Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DDominicaº. xi.poſt trinitatis

qͥ pn̄t peccare vel ꝑ carnis inclinatōnes vl̓ permūdi occaſiones. vl̓ per diaboli temptatōnes.Dico ſcd̓o .ſ. ſecuritatē de gl̓a qꝛ certi ſunt ⁊ ſecuri ꝙ aliqn̄ ibunt ad gl̓am ꝑadiſi. ſꝫ nos miſerqͣꝫtūcūqꝫ boni iuſti ⁊ ſancti qͣꝫdiu ſumꝰ in hͦ mūdo ſumꝰ dubij ⁊ incerti an illā gl̓am habebimꝰ.licet de ea habeamꝰ ſpem nō tn̄ habemꝰ certitudinem infallibilē vt aīe de purgatorio. ꝓpter hͦapl̓s qͦ erat de maioribus ſctīs dei de ſe dicebatNihil mihi cōſcius ſum .ſ. de aliqͦ qͥn fuerim cōfeſſus ⁊ fecerim pnīam. ſed in hͦ iuſtificatus nonſum. j. ad Chorꝭ. iiij. Iō nolite iudicare de aliqͦꝙ damnabit̉ qͣꝫtūcūqꝫ malo vel ꝙ ſaluabit̉ qͣntūcūqꝫ bono. Iō dixit xp̄s apoſtol̓. Nemineꝫ ꝑviā ſalutaueritis .i. ſaluū dixeritis viatorē. Luce. x. Nō d̓r nauis ſalua qͣꝫdiu eſt in pelago quouſqꝫ ad portū ꝑuenit. Iō dicit ſalomon. Sūt iuſti atqꝫ ſapientes ⁊ oꝑa eoruꝫ in manu dei. ⁊ tn̄neſcit hō vtrū amore an odio dignus ſit. ſꝫ oīa īfuturū reẜuant̉ incerta. Eccī. ix. Tn̄ aīe de puigatorio hn̄t aliam ꝯditōꝫ. qꝛ hn̄t certitudinē infallibilē de gl̓a habenda aliqͦ tꝑe de qͣ nos ſumꝰincerti. Rō qꝛ gl̓a non pōt hr̄i ex bonis oꝑbuſinqͣꝫtum ꝓcedunt ſolū a libero arbitrio ſꝫ inqͣꝫtūꝓcedunt a deo ꝑ gr̄am. Nam bona oꝑa noſtrahn̄t duo pͥncipia .ſ. deū. ⁊ liberū arbitriuꝫ. Deꝰem̄ inflammat cor. illuminat intellectū. coroborat memoriam. confortat volūtatem ad bn̄ operandū. Liberū autē arbitriū oꝑat̉ ẜm naturaꝫIō inqͣꝫtum opus bonū ꝓcedit a ſolo libero arbitrio ſine gr̄a dei non eſt meritoriū vite eterneSed inqͣꝫtū ꝓcedit a deo ꝑ gr̄am mediante libero arbitrio tunc eſt meritoriū. De hͦ vide ſāctuꝫTho. .j. ſcd̓e. q. cxiiij. arti. iij. Un̄ autoritas apl̓Non ſunt cōdigne paſſiōes huius tꝑis .ſ. inqͣntum ꝓcedūt a ſolo libero arbitrio ad futurā gloriam q̄ reuelabit̉ in nob̓. Ad Ro. viij. Noͣ ſimilitudinē de rege mittente ꝓcuratorem ſuum adaliquā ciuitatē gubernandā. ad quā veniēs preſentat lr̄am regꝭ iuratis. q̄ lr̄a habuit duo principia .ſ. regem p̄cipientem. ⁊ notarium ſcribentē.Mō videamꝰ ad qd̓ pͥncipiū recurrēt. nō ad notarium qꝛ nō obediret̉ lr̄e ſꝫ ad regem ⁊cͣ. Ita d̓aīa qn̄ poſt mortē vadit ad portā ciuitatis ꝑadſi di. Aꝑite ⁊ dimittatis me intrare on̄dēs lr̄aꝫid eſt bona q̄ fecit in vita. q̄ ſi facta ſunt a ſolo libero arbitrio nō obedit̉ ſibi nec ꝑmittit̉ intrareqꝛ nulla eſt ꝓporcio bonorū illorū vt ſic ad gl̓aꝫSed ſi aīa oſtendit illa bōa q̄ oꝑata eſt ꝑ gͣtiamdei mediante libero arbitrio. tūc hꝫ introituꝫ ⁊ratōꝫ. Autori. Gr̄a dei. ablatiui caſus .i. ꝑ gr̄aꝫdei vita eterna. ſupple habet̉. Ad Ro. vj. qꝛ gratia dei eſt arca gl̓e. Quia gͦ aīe purgatorij immutabilit̓ hn̄t gͣtiam dei. iō ſecuritateꝫ habēt d̓ gl̓ahabenda. Ml̓er gratioſa inuenit gl̓am. ꝓuer. x.Iō q̄libet aīa de purgatorio pōt dicere. Nō ſuꝫſicut ceteri hō. Dico tertio ⁊cͣ .ſ. acerbitateꝫ de

