Druckschrift 
Practica iudicialis
Seite
221v
Einzelbild herunterladen
 

qn̄ hec ſubſtō exēplaris finiat̉ vitietur.ad quod ſic vndeo gnͣaliter vitiat̉ vbicunqꝫ aliquid ex p̄dictis ſb̓alibꝰ defeceritfinit̉ etiā ex ſuꝑueniēti ꝯualeſcētia qualitercūqꝫ vitiū ceſſauerit. Itē finit̉ ſi filios quos pͥus habuerat ſuſceperit furioſus. ut d. l. hūanitatis. Sed circaquerit̉ quid ſi ꝯualeſcentiā ſuꝑueniētēextincta ſit ſubſtitutio exēplaris poſtqͣꝫ reincidat in furorē. an ſubſtō reuiuiſcat ſeurecōualeſcat quidā diſtinguūt. a vterqꝫactus furoris ceſſantis redeūtꝭ. ꝯtingit īvita teſtōris tūc recōualeſcit uſbſtō. ar.l. poſtumꝰ. ff. de īiijſt. rup. irri. teſta. iūctal. ij. ff. de peti. here. a ꝯtingit pꝰ eiꝰ mortē tūc recōualeſcit iura predicta Baraūt in dicta. l. ex facto alterius diſtinguita enī furor demētia ꝑſeuerat tūc pla ē ſubſtō firma ſtat. a furor ceſſat eteodē ceſſat ſubſtō non aūt extinguit̉.Ideoqꝫ ſi iteꝝ ſuꝑueniat furor ipſa ſb̓ſtōvires aſſumit que pͥus ceſſauerat et talibo ceſſat vtit̉ miniſterio d. l. hūanitatꝭ.Ex quibꝰ ẜm colligi pōt deciſio ad q.quid ſi hic filiꝰ poſt reditū ad ſanos mores teſtmn̄ fecerit qd̓ face̓ potuit ſi erat ſuiiuris ut. l. furioſum. C. qui teſta. fa. poſſ. ſipoſt reīcidat ī furorē reuiuiſcat vltērius ſubſtō exēplaris qꝛ eius ꝓpriā ꝓuiſionē ſatiſfactū ē in bonis eius. vn̄ ſuꝑfluaē aliena ne indirecta ſb̓lata eēt ſibi teſtādi facultas qd̓ eſſe dēt. ut. l. ſtipulatiohoc. ff. de. obli. Decidit̉ enī aliud viꝫ ſi talis filius qui poſt nunꝙͣ fuerit furioſus in ſua ꝑfecta ſalute fecit teſtamentū. deinde ſuꝑuenerit ſibi furorpoterit ſibi exēplariter a patre a mr̄eſubſtitui rōe predicta. ad qd̓ facit. l. ſi arrogator. ibi no. ff. de adop. vr̄ tn̄ opi. Barin eo dicit ſubſtōeꝫ ceſſare ꝯtradice̓ texin d. l. ex facto. Poſtremo querit̉ an exſuꝑueniētibꝰ liberi. firmet̉ ſubſtō exēplaria. dic ſic ſiue ſint filij naͣles tm̄ legitimi ſimul legitimi naͣles ut ꝓbat texd. l. hūanitatis in rōne ſui lꝫ ille tex. loqͣt̉in filio ſuo tꝫ Bar. in d. l. ex facto. proquo facit qꝛ preſūptio ē ipſū furioſū ſi ofret ſane mentis ipſos filios ceteris in īſtitutione pretuliſſe. ut. l. acutiſſimi. C. defideicōiſſ.. l. auus. ff. de ꝯdi. demon.Compendioſe tensAdu̓eſt multū circa hāc ſubſtōeꝫ qꝛ ē in quotidiano vſu. ut. l. legaui. ff. de