Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIISermo

dicit̉ vobis ꝙ mutuauit. x. florenos pro. xij. velemit ad vantagiū ꝓ minori precio vel vēdebatplꝰ ꝓpter dilationē ſolutiōis. vos dicitꝭ. O itafiaciā ego. ⁊ qn̄ rep̄hēdunt̉ vſurarij. rn̄dent. talis bonꝰ hō vel clericꝰ facit hocidē. hͦ ē dice̓ ꝙille vos p̄cipitauit. Idē de luxuria. ſi aliqͥs p̄latus clericꝰ vel religioſus tenet ꝯcubinā. dicit laicus. ideo bn̄ poſſum tenere ⁊cͣ. Ecce quō eoruꝫmalo exēplo multi p̄cipitāt̉. Ideꝫ de pctō gulein collatiōe. in ieiunijs eccl̓ie comedūt pane̓. qn̄rep̄hendunt̉ dicūt. ego faciā vt talis p̄latꝰ faciebat. Dicat̉ quō non ē fiendū. ⁊ aſſignet̉ rō. Alijdicūt. Melior ē elemoſyna qͣꝫ ieiuniū. ſꝫ ego dico ꝙ melior ē obediētia qͣꝫ elemoſya vel ieiuniūIte multi nō ieiunāt ieiunia eccl̓ie: et ſi rep̄hendunt̉ dicūt. talis clericꝰ vel religioſus nō ieiunauit. hͦ tm̄ eſt dicere ꝙ ille vos p̄cipitauit. Mirabile ē ꝙ peccator nō vult ſolꝰ ire ad infernū. qꝛvnꝰ p̄cipitat aliuꝫ. Nota tn̄ ꝙ ſicut ꝑuus lapisſolꝰ cadit ⁊ nō p̄cipitat alios. ſic nec ꝑſone ꝑueSꝫ magni lapides .i. ꝑſone notabiles exemplomalo multos p̄cipitāt. Auto. Gregꝰ dicit. vehemēter culpa in exemplū extēdit̉ cū peccator proreuerētia ordīs honorat̉. de qͦ dauid. hec via illoꝝ ſcādalū ip̄is. psͣ. xlviij. Scādalū peccatoribus ſupple actiue. ⁊ alijs paſſiue .ſ. dānatis. Nota ꝑuerſi nec corde cogitādo ⁊cͣ. Sꝫ poſt ī infernō ꝯfitebunt̉ coacte veritatē. in ore ſuo cōplacebūt deo nō corde. nec oꝑe: ſꝫ ore. qꝛ coacti tormētis ꝯfitebunt̉ pctā qͣre ſunt dānat .i. dānati enimin inferno vidēt ſanctos nō cū delectatiōe. ſꝫ adeoꝝ maiorē dolorē. Et qn̄ vidēt illos qͥ in hͦ mūdo fuerūt peccatores. ſꝫ fecerūt pnīaꝫ. dicūt: Omiſer. ſi ego feciſſem pnīaꝫ ſic potuiſſeꝫ fuiſſe ſaluus. ⁊ ſic dicit veritatē. ⁊ placet iudici. ſic talesore ſuo cōplacent deo. verbi gr̄a. Qn̄ ſuperbusvidet paulū qͥ fuit ſuꝑbus dicit. O miſer. paulegit pnīaꝫ de ſuo peccato. Si ſic feciſſem ſaluatꝰfuiſſem. Sic ⁊ de alijs peccatis ⁊cͣ. qn̄ inueniētſe in igne. ⁊ leuabūt oculos et videbūt mariammagdalenā ⁊cͣ. dicent. O miſer ſi dimiſiſſem luxuriā. ⁊ ſic de alijs pctīs dicēduꝫ ē. De hͦ autoritas. Loquēs ſcriptura de dānatis dicit Uidentes .ſ. beatos turbabūt̉ timore horribili. ⁊ mirabunt̉ in ſubitatione inſperate ſalutis gementesp̄ anguſtia ſupple dicētes intra ſe. Pnīam agentes ⁊ p̄ anguſtia ſemꝑ gemētes. hi ſūt qͦs habuimus aliqn̄ in deriſū ⁊ ſil̓itudinē improperij nosinſenſati vitā illoꝝ eſtimabamꝰ inſaniā ⁊ finē illoꝝ ſine honore. Ecce quō cōputati ſūt inter filios dei ⁊ inter ſanctos ſors illorū eſt. Ergo errauimꝰ a via veritatis ⁊ iuſticie: lumē nō luxit nobis. ⁊ ſol intelligentie nō eſt ortus nob̓ laſſati ſimus ī via iniqͥtatis ⁊ ꝑditionis. ⁊ ambulauimvias difficiles. viā aūt dn̄i ignorauimus. Quidnob̓ ꝓfuit ſuꝑbia. aut diuitiaꝝ iactātia qͥd cōtulit nob̓. Trāſierūt oīa illa tāqͣꝫ vmbra. ⁊ in mali-

