Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quarta pꝰ penteco.

tot annis te ſupportauit ⁊ expectauit ad pnīaꝫ.De qͣrto cogita beneficiū redēptiōis. quia voluit humiliari ⁊ de celo ad terram deſcēdece vttu aſcenderes in celuꝫ voluit ſuſpendi in crucene tu ſuſpēdaris ī furca inferni. Spinis voluitcoronari. vt tu in celis coroneris corona glorieQuāta eſſꝫ humilitas regis volētis ſe hūiliarevt ad coronā regni exaltaret ruſticū Cogitādoiſta corda amoris diuini ligat̉ cor. hoc cogitando dauid in psͣ dicebat. Diligaꝫ te dn̄e fortitudo mea. dn̄s firmamentū meū ⁊ refugiū meumdeus meꝰ ⁊ ſuſceptor meꝰ ⁊ liberator meꝰ. Hicſunt om̄es qͣttuor fili. Primū ibi. Diligā te domine fortitudo mea ſcꝫ ꝑ creationē. Ecce pͥmuꝫdn̄s firmamentū ſcꝫ ꝑ ꝓuiſionē. Ecce ſcd̓ꝫ. Etrefugiū meū ſcꝫ ꝑ opus expectatiōis. Ecce tertiū. Et liberator meꝰ. ſcꝫ ꝑ opꝰ redēptionis. Ecce qͣrtum. Sꝫ modo hoīes mūdi non diligūt deum peiores ſūt beſtijſ. qꝛ beſtie ⁊ fere ſilueſtrescognoſcūt bn̄ficia ⁊ diligūt ſuos benefactoresNota hic miraculū qd̓ legit̉ in vita beati Hieronymi de leone vulnerato in pede qͥ venit admonaſteriū beati Hieronymi qd̓ erat in deẜtoquē vidētes fratres fugierūt. Dixit beatꝰ Hieronymꝰ. ⁊ ſic recipitis hoſpites. ꝯfidens fuit d̓obediētia leonis dixit. qͥd hic vis: Leo qͥ eleuato pede ſuo oſtendit plagam in medio. et beatꝰHieronymꝰ in noīe ih̓u ſanauit eū. Dauid. homines ⁊ iumēta ſaluabis dn̄ę ⁊cͣ. Leo aūt cognoſcens bn̄ficium noluit recedere a monaſterioac ſi fuiſſet domatus. Cui beatꝰ Hieronymꝰ impoſuit vt cuſtodiret aſinū ⁊cͣ. De hoc exemplovide ī legēda beati Hieronymi. Modo dicastu quot beneficia recepiſti a deo. Quid habesqd̓ nō accepiſti? nihil. Iō corda amoris debeteē ligata in corde tuo. Autoritas. Salomon inſpū ꝓphetie dicit. Oleū effuſū nomē tuū. ideoadoleſcētule dilexerūt te Trahe me poſt te. curremus in odorē vngentoꝝ tuoꝝ Can̄. j. Notaoleū effuſū ⁊cͣ. Nomen ſumitur hic ꝓ doctrinalege ⁊ fama xp̄i. Prou̓. xxij. Melius eſt nomēbonū qͣꝫ diuitie multe. Conditio ē olei ꝙ qn̄ eſteffuſū clareſcit. Id̓o marinarij qn̄ infra aquamvolūt videre vl̓ aliqͥd perquirere ſub aqua recipiunt oleū in ore ⁊ qn̄ ſub aqua ip̄m ſpargūtvident ibi clare. Ita nos in mari huiꝰ mūdi eramus ſub aquis peccatoꝝ in tenebris. Sꝫ ꝓpt̓p̄dicationē apl̓oꝝ nomen xp̄i ⁊ doctrina euangelica publicata fuerunt ⁊ ſparſa ⁊ nunc videmus clare veritates fidei. dauid. In oēm terrāexiuit ſonus eoꝝ. psͣ. xviij. ⁊cͣ. Ideo adoleſcentule ſunt aīe. Ratio qꝛ non ſeneſcunt. Corporaautē ſeneſcūt. qꝛ ſunt corruptibilia ⁊ mortalia.Anime autē rōnales ſiue hūane ⁊ angeli ⁊ ſtelle ſunt incorruptibiles. Ideo nō antiquantur.Ita iuuenis ē anima vniꝰ ſenis centū annoꝝ. ſicut anima pueri vniꝰ diei. Ideo dicit adoleſcē-