pena. Tāta eſt acerbitas pene purgatorij ꝙ cōcluſio eſt oīm doctorū ꝙ ſi oēs pene corꝑales q̄vnqͣꝫ fuerūt in hͦ mūdo eſſent ꝯgregate ī vno homine nō equarent̉ mīme pene purgatorij quaꝫhꝫ vna aīa in purgatorio exn̄s. licꝫ magna fu̓itpena laurētij. vincentij ⁊ bartholomei ⁊ aliorūmartyrum. tn̄ mīma pena purgatorij eſt maioroīm penarū huius mūdi. Rō qꝛ pena purgatorij eſt aīe violenta ⁊ coacta. Iō grauior qͣcunqꝫpena volūtaria quam hō facit in hͦ md̓o ⁊ minꝰſatiſfactoria. Ex his penis q̄ hō volūtarie facithic. vt ieiunia. or̄oes. cilicia ⁊cͣ. remittit̉ certuꝫtꝑs de purgatorio. ⁊ tanta poterit eſſe cōtritio.ꝙ tota pena purgatorij dimittet̉. Et niſi h̓ ſuſtineas penas pnīales ꝓ pctīs in alio mūdo ſuſtinebis incomꝑabilit̓ maiores. Rō qꝛ ille ſūt violente. Dicat̉ ſimilitudo de duobꝰ filijs patremoffendentibꝰ quorū vnꝰ volūtarie penitens lachrymabl̓r ſe hūiliat coram pr̄e. ſtatim pat̓ mouetur ad parcendū ſibi. alius ꝟo nō curat. īmocū rep̄hendit̉ a pr̄e murmurat nec recogͦſcit culpam. Tunc pr̄ indignatꝰ nō cū ꝟga ſed cum baculo ꝑcutit ⁊ caſtigat fortit̓ ⁊ dure. Idē in ꝓpoſito. Logita ꝙ deꝰ eſt pr̄ nr̄ ⁊ ꝟgo maria maternos autē ſumus filij. īmo captiui xp̄i ſanguineempti. j. ad Chorꝭ. vj. nō eſtꝭ vr̄i. Empti em̄ eſtꝭp̄cio magno ⁊cͣ. ⁊ in domo patris .ſ. xp̄ianitatefacimus ml̓ta minus bn̄. qꝛ tot mala qͦt pctā ⁊cͣPr̄ aūt recipit ꝟgam di. venite ⁊ corrigaꝫ voshͦ fuit qn̄ dixit. Pnīam agite. Mat. iiij. Alit̓ niſi pnīam habueritis oēs ſiml̓ ꝑibitis. Luc̄. xiij.Qui gͦ in hͦ mundo vult hūiliari ad pnīaꝫ et adpetendū remiſſionē. illi pius pr̄ ſtatī ꝑcit ⁊ miſeretur illiꝰ. Iō leuiter h̓ obtinet̉ remiſſio. Sꝫ tuinobediens ⁊ rebell̓ non ſolū nō vis face̓ pnīaꝫ.ſed nec ꝑmittis vt alij faciant pnīam. īmo detrahis. Iō nō cū ꝟga ſed cū baculo vl̓ gladio caſtigaberis. Ad iſtud ꝓpoſitū allegat ſan. Tho. illam autoritatē O vos oēs ⁊cͣ. Thren̄. j. que adlr̄am intelligit̉ de xp̄o. allegorice de aīabꝰ purgatorij. qꝛ tantus eſt dolor earū ꝙ vna hora videt̉ mille anni. Noͣ de illo hoīe infirmo qͥ elegitpotius eſſe ꝑ tres dies in purgatorio qͣꝫ per treſannos infirmari. Ex iſta rōe dicebat apl̓us. Uidete itaqꝫ fratres quō caute ambuletis. nō qͣſi īſipientes ẜꝫ qͣſi ſapientes redimentes tꝑs. ſupplepurgatorij ꝑ el̓ynas. ieiunia. or̄oes ⁊ hmōi. qm̄dies mali ſunt. ſup̄. in purgatorio. ad Ephe. v.Dico qͣrto ⁊cͣ .ſ. pauꝑtas nimia .ſ. meritorijsoꝑihus. qꝛ nō pn̄t meritorie oꝑari. licꝫ eī maximam pena patiant̉. ⁊ plura ſuffragia ꝓ eis fiāt.tn̄ nō eſt eis meritoriū .ſ. ad gl̓am augmētandāRō qꝛ deus diuiſit tꝑs. qꝛ eſt tꝑs lucrādi. ⁊ tēpus recipiendi ſeu qͥeſcendi. Tꝑs lucrandi ſeumerendi eſt qͣꝫdiu viuimꝰ in hͦ mūdo. Tꝑs aūtrecipiendi ⁊ qͥeſcendi ⁊ poſt mortē in alio md̓o.ſicut de dn̄o ptꝫ qͥ de die facit oꝑari ẜuos et ca-