Dn̄ica. xvii. poſt trinitatis
tur ſudores iſti. illo mō quo xp̄s ſudauit ī noctepaſſiōis. de qͦ Luc̄. xxij. Factꝰ in agonia prolixius orabat. ⁊ factꝰ ē ſudor eiꝰ ſicut gutte ſāguinis decurrentis ī terra. No agonia nō credatisꝙ in xp̄o fuerit tale bellū qͣle ē in nob̓ ſcꝫ ꝯtradictionis ſenſualitatis ⁊ ſpūs vel rōnis. qꝛ in xp̄ooptime ꝯcordabant. Sꝫ bellū xp̄i erat ſenſeualitatis circa obiectum paſſionis. qꝛ ſciebat ⁊ videbat corā ſe ꝙ debebat capi ꝟberari et tādē moriſenſualitas vidēs ꝙ iſta habebat ſuſtine reſtrinxit ſe ⁊ ſudauit ſanguineū ſudorem. Iſto mō debēt in nob̓ generari lachryme ꝯtritionis. qͥlibetdebet vide̓ corā ſe penā eterne dānatiōis ex peccatis ſibi debitā cogitādo. O miſer quō euadaꝫde manibꝰ demoniū qͥd dicam qn̄ ero in iudicioqͥd dicet̉ tibi qͥd feciſti ⁊ non feci niſi pctā. Cogitādo ſic. veniet ſudor lachrymaꝝ qͥ debet eē ſanguineus tanta ē illa pena. Ecce medicina aīe exſudore. Id̓o dicit thema. Ip̄e ꝟo apprehēſū ⁊c̄¶ Scd̓s modꝰ ē ꝑ vomituꝫ. Iam ſcitis qn̄ aliqͥscomedit nimis. ⁊ hꝫ ſtomachū ꝯſtipatū. ⁊ nō p̄tdigerere. nec p̄t qͥete dormire. ſꝫ anxiat̉ ſi percipit potiōes venenatas remediū eſt ꝑ vomitū ſuperflua eicere anteqͣꝫ veniāt ad cor. Iſto modoxp̄s ordinauit ꝙ ꝑ vomitū ſanaret̉ aīa. Confeſſio enī nihil aliud ē niſi vomitꝰ ciboꝝ indigeſtibiliū qͥ ſūt ī ſtomacho ꝯſcīe Quot potiōes venenatas: ſpūalit̓ hō comedit infra ānū. Remediūigit̉ eſt ad pedes pctōris vomere. Nā ꝯfeſſor tenet caput qn̄ abſoluit. ⁊ poſt hō ſentit ſe leuem.Et ſic̄ vomitꝰ ſit cū labore maxīe qn̄ hō hꝫ pectꝰſtrictū. Ita ꝯfeſſio cū labore fit ꝓpter verecundiā diffamatiōis ſuij p̄iꝰ. Autoritas. ſi coactꝰ fueris in edendo multū ſurge de medio ⁊ vome etrefrigerabit te ⁊ nō adduces corꝑi tuo infirmitatem Ecc̄i .xxxj. Nota ſi coactꝰ fueris ⁊cͣ. Abſolute nullꝰ cogit̉ edendo niſi rogādo comedatis.⁊ ſic cogit̉ comedere vxor a viro. ⁊ ecōuerſo. etamicꝰ ab amico. ⁊ ita ē de peccatis. qꝛ qͣſi coactehō peccat nō coacte abſolute. Sꝫ ē vna talis coactio .ſ. cogas me. qꝛ placet mihi. Qn̄ dic̄ aliqͥsalicui amico. volo vindicari d̓ tali iniuria. venias mecum. ⁊ alter: nolo. imo venies. ⁊ ſic vaditEcce coactio q̄ ſit nō eſt coactio cogēs. Ideꝫ qn̄aliqͥs dicit mulieri. faciemꝰ tale pctm̄. qꝛ nullusſciet ⁊cͣ. cogas me ego faciā. qꝛ placet mihi. Itēqn̄ mediator dic̄ diuiti. Ciuitas īdiget pecunijsId̓o ſi vultis lucrari mutuetꝭ ⁊ habebitꝭ. xij. ꝓx. ꝓpter mutuū. O dic̄ diues: vſura eēt. cui aliꝰrn̄det. oportꝫ. qꝛ ciuitas indiget ⁊cͣ. alter. placꝫmihi ſi cogitis. Ideꝫ qn̄ iuuenis dicit alteri. vadamus ad lupanar. vel ad ortū ad furandū fructus. ꝓhdolor ſic ad pctā cogūt̉ gētes. ſꝫ ad illaq̄ dei ſūt nullꝰ cogit̉. Nullꝰ dicit. vadamꝰ ad miſſam. ſermonē. ꝯfitendū. cōicandū ⁊cͣ. Remediūergo. ſurge de medio .ſ. recedēdo a mala ſocieta
