et tunc quantū ad eum ꝑtinet poterit abeo qui recepit repetere ut. l. ſi in cōi. ff. denoxa. ar. l. ſi me ⁊ ticium. ff. ſi cer. peta. ¶Nunc autē queramꝰ quid econ ad p̄miſſaan pactū ul̓ tnͣſactio factum ꝑ vnū reumdebendi proſit ul̓ noceat alteri correo debendi ſuꝑ qua qōne cōſueuit cōiter ſic diſtingui aut ſunt ſotij et tunc proſit ⁊ noceat alteri aut nō ſunt ſotij et tunc ſecus ꝑea que habent̉ in. l. idem in duobꝰ. in pͥn..ff. de duo. re. et de arbi. l. ſi duo. ff. de libe.le. l. iij. §. nūc de effectu. Sed Bar. ubi ſupͣdicit ꝙ ſiue ſint ſotij ſiue nō pactum ſiuetnͣſactio vniꝰ ꝓdeſt ⁊ nocet alteri qͣtenusint̓eſt paciſcentꝭ illi alteri ꝓdeſſe ul̓ noce̓et nō aliter ꝓut noͣt glo. in dc̄o. §. nuue deeffectū. et pleniꝰ ꝑ eum in dc̄a. l. ex duobꝰſimil̓r quid iuris in vocatiōe et acceptilatione ibi vide ꝑ eum. ¶ Querēdū reſtatan ſi creditor recipiat ꝑtem debiti ab vnoex correis debendi an videat̉ debitū diuiſiſſe ⁊ ſic ꝑ hͦ nō poſſit vlteriꝰ con eundeꝫpro alijs ꝑtibus regreſſū habere ſuꝑ quodubio ſic diſtinguit Bar. ubi. sͣ. Aut ſūttales rei debendi qui nō habent bn̄ficiumdiuiſionis qꝛ illi renūtiauerūt ut cōiter īinſtrumētis fit ⁊ recipiēdo ꝑtem videturdebitū diuide̓ ut. l. ſi creditores. C. de pac.fallit hoc fauore legatoꝝ in quibꝰ nō p̄ſumit̉ facta diuiſio ut. l. ſi ex toto. ff. de le. i.et ibi ꝑ eum. Aut ſūt tales rei debēdi quihabēt hoc bn̄ficiū diuiſiōis qui voluerūteidē renūtiare ſꝫ reſeruare et tūc aut ſolꝰſoluit pro ꝑte ſua tm̄ ⁊ tūc ip̄e ſolus liberatur pro ꝑte ſua ⁊ ſic videt̉ facta diuiſiopro alia ꝑte liberatur ope exceptiōis ut. ff.de ſolu. l. ī his. §. i. cū ſi. Aut ſoluit ſimpliciter n̄ expreſſo pro ꝑte ſua ⁊ tc̄ n̄ vr̄ ī dubio facta diuiſio de iurꝭ rigore ideo pro reſidua ꝑte tam ip̄e qͣꝫ ceteri poſſūt ī ſolidūcōueniri verū tn̄ de eꝗtate illi qui ſoluitꝯpetit exceptio diuiſiōis niſi huic bn̄ficiorenūciatū eſſꝫ ar. ī. l. int̓ eos. §. i. ff. de fideio.Interceſſerūt etfideiuſſerūt ⁊cͣ. ¶ At cautiꝰ ⁊ fortiꝰ ſuecurrat̉ ⁊ ꝓuideat̉ ip̄is creditoribꝰ conſueuerūt accedere fideiuſſores quoꝝ fideiuſſorū conditio ⁊ natura eſt ut ſi principal̓n̄ tenet̉ gͦ nec fideiuſſor ut īſti. de fideiuſ..§. fide iuſſores. ⁊. l. grece. in. §. illud. ff. de fideiuſſo. cū ſi. īmo nec ī plus ul̓ vltra tempus ul̓ quātitatē obligatur fideiuſſor qͣꝫprīcipalis ut. l. hi qui. in prin. cū ſi. ibi noͣ..ff. de fideiuſſo. in qͣ obligatiōe fideiuſſoriaē neceſſaria ſtipulatio ſolēnis nec ſuffice̓tpactū nudū ut. C. de fideiuſſo. l. blanditꝰ.et inſti. eo. §. fi. et ibi noͣ. de qua tn̄ ſtipulatione p̄ſumit̉ ſi in inſtr̄o publico uel priuato dicatur ꝙ talis ꝓmiſit pro tali uelfideiuſſit pro tali ut in dicto. §. fi. ⁊. l. ſcien̄..ff. de ꝟbo. obli. ⁊. l. i. C. de conͣhen̄. ⁊ ꝯmit.