Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

tura mea. ego feci te brunā ⁊ fuſcam. ⁊ tu feciſtite albā artificialit̓. Idem de indumentꝭ. Naꝫ dicet. mat̓ mea ibat ſimpl̓r. tu volebas eſſe dn̄a ⁊mater mea humil̓ ⁊ obediens erat. tu ꝟo elata⁊ ſuꝑba. Si iſta cogitatis incantator non decicipit vos. Item de auaricia qn̄ dicit cogitatioˡ.Si tu vis viuere de tuis poſſeſſionibꝰ vel redditibus aut laboribus nihil congregab̓. de qͦ gͦmaritab̓ filias tuas ⁊ hereditab̓ filios? Ideo ſivelles mutuare. x. florenos ꝓ. xij. vel emere advantagiū ꝓ minori p̄cio. vel vendere plus propter dilatōnem vl̓ anticipatōeꝫ ſolutōis poſſeshr̄e bona ꝓ p̄dictis. Iſta ſunt v̓ba incantatorꝭIō ſuꝑ lapidem xp̄i cogita qͥ nō voluit haberenec vnū denariū nec domū nec cellā. ⁊ vos vultis ꝯgregare ⁊cͣ. Bonam hereditatem dimittitfilijs qui eos dimittit bn̄ nutritos. non faciatisvſuras ꝓ filijs. al̓s cum eis ibitꝭ ad infernū Itēcogita mortem dicēdo qn̄ moriar hodie vl̓ crasqͥd ducam mecū nudus vadam corā xp̄o. Sicnon decipit vos incantator. Idem de peccatoluxurie. O qͦt incantant̉ peccato luxurie qn̄ d̓r.tal̓ diligit vos ⁊ mittit vob̓ hͦ ⁊ vellet ſecrete loqui vobiſcum ⁊cͣ. vel qn̄ cogitatio dicit. O qͣliſdelectatio eſſet cum tali ⁊cͣ. ſed pone aurem ſuꝑlapidem xp̄m caſtiſſimū. Itē cogita qͥd in morte ſit de luxurioſis qn̄ anima luxurioſa egredit̉de corꝑe. ſtatim a diabolo ducit̉ ad infernum.nec pōt mori. Item de peccato ire qn̄ dicit cogitatio ꝙ vīdices te de inimico tuo ⁊cͣ. ponas aurem ſuꝑ lapidem xp̄um. qꝛ noluit ſe vindicare.nec ꝑmiſit vt pr̄ vindicaret. īmo dixit. Pat̓ dimitte illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Lu. xxiij. Itemcogita in morte qͥd ſit de vindicatiuis qͥ noluntparcere inimicis nec loqui ⁊cͣ. tales vadunt adinfernū. Pater meus celeſtis tradet vos tortoribus ſi nō remiſeritis vnuſquiſqꝫ fratri ſuo decordibꝰ vr̄is. Mat. xviij. Ecce dicit. Ego mitto vos in medio luporū ⁊cͣ. Uirtus de illo exibat ⁊cͣ. Tertia ꝟtus eſt iuſticia vl̓ is q̄ eſt quādo hō vl̓r ⁊ general̓r reddit alteri qd̓ ſuum eſt.Iuſticia eſt ꝟtus vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt tribuensRō qͣre iſta ꝟtus eſt neceſſaria. qꝛ hō eſt aīmalſociale ꝑ naturā. Si oēs ſolitarie viuerēt nō tenerent̉ ad ordinandū ſe cū alijs. ſed ſolum in ſevt heremite. Sed qꝛ habemus cū alijs ſiml̓ conuenire oportet non ſolū ordinare nos. ſed etiaꝫcum alijs reddēdo vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. ⁊ iſta ēiuſticia Primo deo debemus dare qd̓ ſuū eſtſcꝫ credentiā in corde ⁊ obedientiā in oꝑe. credere firmit̓ articulos fidei. ⁊ ad hͦ neceſſariū eſt ſcire Credo in deū. ⁊ dicere quolibet die mane etſero. Sed hͦ nō ſufficit. ideo requirit̉ obediētiain oꝑe ẜuando mandata. qꝛ nullus rex eſſꝫ contentus de credētia ſubditorum ſine obedientiaScd̓o ad dn̄os temꝑales hr̄e debemꝰ fidelitatem ⁊ ſubiectōꝫ. ⁊ loq̄ de eis debemꝰ cū honore