gnitate nr̄a nos ꝯſumpti ſumꝰ. Talia dixerunt̉iſti ī inferno. Sap̄. v. Propt̓ea cuilibet d̓r. Invia ruine non eas ⁊ nō offēdas ī lapides. nec credas te vie laborioſe ne ponas aīe tue ſcandaluꝫ.Ecc̄i. xxxij. Per iſtā viā ſcādaloſaꝫ nullꝰ vaditad paradiſū. Scd̓a via ē periculoſa nō tn̄ ſcandaloſa. ꝑ iſtā viā vadūt religioſi qͥ nō hn̄t malāintentionē. ſꝫ ⁊ nollēt alios ſcādaliſare. ſꝫ vellenthonores ſine peccato. Iſta via non ē ſcādaloſaſꝫ ē periculoſa. qꝛ de cētū fortaſſis vl̓ ſaltē d̓ multis nō vadit vnꝰ ad ꝑadiſū. verbi gr̄a. ſi hō ſimplex ponit in corde ſuo hr̄e regimen. talis ponitſe in ꝑiculo aīe ⁊ corꝑis. qꝛ hodie vix ē aliqͥs ſuſficiēs in hͦ mūdo ad gubernandū aīam ſuā: quōtūc alios gubernabit. Ecce qͣle ꝑiculū eſt. ſic̄ ille qͥ neſciret regere barcā .i. ꝑuam nauiculaꝫ vellet regere magnaꝫ nauē. ꝑua nauicula ē corpusꝓpriū vel domꝰ ꝓpria. magna eſt cōitas ⁊c̄. Siiſta cogitarēt fugerēt qn̄ debēt eligi ⁊ etiā appellarēt. In via hac .ſ. ꝑiculoſa qͣ ambulamꝰ abſcōderūt ſuꝑbi laqueuꝫ mihi. pͣsͣ. cxlj. Dicat̉ h̓ qͥdaccidit ſabaudie de quodam clerico deſiderātehonores: qͥ fuit factꝰ ep̄s tarātaſie. ⁊ poſt ꝯgregauit pecunias ⁊ dedit ſe delitijs. ⁊ tandē a ſcutifero fuit iugulatꝰ. ⁊ dep̄datꝰ. iſte ambalauit ꝑviā periculoſaꝫ. Nota de beato anthonio qn̄ vidit totū mūdum laqueis plenū. ⁊ qͣrenti ſibi qͥspoſſet euadere. Rnſum eſt diuinitꝰ. humilitasSicut enī piſculi euadūt retia qͥbꝰ magni piſcescapiūt̉ ⁊ retinent̉. ſic hō hūilis in ſimplicitate ꝑmanēs: ꝑicula diaboli euadere pōt. Id̓o dauidCuſtodiēs ꝑuulos dn̄s: hūiliatꝰ ſū et liberauitme. psͣ. cxiiij. Tertia via ē virtuoſa quā trāſeūtilli qͥ nō curāt de mūdanis rebꝰ. ſed ẜuiūt deo ⁊faciūt bona oꝑa ardēter ꝯterūt̉ d̓ peccatis. proponūt nunqͣꝫ peccare. ꝯfitent̉ ſatiſfaciūt ⁊ remittunt iniurias. Iſta via ducit ad ꝑadiſuꝫ. de iſtavia autoritas. Deduxit eos ī via mirabili ⁊ fuiteis in velamēto diei. ⁊ in luce ſtellaꝝ ꝑ noctem.et trāſtulit illos ꝑ mare rubrū ⁊ trāſuexit illosꝑ aquā nimiā. Sap̄. x. Ad lr̄aꝫ d̓r de filijs iſraelAllegorice aūt de iſtis qͥ ambulāt ꝑ iſtā viā queqͣdruplicit̓ eſt mirabilis ad inſtar vie filioꝝ iſrl̓Mirabile enī eēt ſi falco cui ligaret̉ in pedibuslapis magnꝰ ꝙ poſſet aſcēdere Ita d̓ aīa leuiorefalcone cui alligat̉ eſſencialit̓ onus carnis. mirabile eſt ꝙ p̄t celū aſcēdere. ideo dic̄. deduxit eosin via mirabili. Primo fuit via iudeoꝝ mirabilis cū dicit. Fuit illis in velamēto diei. Dicat̉ d̓nube refrigerāte ardorē ſolis filioꝝ iſrl̓ in deſerto. Iſtā gr̄am facit deꝰ ꝑſonis ambulātibꝰ ꝑ viam ꝟtuoſm. Nubes refrigerās eſt tꝑantia ꝯͣ ardorem ꝓſperitatū honorū diuitiaꝝ ⁊ delitiarū.ꝟtuoſi enī nō calefiūt de honoribꝰ. imo dicunt:Nō nob̓ dn̄e nō nob̓. ſꝫ nomini tuo da gl̓iaꝫ. Indiuitijs nō apponūt cor. Iuxͣ illud. Diuitie ſi affluāt nolite cor appone̓. psͣ. xlj. Et d̓ delicijs cibiCcc