Druckschrift 
2 (1488) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria ſecūdapentecoſtes

delectatur auditus quāto magis tūc. Dicaturmiraculū de religioſo qͥ audiēdo cantū angeli īforma volucris in orto ſtetit. ccc. annis ⁊cͣ Iteꝫquādo viſus delectat̉ h̓ videndo pulchra. Cogita de ꝑadiſo. ibi enī videbūt regē regū ⁊ dn̄ꝫdominantiū xp̄m imꝑatorē ⁊ reginā angeloꝝ ⁊ſanctos ⁊cͣ. O qualis pulchritudo. AutoritasTunc videbis et afflues mirabitur et dilatabit̉cor tuū Eſa. lx Item adoratus ſi crocus ⁊cͣ. tm̄delectat Cogita qualis delectatio erit ſentiēdoodorem corꝑis xp̄i. ꝟ̓ginis ⁊ ſanctoꝝ. Naꝫ corpus glorioſum redolet ⁊cͣ. Itē beati reſumptiscorꝑibus habebūt guſtū. qꝛ tūc os non erit vacuū nec plenū aere ſꝫ erit plenū de liquore p̄cioſiſſimo incorruptibili et ſapido. de hͦ qͣliter ſenſus erūt ſic in actu. vide laciꝰ inferiꝰ. Dn̄ica. xxpͥmo ſermone. h̓ lege qn̄ poteris. De oībus hisauctoritas. Intellectū tibi dabo et inſtruā te invia hac qͣ gradieris firmabo ſuꝑ te ocl̓os meosNolite fieri ſicut equus ⁊ mulus qͥbus nō ē intellectus. inqͥt pſalmiſta psͣ. xxxj. Nota. intellectum tibi dabo. vt ſcꝫ in his ſenſibilibꝰ. ſcias legere ſpūalia non ſic d̓ beſtijs. qꝛ delectantur inſenſibus. tn̄ non habent intelligentiā Id̓o dicitſicut equus ⁊ mulꝰ qͥbus nō ē intellectus. talesſunt ꝑſone beſtiales. de qͥbus dicit apl̓s Aīalishomo nō ꝑcipit ea que ſunt ſpūs dei. Stulticiaenī eſt illi ⁊ non pōt intelligere. qꝛ ſpūaliter examinatur. ſpūalis autē iudicat omnia .j. Corꝭ. ij. Tertia eſt ꝯſiliū rōnalis. Conſiliuꝫ ſumitur h̓ꝓ ꝯcluſione ꝯſilij qn̄ in ꝯſilio vnus dicit hoc etalius aliter qn̄ dominꝰ cui datur conſiliū de omnibus eligit qd̓ melius eſt. illud dicit̉ cōſiliumqd̓ eſt donū ſpūſſancti. Ita cōſilium ſpūſſanctieſt inter multa bona ſcire eligere meliora ⁊ īterduo mala ſcire minꝰ malū eligere hoc ē a donoſpūſſancti qd̓ vocat̉ ꝯſilium. Regula eſt ph̓i qͥde duobꝰ bonis melius eſt eligēdū. ⁊ de duobꝰmalis maiꝰ vitandū eſt. verbi gr̄a. bonū eſt in hͦmūdo habere bonū honores dignitates diuicias officia ⁊cͣ. Itē bonū eſt in alio mūdo haberebonū eſſe in paradiſo ⁊cͣ. Modo cōꝑando qd̓eſt melius bonū hoc vel illud. Dico ꝙ bonū huius mūdi modicū valet reſpectu boni alterius.qꝛ honores officia dignitates ⁊cͣ. huius mundimodicū durant ⁊ nō ſunt niſi vmbra. bonū aūtalterius mundi eſt infinite duratiōis. Ideo cōſilium ſpūſſancti eſt ſcire eligere maius bonumne iſto bono perdamꝰ illud. ne accidat nobis vtſemel multis dominis accidit in quadā ciuitatein qua dominabant̉ ſolū ꝑ annuꝫ. ⁊ poſt mittebant̉ in exilium. ip̄i vero vt ſtulti quādo erantin dominio cogitabant dicendo exquo tam modicū durat dominiū meū. ꝓ certo volo delectari ⁊ trāſacto anno exulabant ⁊ moriebāt̉ fame.Fuit vnꝰ prudens qͥ in anno dominij ſui voluitabſtinere a multꝭ. ⁊ qͥcquid poterat habere mit

