ſane mentis ⁊ potuiſſent teſtari ut putaipſoꝝ filios nepotes ⁊ alios ſimiles proximiores. Extranei aūt illis extantibꝰ ſb̓ſtitui nō poſſent ut ꝓbat̉ in d. l. hūanitatꝭ.Et ex hͦ colligit̉ etiā alia dr̄ia inter hancſubſtōeꝫ exēplariā ⁊ pupillarē qꝛ in pupillari oēs pn̄t ſb̓ſtitui ut ī. l. ij. §. quos poſſūff. de vul. ⁊ pupil. ⁊ in hac illi ſoli de ꝗbꝰdictū ē. quanqͣꝫ quidē voluerūt dicere ꝙd. l. hūanitatis corrigat dictū. §. quos poſſū. cū ſi. ut ſit hodie idē quo ad hͦ ī vtraqꝫſubſtōe que opi. nō ē cōis ut refert Cy. ind. l. hūanitatis. ⁊ Bar. in d. l. ex facto. ¶Quid igitur ſi iſte filiꝰ cui fit hec ſubſtōhe̓at plures filios l̓ fratres. an liceat pr̄i.eius vl̓ matri vnū ex eis eligere. ⁊ illū ſolū ſubſtituere alijs excluſis vl̓ preteritis.dic breuiter ꝙ lꝫ quo ad hͦ ſit ꝯtrarie opidocto. at tn̄ verior ē opi. ut diſtinguat̉. autſube̓ iuſta cā p̄teritionis l̓ exheredatōnio⁊ tc̄ tenet̉ eqͣliter eos ſubſtituere. ⁊ rō eſtqꝛ pater ⁊ mater pari mō debent ſe hr̄e inhac ſubſtōe ſicut veriſil̓r ſe habuiſſet ip̄iꝰfilius ſi teſtm̄ ꝯdidiſſet. ut ꝓbat tex. d. l.hūanitatis. ¶ Poſt hec querit̉ quid ſi filius hꝫ fr̄es vtrīqꝫ ꝯiūctos ⁊ alios vterīostm̄ an pater teneat̉ ipſos equaliter ſubſtituere. quidā quos refert Bar. in d. l. ex facto. dicūt ꝙ ſolū vtrīqꝫ diūcti ſint ſubſtituendi qꝛ hi ſoli ſunt ſb̓ſtituendi qui admittunt̉ ad querelā ut ꝓbat tex. in d. l.hūanitatis. ⁊ qꝛ vterini ſoli nō admittūt̉ad quere lā ut. l. ſi fratris. C. de inoffi. teſt.gͦ nō ſunt ſubſtituendi. ¶ Alij aūt diſtinguūt. aut ſubſtō fit a patre l̓ a matre. Sia patre tūc p̄ferēdi ſunt in ſubſtōe vtrīqꝫꝯiuncti l̓ ꝯſanguinei tm̄. Si vero a matretunc ſunt equaliter ſubſtituēdi oēs de qͦpleniꝰ vide in d. l. ex facto. ¶ Rurſum q̄rit̉ ſi pr̄ ſubſtituerit ſolū vulgariter l̓ pupillariter tm̄ filio ſuo impuberi ⁊ mentecapto. An in hac vulgari ⁊ pupillari ꝯtineat̉ exēplaria ſubſtō. dicūt quidā ꝙ inhac vulgari expreſſa nō ꝯtinet̉ tacita exēplaris nec ſil̓r in pupillari ne duo ſpālia īeodē ꝯcurre̓ videant̉. ut no. in. l. i. C. de dopromiſ. ⁊. l. cum poſt. §. gener. ⁊ ibi no. ff. deiure dotꝭ. Gar. vbi sͣ diſtinguit. aut tꝑe qͦpr̄ ſubſtituit filius nullū patiebat̉ defectum ⁊ tūc nō ꝯtinet̉ in ea exēplaris ꝓpt̓ſuꝑuenientē defectū qꝛ ad caſū inexcogitatū nō ſunt extēdenda ꝟba ſubſtōis. ar. inl. inter ſtipulantē. §. ſacrā. ff. de ꝟ. ob. Auttꝑe teſtī filiꝰ patiebat̉ defectū furoris ettūc in vulgari ꝯtinebit̉ tacita pupillarisD. 