¶ In die pentecoſtes.

mihi leticiā ſalutaris tui. ⁊ ſpū pͥncipali confirma me. psͣ. l. Deinde dixerūt apl̓i ꝟgini marieꝟgo benedicta vos etiā oretis. quia ſtatim audiet vos filiꝰ veſter. ⁊ erat tūc hora tertia. Tūcvirgo flexis genibus orauit dicēs: Emitte ſpitum tuū ⁊ creabunt̉. ⁊ renouabis faciem terre.in psͣ. cij. Nota creabunt̉ ſcꝫ ꝟtutes infuſe gratie dona ⁊ ꝑfectiones. ⁊ renouabis faciem terre ſcꝫ ꝑ p̄dicationem apoſtoloꝝ ⁊ diſcipuloruꝫtuoꝝ. Facta oratione a virgine maria. ſubitofactus eſt d̓ celo ſonus magnus ad inſtar tonitrui non terrētis ſed delectantis fuit qͣſi vox reſponſiua virgini marie. quē ſonū audiuerūt iudei. qͥ erant in hierl̓m ⁊ ſubito adinſtar vēti deſcendit de celo. ⁊ ille ſonus repleuit totā domūvbi erāt apl̓i ⁊ tota domus repleta eſt igne. Iudei aūt ad dictū ſonum ꝯcurrerunt ⁊ videbantignē clarum ꝑ feneſtras ſed ille ignis non cōburebat ſed illuminabat ⁊ videbāt fumū albū vtfumū īcēſi. ⁊ ignis ille diuiſit ſe ad inſtar līguarum ⁊ ſedit ſupra ſingulos eoruꝫ ⁊ repleti ſuntomnes ſpūſancto. Actꝭ. ij. Tunc fuit completaꝓphetia Ioelis. In diebꝰ illis effundā ſpiritūmeū ſuꝑ ſeruos meos ⁊ ancillas meas. ⁊ daboꝓdigia in celo ⁊ in terra. ſanguinē et ignē ⁊ vaporem fumi. Sol ꝯuertetur in tenebras ⁊ lunain ſanguinē anteqͣꝫ veniat dies dn̄i magnus ethorribilis. ⁊ erit om̄is qui inuocauerit nomendn̄i ſaluus erit. Ioelis. ij. Nota dabo ꝓdigia īcelo. qꝛ tūc celū videbat̉ ſuꝑ hierl̓m ſanguinolentū innuens ꝙ merito paſſionis xp̄i mittebatur ſpūſſanctus apl̓is ⁊ diſcipulis. Et in terraapparuit ignis clarus qͥ ab oībus poterat videri in domo vbi erāt apoſtoli. Et vapores fumiad modum fumi incenſi ⁊cͣ.¶ In die Pentecoſtes ſermo. ij.Acem relinquovobis pacē meā do vobis Ioh̓. xiiij.Si volumus cogitare ⁊ diligēter pēſare totam vitā xp̄i. a pͥncipio ſcꝫ natiuitatis vſqꝫ ad paſſioneꝫ. inter alias ꝟtutes ſingulariterp̄dicauit ⁊ voluit pacem eſſe inter xp̄ianos. Etpōt declarari ſic. quia iam in ſua natiuitate voluit vt angeli cātarent nouā cantilenā vt moriseſt dn̄oꝝ. ſcꝫ gloria in altiſſimis deo. et in terrapax hoībus bone volūtatis. Luc̄. ij. In qͦ oſtēditur ꝙ ſibi placet pax. Itē ſi reſpicimꝰ ſuaꝫ vitam qn̄ fuit adultus ⁊ ibat p̄dicādo ⁊ intrabatciuitates villas caſtra. ⁊ domoſ. modus ſalutationis ſue vel eius erat dicere pax vobis. vt ponitur ab euāgeliſtis nō dicebat ſalus vel bonadies. ſed pax in qͣ cōſiſtit omne bonū Itē apl̓is⁊ diſcipulis ⁊ alijs ip̄m ſequentibus dixit pacēhabete inter vos. Marc̄. ix. Item quando voluit mittere diſcipulos ad p̄dicanduꝫ dixit eisIn quācunqꝫ domū intraueritis ſalutate eam.

