qn̄ hec ſubſtō exēplaris finiat̉ ⁊ vitietur.ad quod ſic vndeo ꝙ gnͣaliter vitiat̉ vbicunqꝫ aliquid ex p̄dictis ſb̓alibꝰ defeceritfinit̉ etiā ex ſuꝑueniēti ꝯualeſcētia ⁊ qualitercūqꝫ vitiū ceſſauerit. Itē finit̉ ſi filios quos pͥus nō habuerat ſuſceperit h̓ furioſus. ut d. l. hūanitatis. ¶ Sed circa hͦquerit̉ quid ſi ꝑ ꝯualeſcentiā ſuꝑueniētēextincta ſit ſubſtitutio exēplaris poſtqͣꝫ reincidat in furorē. an ſubſtō reuiuiſcat ſeurecōualeſcat ⁊ quidā diſtinguūt. a vterqꝫactus furoris ceſſantis ⁊ redeūtꝭ. ꝯtingit īvita teſtōris ⁊ tūc recōualeſcit uſbſtō. ar.l. poſtumꝰ. ff. de īiijſt. rup. ⁊ irri. teſta. iūctal. ij. ff. de peti. here. a ꝯtingit pꝰ eiꝰ mortē⁊ tūc nō recōualeſcit ꝑ iura predicta Baraūt in dicta. l. ex facto alterius diſtinguita enī furor l̓ demētia ꝑſeuerat ⁊ tūc planū ē ꝙ ſubſtō firma ſtat. a furor ceſſat eteodē mō ceſſat ſubſtō non aūt extinguit̉.Ideoqꝫ ſi iteꝝ ſuꝑueniat furor ipſa ſb̓ſtōvires aſſumit que pͥus ceſſauerat et tali ꝟbo ceſſat vtit̉ cū miniſterio d. l. hūanitatꝭ.Ex quibꝰ ẜm eū colligi pōt deciſio ad q.quid ſi hic filiꝰ poſt reditū ad ſanos mores teſtmn̄ fecerit qd̓ face̓ potuit ſi erat ſuiiuris ut. l. furioſum. C. qui teſta. fa. poſſ. ſipoſt reīcidat ī furorē ꝙ nō reuiuiſcat vltērius ſubſtō exēplaris qꝛ ꝑ eius ꝓpriā ꝓuiſionē ſatiſfactū ē in bonis eius. vn̄ ſuꝑfluaē aliena ne ꝑ indirecta ſb̓lata eēt ſibi teſtādi facultas qd̓ eſſe nō dēt. ut. l. ſtipulatiohoc mō. ff. de ꝟ. obli. ¶ Decidit̉ enī ⁊ aliud viꝫ ꝙ ſi talis filius qui poſt nunꝙͣ fuerit furioſus in ſua ꝑfecta ſalute fecit teſtamentū. deinde ſuꝑuenerit ſibi furor ꝙ nōpoterit ſibi exēplariter l̓ a patre l̓ a mr̄eſubſtitui rōe predicta. ad qd̓ facit. l. ſi arrogator. cū ibi no. ff. de adop. vr̄ tn̄ opi. Barin eo ꝙ dicit ſubſtōeꝫ ceſſare ꝯtradice̓ texin d. l. ex facto. ¶ Poſtremo querit̉ an exſuꝑueniētibꝰ liberi. firmet̉ ſubſtō exēplaria. dic ꝙ ſic ſiue ſint filij naͣles tm̄ l̓ legitimi l̓ ſimul legitimi ⁊ naͣles ut ꝓbat texd. l. hūanitatis in rōne ſui lꝫ ille tex. loqͣt̉in filio ſuo ⁊ hͦ tꝫ Bar. in d. l. ex facto. proquo facit qꝛ preſūptio ē ipſū furioſū ſi ofret ſane mentis ipſos filios ceteris in īſtitutione pretuliſſe. ut. l. cū acutiſſimi. C. defideicōiſſ. ⁊. l. cū auus. ff. de ꝯdi. ⁊ demon.Compendioſe tensAdu̓eſt multū circa hāc ſubſtōeꝫ qꝛ ē in quotidiano vſu. ut. l. legaui. ff. de libe. lega. queideo. ꝯpēdioſa appellat̉ qꝛ ẜm quoſdā fitſub quodā ꝟboꝝ ꝯpendio includens in