¶ Sermo
de ſecularibꝰ qͥ certo tꝑe ſcꝫ mane ⁊ ſero genibꝰflexis faciūt ſuā orationē nec dimittant. Iſtudeſt ordo. Dicat̉ ꝯtra illos qͥ aliquotiēs orāt. aliquotiēs nō. nulluꝫ ordinē ſeruāt. Ecce qualiterxp̄s voluit vt eēnt ordinati anteqͣꝫ eis daret adcomedendū. Id̓o apl̓s. Oīa honeſte ⁊ ẜm ordinem fiāt in nob̓. j. Corꝭ. xiiij. poſtqͣꝫ enī fueruntordinati dixerunt diſcipuli ſiue apl̓i xp̄o. Dn̄eiam ſint ordinati hoīes ſeorſū ⁊ mulieres cū puris ſeorſū. Modo dixit xp̄s. Date mihi paneset piſces. ⁊ eleuatis oculis in celuꝫ bn̄dixit. Hicdedit nobis xp̄s exemplū vt anteqͣꝫ comedamꝰbn̄dicamus cibū. Ratio. qꝛ ſerpens inferni ī radice venenauit oēm cibum. Id̓o oſtēdit xp̄s vtſumamꝰ tiriacā benedictionis. ſcꝫ p̄mittere debemus aliquā orationē ante cibū. Id̓o apl̓s. Cibos creauit deus ad ꝑcipiendū cuꝫ gr̄aꝝactiōefidelibus ⁊cͣ. j. Timotꝭ. iiij. Iteꝫ om̄is creaturadei bona ⁊ nihil reiciendum qd̓ cum gr̄aꝝactione ꝑcipitur ſanctificat̉ enī ꝑ ꝟbum dei ⁊ orationem .j. Timotꝭ. iiij. Deinde vocatis apl̓is vt diſtribuerēt de illis ſeptē panibꝰ et duobꝰ piſcibꝰſaciauit totaꝫ illā multitudinē. Si diceret aliqͥsquō eſt poſſibile ꝙ de ſeptē panibꝰ ſaciaret tātāmultitudinē. Dicat̉ quo ille panes ⁊ piſces fuerunt tripliciter multiplicati. Primo in manibꝰxp̄i diuidentis. Scd̓o in manibus ⁊ ſinu apl̓oꝝſeruientiū. Tertio in ore comedentiū. ⁊ ſic dicitꝙ comederūt ⁊ ſaturati ſūt. Ecce h̓ potētia diuinalis. Naꝫ ſicut creatio ē a ſola dei potētia. Sicetiā ſubita multiplicatio. Sꝫ h̓ ē vna q̄ſtio. euangeliū facit mentionē de cibo ſed non de potū. iāſcitis ꝙ prandiū ſine potu modicū valet. imo comedere ⁊ non bibere afflictio eſt. maxime illis qͥſtant ad ſolē in camꝑis nec legit̉ ꝙ habuerūt vinum nec aquā. Ex tribꝰ poſſumꝰ hr̄e rn̄ſioneꝫ.¶ Primo ꝑ practicam vſualem.¶ Scd̓o ꝑ auctoritatē ſcripturalē.¶ Tertio ꝑ figuram allegoricalē.Pro pͥmo. nam deus p̄cepit moyſi vt ꝑcuteret̉petrā vt biberet populꝰ ſitibūdus. ⁊ moyſes ꝑcuſſit cū virga ⁊ exibat viua aqua ⁊ bibit populus. ⁊ aqͣ ſecuta ē eos in deſertum. Numeri. xx.Si ergo de rupe exiuit aqua viua. ita poſſumꝰcogitare ꝙ de illo pane ⁊ de piſce: exibat liquormiraculoſe ⁊ rigabat guttura. ⁊ ſic erat fienduꝫꝓpter neceſſitatē ⁊ vtilitatē. qꝛ al̓s cōuiuiū nonfuiſſet ꝑfectū. Pro ſcd̓o dicit enī ſcriptura datemagnificētiā deo nr̄o. dei ꝑfecta ſūt oꝑa. Deutꝭxxxij. Ergo vt ꝯuiuiū fuiſſet ꝑfectū. dicendumꝙ xp̄s ꝓuidit de dicto liquore. De tertio ſcꝫ ꝑfigurā allegoricalē. Na ille cibus fuit figura corporis xp̄i in cōmunione. de quo dicunt aliqͥ ſimplices. O iſti p̄ſbyteri decipiunt nos dātes nob̓in cōmunione corpus xp̄i ⁊ non dant nobis ſanguinē. tamen ip̄i totuꝫ ſumūt. Dicat̉ ꝙ iſta queſtio venit ex ignorātia. Nā in hoſtia cōſecrata ē
