vt dicit Auguſtinus in prefato libro de doctrina chriſtiana. Sapiētia ſine eloquentiaparū ꝓfuit quo ad populos. Aloquētia ſineſapientia multū nocuit. Eſt enī vt gladiꝰ inmanu furioſi. Sapientia cū eloquentia multum iuuat et operatur. Sanctus bernardinus p̄dicando docebat: quia ip̄e vere doctꝰerat vt etiaꝫ patet in ſermonibꝰ quos cōpilauit. Delectabat etiam auditores: adeo vt vniuerſaliter omnes verbis ſuis reuocillarent̉tanqͣꝫ ſi ſumerent ſapidiſſimū cibū. Flectebatinſuper et mouebat hominū affectus: vt oſtēdemus in tercia cōditione. Quare ip̄e ſufficientiſſime docuit et p̄dicauit. ¶ Secundacōditio predicatōnis ſancti bernardini dicit̉prudentia. Fuit enī prudentiſſimus ad euitandū omnia illa: a qͥbus predicatores verbidiuini debent abſtinere: que ſunt.¶ Falſitas.¶ Adulatio.¶ Iactantia.¶ Scandalum.¶ Contentio.¶ Superfluitas.¶ Leuitas.¶ Indiſcretio.¶ Primo abſtinere debēt p̄dicatores a falſitate. Nō enim ſunt aſſumenda aliqua falſa ꝓquacūqꝫ vtilitate que poſſet inde ſequi: quiaſic veritas fidei redderet̉ ſuſpecta. argu. diſ.ix. c. ſi ad ſcripturas. Ideo Augꝰ. ait. xxij. q.ij. c. primū. Ad ſalutē nō debet quis ꝑuenireopitulante mendacio. Et idem ꝑtractans illud apl̓i .i. ad Corinth̓. xv. c. Inuenimur falſi teſtes. Perhorrendū eſt inquit aliqͥd falſede deo dicere: etiam ſi ad laudeꝫ eius ꝑtinerevideatur. Nō enim minore ſed maiore fortaſſis ſcelere in deo laudat̉ falſitas: qͣꝫ vituperet̉veritas. Et idē in libro de mendacio. Mendacium maxime pernitioſum eſt quod fit inhis q̄ ad religioneꝫ chriſtiani ꝑtinent. Ideodoctores tenent ꝙ ſi quis nō ex lapſu lingueſed ex induſtria diceret mendaciū in p̄dicando mortaliter peccaret nec excuſaret̉ ſi hoc faceret cauſa cōuertendi animas ad deuꝫ: quiavt ait apl̓s. Deus nō eget noſtro mendacio.Tempore meo inuenti ſunt aliqui fingenteset predicantes miracula falſa viſiones excōgitatas. Prophetias determinatas ẜm ſuuꝫſenſum: et alia huiuſmodi qui tamē euanuerunt in cogitationibꝰ ſuis. Nōnulli vero vtignorantibus ſapientes apparerēt falſas allegationes ad ſuum ꝓpoſitum induxerūt. Un̄dum quidā amicus meus predicaret neapoli inducere voluit ad robur et cōfirmationēcuiuſdā ſui dicti ſententiā ꝯmencatoris quitamen forte nec in aliquo cōmento dictum illud tangebat: et dum falſo allegaſſet cōmentatorem. pͥmo de aīa. iij. de anima. ij. ph̓icoꝝiij. metaphyſice. et huiuſmodi. Tandē multiplicando verba dixit. Et hoc idē cōfirmatcōmentator .i. ethicoꝝ. iij. ethicoꝝ. vij. ethic̄.qui tamē de ethicis nō ſe intromiſit. Ille idēfecerat ſibi quandā cathenam doctoꝝ et falſo illos inducebat dicens. Et hoc refert Auguſtinꝰ li. ij. de ciui. dei. et. iij. de trini. ⁊ in encheridion ⁊ hmōi. Ita ꝙ apud imperitos videbatur homo mirabilis: ſed apud doctosignarus et mendacijs plenus. ¶ Secundop̄dicatores abſtinere debent ab adulatōne neſcꝫ laudēt populū in quibus reprehenſibiliseſt quod eſt peſſimū. Uel etiam de temporalibus magnificentijs niſi forte hoc ſecundumfiat temperate vt melius ferant correctionemduram immediate ſequendā. Adulari enimpeccatoribus eſt graue peccatū. vt patet. xlvidi. c. ſunt nōnulli. Et clericus adulationi ſeruiens degradari debet. eadem di. c. clericus.Et nihil eſt miſerius eo qui adulationibusdelectatur. vt dicit̉. lxxxiij. di. c. nihil illo paſtor. Et vtilius eſt peccantē ſeuere corrigereqͣꝫ adulando palpare. v. q. v. c. nō omnis. Etvtilius eſt et melius ꝓ veritate pati ſuppliciūqͣꝫ pro adulatione beneficiū. xi. q. iij. c. nemo.Et adulatio ꝓhibetur. C. ſi quis aliquē teſtari ꝓhibuerit. Et eſt adulatio ſermo prolatus vt placeat. ¶ Tercio debēt p̄dicatores cauere a iactantia. Sunt enim quidā qui ſemꝑde ſe bene dicūt et alios cōtemnunt: de quibꝰGrego. ait. xlvi. di. c. i. Habet hoc ꝓpriū doctrina arrogantiū vt neſciant humillter docere quod ſciunt. ¶ Quarto debēt p̄dicatores cauere a ſcandalis prelatorū et alioꝝ maiorum vt nō dicantur irrationabiliter eorūvicia. vnde ſequit̉ ꝙ nec illi emendantur necpopuli propter edificantur aut meliores fiunt. Et precipue caute agendū cum loquūt̉predicatores de clericis: qꝛ vt ſcribit̉ extrade immu. eccle. c. clericis. Clericis laicos infeſtos oppido id ē valde. ẜm gloſaꝫ tradit antiquitas. Idē. ij. q. vij. ca. laicos. et ca. laici.¶ Quinto debent p̄dicatores prudentes cauere a cōtentionibus cum alijs predicatoribus. Unde Apoſtolus .i. ad Thimo. iij. ca.ait. Noli cōtendere verbis: ad nil enim vtileeſt niſi ad ſubuerſionē audientiū Nec ex hocꝙ alius habeat maiorē cōcurſum qui ſit etiāminꝰ ſciens p̄dicator indignationē oſtendit.