ laqueū diaboli. Aliqͥ incidūt in temptationē. aliqͥ in laqueū. Illi qͥ d̓ bono iuſto habēt diuitias .ſ. de redditibꝰ mercimonijs poſſeſſionibꝰ vel officio. tales nō cadūt in laqueū diaboli. ſꝫ in tēptationē. qꝛ de oībꝰ peccatꝭ tēptant̉.Primo de ſuꝑbia dicēdo. O talis facit hͦ ⁊ induit̉ ſic. ⁊ ego ſū ditior: qͣre gͦ ego etiam hͦ facerenō debeo. ſꝫ pauꝑ nō ſic ſaltē de facili temptat̉.Scd̓o tēptat̉ de auaricia. qꝛ vellet plꝰ haberead expendēdū. Itē cogitat d̓ pecunijs. qꝛ vbi ētheſaurꝰ tuꝰ. ibi ē ⁊ cor tuū. Mat. vj. Et elōgatur a creatore de quo nō cogitat. ¶ Tertio tēptatur de luxuria. qn̄ videt aliquā viduā. Et quideēt ſi ego expenderē tātū: vt cū iſta ⁊cͣ. Paupernō curat. quia nō hꝫ vn̄ poſſet ſibi dare iocalia.Quarto tēptat̉ de inuidia qn̄ diues alium videt honorari vel exaltari in officijs ⁊cͣ. dicit. etquō. nōne ego ſum ita bonus ⁊ diues ſicut illeQuinto de gula in qͣ expēdūt̉ diuitie ⁊ alia ⁊cͣ¶ Sexto de ira. Si enī iniuriat̉ ſtatim dic̄. et qͥdeēt ſi darē ſibi ictū cū gladio. ꝓ decē florenis fieret ⁊cͣ. Si ſum captꝰ tātū dabo officiali ⁊cͣ. pauper ſuſtinet patiēter. ¶ Septimo tēptat̉ de accidia. Exquo abūdāt diuites qͥeſcunt ⁊ nō curātde oratiōe ⁊cͣ. Ecce qͣre dicit qͥ volūt diuites fieri. incidunt in tēptationeꝫ. In laqueū diaboli īcidūt qui ꝑ ſymoniā. Item qͥ ꝑ furtū volūt acqͥrere bona alteriꝰ. Etiaꝫ de vinea fructꝰ ſeu ortoet dicūt qd̓ pctm̄ ē furari fructꝰ ſi enī nō fuiſſetpctm̄ nō oportebat xp̄m mori in cruce. Iō amore dei ſeruemꝰ cautelā peregrinoꝝ portare expēſas ⁊cͣ. Scd̓a cautela neceſſaria eſt ꝯuerſari pacifice nō ꝯtendere ꝑ viā vbi nō ē dominiū Secꝰd̓ villa ſeu ciuitate. vbi qͥlibet timet dn̄m. Si inhoſpitio iniuriā peregrino infertis nō curat devindicta. qꝛ extraneꝰ eſt. nec habet ibi parentesid̓o ſimpliciter rn̄det. Item cauet ne alicui faciat iniuriā. qꝛ ſtatim poſſet facere ꝯtra illos ī villa. Id̓o dixit Ioſeph fratribꝰ ſuis ꝓficiſſentibꝰid ē. itinerantibꝰ. Ne iraſcamini ī via. Gen̄. xlvNō dixit in ciuitate. qꝛ ibi ſūt diuiſores. Ita dico vobis: oēs vadimus ad paradiſū cum ſclauino baculo ⁊cͣ. Igit̉ caueamꝰ a ꝯtentionibus et

