Druckschrift 
Practica iudicialis
Seite
26r
Einzelbild herunterladen
 

A. l.extra vitiū ponere. ar. C. de emen. ſeruo..C. de emen. iuſti. codi. lꝫ glo. in d. l. editaaliter dicat. Mutare aūt ẜm glo. doc.ibi ē ab actione edita in totū recedere ar.iij. l. i. C. de mu. no. in pͥma ꝯſti. C. §. quibus. Addere vero ē actioni ꝓpoſite aliāapplicare. ut in d. §. quibꝰ. ibi adiacentis ⁊cͣReſpondendū ē nūc ad pͥncipale queſitū querit̉ uſqꝫ ad qd̓ tempus poſſit fieriemendatio additio mutatio. de ſingul̓per ſe vedeamꝰ. de emēdatione ī quoarticulo licet ſint varie opi. īter glo. docvt refert Cy. in d. l. edita. tn̄ pōt diſtingui. aut agit̉ de emendatione formali ipſius libelli illa admittit̉ qn̄cunqꝫ vſqꝫad ſnīaꝫ diffinitiuā dum tn̄ ſniaꝫ reusab illa inſtantia abſoluat̉. ut d. l. libelloꝝde accuſa.. l. i. ff. ſi meſſ. fal. mo. dix. Antagit̉ de emendatione rei vl̓ qͣꝫtitatis in libello deductꝭ. de qua loquit̉ glo. in d. l.edita. tunc aut illa emendatio ſit circaqualitatē actōnis ꝓpoſite pōt fieri qūotunqꝫ vſqꝫ ad ſnīam. ut ī. l. ī delictis. §. ſi detracta. ff. de noxa. Nūt ſit circa ipſam qualitatē in libello petitā tunc a emēdatio tangit pͥncipaliter ipſam rem. autacceſſoria eius caſu admittit̉ emēdatiouſqꝫ ad tempus ad qd̓ admittit̉ mutatōut.. dicam. pro quo facit. l. non pōt. ff. deiudi.. l. de qua re. eo. ti.. cauſu ſb̓diſtingue aut illa acceſſoria emerſerūt ante litēꝯtꝭ. idem qd̓ dixi de emendatione circa rem pͥncipalē ar. l. fundi. ff. de excep. reiiudi.. l. edilis. §. item ſciendū. ff. de edil̓.edict. Aut emerſerūt poſt litē ꝯtꝭ. tūcqꝛ iſta ꝑtinēt ad officiū iudicis ē querēdum de emendatione. ar. dicti. §. item ſciē. no. per glo. in. l. ſi quis miſſū. §. fi. ff.de dam. infect. Sed nunc querit̉ quidiuris de mutatione ſuꝑ quo articulo ſil̓rſunt varie opi. ut refert Cy. vbi glo. cōiter tenēt hodie per ius aucͣtētitoꝝ qd̓hētur in aucͣ. qui ſemel. C. qūo qn̄ iud. in aucͣ. de litig. §. omnē. ſit locus mutationi libelli poſtqͣꝫ in iudicio ē ꝓductꝭ.lꝫ olim aliter ſeruaret̉. quā opi. multi ſequūt̉. Alij dicunt ut off. hodie ſicutolī ſit locus mutationi. Sed pro ꝯcordiaiuriū ſic diſtingue. a quis vult ſimpl̓r renūciāe liti pōt ut. l. poſtꝙͣ liti. C. de pac.Aut vult ſimpl̓r deferre litē ꝓtellare pōt ut in aucͣ. qui ſemel. aut vultſequi litem mutando actionē pōt olim hodie ut d. l. edita. Ex quo patꝫ ẜmeos d. l. edita. non ē hodie correcta licetXeꝝ. .Xẜm glo. ꝯtra. hanc opi. ſequit̉ In. butri.⁊Mar. ſyl. ẜm quam admittit̉ mutatiovſqꝫ ad litē ꝯtꝭ. tm̄. poſt qꝛ reus alit̓grauaret̉ in varijs expenſis. Quid enī ſiſuꝑ actione ꝓpoſita deliberauit ipſe reuscum aduocato ꝓcuratore ſumptus fecit ſi dicamꝰ poſt litem ꝯtꝭ. locum ēē mutationi adhuc erit neceſſe redire ad aduocatum ꝓcuratorē. ſubire nouas expen.qd̓ eēt valde incōueniens. Suꝑ tn̄ articulo vario modo ē per tꝑa obtentumpronūciatū ut referūt docto an̄dicti. Tn̄puto opi. glo. minꝰ ꝯtineat abſurditatis plus iuris equitatis. Tum enimactor hēat amplū ſpātiū ī deliberando anteqͣꝫ libellū porrigat reus īprouiſus accedat magis ē fauendū illi opi. que facitpro reo qͣꝫ actore ar. in. l. petendū. C. detemp. in inte. reſti. in. l. arianus. ff. de act obli. in. l. fauorabiliores. ff. de re. iurꝭ..l. inter pares. cum ſe. ff. de re iudi. Deinde querit̉ quid iuris ſit de additioneecce actor ꝓpoſuit vnā actionē in libellovult poſtea aliā adiicere cumulare. queritur an qn̄ poſſit. ſuper quo ſunt varieopi. tam glo. qͣꝫ docto. ut refert Cy. in d. l.edita. Dy. in. c. nullus pluribꝰ. exͣ de re.iurꝭ. li. vi. aliqui in. l. quod in heredem§. eligere. ff. de tributꝭ.. l. nemo. §. quotiens. ff. de re. iurꝭ. Uerū tn̄ ꝯcluſiue die in maͣ cumulationis ē ꝯſiderare regulas cumulationis prohibitiuas regulasipſiꝰ ꝑmiſſiuas. Regule quidē prohibitiue ſunt tres. pͥma ē qn̄ plures actionesdeſcendūt ex eadem que electione tollunt̉ admittit̉ cumulatio. ut in. l. qͦsin heredem. § eligere. ff. de tribu. ibi no..l. nemo §. quotiens. ff. de reg. iurꝭ. ē ſiplures actiones ſunt ſibi ꝯtrarie non admittit̉ cumulatio. ut. l. i. C. de fur.. l.qui.. l. ꝯtra maiores. C. de inoffi. teſta.z ē ſi plures actiones ita ſe hn̄t ſnīa lata in vna pareat exceptionē rei iudicate īalia admittit̉ cumulatio. ut. l. fundi..l. fundū. ff. de excep. Quaꝝ quidē triūregulaꝝ ꝯcurſus ſil̓ requirit̉ vt cumulatio impediat̉ ſꝫ ſufficit aliqua ipſaꝝlocum hēat ẜm Dy. Ex his ſatis euidenter colligi poſſunt regule cumulationis ꝑmiſſiue qꝛ ꝯgnito vno de ꝯtrarijs cognoſcit̉ reliquū. ut inſti. de his que ſūtſui alie. iurꝭ. in pͥn. que ſil̓r ſunt tres predictis oīo ꝯtrarie quoꝝ ꝯcurſus cōpulatiue requirit̉ ut cumulatio admittat̉ẜm Dy. i d. c. nullus pluribꝰ. pͥma ē vbi