ſtipul̓. licet tale verbū ꝓmiſit ꝓlatum ateſte nō importet nec includat ſtipulatiōꝫet ſic nō ꝓbaret fideiuſſoriā obligationſed ad nudū pactū ſimpl̓r refert̉ ut hr̄ ī.l. i. C. de vſurꝭ. ⁊ noͣ. ꝑ Dy. et Bar. in dc̄a.l. ſciendū. Alius eſt etiam ſingularꝭ caſusin quo fingitur ſtipulatio ſi ꝗs apud actapatiat̉ ſe ſcribi ꝓ fideiuſſore ut. l. cū oſtēdimus. ff. de fideiuſ. tu. niſi forte ꝗs dixeritnō incōgrue hūc calum ꝯprehendi ſub priori regula. l. i. C. de conͣhen. ⁊ ꝯmit. ſtipul̓.et dicto. §. fi. ¶ Querit̉ inde qualiter etin quantū hi fideiuſſores teneant̉ ⁊ vtiqꝫdicendū eſt eos teneri in ſolidum ſic̄ plures rei debendi tamen eis ope exceptionisſuccurrit̉ ut inter eos actio diuidatur exepiſtola diui adriani qui tamen ſunt locupletes ⁊ ſoluendo alias ſecuſ ut. l. īter eosin prin. ⁊ §. pe. ff. de fideiuſſo. ⁊. l. inter fideiuſſores. eo. ti. ſic ergo pauꝑtas priuat eostali bn̄ficio ſicut. sͣ. dictū eſt ī correis. Iteꝫpriuatur hoc bn̄ficio fideiuſſor ꝯuentus ſineget ſe fideiuſſorē ut in. l. ſi dubitet̉. §. i..ff. de fideinſ. Iteꝫ ſi renūtiauit huic bn̄ficio ut fit quotidie in inſtr̄is et. jͣ. dicā. Itēſi ſeꝑatim ⁊ nō eodem tꝑe fideiuſſerūt ut.l. ſi a ticio. ⁊. l. ſi ticius. ⁊ ibi noͣ. ⁊. l. ſi plures. ff. de fideiuſſo. ¶ Quid autem ſi fideiuſſor cōuentus noluit allegare beneficiūdiuiſionis ul̓ quia nō vult ul̓ quia n̄ pōtan poterit petere ꝙ cedantur ſibi actionesꝑ creditorem contra alios fideiuſſores etreum principalem dic ꝙ ſic ut in. l. ut fideiuſſor. ⁊. l. cū his. ⁊. l. vraniꝰ. ff. de fideiuſſo.nedū ꝑſonales ſꝫ etiā ipotecariaſ. l. pauluset. l. ſi fideiuſſoribꝰ. et ibi noͣ. ff. eo. ti. quasactiōes ſi ip̄e creditor facto ſui cedere nonpoterit repellet̉ ab agendo exceptiōe cedēdaꝝ ut noͣ. in. l. ſtichū. §. pe. ⁊ ibi noͣ ꝑ bar.ff. de ſolu. ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ. §. fi. ff. de fideiuſ.faciūt que ſcripſi in forma rn̄ſiōis qͣ vtit̉ipotecaria cōuentꝰ ſuper glo. fi. quicꝗd tn̄hi fideiuſſores ſoluerint repetere poterintꝑ actionē mandati ab ip̄o principali debitore ut inſti. de fideiuſſo. §. pe. ⁊. l. ſi mandauero tibi in prin. ff. man. et noͣ. in. l. ſi fideiuſſor. ff. de fide iuſſo. ¶ Et noͣnduꝫ ꝙ qn̄fideiuſſores ꝯueniūt̉ poſſūt vti ⁊ ſe defēdē