Sermo

catorū publicorum. Ideodicit ſcriptura. petitꝭ⁊ nō accipitis. eo ꝙ male petitis. Iaco. iiij. Ꝙdiu em̄ ferrū eſt in vulnere ſeu in corꝑe nihil valebit medicina. Ita qͣꝫdiu ferꝝ peccati eſt in homine nihil valet medicina ꝓceſſionū ⁊cͣ. Ecceqͣre dicit. ſi cor nr̄m ⁊cͣ. Tertia ꝯditio eſt peterevtilit̓ ⁊ ſalubriter. qd̓ tangit̉ ibi. In noīe meo.Nomē xp̄i eſt ih̓s qd̓ idem eſt qd̓ ſalus vel ſaluatio. petimus em̄ in noīe ieſu qn̄ petimꝰ ſalutēvel q̄ ꝑtinent ad ſalutē vel ad ſaluatōꝫ. qꝛ ml̓totiens petimꝰ ꝑſeuerant̓ ⁊ ꝯfident̓ ſꝫ nō vtiliter:⁊ iō non obtinemꝰ. talia pōt petere filius a pr̄eq nō obtineret. Si em̄ filius egrotus de magͣ febre petit a pr̄e vinum vl̓ fructus vel alia ſibi cōtraria ⁊ nociua. pr̄ nullo mō dabit ſibi qͣꝫtum cūqꝫ petat ⁊ ploret. qꝛ pr̄ ſcit ꝙ eſſet ſibi mors. licꝫhͦ filius ignoret. Ita de nob̓. multi ml̓ta petunt⁊ deus ſcit ꝙ non eſſet ſibi vtile. ideo non dat.ꝟbi gratia. multi infirmi in mūdo ſunt qͥ petūta deo ſanitatē quam ip̄e nō vult dare. Ratō eſtqꝛ cum ip̄i ſunt infirmi ſunt humileſ orat. nō curant de peccatis. qui ſi eſſent ſani eſſent ſuperbinō curarēt d̓ deo. darēt ſe peccatis. Idē de ml̓tis ignorantibꝰ qui petunt ſcīam ⁊ nō obtinentqꝛ deus ſcit ꝙ ſi haberent eſſent ſuꝑbi. qꝛ ſcīa īflat. j. ad Chorꝭ. viij. ſtatim deſpicerent alios etvellent magiſtrari vel ep̄ari ⁊ damnarent̉. aliqͥpetūt diuitias. aliqui officia ⁊ bn̄ficia ⁊ dignitates di. O qͦt bona facerē ſi hͦ haberē. ⁊ non obtinent. qꝛ deus ſcit ꝙ ſtatim acciꝑent vnā mulierem ⁊ vnam ꝯcubinā. Sed dat meliora. ſic̄ pat̓nō dat filio egroto vinū qd̓ petit. qꝛ ſibi noceretſed dat ſibi melius .ſ. reſtaurandi ⁊cͣ. Dicat̉ exemplū de beato Paulo qͦ habebat gͣuem infirmitatem in latere .ſ. punctōes. qui aliqͦtiens nōpoterat ꝑ multos dies celebrare nec predicare.⁊ curabat oēs infirmitates. ſuſcitabat mortuos⁊ ſeip̄m non poterat curare. īmo qn̄ dicebat ieſus ieſus ieſus infirmitas augmentabat̉. bn̄ debebat admirari ⁊ poterat dicere. quō portabātſibi infirmos ad curandū ſi non poſſum curaremeip̄m. de hoc dicitip̄emet. Ne magnitudo reuelationū extollat me. datus eſt mihi ſtimuluscarnis mee angelus ſathane qͥ me colaphiſet. ⁊ꝓpter quod ter dn̄m rogaui vt diſcederet a me⁊ dixit mihi ſufficit tibi gratia mea. nam virtꝰ īinfirmitate ꝑficit̉. ij. ad Chorꝭ. xij. Illa em̄ infirmitas erat quaſi frenum quo humiliabat̉. de qͣinfirmitate dicit Beda. Si apl̓us hac caruiſſetſaluus eſſe nō potuiſſet. Neceſſariū eſt gͦ qd̓ petamus in nomīe ieſu .ſ. vtiliter. ⁊ tunc ſine dubio obtinebimus. Autoritas. Qd̓cūqꝫ. Noͣ vtiliter. petieritis pr̄em in nomīe meo hoc faciamIoh̓. xiiij ¶ Quantū ad ſcd̓am conſolatōꝫ xp̄sꝑmiſit apoſtol̓ declaratōꝫ ſcripture tam veterꝭqꝫ noui teſtamēti ⁊ claram noticiā. O qual̓ conſolatio eſſet ruſtico ignorāti ſi ꝓmitteretur ſibi