diuiſionibꝰ brigis: ⁊ malis volūtatibꝰ. Auditeapl̓m di. Obſecro vt digne ambuletis vocatione qua vocati eſtis. cū omni hūilitate ⁊ māſuetudine ⁊ patiētia ſupportantes inuicem in charitate ſolliciti ẜuare vnitatē ſpūs in vinculo pacꝭEph̓. iiij. Obſecro .i. chare rogo. ſex rōnes ponit hic paulꝰ. Prima cū dicit vocatiōe qua vocati eſtis Cōſiderare debemus ad qͥd ſumꝰ vocati. qꝛ ad nuptias ꝑadiſi vbi nō ſūt ꝯtentiōes.⁊cͣ. ſed pacifice ſtant qd̓ placet vni: omnibꝰ placet. qd̓ vnꝰ vult oēs ꝯcordāt. Id̓o dicit obſecroſcꝫ vt digne viuatis ⁊ pacifice. qꝛ deꝰ non vult īparadiſo brigoſos ſeu iracūdos. imo qn̄ animaalicuiꝰ brigoſi petit ingreſſum ad portā paradiſi. dicit ſibi xp̄s. hic oēs ſunt pacifici: nolo ꝙ ponas hic rixas. remittit̉ ad infernū vbi ē guerra⁊ diuiſio ꝯtinua. Scd̓a cū dicit. in omni hūilitate. Humilitas cordis requirit̉ ad viuendū pacifice. Suꝑbus ſi iniuriat̉ ſtatim dicit. ſpecta egotibi retribuā. ſꝫ humilis patiēter ſuſtinet. ⁊ iniuriam qͣꝫtum p̄t in melius interp̄tat̉ Dicat̉ exemplum d̓ vitaſpatrū de illo ſancto heremita qͥ vituꝑabat̉ a quodā dicendo. vos hypocrita. ⁊ ſāctus cogitauit qͥd vult dicere. ⁊ cogitauit ꝙ illedicit̉ hypocrita qͥ ſe alium oſtēdit ad extra. cuꝫalius ſit iutra. ⁊ dixit vituperāti. fili tu bene dicis. qꝛ non habeo tātā ſanctitateꝫ interius ſicutper habitū oſtendo exterius. Et aliꝰ indignatꝰmagis dixit. vos eſtis magnꝰ fur. Et etiā ſanctꝰUerū dicis. qꝛ multotiens deo furatus ſū obedientiam. Et eſtꝭ adulter. Reſpōdit. vos bn̄ dicitis. quia animā meā ſponſam chriſti nō tractaui vt debui ⁊cͣ. Et alius. vos eſtis ꝓditor. Et ſāctus heremita reſpōdit. verū eſt. quia fidem ꝓmiſſam in baptiſmo fregi multotiens. Et alius.vos eſtis ebrius. Et ſanctꝰ reſpondit. Uerū eſtqꝛ neſciui me gubernare ⁊cͣ. Et alius. vos eſtishomicida. verū eſt. quia pec peccatū occidi animam meam. Anima que peccauerit ip̄a moriet̉Ezeh̓ .xviij. Et iterum alius dixit. vos eſtꝭ ſtultus. ſāctꝰ reſpōdit. verum eſt. quia neſciui cuſtodire bona ſpūalia que acquiſiui. ⁊ cuꝫ tali humilitate vicit illuꝫ. Patet ꝙ humilitas requiriturad viuendū pacifice. Si vni veſtrū diceretur latro. quid diceret? vel ſi alicui mulieri bone diceretur meretrix lꝫ poſſet concedere vt heremita:qͥd tamē diceret: timendū eſt ꝙ iniurias in dicētem nō modicas retorqueret. Tertia tangit̉ cuꝫdicit. cum māſuetudine. que eſt quēadmodū lana mollis. quando enī ꝑſona non eſt aſpera necdura in verbis: qn̄ iniuriatur ē vt lana. que ſi ꝑcutiat̉ nō dat ſonū. non enī iraſcitur ꝑſona maſueta. Secus de ſuꝑba que ferro aſſil̓atur. et vtferrum clamat ⁊cͣ. Quarta cautela tangitur ibi⁊ patientia. qꝛ ſi ꝑſona patiens iniuriaꝫ patiturnon vult reciꝑe vindictā ſed cōmittit deo dicenti. Mihi vindictā ⁊ ego retribuam. Roma. xij.Ccc 4