tionē ſeqͥt̉ verecūda ꝯfeſſio. ¶ Tertiꝰ modꝰ eſt ꝑabſtinētiā. dic̄ enī medicus febricitāti. Auiſetisvos nō comedatꝭ carnes. nec fructꝰ. nec bibatisvinū. Sꝫ comedatꝭ brodiū piſarū ⁊cͣ. ⁊ ſic natura reformat̉. Gregꝰ. Dignitas ꝯditiōis hūaneꝑ īmoderātiā .i. exceſſū ſauciata .i. diſtēꝑata medicinalis ꝑſimonie. id ē. diete ſtudio reformet̉.Iſto mō etiā ſanat xp̄s aīas qd̓ cōtingit qn̄ aliqͥvolūt abſtinere a delicijs carnalibꝰ amor chriſtiXp̄s enī amore nr̄i amariſſimas ſuſtinuit paſſiones. Id̓o amore ſui ⁊ ꝓ ſaluatione aīe debemꝰabſtine. Abſtinē etiā debemꝰ ab eſu carniū certꝭdiebꝰ. Iteꝫ a cena. a fructibꝰ. a ſpacijs. a lecto. acamiſia. a tripudijs. a vanis ornamētꝭ. a ſuꝑfluitatibꝰ. Et iſtā abſtinētiā amore xp̄i factā lꝫ etiaꝫſit ꝑua ip̄e reputat magnā. Itē abſtine̓ debemꝰamore xp̄i ab illo ad qd̓ hō magꝭ inclinatur vt apotu an̄ miſſā a ludo ⁊cͣ Si enī ꝓ ſanitate corporis hō facit tātā abſtinentiā ⁊ dietā lꝫ hō ſit delicatꝰ. Nōne ml̓to ampliꝰ ꝓ ſanitate aīe ē aliqͥd fiendū. qn̄ aliqͥs ꝯfitet̉ ⁊ hꝫ febrē luxurie. etiaꝫ inoſſibꝰ vel auaricie inuidie. ⁊ ꝯfeſſor dicet. abſtineatis a carnibꝰ tot diebꝰ vel a vino vel ieiunendicūt. O pr̄ et qͥd comederē nō poſſem dormire⁊ ſil̓ia. Nō excuſant ſe corā medico corꝑis. ſꝫ coram medico aīe magnꝰ defectꝰ eſt. qͥ enī abſtinetamore xp̄i. ip̄e remittit pctā. Id̓o dicit ſcpͥtura.Chariſſimi obſecro vos tanqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos qͥ ſolū ī via recipiūt neceſſitatē. ⁊ nō curantde delicamētꝭ. Abſtinere vos a carnalibꝰ deſiderijs q̄ militāt aduerſus aīaꝫ ꝯuerſatiōeꝫ vr̄aꝫ inter gētes habētes bonā. j. Pet̓. ij. Hic om̄es ſumus viatores. Domꝰ nr̄e ſunt ī celo. In domopr̄is mei māſiones multe ſūt. Ioh̓. xiij. Ergo refrenare deſideria carnis debemꝰ ¶ Quartꝰ modus ē ꝑ vnctionē qn̄ vterus ē ꝯſtipatꝰ vel caro ītumeſcit vel in vulneribꝰ medici vngūt ⁊c̄. Iſtomō xp̄s curat. vnguētū ē oratio. qꝛ qͣꝫtūcunqꝫ ſitis ꝯſtipatꝰ ⁊ inflatꝰ ꝑ ſuꝑbiā ꝑ deuotā oratiōeꝫſcꝫ genibꝰ flexis cogitādo ꝙ videtꝭ xp̄m indignatū ⁊cͣ. tunc venit terror ⁊ cor mollificat̉ ⁊ ſic humiliat̉. Bern̄. Oratio vngit. O qͦt vulnera peccatoꝝ curāt̉ vnguēto or̄onis. Exēplū de euāgelio de qͦdā pctōre vano ⁊ pōpoſo ꝯͣ quē deꝰ ꝓtulit ſnīaꝫ ꝯdēnatiōis. ſꝫ ꝓſtratꝰ rogauit dicēs. patientiā habe ī me. ⁊ rn̄dit ſibi di. ſerue neqͣꝫ omedebituꝫ dimiſi tibi. qm̄ rogaſti me. Mat. xviijPerſona enī deuota ī oratiōe ſꝑ erit hūilis. Sꝫoratiōes qͣs vos facitꝭ nōnūqͣꝫ non faciūt hūiliare cor. qꝛ indeuote fiūt induendo vos ⁊cͣ. mulieres pingēdo ſe. nihil vel parū valet. Qn̄ ſupplicat̉ regi vel pape hūiliter fit ſupplicatio. vnguētariꝰ faciet pigmēta ſuauitatis. ⁊ vnctiōes ꝯficiciet ſanitatis. Ecc̄i. xxxviij. Quintꝰ modꝰ eſt ꝑminutionē. qn̄ ſcꝫ infirmi hn̄t ſāguinē corruptuvl̓ abundāt nimis in ſanguine ⁊c̄. Iſto mō xp̄svtit̉. ⁊ hͦ qn̄ diuitibꝰ dāna reꝝ ordinat ⁊ ꝓuidet