. j.Aſic aut id qd̓ ē debitū de futuro coheret ⁊⁊ ꝯnexū ē ei qd̓ debetur de pn̄ti ⁊ tūc rōeeiꝰ qd̓ debet̉ de pn̄ti admittit̉ petitio ſuper futuro ut ꝓbat̉ in. l. i. C. de fideiuſſ.⁊ ibi ꝑ Cy. de hac qōne ⁊ facit. l. haꝝ. ⁊. l.egi. ff. ſi ſerui. ven. ⁊. l. libertis. §. i. ff. de ali.⁊ ci. lega. ⁊ hͦ ne ſingul̓ annis neceſſe hēatde iure ſuo ꝓteſtari. ut in. l. male agit̉. Cde preſcrip. xxx. l̓ xl. anno. ¶ Aūt id qd̓ eſtdebitū de futuro ē ſeꝑatū ⁊ rēotū ab eoqd̓ ē debitū de pn̄ti ⁊ tūc nullomō admittitur petitio ſuꝑ futuro. ut d. l. nō quēadmodū. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ in. l. i. C. de iudi. ⁊. l..i. ff. de vſurꝭ. Sed diceret aliquis ꝯtra p̄dicta facit qꝛ qui ante diē agit male agitvt inſti. de excep. §. hodie. ⁊. l. i. in fi. ff. vſufruct. quēad. cauea. So. dic ꝙ debitū defuturo nō pōt in iudicio deduci ut fiat ſolutio de pn̄ti ut in ꝯtrario. ſꝫ utf iat ſolūtio ꝯgruo tꝑe ita loquūt̉ predicta facitqd̓ hētur in. l. in oībꝰ. ff. de iudi. Liquetitaqꝫ ex premiſſis quid oꝑetur iſta cl̓a deducendo ⁊cͣ. Quia ſi recte ponderēt̉ predicta paꝝ oꝑant̉ vltra ius cōe tn̄ nō ē omittenda qm̄ talis expreſſio magꝭ ꝯfirmat iꝰcōe qd̓ vitiat tacite qͣꝫ ſi fuerit obmiſſa ⁊maxīe qn̄ ītentat̉ actio ꝑſonal̓. ¶ Ex hisetiā infert̉ ꝙ ꝟtute hꝰ cl̓e ſi quis egeritex teſtamento ad hereditatē nō pōt allegare hereditatē ab īteſtato ad ipſum ꝑtinere ſi appareat teſtamentū nullū eſſe ī eadē inſtantia fundata ſuꝑ libello quo actūē ex teſtamento qꝛ de iure cōi regularitercā teſtati ⁊ inteſtati nō poſſunt tanqͣꝫ contraria ſil̓ eodē tꝑe cumulari ar. in. l. qͣꝫdiu.ff. de re. iurꝭ. ⁊ idem in ſil̓ibꝰ caſibꝰ. vndevirtus talis cl̓e deducendo ⁊cͣ. nō porrigitur ad tales caſus facit qd̓ no. per Dy. inregula nullus pluribꝰ. ⁊ qd̓ ſtatim dicā īglo. ſe. Unde ꝯcludendo dico ꝙ ad illoſcaſus porrigit̉ hec cl̓a tm̄ in quibꝰ cumulatio pluriū iuriū l̓ actionū de iure cōi admittit̉ de quibꝰ dicam in ꝓx. glo. ad eosaūt caſus in quibꝰ cumulatio īpedit̉ nulla tenꝰ porrigit̉ qꝛ qd̓ nō pōt fieri expreſſenec tacite ar. in. l. cum quid. ff. ſi cer. peta. ⁊in. l. triticum. ff. de ꝟbo. ob. cum ſi.