SermoV

cōfeſſori. quādo peccator ſeruat penitētiā. ꝑ eūiniunctā. non ꝙ illa pena placeat cōfeſſori. ſꝫ inqͣꝫtum ex illa remittunt̉ ſibi peccata. Ita placetxp̄o ꝓpter peccatoꝝ ⁊ penaꝝ remiſſionē. quando nos patiēter ſuſtinemꝰ penitētiam ꝑ eum nobis iniunctaꝫ ſcꝫ tribulatiōes. nam vobis deditfebres. illi dolorē capitis. alteri dolorem ſtomachi. torſiones ⁊cͣ. colicam paſſionē. ꝑditiones filiorū vel bonorū tēporaliuꝫ. lapides. ſiccitates.mortalitates. ⁊ ſic de alijs. Omīa iſta ſūt penitētie a papa ih̓u iniuncte. Si ergo ẜuando penitētiam ſimplicis ꝯfeſſoris homo depurat̉. quātomagis ex penitētia pape ih̓u. Imo ꝓ noſtra cōſolatione dicam plus. quādo vaditis fodere lauare ſecare ligna. ⁊ ad ſimilia totū hoc eſt penitentia. Poſtqͣꝫ enī adam peccauit deus ī formaalicuius honeſte ꝑſone venit ad adam. vt audiret eius cōfeſſionem ⁊ eue. et abſcōderūt ſe quēadmodū aliqui abſcondūt ſua peccata Sꝫ tādēaudiuit. qͥbus auditis ade iniūxit penitētiaꝫ dicens. In ſudore vultꝰ tui veſceris pane tuo. maledicta terra ī opere tuo. in laboribꝰ comedes exea cūctis diebus vite tue. ſpinas ⁊ tribulos germinabit tibi. Gen̄. iij. Eue aūt iniunxit penitentiam dicens: Multiplicabo erūnas tuas. in dolore paries filios tuos. ⁊ ſub viri poteſtate eris.⁊ ip̄e dominabit̉ tui. ibidē. Ex quo ptꝫ ꝙ om̄estribulationes huiꝰ mūdi penitētie ſūt date a papa ieſu. Autoritas. Benedictū eſt nomen tuumdeus patrū noſtrū. qͥ cū iratus fueris miſericordiam facies. ⁊ in tēpore tribulatiōis peccata dimittis. his qͥ inuocant te. Tob̓. iij. ¶ Nota ſecreta. primū cum dicit patrū noſtrorū. Patres noſtri ſunt patriarche. ꝓphete. apl̓i ⁊cͣ. qͥ nos in fide genuerunt. ⁊ illi ſemꝑ habuerūt tribulatōeꝫsintantū ꝙ dicit vnus de maioribꝰ eorū. ꝑ ml̓tastribulatiōes oportet nos intrare in regnū celoꝝActꝭ. xiiij. Item dauid. Multe tribulatiōes inſtorū. ⁊ d̓ omnibꝰ his liberauit eos dominꝰ. psͣxxxiij. Mirū eſt ꝙ curabant infirmos ⁊cͣ. ⁊ ſeip̄os curare non poterāt. paulus qui ſuſcitabatmortuos. ⁊ non poterat ſanare ſe a dolore lateris. Quādo ergo dicit deus patrū noſtrorū. reducit nobis ad memoriā exempla tribulationūſanctorū. Scd̓m ſecretuꝫ tangit̉ cum dicit̉. cumiratus fueris. ſcꝫ ẜm iudiciū hominū. quādo venit ſiccitas. mortalita. grando. terremotꝰ. et huiuſmodi. dicit̉ deus eſt iratus. ⁊ dicit miſcd̓iamfacies. ⁊ recte ita eſt. qꝛ ſicut medicꝰ quādo aperit vel penetrat vulnus. vel ſcindit membrū putridū. videt̉ eſſe iratꝰ cōtra infirmū. dans ei dolorem cum tamen faciat miſcd̓iam. qꝛ ꝓ ſanitatecorporis. Ita de tribulationibꝰ huius mūdi videtur nobis ꝙ deus ſit iratꝰ. cuꝫ tamē faciat miſericordiā. vt ſanet a plagis peccatoꝝ. Id̓o dic̄cum iratus fueris miſcd̓iam facies. Et ꝯcordatAbachuc. iij. Cū iratus fueris miſcd̓ie recorda