ſemultas ſubſtōes ⁊ plura tꝑa que quidemderiuatio ſeu denoīatio nō ē ꝯcludēs qꝛ ⁊reciproca ſubſtō ē hꝰ mōi ſicqꝫ eēt denoīanda ꝯpendioſa ⁊ ideo meliꝰ dic ꝙ ideo ſicappellat̉ qꝛ īperator eā ſic baptiſauit. ut. l.precibꝰ. C. de īpu. ⁊ alijs ſubſti. nec ſuꝑ hͦē inſiſtendū qꝛ plura ſunt negotia qͣꝫ notabilia. ut. l. natura. ff. de p̄ſcri. uer. ⁊ ſunt talia ꝑtinacibꝰ relinquēda. ut. l. ij. C. de ꝯſtipecu. ¶ Circa hāc ſubſtōeꝫ de pluribꝰ eſtquerendū. ⁊ pͦ que ſit eiꝰ forma vbi Ant̉ꝙ talis ē qn̄cūqꝫ filiꝰ vl̓ he̓s meus ſine liberis deceſſerit ſemproniū eidē ſubſtituovt hēt̉ in. l. centurio. ff. de vul. ⁊ pup. ⁊ ibiplene ꝑ Gar. ⁊ in d. l. precibꝰ. vbi ꝑ Cy.⁊ ꝑ hͦ no. ꝙ h̓ ſubſtō fit ꝑ hͦ aduerbiū qn̄tunqꝫ l̓ ſil̓ia. ¶ Inde querit̉ an hec ſubſtōꝯpendioſa ſit ſpēs ſubſtōis diſtincta ⁊ ſepcrata ab alijs. dicūt doct. aut h̓ ſubſtō fita milite qui pōt directo ſubſtituere ⁊ tūcē ꝓprie ſpēs ſubſtōis diſtincta ab alijs utd. l. centurio. ⁊. l. precibꝰ. ¶ Aut fit a paganō ⁊ tūc qꝛ paganus n̄ pōt ſubſtituere directo niſi vulgariter ⁊ pupillariter. Ideovltra hos caſus ⁊ eoꝝ tꝑa talis directa ſb̓ſtō nō porrigit̉ ſꝫ reſoluit̉ in fideicōiſlariāvn̄ in pagano ē adiectio quedā. jͣ. tꝑa pubtatis poſtea vero ē ſpēs diſtincta qꝛ tnͣſitẜm aliquos in fideicōiſſariā ut. jͣ. dicet̉. ⁊sͣ dictū ē de reciproca ⁊ nō ſubſtō ꝑ ſe abalijs diſtincta niſi fortaſſis ꝑ ſtatuta terrarū reperiret̉ aliud diſpoſitū qꝛ tūc idē inpagano qd̓ in milite eēt cēſendū. ¶3º. querit̉ quas ſpēs ſubſtōnū ꝯprehēdere hēatꝯpendioſa ſubſtō ſi fiat a milite l̓ paganodic ꝙ ſiquidē fiat a milite tūc attēta ꝑſona eiꝰ cui fit ex forma ſubſtituēdi. Aliqn̄ꝯprehēdit vulgarē tm̄. aliqn̄ pupillarē tātū. alqn̄ ſil̓ vtrāqꝫ. ⁊ idē dico in pagano īquo ꝯprehēdit aliqn̄ etiā fideicōiſſariamut d. l. centurio. ⁊ aꝑtius demonſtrabif̉ īſequētibꝰ. ¶ Quero igit̉ ad eoꝝ declarationē qn̄ ꝯprehēdat vulgarē l̓ pupillarēa̓ fideicōiſſariā cꝰ gr̄a preſciēdū ē ꝙ aliqn̄h̓ ſubſtō ꝯpēdioſa fit ꝑ ꝟba mere directaaliqn̄ ꝑ ꝟba mere obliqua. ⁊ aliqn̄ ꝑ ꝟbacōia. Uerba aūt directa appellant̉ illa q̄ita directo referūt̉ ad ꝑſonā ſubſtituti ꝙin acquiſitōe he̓ditatis ipſiꝰ factū ⁊ miniſteriū ⁊ n̄ alteriꝰ ꝑſone requirit̉. ꝟbi gr̄aſi teſtōr dixerit gayū filiū meū heredē inſtituo ⁊ qn̄cunqꝫ ipſe filius meus deceſſerit talis ſit hē̓s ſibi ut no. ꝑ glo. ſuꝑ ꝟ̓bobirectas. ⁊. l. eam quā. C. de fideicō. ⁊. l. oē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten