Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

doctrinaꝝ ⁊ operū miſericordie tam ſpiritualiūqͣꝫ corporaliū curādo infirmos. Nā maior miſericordia fit ceco ſibi dando viſū qͣꝫ vnū florenuꝫ⁊ ſic d̓ alijs. pͥus fuit motus cōpaſſione. quia vdens ciuitatē fleuit ⁊cͣ. dans doctrinaꝫ diuitibꝰꝙ pͥmo debent facere elemoſynā pauperi de corde compatiēdo qͣꝫ de burſa cōpatiendo ſue paupertati ⁊ neceſſitati. Ecce ſecūda ratio qͣre chriſtus fleuit cogitādo quot pauꝑes erāt ī hieruſalem de bona vita. de ſanctitate. de deuotiōe. qͦtpauꝑes d̓ ſanitate. viſu. verbo. auditu ⁊cͣ. Plꝰvalet denarius datus iſto modo qͣꝫ florenus aliter datus de burſa ⁊ non de corde. Nota modūfaciendi quē oſtēdebat mater magiſtri Uincentij filijs ſuis ⁊cͣ. Id̓o dicit ſcpͥtura. Eſtote cōpatiētes. Ecce quo īcipit a corde. faternitatꝭ amatores miſeri cordes modeſti. humiles. j. Pet̓. iij.Tertia doctrina eſt de penitētia agēda. Iſta tāgit peccatores qͥ cum fletibus debet cōfiteri peccata ſua. hoc oſtendit̉. qꝛ cū nunqͣꝫ legamꝰ xp̄mriſiſſe. tn̄ legimꝰ ip̄m multotiens fleuiſſe Id̓o veniens hierl̓m ⁊ ad templum fleuit vt oſtenderettibi peccatori qn̄ venis ad eccl̓iam ad ꝯfitenduꝫꝙ plores dicēdo. O miſer quot mala feci. ego feci hoc ⁊ hoc ⁊cͣ. Sūt multi miſeri vtriuſqꝫ ſexusqui ridendo veniūt ad ꝯfeſſionē dicendo. doceatis me qͥd feci. ego oblitꝰ ſum non recordor dealiquo peccato. Sed ſi ꝯfeſſor eſſet auiſatꝰ ⁊ tali diceret. quid dicitꝭ mihi d̓ vicina veſtra: talisdiceret omīa peccata illiꝰ non ſolum mortalia. ſꝫetiam venialia. ⁊ de ſuis non recordat̉. hoc nondebet dici cōfeſſio nec penitētia ſed truffa. quiaplorando debēt dici peccata. Ratio. non eſt aliquis puer qͥ ſi cadit in luto quādo vidit ſe turpatum qͥn ploret ⁊ plorādo venit ad matrē. ⁊ tu miſer quotiens cecidiſti in luto luxurie ⁊ corruptionū. Ideo debes plorare ⁊ plorando venire admatrē. ſcꝫ eccl̓iam veniēdo ad ꝯfitendum Ideoxp̄s. Beati qͥ nunc fletis. ſcꝫ cōfitendo peccata.qꝛ ridebitis in gl̓ia. verūtamen ve vobis qͥ nūcridetis: qꝛ flebitis. Luc̄. vj. Quarta doctrinaeſt de ꝯfidentia in xp̄m habēda. ⁊ iſta tangit penitentes qͥ iam ſunt extra peccata. qͥbꝰ oſtenditxp̄s. ꝙ debēt ꝯfidere de eo qn̄ fleuit. Qn̄ iudexeſt durus ⁊ auſterus nō habet̉ ꝯfidentia de eo.ſed qn̄ eſt benignus dulcis et cōpatiēs vt paterfilijs. ꝯfidendum eſt de eo ⁊ non deſperandumId̓o apoſtolꝰ. Nō habemꝰ pontificē qui nō poſſit comꝑati infirmitatibꝰ noſtris. tēptatū autē ꝑomnia ꝓ ſimilitudine abſqꝫ peccato. adeamꝰ ergo cum fiducia ad tronū gratie eiꝰ vt miſericordiā ꝯſequamur ⁊ gratiā inueniamus in auxiliooportuno. Heb̓. iiij. NNota adeamꝰ. qꝛ multuꝫdiſtas a deo. qͦt peccata mortalia habes. tamenper qͣttuor paſſus potes ad xp̄m accedere. Primo ꝑ ꝯtritionem. Secūdo ꝓpoſiti emēdationeTertio confeſſione Quarto pnīe acceptatione.

Id̓o dicit. adeamus ſcꝫ iſtis qͣttuor paſſibꝰ cumfiducia ⁊cͣ. Ecce pͥma camera qͣdrangularis edificata qͥeſcatis ī ea. Scd̓a camera d̓r diuinaliscognitio. ꝓprie ꝓprium eſt deo ⁊ nulli alteri cognoſcere illa q̄ ſunt totaliter futura. Notāter dico totaliter. quia aliqua ſunt futura non totaliter. ſed ꝑticulariter. qꝛ lꝫ ſint futura. tamē ī ſuiscauſis iam ſunt p̄ſentia. Id̓o aſtrologus cognoſcit ꝙ hyems erit pluuioſa. qꝛ cognoſcit ī cauſisItē medicus cognoſcit mortē infirmi ꝓpinquāqꝛ eam cognoſcit per cauſas. Sꝫ illa q̄ ſunt futura ⁊ nullā habēt cauſam naturalē p̄ſentē niſi ſolum voluntatem diuinā non ſciunt̉ niſi a deo etcui ip̄e voluerit reuelare. Id̓o Eſaias. Annūciate qͣ ventura ſunt in futurū ⁊ ſciemus quia dijeſtis vos. Eſa. xlj. Modo certū eſt ꝙ ille ſeptētribulatiōes qͣs xp̄s dixit venturas ciuitati hieruſalē. nō habebāt aliquā cauſam naturalē necin celo nec in elemētis. ſꝫ erant totaliter future īqͦ oſtendit̉ diuina cognitio in xp̄o qͥ p̄dictas tribulatiōes futuras cognoſcēdo ⁊ reuelādo ⁊ manifeſtando dixit. venient dies in te ⁊cͣ. Miſticeoīa iſta ſeptē mala in fine hoīs impenitētis ſuntventura. Primū veniēt dies in te. i. ꝯͣ te. ſcilꝫ inſenectute qn̄ homo ē iuuenis om̄ia ſunt pro ęo.ſꝫ qn̄ eſt ſenex ſunt ꝯͣ eū. Oculi in ſenectute ſuntꝯͣ eum. qꝛ nō videt. aures qꝛ non audit. dentesguſtus. caput ⁊ brachia tremūt. ſtomachꝰ doletdies eſt cōtra eū. qꝛ nō pōt laborare. nox qꝛ nonp̄t dormire Sꝫ diceres. eſt ne h̓ aliqd̓ remediū?Solutio. nō niſi illd̓ qd̓ dicit ſcriptura. Memēto creatoris tui in die iuuentutis tue. ⁊ declaratanteqͣꝫ veniat dies afflictionis ſcꝫ ſenectꝰ. ⁊ appropinquant anni de qͥbꝰ dicas. nō mihi placētEccs. xij. Poteſtis h̓ notare magnaꝫ ſtulticiā q̄eſt in iuuenibꝰ mūdi dicētibus. vadat ille ſenexad eccl̓iam. qꝛ qn̄ ero ſenex faciā pnīam. O magna ſtulticia tūc vis agere pnīam qn̄ nō poterisTalibꝰ accidit vt illi homini qͥ habebat duo aīalia vnū bonū ⁊ forte. aliud debile ⁊ exhauſtuꝫ⁊ voledat ꝙ debile portaret magna onera. ⁊ forte incederet ſine onere ⁊cͣ. Iumētū bonuꝫ ⁊ forte eſt corpꝰ iuuenis. Debile ⁊ exhauſtū corpusſenis qd̓ non pōt portare onera. ⁊ vos dicitis ꝙſibi imponetꝭ onus. dicit religioſus. quādo eroſenex ẜuabo regulā. Idem d̓ clerico. laico ⁊ muliere. Scd̓m malū tangit cuꝫ dicit. circūdabūtte inimici tui vallo. hi ſunt dolores mortis. Dolores inimici qui circūdant morientē. Quandohomo eſt ſanꝰ ſi patitur in vno membro valet inalijs ſed in morte tantꝰ ē dolor ꝙ in nullo valetverbi gr̄a. magnꝰ dolor eſt ſi abſcindat̉ digitusRatio. qꝛ aīa que extēdit radices ſuas ꝑ om̄esꝑtes habet dimittere illā ꝑtem ⁊ reſtringere ſe.Modo cogitate in morte quādo aīa ſe eradicatde om̄ibꝰ oſſibꝰ neruis ⁊ poplis. ſic̄ ſi ꝑ aliquampotētiā arbor nucis euelleret̉ radicitus. qualisS8 5