tebat ſecrete ad inſulaꝫ in qͣ poſt debuit exularevt ibi d̓ illis viueret. vbi cū alij morerent̉ fameſibi fuit optime ꝓuiſū. ita ē de honoribꝰ ⁊ diuicijs ⁊ dominijs huiꝰ mūdi ꝙ nō durāt niſi ꝓ an.nū. imo talis credit viuere ꝑ annū qͥ cras ſepelietur. vita aūt ⁊ honores alteriꝰ mūdi eternalit̓durāt. ⁊ ſine fine. Cogita ergo ſtulticiā de illo qͥdicit modo pro certo ego volo delectari ⁊cͣ. Etpoſt ibitis in exiliū cū diuite epulone Ideo recipiamꝰ ꝯſiliū ſpūſſancti abſtineamus h̓ ⁊ reſtringamꝰ nos ⁊ mittamꝰ in aliū mūdū quicqͥd poterimꝰ ꝑ elemoſynas penitētias et alia bona oꝑaDe cōſilio dicit ſcriptura. Fili ſine cōſilio nihilfacias. ⁊ poſt factum nō penitebis. Ecc̄i. xxxij.O quot reges p̄lati ⁊ domini penitēt modo ī inferno. Sꝫ nō eſt in eo remediuꝫ. Ideo dicit. Fili ſine ꝯſilio ⁊cͣ. Item de duobꝰ malis ꝯſilium ēſcire vitare maius. ꝟbi gr̄a. ſi aliqͥs criminoſuseſſet cōdēnatus a rege vt induat̉ tunica ferreaignita vel tunica ſtupea. nunqͥd eſſet ſtultꝰ ſi dimiſſa tunica ſtupea vellet induere tunicā ferream ignitā. Iſtam diſiunctiuā ꝓponit nobis deus. qꝛ omnes ſumus criminoſi et peccatores vtrecipiamꝰ tunicā de ſtupa que eſt penitentia leuis q̄ ſit in hoc mūdo. vel tunicā ferreā ignitamſcꝫ penam ⁊ damnationē eternam. Autoritas.Dico ꝙ niſi penitentiam egeritis omnes ſimulꝑibitis. Luc̄. xiij. Ecce hic virtualiter dicta diſiūctiua. de illis autē qui neglecta tunica ſtupeaſcꝫ penitentiā. dicit ſcriptura. Gens abſqꝫ conſilio ⁊ ſine prudentia vtinam ſaperent ⁊ intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt Deutꝭ. xxxij. Quarta eſt fortitudo internalis ſcilicet de anima. naꝫgratia ſpūſſancti que dicitur fortitudo nō ī corpore conſiſtit ſed in anima. quia de fortitudinecorporali nō eſt gloriandū. quia beſtie excedūtnos. verbi gratia. de iſtis qui ſciunt ſaltare ⁊cͣ.ceruꝰ vel cattus vincet vos. Et vos luctatoresvrſus vincet vos. de curſoribus vnus lepꝰ vincet vos. d̓ velocitate vnicornis vincet vos. Tales fortitudines corporales non ſunt donū ſpirituſſancti. Sed fortitudo que eſt donū ſpūſſancti eſt ſpūalis in anima ſcire reſiſtere ⁊ tenere ſefortiter contra diaboli temptatiōes. contra mūdi occaſiones. ⁊ contra carnis inclinatiōes. verbi Fratia. venit tēptatio dicēs: qͣre tu ibis vt talis ⁊cͣ. Reſiſtere nec curare qd̓ dicūt gentes. qꝛverba non ſūt niſi ventus. debilis eſt turris quia vento ruitur. Idē de mulieribꝰ quādo tēptantur dicendo. ego portaui tm̄ d̓ dote ⁊ adhuc nōfeciſti mihi veſtes. talis q̄ nō portauit tantū habet veſtes ⁊cͣ. Iteꝫ contra occaſiones mūdi fortes eſſe debemus eas vitando. Item cōtra carnis temptatiōes fortitudo eſt reſiſtere. Cogitao miſer ꝓpter delectationes beſtiales perdamdelectationes paradiſi. abſit. Gregꝰ. Breuis ēvoluptas fornicationis ſed ꝑpetua pena forni-