libe. lega. queideo. ꝯpēdioſa appellat̉ qꝛ ẜm quoſdā fitſub quodā ꝟboꝝ ꝯpendio includens in ſemultas ſubſtōes plura tꝑa que quidemderiuatio ſeu denoīatio ē ꝯcludēs qꝛreciproca ſubſtō ē hꝰ mōi ſicqꝫ eēt denoīanda ꝯpendioſa ideo meliꝰ dic ideo ſicappellat̉ qꝛ īperator ſic baptiſauit. ut. l.precibꝰ. C. de īpu. alijs ſubſti. nec ſuꝑē inſiſtendū qꝛ plura ſunt negotia qͣꝫ notabilia. ut. l. natura. ff. de p̄ſcri. uer. ſunt talia ꝑtinacibꝰ relinquēda. ut. l. ij. C. de ꝯſtipecu. Circa hāc ſubſtōeꝫ de pluribꝰ eſtquerendū. que ſit eiꝰ forma vbi Ant̉ talis ē qn̄cūqꝫ filiꝰ vl̓ he̓s meus ſine liberis deceſſerit ſemproniū eidē ſubſtituovt hēt̉ in. l. centurio. ff. de vul. pup. ibiplene Gar. in d. l. precibꝰ. vbi Cy. no. ſubſtō fit aduerbiū qn̄tunqꝫ ſil̓ia. Inde querit̉ an hec ſubſtōꝯpendioſa ſit ſpēs ſubſtōis diſtincta ſepcrata ab alijs. dicūt doct. aut ſubſtō fita milite qui pōt directo ſubſtituere tūcē ꝓprie ſpēs ſubſtōis diſtincta ab alijs utd. l. centurio.. l. precibꝰ. Aut fit a paga tūc qꝛ paganus pōt ſubſtituere directo niſi vulgariter pupillariter. Ideovltra hos caſus eoꝝ tꝑa talis directa ſb̓ſtō porrigit̉ ſꝫ reſoluit̉ in fideicōiſlariāvn̄ in pagano ē adiectio quedā.. tꝑa pubtatis poſtea vero ē ſpēs diſtincta qꝛ tnͣſitẜm aliquos in fideicōiſſariā ut.. dicet̉. dictū ē de reciproca ſubſtō ſe abalijs diſtincta niſi fortaſſis ſtatuta terra reperiret̉ aliud diſpoſitū qꝛ tūc idē inpagano qd̓ in milite eēt cēſendū. ¶3º. querit̉ quas ſpēs ſubſtōnū ꝯprehēdere hēatꝯpendioſa ſubſtō ſi fiat a milite paganodic ſiquidē fiat a milite tūc attēta ꝑſona eiꝰ cui fit ex forma ſubſtituēdi. Aliqn̄ꝯprehēdit vulgarē tm̄. aliqn̄ pupillarē. alqn̄ ſil̓ vtrāqꝫ. idē dico in pagano īquo ꝯprehēdit aliqn̄ etiā fideicōiſſariamut d. l. centurio. aꝑtius demonſtrabif̉ īſequētibꝰ. Quero igit̉ ad eoꝝ declarationē qn̄ ꝯprehēdat vulgarē pupillarē fideicōiſſariā cꝰ gr̄a preſciēdū ē aliqn̄ ſubſtō ꝯpēdioſa fit ꝟba mere directaaliqn̄ ꝟba mere obliqua. aliqn̄ ꝟbacōia. Uerba aūt directa appellant̉ illaita directo referūt̉ ad ꝑſonā ſubſtitutiin acquiſitōe he̓ditatis ipſiꝰ factū miniſteriū alteriꝰ ꝑſone requirit̉. ꝟbi gr̄aſi teſtōr dixerit gayū filiū meū heredē inſtituo qn̄cunqꝫ ipſe filius meus deceſſerit talis ſit hē̓s ſibi ut no. glo. ſuꝑ ꝟ̓bobirectas.. l. eam quā. C. de fideicō.. l.