dicēdo. pax huic domui. Matth̓. x. Item ī nocte paſſionis recedens a ſuis diſcipulis ⁊ ꝓ hereditate dimittēs eis pacē. dixit thema. Pacērelinquo vobis pacē meam do vob̓ ⁊cͣ. ac ſi aliqͥs apl̓s dixiſſet ſibi dn̄e. qn̄ aliquis dn̄s morit̉aliquid dimittit ſuis ⁊cͣ. etiam qn̄ morit̉ paterdimittit filijs hereditatē. Ideo vos qui modovultis mori pro ſalutatione dimittetis aliquidnobis Reſpōdit. pacem reliquo vobis. pacemmeā do vobis. ptꝫ thema Modo intēdo declarare que pax ſit iſta. et in quo cōſiſtit. Et īueniꝙ eſt triplex. Prima ē pax ethica id ē ꝑſonalisſcꝫ in ſe. Secūda eſt pax yconomica. id ē. domeſtica. Tertia ē pax pollitica. id eſt. vniuerſalisꝟba ſunt philoſophoꝝ. ⁊ de qualibet dicit thema Pacem relinquo vobis pacē meaꝫ do vob̓⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ſcꝫ quando homo habet paceꝫſecum quādo anima ⁊ corpꝰ. ſpūs ⁊ caro cōcordant bene. qd̓ eſt difficile ſcꝫ ꝯcordare iſtos duos inimicos inter quos naturaliter eſt guerra.quia ꝙ vult vnus diſplicet alteri. vultis intelligere quomodo iſta guerra eſt magna. vidiſtisvnqꝫ torqueri aliquē quem corda trahit ſurſuꝫpōdus deorſū. nunqͥd talis eſt magna pena ſeuguerra; talē guerrā habet qͥlibet noſtrū. animainqͣꝫtum de natura ſua ē ſpūalis trahit ſurſumvellet contemplari ⁊cͣ. ſed pōdus carnis trahitdeorſum ad mundanas delectatiōes. luxuriascorruptiones. de iſta guerra dicit ſcriptura Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū. ſpūs autē ⁊cͣ. adGal̓. v. Modo videamꝰ quomodo poterimꝰface̓ pacē in iſta guerra. Dico ꝙ habet fieri dupliciter. vel ꝙ anima humiliet̉ et cōſentiat carni ad oēs ſuas volūtates vel ecōuerſo. Primꝰmodus eſt malus ⁊ reprobatus ꝯtra deū rōneꝫ⁊ naturam. Sicut ſi nobilis dn̄a ⁊ generoſa haberet guerrā cū ſua ancilla et captiua vili ⁊ immūda. ⁊ vos tractādo pacē diceretis ꝙ domīaſubijciat̉ captiue in omnibꝰ hoc eēt iniquū Un̄dicit Bern̄. Nō decet dominā ancillari. nec ancillā dominari. ita eſſet de anima nobili ⁊ generoſa d̓ ſubſtantia ſpūali. ſi haberet ſubijci carnicaptiue ſue. talis pax nō eſſet bona. qꝛ nō decetdominā ancillari. Ergo oportet ꝙ iſta pax fiatecōuerſo .ſ. qꝫ caro tanqͣꝫ captiua humilietur etſubijciatur domine ſcꝫ anime. et hoc quādo homo cum ieiunijs. vigilijs ⁊ alijs aſperitatibꝰ humiliat carnem. qꝛ caro vt captiua recalcitrat cōtra dominā. ſed quando ſic affligit̉. quaſi laſſaſubijcitur carni. ꝓpter hoc eſt inuēta penitētiaad faciendū pacē ꝑſonalem in ſe Et iſte modusfaciendi pacē eſt bonus ⁊ rōnalis et iſtam vultdeus. Ideo dicebat ille ſanctus homo Iob pacem habeat tabernaculū tuuꝫ. id eſt. ꝑſona. Etviſitans ſpeciē tuam. id ē. animā. non peccabisIob. v. Sed multi faciunt oppoſitum neſciuntſuſtinere iſtam guerrā anime ⁊ carnis. ⁊ volen