oībus exceptionibꝰ et defēſionibꝰ ip̄i reoprincipali cōpetentibꝰ ut habetur in. l. exꝑſona. ff. de fideiuſſo. et. l. omnes. C. de excep. et in. l. exceptiōes. §. rei coherentꝭ. ff. deexcep. et īuito ipſo principali debitore uthabetur in dicta. l. ſi ſtipulatus. in prin.cū ſi. ff. de fideiuſſo. ¶ Quid igitur ſi fideiuſſores cōuenti nō oppoſuerūt exceptiōeꝫſeu defenſionē ip̄i debitori cōpetenteꝫ anpoterint poſtea cōtra ip̄m debitorē regreſſum habere diſtingue aut ignorabāt hancexceptionē ⁊ excuſant̉ aut ſciebant et tūcaut erat exteptio ꝑemptoria pacti ul̓ ſolutionis ⁊ ſi. et tūc eis imputat̉ ſi non oppoſuerūt ⁊ ꝑ cōſequens nō poterūt habe̓ regreſſuꝫ contra ip̄m debitorem ut. l. ſi fideiuſſor. in prin. ⁊ §. i. et. ij. ff. man. Aūt eratexceptio dilatoria ul̓ ꝓcuratoria et dic utnoͣ. plene ꝑ glo. in dc̄a. l. ſi fideiuſſor. in. §.quedā. ff. man. ¶ Tenent̉ etiā hi fideiuſſores appellare a ſnīa cōtra eos lata alioꝗnnō agerent mandati contra principalē utnoͣ. ī. l. ſi ꝓturatorē. §. ſi ignorātes. ff. man.et ſi cōueniant̉ anteqͣꝫ reus principal̓ poſſunt hodie iure nouiſſimo oppone̓ exceptionem excuſſiōis ut prius cōueniat̉ principalis anteqͣꝫ ip̄e fideiuſſor ut in aucͣ. pn̄te.C. de fideiuſſo. et in corꝑe vn̄ ſumit̉ niſirenūtiaſſent bn̄ficio illius ancͣ. ut ibi noͣ.ſicut fit quotidie in inſtr̄is. olim autē iur̄.C. ⁊. fltoꝝ. liberū erat ip̄i creditori agerecōtra quos vellet et cellabat dc̄a excuſſiout in. l. iure noſtro. ⁊ in. l. nō recte. C. de fideio. cū ſi. ad quod ius antiquū reducūt̉hodie oēs fideiuſſiōes ꝓpter renūtiationēquas faciūt in inſtrumētis.Ac ulterius eantesꝯnuntiScribitur in iure ꝙ licꝫ euicūqꝫ renūtiar̄bn̄ficio ſuo ⁊ priuilegio ſibi a iure collatout. l. ſi iudex. ff. de mino. ⁊. l. ſi quis in ꝯſcribendo. C. de pac. de qua materia pl̓e noͣ.ꝑ glo. in aucͣ. ut ma. debi. ⁊ credi. in prin. etibi ꝑ Iaco. de bel. et Cy. in dicta. l. ſi quisin cōſcribēdo. et. C. de epiſ. ⁊ cle. l. ſi quis īcōſcribēdo. et imputet ſibi qui renūtiauitquia amplius ad bn̄ficiū renūciatū nō poterit habere regreſſuꝫ ut in. l. queritur. §ſi venditor. ff. de edil̓. edic.Bene ficio noua,cōſtitutionū. ¶ Iſtaꝝ cōſtitutionū diſpōquedā ꝑtinet ad reos debēdi de quibꝰ traditur in aucͣ. de duo. reis. ⁊ dicta aucͣ. hoita. L. eo. ti. quedaꝫ ꝑtinet ad fideiuſſoresQ Xxut eſt epiſtola diui adriani ꝑ quam conſequūtur diuiſionem debiti inter ſe ut ſolūpro ꝑte cōueniant̉ licet in ſolidū ſint obligati de qua epiſtola ⁊ eius effectu plenehabetur in. l. inter eos. ⁊. l. īter fideiuſſores.ff. de fide iuſſo. cui bn̄ficio ſi renūciant cōueniri poſſūt in ſolidū ſꝫ poſito ꝙ n̄ fuerithuic bn̄ficio renūciatū an hec exceptio diuiſionis poterit opponi ꝑ fideiuſſorem inquacūqꝫ ꝑte litis quā qōnem plene exaīatBar. in. l. ſi dubitetur. ff. de fideiuſſo. Sꝫcōcluſiue veritas eſt ꝙ ante litem contꝭ. etpoſt opponi pōt ſicut de ceterꝭ ꝑemptoriisdicitur pro qͦ facit. l. fideiuſſor. cū glo. ſuaT. de fideiuſſo. ⁊ hoc etiam ſequit̉ Spe.in ti. de renūci. ⁊ conclu. ꝟſi. in primis. licetglo. teneat conͣ. ⁊ male ut inſti. de fidei9. §ſi plures. ẜm Dy. et Bar̄. ¶ Sed quidſi iſti quos dicimꝰ fideiuſſores cōſtituantſe principales debitores ſeu pagatores utfit quotidie in inſtr̄is an poterūt vti bn̄ficio excuſſiōis et alijs bn̄ficiis quibꝰ vtūt̉fideiuſſores breuiter dic ꝙ ſic et idem dicin quocūqꝫ conſtituēte debitū alienū de qͦloquit̉ totꝰ ti. ff. ⁊. C. de cōſti pecu. et det̓minat glo. in aucº. de fideiuſſo. in pͥn. et ibiper Iaco. de bel. cuiꝰ det̓mīationē ſequūt̉omnes doc. niſi ut dictū eſt dictis bn̄ficiisrenūcient ſeu renūciauerint. ¶ Deinde q̄ritur an creditore petente ꝑtem debiti abvno ex fideiuſſoribꝰ videat̉ in dubio debitum diuiſiſſe ⁊ videt̉ ꝙ ſic ꝑ ea que habent̉ in. l. fi. C. de fideiuſſo. ⁊ noͣ. in. l. reos.et in. l. liberū. C. de fideiuſſo. Tu autē plenius ẜm veriorē opi. diſtīgue ut ꝑ eū noͣ.in dicta. l. inter eos. in prin. ff. de fideiuſſo.Aut creditor cōuenit ī iudicio fideiuſſorēpro ꝑte tm̄ aut exegit extra iudiciū ab eopartem tantū. Primo caſu ſubdiſtingueaut cōuenit eum ſolum tantū pro ꝑte uelin ſolidū ⁊ tūc nō videt̉ diuide̓ debitumſed ſolam ꝑſonaꝫ eligere ut in dc̄a. l. reos.eo. ti. ⁊. l. liberū. Aut cōuenit cū eo aliosfideiuſſores pro ꝑte ⁊ videt̉ debitū diuidere ut in dicta. l. reos. et. l. liberū cū ſi. ibinoͣ. Ex quibꝰ patꝫ ꝙ glo. in. l. ſi creditores.C. de pac. nō bene nec ꝑfecte loquitur.Secūdo caſu prīcipali qn̄ ꝑtem exegit exͣiudiciū et tūc aut recepit ab alio a quo poterat cogi ꝑtem recipe̓ ꝑ bn̄ficiū diuiſiōiset tūc videt̉ eligere ⁊ nō diuide̓ ut ī dc̄a.l. inter eos. §. i. Aut recepit ab eo a quo n̄poterat cogi ꝑtem recipere ut q renūciauerat epiſtole diui adriani ⁊ tunc recipiendo ꝑtem debiti vr̄ debitū diuide̓ ut in