tantū de ſanguine ſicut in calice. Nā ibi eſt corpus xp̄i viuū. corpus viuū non eſt ſine ſanguīeideo ibi eſt ſanguis. Ideo qͥ ſumit corpꝰ ſumit ⁊ſanguinē. ita ꝙ hoſtia ꝯſecrata eſt cibus ⁊ pōt̓ꝰaliter eſſet periculū. qꝛ dicit xp̄s. Amen amē dico vobis: niſi manducaueritis carnē filij homīs⁊ biberitis eiꝰ ſanguinē non habebitis vitam invobis. Qui māducat meaꝫ carnē ⁊ bibit meumſanguinē habet vitā eternā. Ioh̓. vj. ¶ Dico tertio ꝙ oſtendit̉ ꝓuidentia virtualis. Iā ſcitis ꝙcōmuniter in pͥncipio menſe ẜuatur ſilentiū ⁊ qͥlibet curat de comeſtione. Sꝫ poſtqͣꝫ iā biberūtbis vel ter tūc loquit̉ vnus ad aliū ꝑ trāſuerſuꝫmenſe. Sic fuit de illis qn̄ fuerūt ſaciati inceperunt loqui ad inuicē. dicebat vnus. ego fui ī magnis cōuiuijs: ſed nunqͣꝫ guſtaui tam ſapiduꝫ cibū. nec ego dicebat alter. O quale prandiuꝫ habuimꝰ Ratio. qꝛ dicūt doctores ꝙ oꝑa que deus facit ſunt meliora et ꝑfectiora qͣꝫ illa que fiūtꝑ naturā vel ꝑ artem vt ptꝫ de vino architriclini. Idē de cecis illuminatis. Sic igit̉ patꝫ ꝙ illipanes ⁊ piſces fuerūt optimi. Ideo qͥlibet volebat reẜuare. dicebat vir: iſtud reſeruabo ꝓ vxore mea. ⁊ ꝑ oppoſituꝫ. ⁊ mulier dicebat: iſtud reſeruabo ꝓ filijs neis. vna in ſinu alia ī ſacco ⁊cͣEt xp̄s p̄cepit apl̓is vt colligerēt. parcatꝭ mihiſancte petre. quia ſi ego fuiſſem ibi: ego impleuiſſem ſinum meū. Moraliter hic ſunt duo ſecreta litterale ⁊ morale. Litterale eſt illud ꝙ ſupereſt in menſa .ſ. fractū debemꝰ dare pauꝑibꝰxp̄i. iuxͣ xp̄i cōſiliū. Qd̓ ſuꝑeſt date elemo ſynāEt ecce oīa munda ſūt vobis. Luc̄. xj. ¶ Nō oīaſcꝫ locutiōes. ⁊ alique ſuꝑfluitates facte in mēſa mūda ſūt vel fiunt ꝑ elemoſynā. Secretū morale. qꝛ non fuimus digni vt eſſemꝰ in illo cōuiuio. faciamꝰ ergo nos vt rapaces qui poſt prandium dominoꝝ ꝑquirunt fragmenta in ſportisqꝛ dicit̉ ꝙ collegerūt ſeptem ſportas. ſeptē ſporte nobis diuiſe ſunt ſeptem opera penitētialia d̓jbus ſatiari debemus in hoc mundo. ¶ Primaſporta eſt cōtritio cordialis. fruſta ſunt dolorescuiuſlibet peccati ⁊cͣ. Scd̓a cōfeſſio oris qͣꝫtū/cunqꝫ ſint verecūda oꝑa frangenda ſunt ⁊ aperienda in ꝯfeſſione. ¶ Tertia ē afflictio corporisvt ieiunia. ciliciū. ¶ Quarta eſt oratio ſpūs. nonſolum ore ſed ⁊ ſpiritu orandū eſt. ¶ Quinta eſtreſtitutio de iniuſto. ¶ Sexta eſt remiſſio iniuriarum. qꝛ caſtra tua fortia nō valent tibi ꝓ ſaluteanime. Septima eſt cōmunio ⁊cͣ. Et poſt illudprandiū veniemꝰ ad prandiū paradiſi in menſaxp̄i vbi erit refectio ſine defectu. Iō xp̄s. Uoseſtis qͥ ꝑmanſiſtis mecū in temptationibꝰ meis.Et ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pat̓meus regnū vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſā meāī regno meo Luc̄. xxij. vel ſi vis potes dicere ꝙiſte ſeptē ſporte ſunt ſeptem dona ſpūſſancti. deqͥbꝰ Eſa. xj. Spūs dn̄i ſpūs ſapientie ⁊ ītellectꝰ