tule dilexerunt. Ex quo corda ē ligata vt dixi.trahe me poſt te vt curramꝰ ſiue aſcēdamꝰ poſtte. qͣſi diceret. Tu aſcendiſti in celū. ideo traheme vt aſcēdam poſt te. Et curremꝰ in odorē vngentoꝝ tuoꝝ. Nota h̓ ꝓ declaratiōe huius ſimilitudinē de venatore qͥ recepit mutuo canesab alio venatore qui nolētēs euꝫ ſequi ligat adcollum eoꝝ cordas. ⁊ ſequūtur ip̄m trahenteꝫquouſqꝫ ſint extra domū domini. ſꝫ exquo ſūtin venatiōe ip̄i currūt per ſe. Ita de peccatoreqͣꝫdiu eſt in peccatis ē canis diaboli. ⁊ xp̄s ē venator animaꝝ. ẜm illd̓. da mihi aīas cetera tolle tibi. Gen̄. xiiij. Et oportet vt cum corda trahat peccatores d̓ domo ⁊ ẜuitute diaboli. quouſqꝫ ſint extra. qꝛ tunc per ſe currēt de ꝟtute inꝟtutem. ideo dicit thema. Nemo p̄t venire ⁊cͣ. Nota in odorem vngentoꝝ. vngenta xp̄i ſuntopera ꝟtuoſa ⁊ medicinalia q̄ fecit in hoc mundo ꝯtra plagas mortales peccatoꝝ. plaga mortalis ē ſuꝑbia. vngentū xp̄i qd̓ iſtam plagā curat eſt humilitas incarnatiōis ⁊ pauperis conuerſatiōis. Plaga mortalis ē auaricia. vnguētum medicinale eſt pauꝑtas xp̄i. qui nec donūnec pecuniā voluit habere. plaga mortalis ē gula. non ẜuare ieiunia eccleſie exceſſiue comedere. inebriari. vnguentū eſt abſtinentiā xp̄i quaꝫfecit in qͣdrageſima ⁊ etiā in tota vita ſua ſemꝑerat ieiuniū. plaga mortalis ē ira ⁊ deſideriumvindicte. vnguentū ⁊ medicina ē patiētia xp̄i.plaga mortalis inuidia. vnguentū eſt charitasxp̄i. qꝛ amore noſtri mori voluit. plaga mortal̓eſt accidia. vnguentū eſt diligētia xp̄i. Nunqͥdtu ſentis odorē iſtoꝝ operū ſiue vnguētoꝝ. ptꝰpͥma corda amore dei ligetis eā in corde vr̄o. dicatur hic exemplū de illo clerico male vite ⁊ inhoneſte qͥ qn̄ habuit bonū beneficiuꝫ dixit. Emodo potero habere cōcubinaꝫ ⁊cͣ. deinde deꝰdedit ſibi maiora bn̄ficia ⁊ ip̄e augmētabat peccata. Sed deꝰ fecit ſibi gr̄am ꝙ recognouit ſe ⁊ad ſe reuerſus dixit infra ſe. O miſer ꝯtinue deus dat mihi bona ⁊ me augmētat in honoribꝰ ⁊dignitatibꝰ. ⁊ ego augmēto peccata valde ſumingratus. ⁊ habuit maximā ꝯtritionem de pectis ⁊ fecit pnīaꝫ. de cetero tenuit bonā vitam ⁊ſanctā. Secūda corda eſt ardor celeſtialis. ſcꝫdeſiderare gl̓iam ꝑadiſi. ꝓpter pulchritudineꝫ⁊ excellentiā celeſtis pulchritudinis. Sicut nobilis viator ex pulchritudine hoſpicij trahit̉ adillud. Iſta corda ardoris celeſtis habet qͣttuorfilios ſcꝫ quattuor cōſiderationes. Prima ē cōſiderādo celum maxime d̓ nocte quādo optimeapparent ſtelle dicendo. O domine ⁊ qualis habitatio debet eſſe intus. quia extra ⁊ in trāſuerſo ita apparet pulchrum. ⁊ deſiderare debet feruenter eſſe intus. Sic ligatur corda ardoris celeſtis. qꝛ tanta eſt pulchritudo celi. ꝙ ſi ꝑ potētiam diuinā homo poſſet ip̄m videre. nō vellet