5.qj.. j..jͣ. tꝑa pupillaris etatis ⁊ ceſſabit exēplaria attento potiꝰ nature vitio qͣꝫ accidētꝭ.ut sͣ dictū ē. poſt vero pupillarē etatē cōtinebit̉ exēplaria ⁊ ſic ꝓuiſio teſtōris videat̉ relata ad oē tēpus ẜm qualitatē ꝑſone. ſi tn̄ ꝑſona ſubſtituta fuerit de his q̄ꝯtinēt̉ in d. l. hūanitatis. ⁊ hͦ dictat equitas ⁊ hūanitas d. l. facit in ar. l. qui neqꝫ. ⁊l. ſi predia. ff. de rebꝰ eoꝝ. An aūt in exp̄ſſa pupillari ꝯtineat̉ tacita exēplaris. voluerūt quidā dicere ꝙ ſit rōe ſil̓itudinisquā hn̄t inter ſe ut plurimū iſte ꝯue ſubſtōes. Ideoqꝫ de vna in aliā facilior ē tnͣſitus ar. l. in rem. §. itē quecūqꝫ. ff. de rei vē.⁊. l. ſi accepto. cū ſi. eo. ti. ¶ AAlij diſtinguūtan hec pupillaris ſit facta cum limitatiōetꝑis ꝟbi gr̄a. ſi filius meus deceſſerit ī pupillari etate talē ſubſtituo ⁊ tūc ſi ſemelvalere potuit ut pupillaris poſtea in aliānō reſoluit̉ ac obliquat̉. ut. l. ſi ita quis. ffde here. inſti. Aut ē facta ſimpl̓r ⁊ tunc afacta filio in ptāte ⁊ valet ut pupillarisvſqꝫ ad pubertatē ⁊ poſt valꝫ ut exēplarꝭ.ar. ī. l. centurio. ff. de vul. ⁊ pū. aūt ē facta filio emāt iꝑato ⁊ tūc ualet ut exēplaris ar.in. l. gallus. §. i. ff. de libe. ⁊ poſtu. ¶ Iltraquerit̉ an p̄dicta tacita exemplaris excludat matrē dic ẜm doct. ꝙ nō nec alias ꝑſonas quas nō excluderet tacita pupillarisſapit enī hͦ ſubſtō in multis naturā pupillaris ut ſtatī ſubiciā cum ſit ad ipſiꝰ exēplū inducta ⁊ reꝑta ut in. §. qua rōe. inſti.de pup. ſubſti. gͦ ⁊cͣ. ut. l. i. ff. de lega. i. ⁊. l. ij.C. cōia delega. Sed expreſſa exēplaris bn̄matre excluderet eadē rōe quā pupillarisexpreſſa qd̓ tenet Bar. vbi sͣ. ¶ Itē queroquot ſunt neceſſaria vt hec exēplaris ſubſtō fiar ⁊ valear dic breuit̓ ꝙ ſex. pͦ viꝫ ꝙis cui fit ſubſtō ſit de liberis. 2º. ꝙ ſit mēte captus l̓ ſil̓i vitō ꝯſtitutꝰ tꝑe teſtī ſeumortis ipſiꝰ teſtōris ar. in d. l. ij. § ſed ſi exͣneus. ff. de vul. ⁊ pu. 2º. in morte teſtōrisnō recidat in alteriꝰ ptātē qꝛ ſi recideretqd̓ nō pōt ꝑ ſe nō poterit ꝑ alium. ar. in. l.neqꝫ. C. de here. inſti. ſicut de pupillari ſuperius dictū ē. 4º ꝙ teſtor faciat ſibi teſtamentū ut d. l. hūanitatis. 5º. ꝙ ſit inſtitutus ſaltē in legitīa nō exhēdatus nec p̄teritus ut d. l. hūanitatis. ¶ g ꝙ ipſiꝰ teſfōris adeat̉ hereditas expreſſe l̓ hēat̉ ꝓ adita ipſo iure ꝑ exiſtētiā ſui heredis ut sͣ dictum ē de pupillari. ut. l. ſi filius qui pr̄i.ff. de vul. ⁊ pupil. ⁊. l. fi. §. i. C. de cura. fu.hoc ſequit̉ Bar. vbi sͣ. ex quibꝰ pꝫ dr̄ia ⁊ꝯſonātia inter has ſubſtōes. ¶ 7º querit̉