¶ Saluo iure addēdi ⁊cͣ. ¶Iſta cl̓a nil oꝑatur vltra ius cōeẜm Inno. ⁊ glo. in. c. inter dilectos. in pͥn.exͣ de fide inſtru. qd̓ ſequit̉ ſpec. in ti. de libel. ꝯcep. §. nūc oſtendimꝰ. in fi. ⁊ Bar. ī. l.nō ſolum. §. morte. ff. de ope. no. nunc. ⁊ ī. l.nenſeniꝰ. ff. de neg. geſt. Eſt gͦ querendūquid iuris ſit de iure cōi. an ꝑti liceat aliqn̄ libellū mutare l̓ ei addere. in quo diſtinguit̉ ſic ẜm docto. oīa colligendo. autactor vult in totū deſiſtere ⁊ liti renūciāe⁊ pōt in quacunqꝫ parte iudicij. ut. l. deſtitiſti. ff. de iudi. ⁊ in. l. poſtqͣꝫ liti. C. de pac.aut vult renūciare ſoli inſtantie ipſiꝰ cauſe ⁊ aliā inchoare. aut vult in eadē iuſtantia ꝑſeuerare. ſꝫ intendit actionē mutare l̓aliam actionē ſuꝑaddere pͥme. Siquidēvelit inſtantie renūciare tunc a reꝰ huierenunciationi ꝯſentit ⁊ tenet renūciatio⁊ poterit actor nouā iuſtituere litē ſicutſi inſtantia ꝑ temporis lapſum eēt finitavt in. lꝓperandū. in. §. i. C. de iudi. Aut reus nō ꝯſentit huic renūciationi ſed inſtāter petit in cā procedi ⁊ tūc aut iudici cōſtat reum eſſe abſoluēdū ſimpl̓r ab inſtātia iudicij l̓ qꝛ libellus ē male ꝯceptus l̓alia rōnabili cā ⁊ tunc tꝫ renūciatio. ar. ī.l. libelloꝝ. ff. de accuſa. ⁊ in. l. aliqn̄. ff. advelley. ⁊. l. qui per ſalutē. ff. de iure iurꝭ. ⁊exͣ de accu. in. c. qualiter ⁊ qn̄. Aut nō conſtat iudici reum eſſe abſoluēdū ⁊ tūc nōtenet renūciatio ſꝫ iudex dēt ꝓcedere addeciſionem cauſe. ut in auc̄. qui ſemel. C.qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊ ī. l. de qua re. ff. de iudi.cum ſi. Ex quibꝰ pꝫ ꝙ qn̄ actor vult litil̓ inſtantie renūciare citandus eſt reus qꝛpōt ledi ar. l. de vnoquoqꝫ. ff. de re iudi. ⁊ꝙ actor dēt facere ſcribi ꝙ iudex ipſam renūciationē admiſit. ¶ Si vero actor vultin eadem inſtantia ꝑſeuerare actione mutata l̓ alia ſuꝑaddita ⁊ tunc pōt ſi mutetl̓ addat ꝯgruo tꝑe. ut ī. l. edita. C. de edē.⁊ ibi plene no. per Cy. ⁊ alios ſcribentesAliqn̄ actor vult ſimpl̓r libellū obſcurūdeclarare ⁊ tūc pōt qn̄cunqꝫ niſi ad petitionē rei ꝯpellat̉ declarare ante litem ꝯtꝭ.vt hētur ⁊ no. per Bar. in. l. ſi quis intentione ambigua. ff. de iudi. ⁊ in. l. inter ſtipulantes. §. ſi ſtichū. ff. de ꝟbo. ob. ⁊ ꝑ Dyin regula ꝯtra eum. exͣ de reg. iurꝭ. li. vi. ⁊ibi per Io. an. ¶ Reſtat igit̉ quere̓ vſqꝫad qd̓ tempus fieri poſſit additio l̓ mutatio ſeu emendatio. ſed ante oīa ut faciliusintelligant̉ ſequentia videamus quid ſitmutare emendare l̓ addere. ⁊ quidē ẜmveram doctrinā pe. ut no. in dicta. l. edita.Emendare ē illud qd̓ ē male ꝯceptum l̓formatū in melius reformare ut pꝫ ſi defectus ſit in forma libelli pōt reformariquanqͣꝫ reus ab illa iudicij inſtantia dētabſolui. ut in. l. libelloꝝ. ff. de accuſa. ⁊ in. l.i. ff. ſi meiſ. fal. mo. dix. ⁊ ſic emendare eſt