Cras vos ſcietis tantū qͣꝫtum vnus mgr̄ ī theologia vel qͣꝫtum Auguſtinꝰ ſciuit. Maior fuitiſta xp̄i ꝓmiſſio qn̄ dixit apoſtol̓ in ſcd̓a ꝑte euāgelij. hec .ſ. ſecreta fidei. in ꝓuerbijs .i. ſignis etfiguris locutus ſum vob̓ .ſ. in veteri teſtamētovenit hora .ſ. noui teſtamēti cum iam non in ꝓuerbijs loquar vob̓. ſed palā de pr̄e meo annūciabo vob̓. Dicat̉ ſi expediat quō oīa ſecreta ⁊veritates fidei xp̄iani fuer̄t figurate ⁊ ſignificate in veteri teſtamēto ſecreto mō. Rō qꝛ ille populus erat rudis ⁊ dure ceruicis ⁊ non poteratſpūalia intelligere. Prīo fuit ibi ſignum trinitatis in pͥncipio biblie qn̄ dixit Moyſes Gene. j.In pͥncipio creauit deus celū ⁊ terrā. Iudei habēt eloym .i. dij in pl̓ali non dixit clare ſed in ꝓuerbijs. Iteꝫ Gen̄. ij. Faciamus hoīeꝫ ad imaginem ⁊ ſimilitudinē nr̄am. ⁊ p̄ſit piſcibus maris ⁊ volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs vniuerſe terre omniqꝫ reptili quod mouet̉ ſuꝑ terraꝫ. Et creauitdeus hoīem ad imaginē ⁊ ſimilitudinem ſuamad imaginē dei creauit illū maſculū ⁊ feminamcreauit eos. bn̄dixitqꝫ illis deus ⁊ ait. Creſcite⁊ multiplicamī ⁊ replete terram ⁊ ſubijcite eam⁊ dn̄am ī ⁊cͣ. Ite ibi Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuus deꝰvnus eſt. vbi ponunt̉ tria nomīa trinitatem ꝑſonarū ſignificantia. hec in ꝓuerbijs locutꝰ ſuꝫvobis. Scd̓o ſecretum incarnatōis .ſ. ꝙ debebat aſſumere naturā humanā ⁊ eſſe deꝰ ⁊ hō. vthabet̉ Gen̄. xvij. qn̄ deus dixit abrae. Ego dominꝰ oīpotens ambula coram me ⁊ eſto ꝑfectꝰinter te ⁊ me ponam fedus meū .ſ. pactū circūciſionis. Eſa. xlviij. Audi me Iacob ⁊ iſrl̓ quemego voco Egoip̄e. ego pͥmus ⁊ ego nouiſſimꝰ.Ꝙ deus ſit pͥmus clarū eſt. ſed ꝙ ſit nouiſſimush̓ difficultas eſt. In pͥncipio mūdi ī pͥma die fec̄deus lumē. In ſcd̓a firmamentū. In tertia planetas. In qͣrta ſolem. In qͥnta piſces ⁊ aīmaliaUltima die fecit hoīem qͥ vltimo fuit formatꝰ.Hec in ꝓuerbijs locutus ſum vob̓. ⁊ ſic de alijsſecretis fidei. Sed venit hora ⁊cͣ. Iſtā ꝓmiſſionem cōpleuit xp̄s tripliciter. Prīo poſt reſurrectōnem qn̄ apparuit eis dicens. Neceſſe eſt īpleri omnia q̄ ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis⁊ pſalmis de me. tunc aperuit ill̓ ſenſum vt ītelligerent ſcripturas. Lu. xxiiij. Scd̓o poſt aſcēſionem quādo miſit eis ſpūmſanctū qͥ illos illuminauit ẜm quod eis ꝓmiſerat dicēs. Adhuchabeo vobis multa dicere ſed nō poteſtis portare mnō. cum aūt venerit ille ſpūs veritatis docebit vos omnem veritateꝫ. Ioh̓. xvj. Tertiopoſt mortem apl̓oꝝ qn̄ intrauerūt ꝑadiſum viderunt omīa clare facie ad facieꝫ. Queritur aniſta ꝓmiſſio extendat̉ ad nos? Dico ꝙ ſic ſi tenemus bonam vitā. Iam em̄ in hoc mūdo exiſtētes ſcimus ſecreta fidei ꝑ fidem clarā. ⁊ in ꝑadiſo videbimus manifeſte qn̄ anima intrat ꝑadiſum deus oſtendit ſibi vnū librū. in qͦ ſolū ſuntFf 2