Tertio p̄latis reuerentiā tenemur redde̓ ⁊ honorem ⁊ deuotōꝫ ſoluere decimas. pͥmitias ⁊cͣ.Quarto reddere debemus parentibꝰ reuerentiam in corde non deſpiciendo. in ore reuerētialiter loquendo. in oꝑe eis ſubueniendo. ſi indigent. Quinto reddere debemꝰ filijs diſciplinā⁊ inſtructōnem. ⁊ nō ſufficit eis dare cibuꝫ ⁊ veſtitum. ſed etiā debetis eis dare inſtructiōeꝫ vtorent deū. ꝙ non mentiant̉ nec furent̉ nec iurēt⁊ ſic de alijs. Sexto diuites dn̄t reddere pauperibus el̓ynam ⁊ miſcd̓iam. pauꝑeſ diuitibusin oratōibus recompenſam. ſani infirmis ſeruitium. amicis amiciciā. inimicis patiam. mortuis reddere debemus qd̓ tenemur. vt eorū compleamꝰ vltimas intentōes ⁊ volūtates. Iſta ēiuſticia vniuerſal̓. Iſta ꝟtus exit a xp̄o exēplariter ⁊ doctrinalit̓. Reddite omībus debiia ⁊cͣAd Ro. xiij Quarta ꝟtus eſt fortitudo ſpūalis. Ecce optima ordinatio ꝟtutum. Temperātia ordinat hoīem in ꝓſperis. prudentia in pericul̓. iuſticia in ꝓximis. fortitudo aūt in adu̓ſisNon intelligit̉ de fortitudine corꝑali. de qͣ hōnon debet ſe appreciare. qꝛ beſtie hn̄t maioremfortitudinem. ſed de iſta fortitudine de qua dic̄dauid in psͣ. lviij. Fortitudinem meā ad te cuſtodiam. qꝛ deus ſuſceptor meus es ⁊cͣ. Dicat̉de fortitudine dauid corꝑali de qua. j. Re. xvijQuia puer exn̄s interfecit leonē ⁊ vrſum. Naꝫ⁊ leonem ⁊ vrſum interfeci ego ẜuus tuus. Tamen de iſta fortitudine non appreciabat̉. ſed deſpūali. qꝛ reſiſtebat temptatōnibꝰ q̄ nō ꝑmittebat ſe vincere. Dicat̉ quomō inuenit ſaul ꝑſecutorem ſuum dormientē ⁊ dixit ſibi abiſai. interfice inimicū tuum ⁊cͣ. ⁊ noluit extendere manꝰ īxp̄m domī. Ideo dicit. Fortitudinem meaꝫ adte cuſtodiaꝫ. qꝛ deus ſuſceptor meus es ⁊cͣ. Talis fortitudo eſt ꝟtus ſcire ſuſtinere tribulationes. aduerſitates. ſcire ſuſtinere pnīam bonamvitam. Fortitudo eſt inciꝑe bonam vitā ⁊ continuare ⁊ ꝑficere. Ecce quare dicit thema Uirtus de illo exibat ⁊ ſanabat omēs. Dn̄ica .xj. poſt Trinitatis. Sermo pͥmus.Unis qui ſe exaltat humiliabit̉. ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit̉. Lu. xviij. Sermo noſter eritde ſancto euangelio huius domīce. Si placetdeo habebimus ml̓tas bonas doctrinas intellectuales ⁊ morales. ſed qꝛ nulla doctrīa habetꝟtutem nec efficaciā in animarū ꝯſolatiōeꝫ necpeccatorū correctōꝫ ſine gr̄a dei. Iō ſalutet̉ virgo maria. In ſancto euangelio hodierno xp̄usdocet nos habere tria multum neceſſaria ad ſaluationem. Prīo docet nos vitare ſuꝑbiā ⁊ ꝑſumptiōꝫ. Scd̓o obẜuare deuotam oratōeꝫ. Tertio ſperare iuſtam retributōeꝫ.Tt 2