beris. ⁊ declarat cū ſequit̉. ⁊ peccata hominuꝫin tribulatiōe dimittꝭ. Sꝫ qͥbus? rn̄det. his quiinuocant te. Nō credatis ꝙ omnibꝰ qͥ habēt tribulationes remittant̉ peccata. qꝛ illi qͥ impatien̄ter recipiūt vel murmurādo cōtra deū dicētes.ego ieiuno vel vado ad miſſam ⁊ ſimilia. ⁊ eccedeus dat mihi aduerſitates. ⁊ nō tali ⁊cͣ. Talisnon ſolū nō purificat̉. imo magis deturpat̉ Sꝫquādo patiēter recipiūt dicētes. Domīe mala q̄patimur peccata noſtra meruerūt. ⁊ qꝛ ego faciebam paucā penitentiā vel nullaꝫ. vos dominedediſtis mihi iſtam. talis purificat̉. Ideo dicithis qͥ inuocāt. id ē. intus vocant te. Patet ergoratiōe ⁊ autoritate ꝙ ex tribulationibꝰ purificamur ⁊cͣ. De iſta materia audiatis pulchrū verbum Gregꝭ. cuꝫ tribꝰ ſimilitudinibꝰ Qd̓ fornaxauro. qd̓ lima ferro. qd̓ flagellū grano. hͦ fac̄ tribulatio viro iuſto De pͥmo quādo argētariusliquefacit aurū. ⁊ bulit videt̉ habere dolorē aurum. tamē purificat̉. Ita quando homo habetfebrem tunc eſt in fornace ⁊ videt̉ bulire. ſꝫ ſi habet patiētiā. aurū. id ē. anima purificat̉ a mixtura falſi metalli peccatoꝝ De ſecūdo quādo ferrū limatur clamat ac ſi patiatur. tamē purificat̉a rubigine. ⁊ remanet lucidū. Ita ī doloribꝰ homo clamat. idem mulier cum parit dicit multa.O maledicta eua. ⁊ de cetero nō accedā ad virū⁊cͣ. lima doloris tenet vos. Idē de dolore dētiūtunc ferrū limatur. qꝛ omnes ſumus rubiginatipeccatꝭ. Id̓o quādo limatur homo in doloribꝰ:non debet dicere mala ꝟ̓ba. qꝛ peccatuꝫ eſt. ſedclamare poteſt homo. qꝛ dolor mitigat̉ De tertio qd̓ flagellū grano quādo laborator flagellatbladū videtur eius inimicus. tamē hoc facit vtgranū purificet̉ a paleis. Idē d̓ nobis. Cogitate ꝙ iſte mūdus ſit area. nos vero blada. flagella ſunt tribulatiōes. tēpeſtates lapidū fulguruꝫmortalitatū ſiccitatū. ⁊ ſimiliū Id̓o fiunt ꝓceſſiones ⁊cͣ. ⁊ videtur ꝙ deꝰ ſit iratꝰ. ſꝫ hͦ fac̄ ad purificandū nos a paleis vanitatū ⁊cͣ. Igit̉ dulcit̉⁊ patiēt̓ ſūt tribulatiōes ſuſcipiēde. qꝛ ſic̄ ſeruādo penitentiā ꝯfeſſoris patiēter purificat̉ cōfeſſus. ſed non ſi ẜuat eam cū ira ⁊ impatiēter dicēdo maledictꝰ ſit ꝯfeſſor. qꝛ talem penitētiā mihidedit. qꝛ ſic homo non purificat̉. ſic homo purificatur a peccatis ſi aduerſitates ſuſtinuerit patiēter ⁊ gratanter Si tamē dicat̉. talis penitētiadat mihi magnū tediū. tamē cōfeſſor iniūxit mihi ẜuabo eam ꝓpter remiſſionē peccatoꝝ meorū tūc eſt bona. Ita de xp̄ianis qui in tribulationibus patiētes ſunt ⁊ grati ⁊cͣ. Id̓o dicit apl̓sObſecro ⁊cͣ. Dico ſecūdo ⁊cͣ. Prima ratio dicit ꝙ homo purificat̉ a peccatis p̄teritꝭ. ⁊ iſta dicit ꝙ homo p̄ſeruat̉ a peccatꝭ futuris ſcꝫ ne fiāt.Et ecce quomodo quot ſūt qͥ ex tribulatiōe temporali retinētur ne peccēt. Erit enī aliqͥs qͥ eūdoad lupanar vlneratur ī capite a tegula ⁊cͣ. ⁊ pecZ 3 3